mikudagur 25. oktober 2006síða 5
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 206 - 25. oktober 2006
5
tíðindi
Sessin aftur
Suðurstreymoyar Sjálvstýrisfelag hevur sett sær fyri, at
vældømið skal hava umboð aftur í Løgtingið. Tað hevði
valdømið frá 1954 til 2002, tá Eysturoyggin fekk einasta
umboðið, sum flokkurin hevur á Tingi. Nú hevur felagið
í Suðurstreymoy gjørt av at fara undir eitt átak, sum
skal vinna Suðurstreymoy tingsessin aftur. Lagt verður
fyri á aðalfundinum tann 2. november klokkan 19 á
Landsbókasavninum í Havn.
Matiné í Havn
Leygardagin klokkan 11.30 verður matiné í Havnar kirkju.
Tá fer klassiski guitarleikarin Ragnar Olsen at spæla
verk hjá m. a. Bach, Berkely, Granados, H.V. Lobos og
Llobet. Ragnar Olsen, sum er skopuningur, hevur fingið
guitarútbúgving á tónlistaskúlanum í Esbjerg. Hann hevur
verið á skeiðum hjá eitt nú John Mills og Alvaro Pierre
og eisini hjá Timo Korhonen. Í løtuni er Ragnar lærari á
Føroya Musikkskúla.
Búskaparráðið sigur,
at reglan um at útlend
ingar bara kunnu eiga
ein triðing av einum
fiskiskipi, er løtt at
sleppa uttanum og
elvir til strámanna
virksemi. Men upp
aftur verri er, at hetta
leiðir tankarnar burt
ur frá tí, sum hevur
veruligan týdning
Fiskivinna
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Óskil, sum nú er í fiskivinnu
politikkinum førir bara til,
at bæði skip og fíggingar
stovnar fáa ein ovurstóran
og heilt óneyðugan vága.
Tað staðfestir Búskapar
ráðið.
Búskaparráðið hevur gjørt
eina frágreiðing í sambandi
við at Landsstýrismála
nevndin hjá Løgtinginum
er farin at kanna keyp og
sølu av fiskiskipum.
Ráðið
sigur,
at
eitt
eyðkenni við skipafígg
ing í Føroyum er , at
fíggingarstovnarnir kunnu
ikki taka veð í fiskiloyvin
um, sum eru knýtt at einum
skipi.
Spurningurin er so, hvus
su peningastovnurin kann
tryggja seg um so er, at
lánið eisini skal brúkast til
at fíggja fiskiloyvini hjá
einum skipi.
Er
lánið
ikki
bara
grundað á virðið í sjálvum
skipinum, men eisini á
virðið á fiskiloyvinum, vil
ein peningastovnur oftast
seta krøv, sum avmarkar
møguleikarnar hjá reiðar
anum at ráða yvir egnum
ognum.
- Tess minni veð er
í sjálvum skipinum, tess
meiri víttgangandi vilja
treytirnar
verða,
sigur
Búskaparráðið.
- Treytirnar kunnu sostatt
vera heilt frá lítlari avmark
ing til avgerðandi ávirkan á
reiðaríið.
Peningastovnar
avmarka ræðisrættin
hjá reiðarunum
Búskaparráðið sigur, at er
veðhaldið í skipinum ikki
nóg stór trygd, hevur fígg
ingarstovnurin fleiri møgu
leikar.
- Tann mest sjálvsagdi
møguleikin er, at peninga
stovnurin krevur eyka trygd
í øðrum ognum hjá reiða
rínum.
-
Alt
eftir,
hvussu
umfatandi hendan eyka
trygdin er, má hetta met
ast sum at rásarrúmið hjá
reiðarínum verður avmark
að, tí tað kann ikki læna
upp á ognina, sum longu er
sett í veð.
Ein annar møguleiki,
sum er meiri víttgangandi,
er, at peningastovnurin krev
ur eina negativa veðhalds
váttan.
- Við hesum bindur
reiðaríið seg til ikki at seta
ognirnar, sum eru umfataðar
av veðhaldsváttanini, í veð
fyri øðrum lánum.
Búsksparráðið sigur, at
tað er greitt, at jú fleiri
ognir eru umfataðar av eini
slíkari veðhaldsváttan, tess
størri ávirkan hevur láni
stovnurin á reiðaríið.
Endar tað við, at ein slík
negativ
veðhaldsváttan
umfatar alla ognina hjá
reiðarínum, kann reiðaríið
í veruleikanum ikki taka
onnur lán, uttan at peninga
stovnurin góðkennir tað í
hvørjum einstøkum føri.
- Ein negativ veðhalds
váttan ber sostatt í sær, at
ræðisrættindini hjá reiðarín
um verða munandi avmark
að, alt eftir, hvussu nógvar
ognir eru umfataðar av vátt
anini.
Og at enda kann peninga
stovnurin tryggja seg við at
krevja veðhald í partapen
inginum. Men hetta er ikki
nøkur eyka trygd, tí kann
reiðaríið ikki betala skuld
ina aftur, hevur partapening
urin onki virði.
Men hinvegin kann pen
ingastovnurin við hesum
tryggja sær ávirkan á reið
aríið.
Eigur ikki at koma
óvart á nakran
Kortini leggur Búskaparráð
ið afturat, at hetta eru nøkur
dømi, men í veruleikanum
kunnu peningastovnar seta
reiðaríum treytir í øllum
sniðum og øllum saman
hangum. Og nakrar treytir
ávirka ræðisrættin hjá reiða
rínum minni og aðrar ávirka
hann meiri.
Men Ráðið staðfestir
eisini, at nú fiskiloyvini í
veruleikanum eru blivin
frítt umsetilig virðir, eigur
tað ikki at koma óvart á
nakran, at peningastovnarnir
seta slíkar treytir.
Fiskiloyvini í dag eru í
dag frítt umsetilig virðir,
sum ofta verða seld og keypt
fyri
peningaupphæddir,
sum liggja langt omanfyri
virðið á skipunum, sum tey
hoyra til.
Tá ið loyvini ikki kunnu
setast í veð, verður roynt
at finna aðrar vegir fyri
at peningastovnurin kann
stillast sum um at loyvini
vórðu sett í veð.
Og Búskaparráðið er
sannført um, at tað er
meiningsleyst at myndug
leikarnir geva loyvi til at
fiskiloyvi eru frítt umsetilig,
men kortini forða reiðarum
at seta tey í veð.
Hinvegin leggur Ráðið
dent á, at tað er ikki bara
tað, at fiskiloyvi ikki kunnu
setast í veð, sum ger, at pen
ingastovnarnir seta treytir,
sum trygga teimum ávirkan
á reiðaríið.
Tað er torført at veita lán
við grundarlagið í fiskiloyv
inum, tí virðið á teimum
broytist alla tíðina.
Virðið á fiskiloyvinum
ávirkast av fiskivinnupoli
tikkinum hjá Føroyum og hjá
øðrum londum við. Virðið
ávirkast eisini av gongdini í
fiskiskapinum og av gongd
ini í fiskaprísinum.
- Tað er tí heilt klárt,
at ein peningastovnur, sum
fíggjar fiskiloyvi, yvirtekur
ein part av váðanum hjá
reiðaríðnum. Tí er tað ikki
ónatúrligt, at peningastovn
urin roynir at ávirka viður
skiftini í reiðarínum, sigur
Búskaparráðið.
Stóran og
óneyðugan váða
Annars heldur Búskaparráð
ið, at skilið -ella óskilið-
har fiskiloyvi verða keypt
og seld fyri upphæddir,
sum fara langt upp um virð
ið á skipinum, er ikki skyn
samt.
Virðið á loyvunum kunnu
vera óviss og flótandi. Tí
førir skilið, sum nú vald
ar, bara til, at vinnan og
peningastovnarnir fáa ein
ovurstóran og heilt óneyð
ugan váða.
Búskaparráðið heldur, at
tað hevði minkað um váðan
hjá fiskivinnuni um virðið
av fiskiloyvum ikki kundu
verðið keypt og seld, sum
tey vera í dag, men ístaðin
vórðu uppkravd leypandi.
- Hetta kundi verðið gjørt
við einari regluligari sølu
av fiskidøgum, ella við
eini leypandi uppkrevjing
av eini tilfeingisrentu, sum
bert verður uppkravd, tá
ið fiskivinnnan hevði eitt
óvanligt avlop.
- Ein sovorðin uppkrevjing
átti at verið tengd at eini
ítøkiligari meting, sum eis
ini leggur upp fyri teirri
óskynsomu siðvenju, sum
higartil hevur valdað á øki
num.
Førir til stráman
navirksemi
Annars vísir Búskaparráðið
til regluna um at útlendingar
bara kunnu ein triðing av
einum føroyskum fiski
skipi.
- Hendan reglan er løtt at
sleppa uttanum, hon kann
ikki handhevjast og hon før
ir til strámannavirksemi.
Men uppaftur verri heldur
Ráðið tað vera, at reglan
leiðir tankarnar burtur frá
tí, sum veruliga er kjarnin í
hesum máli.
- Tað avgerðandi er ikki
um reiðarin býr í Runa
vík ella Reykjavík. Tað
avgerðandi er um tilfeingis
rentan verður tillutað privat
um reiðarum ella føroyska
samfelagnum, sum eigur
tilfeingið.
Búskaparráðið heldur, at
tað er ongin ivi um, at ein
skipan, har vinnan betalir
fyri rættin at gagnnýta
fiskatilfeingið, fer at gera
vinnuna effektivari.
-Men tað er undrunnar
vert, at politiski myndug
leikin letur tað standa til
tann, sum selur eitt fiski
skip, at krevja virðið av
fiskiloyvinum upp frá keyp
aranum.
- Fiskatilfeingið tilhoyrir
samfelagið. Fyri rættin at
gagnnýta tilfeingið, eiga
reiðarar at gjalda eitt brúk
aragjald.
- Til landskassan, staðfest
ir Búskaparráðið at enda.
Búskaparráðið staðfestir, at
tað avgerðandi er ikki um
reiðarin býr í Runavík ella
Reykjavík. Tað avgerðandi er
um tilfeingisrentan verður
tillutað privatum reiðarum
ella føroyska samfelagnum,
sum eigur tilfeingið. Ráðið
sigur, at ongin ivi er um, at
skal vinnan betala fyri rættin
at gagnnýta fiskatilfeingið, fer
at tað at gera hana effektivari
Óskil førir til stóran og óneyðugan váða