týsdagur 19. september 2006síða 15

Nr. 180 - 19. september 2006 15 tíðindi Fríggjadagin 15. sep­ tember var móttøka hjá Postverki Føroya á Óðinshædd í sam­ bandi við at eitt av starvsfólkunum, Ingi­bjørg Jacobsen, hevði 50 ára starvsdag. Í hesum sambandi fekk hon eisini silvur­ medalju frá Drotn­ ingini Móttøka Myndir: Magnus Gunnarsson Tað eru ikki nógv fólk, sum uppliva at kunna hátíðarhalda sín 50 ára starvsdag, men seinasta fríggjadag var ein hugnalig løta í kantinuni á høvuðsposthúsinum í Havn, tá móttøka var fyri Ingibjørg Jacobsen, sum hevur arbeitt á posthúsinum í 50 ár. Har vóru nógv fólk, bæði familja, vinir og starvsfelagar. Ingibjørg Jacobsen byrjaði á posthúsinum í miðbýnum í Havn 15. september 1956, tá postverkið var danskt. Post­meistari tá var Martin Djur­huus. Allar avgerðir vórðu tiknar niðri, og post­ ur úr Danmark kom bert annaðhvørt sunnukvøld. Foreldrini hjá Ingibjørg høvdu bæði sítt yrki innanfyri post. Pápi Ingibjørg, Jákup Olsen (Zahle), arbeiddi sum postmaður, og var eis­ini tiltikin sum bæði kunstn­ari og sjónleikari. Mamma Ingibjørg Birte Hel­ene arbeiddi í fleiri ár á Frí­merkjadeildini. Frá 1956 til postverkið varð yvirtikið í 1976, ar­­beiddi Ingibjørg sum kont­órass­ist­ entur og sat við kassan á post­húsinum í miðbýnum, og síð­an yvit­tøkuna hevur hon ar­beitt mest við bókhaldi og rokn­skapi. Fyri langa og trúgva tæn­ astu var Ingibjørg innstillað til medalju frá Drotningini, og tað var Knud Wacher, virk­andi postverksstjóri, sum handaði Ingibjørg silvur­­medaljuna. Stjórin helt í hesum sambandi røðu, har tað týðuliga kom til sjóndar at Ingibjørg er sera dugnalig og nógv avhildin. Ingibjørg sjálv helt eisini røðu og segði at tá ein hev­ ur arbeitt í sama stað í 50 ár, hevur ein eisini upp­livað stórar broytingar. Sam­felagið og harvið teir ymsu stovnarnir eru broyttir, til tess at fáa alt at vera meira effektivt og at kasta meiri av sær. Alt verður gjørt upp í krónum og oyrum, kanska bara í krónum. Tólini yvir­taka fleiri og fleiri uppgávur, sum fólk plagdu at taka sær av. »Eg eri glað fyri at eg slapp at gera mín lívsgerning her eg helst vildi ”í míni deiligu Havn” Eg havi kent meg sum havnarfólk og Føroying, men hetta er ikki nóg mikið nú á døgum – í dag skulu vit helst vera heimsborgarar og hava allan hemin sum arbeiðspláss. Tá eg hugsi um, hvussu eg fat­aði postverkið, áðrenn eg sjálv fór at arbeiða her, so var tað nakað við hugna, hvør var líka so ofta sum jóla­ mað­urin og einglar myndaður í jólabókum og á jólakortum? Tað var post­boðið, sum kom við post­inum, gávunum og kær­­­­leiks­brøvunum, avgjørt ikki við rokningum, tí tá í tíðini høvdu handlar og virkir fólk, sum gingu við rokningum« segði Ingibjørg m.a. í síni røðu. Ingibjørg var gift Napo­ leon Jacobsen, sála, sum ar­beiddi í Føroya Banka í mong ár. Tey fingu trý børn: Einar sum býr í Havn, Jór­un, sum býr á Kreta, og Gunnvør sum býr í Havn. Ommubørnini hjá Ingibjørg eru 8 í tali. Ingibjørg Jacobsen: 50 ára starvsdag og ­heiðurs­ medalju Ingibjørg Jacobsen og Knud Wacher, virkandi postverksstjóri Henrik Thomsen handaði Ingibjørg gávu frá Føroya Postfelag Knud Wacher, virkandi postverksstjóri, og Sofus Clement­ sen, sum tekur við starvinum sum postverkstjóri 1. okto­ ber, saman við tveimum pensioneraðum starvsfeløgum A.G. Nielsen (v.m.), og Mortan Rasmussen (h.m.) Nógv fólk vóru komin saman í kantinuni hjá Postverkinum í sambandi við móttøkuna Ingibjørg saman við soninum Einari og dóttrini Gunnvør