týsdagur 23. januar 2001síða 6
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 15 - 23. januar 2001
11
10
Nr. 15 - 23. januar 2001
Tað var ongantíð
nakar vandi á ferð, tá
eitt hjól á
flogfarinum hjá
Atlantsflogi
punkteraði í Kastrup
sunnukvøldið.
Flogfarið varð
standandi í Danmark
til mánamorgunin
FLOGFERÐSLA
Edvard Joensen
Flogfarið hjá Atlantsflogi
settist aftur í Kastrup
sunnukvøldið. Orsøkin var
eitt punktera hjól.
Tað var ongantíð nakar
vandi á ferð. Men hending-
in gjørdi, at flogfarið ikki
kom til Føroya fyrr enn
mánadagin, sigur Magni
Arge, stjóri á Atlantsflogi.
Júst hvat hendi, visti
hann ikki so nágreiniliga at
siga frá, tá Sosialurin tosaði
við hann. Men hann segði
tó, at tað vóru trupulleikar
við at fáa felguna av, tá
punkteraða dekkið skuldi
skiftast.
– Og sum ikki einaferð
hendir slíkt, tá fólk ikki eru
at fáa hendur á, sigur
Magni Arge. Sunnukvøldið
var trupult at fáa hendur á
teimum eykalutum, sum
brúkast skuldu. Ikki fyrr
enn mánamogrunin fekst
tann seinasti luturin úr
Svøríki.
Ein grund er, sigur
Magni Arge, at tað eru so fá
feløg, sum brúka tað slagið
av flogførum, sum Atlants-
flog hevur.
Av tí, at tað dró út við at
fáa flogfarið klárt, vórðu
ferðafólkini send á hotel
sunnukvøldið, og komu so
heim mánamorgunin.
Annars
sigur
Magni
Arge, at Atlantsflog aftur í
ár fer at hava onkur tilboð,
sum hann tó ikki vil avdúka
enn.
Atlantsflog eigur tvey
flogfør. Tað seinna, sum
felagið keypti, er í løtuni
leigað út til British Mid-
land, og flýgur úti í Europa.
Men Atlantsflog skal hava
tað flogfarið aftur um hálv-
an juni, tá summarflúgv-
ingin byrjar av álvara. Flog-
farið verður verðandi her til
1. september, tá British
Midland aftur hevur leigað
tað fyri veturin. Sum er, er
eingin avtala gjørd um at
leiga flogfarið við føroysk-
ari manning, sigur Magni
Arge.
Um tyrluna, sum Atlants-
flog skuldi keypa úr USA,
sigur Magni Arge, at av tí,
at handilin ikki varð av-
greiddur fyri ársskiftið,
hevur tað drigið eitt sindur
út. Men samráðingar eru í
gongd, og hann væntar, at
keypið verður avgreitt inn-
an tvær vikur.
Tað hevur ljóðað, at At-
lantsflog hevur keypt hita-
søkjandi útgerð at seta í
tyrluna. Til tað sigur Magni
Arge, at einki sum helst er
keypt enn. Men hann váttar,
at tað hevur verið upp á tal
at keypa hesa útgerðina.
Talan er um leitingarút-
gerð, sum verður fest á tyrl-
una. Útgerðin skrásetir hita
og vísir so á einum skíggja,
hvar eitthvørt, sum er heit-
ari enn tað, sum rundan um
er, er at finna. Til dømis eitt
fólk, sum liggur á sjónum
ella fyri tann skuld í kava.
Flogfarið punkteraði
Eitt óhapp í Kastrup sunnukvøldið gjørdi, at flogfarið hjá Atlantsflog ikki kom til Føroyar fyrr
enn mánadagin
MENTAN
Birgir Kruse
Meðan regnið stoytti niður,
sungu tey um »Summar-
kvøldið« hjá Chr. Matras á
Landsbókasavinum.
Ein
hugnalig løta, har lisið varð
úr nøkrum av teim í alt 11
yrkingasøvnunum,
sum
komu í fjør.
Martin Næs landsbóka-
vørður legði fyri við at hug-
leiða um útgávur og yrk-
ingar á føroyskum. Hann
fýltist á, at yrkingar eru
sjáldsamar at hoyra, serliga
í miðlunum. Tí hetta tiltak
við upplesturi.
Tórbjørn Jacobsen lands-
stýrismaður helt síðani
røðu, har hann sló fast, at
eingin sigrar á skaldskapin-
um. Vit fingu eina vituga
rundferð í skaldskapinum,
har siktið var persónligt og
ikki sørt tengt at koyggjuni
umborð. Hagani ber eisini
til at ogna sær Chr. Matras,
Sartre, Dylan og teir, helt
hann fyri.
Hans Tórgarð læs seks
brot úr savni Regin Dahls
»Smámunir«. Enn eitt lítil-
látið heiti, hesum yrkjara so
líkt. Í yrkingum eftir Regin
Dahl er altíð ein tíðarleys
fynd, leys av heimsins
meldri og rákum. Ein frálík
byrjan til eina yrkjaraløtu á
landsins bókasavni. Men
samtundis kravmikil til tað,
ið seinni kemur.
At hoyra yrkjarar sjálvar
lesa, er altíð ein uppliving.
Tóroddur Poulsen er ein
uppliving hvørja ferðina.
Hann læs úr teimum báðum
søvnunum sum komu í fjør
»Vatnið ljóðar sum um
onkur hevur drukkið av tí«
og »Blóðroyndir«. Serliga
hetta seinna savnið tykist
hava fest røtur millum ung-
fólk. Í heilum ganga tey og
láta »Visiónin er kjøt, segði
hønan við hanan ein egg-
leysan dag«. Sum var tað
ein mantra.
Hetta eru orðakumlar,
fyri at nýta eitt Regin
Dahl’skt heiti. Orð, ið verða
bend í ymsar ættir, slongd
upp í loft og koma so niður-
aftur,
summi
snákaði,
summi ikki. Leikur við orð-
um, oftast stuttligur, onk-
untíð óvæntað diabolskur.
Tóroddur arbeiðir í løtuni
saman við grafiska listar-
manninum Bjarne Werner
Sørensen við bókini »Vill-
vísi«. Annar skrivar og hin
myndar, í víðari merking.
Teir hava samstarvað í
Keypmannahavn, har báðir
búgva. Í løtuni leggja teir
síðstu hond á bókina í graf-
iska verkstaðnum í Lista-
skálanum. Heiti »Villvísi«
sipar til slokk, ið kemur
upp av epli, ið ikki er sett
niður sama ár. Ein villvísi.
Oddfríður M. Rasmussen
var triði upplesarin á
Landsbókasavninum. Innan
hann læs úr egna savninum
»Rás/Sár«, læs hann eina
yrking, har navnorðini vóru
skift út við tey, sum í orða-
bókini standa sjey longri
frammi. N+7 at navni. Ein
stuttlig stílroynd, tá tekstur-
in er kendur.
Hjørdis Trónd læs úr
savninum hjá Johan Mort-
ensen »svartur ælabogi«.
Hetta er fyrsta yrkinga-
savnið frá Johan, síðani hitt
hugtakandi
»Libido«
í
1972. Tað var í tí savnium,
at klassiskar aforismur sum
»Effersøe á fløksufyltum
vølli umgyrdur av leinkj-
um« stóðu at lesa. Í nýggja
lítla savni Johans eru orða-
knøpp snapshots úr náttúr-
uni. Væl framborin av sjón-
leikaravandu Hjørdis.
Síðani komu tríggir deb-
utantar. Valdemar á Løg-
mansbø, Absalon Absalon-
sen og Davið Johannesen.
Allir tríggir hava í fjør giv-
ið út fyrsta yrkingasavnið.
Valdemar læs og geiddi frá
um barnaminni, oftast knýtt
at sjónum, sigling og fiski.
Eisini um vandan. Legði
fyri við yrking um 16 einkj-
ur úr savninum »Bátsbeina-
bjølgur brunnin«. Hugtak-
andi, tí tað var so ektað og
staðbundið. Men sum yrk-
ing og skaldskapur, bar
hesin seinri partur av
skránni meiri brá av at
verða
»brúksyrkingar«,
sum Malan Marnersdóttir
eisini nevndi tað.
Systurin Óluva Skaale
læs yrkingarnar hjá Abs-
alon Absalonsen. Hann var
til sjós, fingu vit at vita. Og
hesin veruleiki hvíldi eisini
ektaður yvir løtuni. Tey
evni, Absalon dregur fram í
fyrstu yrkingini, lisin varð,
eru barnaminni, sett upp
móti harðbalnu vinnuni á
havinum, har alt tó er í
skaparans hond. Ikki so
hvast og harðrent, sum onk-
ur annar vildi gjørt, men
friðsælt og stundum bein-
leiðis fitt. Óluva endaði við
tveimum fosturlandsyrk-
ingum úr savninum »Løkur
lítli«.
Davið Johannesen prest-
ur, læs fimm yrkingar úr
egna savninum »110 yrk-
ingar«. Tríggjar teirra rættir
sálmar og hinar báðar fost-
urlandsyrkingar.
Malan
Marnersdóttir
endaði løtuna við nøkrum
lærdum orðum um skald-
skap, har vit fingu at vita
um yrkingarlagið, sum
nevnist haiku og eina
menningarskipan, at seta
yrkjarar og yrkingar teirra
inn í. Ikki var alt úr ovastu
skuffu, sum kom út í fjør,
tað var vist. Bert Regin
Dahl náddi hægsta mát.
Malan nevndi tó eisini yrk-
ingasavnið »Blues« hjá
Símun J. Johanesen, sum
kom í fjør. Honum barst frá
at møta til tiltakið, eins og
týðaranum
Alexanduri
Kristiansen. Spell, tí spenn-
andi hevði verið at hoyrt
um júst týðingar og tað
megnaravrik
Alexandur
hevur gjørt á hesum øki.
Men tað høvið býðst helst
eina aðru ferð.
Frálíka tiltakið á Lands-
bókasavninum endaði við
at øll tey fjølmentu sungu
»Dimmið«, meðan Chr.
Matras hómaðist í gongini.
Sum áhoyrari helt eg, at
flestu føroysku yrkingar,
sum komu í fjør, vóru í so
stevfastar og vanabundnar.
Bert fáar yrkingar »stritt-
aðu«, ella stóðu í andarisi
og gingu nýggjar, óvænt-
aðar leiðir.
Landsbókasavnið
er
frálíkt høli til fundir og
framsýningar. Serliga for-
vitnislig er aktuella fram-
sýningin um Chr. Matras.
Men hvørt til sína tíð. Um-
hvørvið kann gerast nakað
lært. Vildi ynskt, at yrkjarar
næstu ferð fingu saftigari
umhvørvi, at framføra í. Til
dømis
í
pakkhúsunum
kring vánna í Havn.
Sunnudagur á Landsbókasavninum
Martin Næs landsbókavørður
Tóroddur Poulsen og Bjarne Werner Sørensen vælnøgdir kring
komandi bókina “Villvísi”
Tingfólk umboðandi
allar flokkar vilja
hava nýggju barsils-
skipanina at umfata
heimaarbeiðandi
kvinnur eisini.
- Eg taki undir við
tankanum, men tað
kostar, tí skipanin
kann ikki gerast
bíligari, sigur Bjarni
Djurholm, lands-
stýrismaður
BARSILSFARLOYVI
Turið Kjølbro
Fríggjadagin var fyrsta við-
gerð av løgtingsuppskotin-
um um barsilsskipan. Hóast
flest tingfólk tóku undir við
uppskotinum, vístu tey á
nøkur lýti í uppskotinum,
ið eiga at verða rættað,
áðrenn skipanin fer at
virka. Sambært orðaskiftin-
um var størsta lýtið tann
veruleikin, at heimaarbeið-
andi kvinnur ikki eru um-
fataðar av skipanini. Og
uttan mun til flokstilknýti
vóru tey flestu samd um, at
hesar so ella so eiga at
sleppa upp í part.
Grundin til, at arbeiðs-
krav verður sett teimum, ið
skipanin skal fevna um, er,
at barsilspeningur er ætlað-
ur at vera endurgjald fyri
tap av vinnuligum inntøk-
um. Er eingin inntøka, er
einki tap. Og sambært við-
merkingunum í uppskotin-
um eru 13 prosent av
kvinnunum á barnsburðar-
aldri heimaarbeiðandi.
Onkur skjeyt upp, at eitt
minstamark fyri útgjaldi til
allar kvinnur uttan mun til
um tær eru virknar á ar-
beiðsmarknaðinum verður
sett. Sambært uppskotinum
er ein møguleiki, at hesar
tekna eina trygging, so-
leiðis at tær eisini fáa eitt
útgjald, tá tær eiga børn.
– Onkur skal gjalda fyri
hesar kvinnur og tíðina, tær
eru í farloyvi. Man tað vera
sjómaðurin, sum vinnur so
mikið, at inntøka hansara
saman við sparsemi, er nóg
mikið til konu og børn. Um
tað hevði borið til at býtt
inntøkuna hjá manninum í
tvey, høvdu hesar eisini
verið javnsettar við aðrar
barnakonur, segði Leila á
Lofti, framsøgufólk fyri
Fólkaflokkin.
Eisini Hans Pauli Strøm,
framsøgufólk fyri Javn-
aðarflokkin, vísti á henda
órættin.
– Tað er gleðiligt, at øll
framsøgufólkini vísa á, at
tað er ikki rætt at útihýsa
kvinnur, sum ikki arbeiða
úti. Skulu hesar rinda eina
trygging fyri at verða um-
fataðar, er spurningurin,
hvør
skal
rinda
tryggingina, tí hesar fáa jú
onga løn,
Eftir fyrstu viðgerð fer
lógaruppskotið í Vinnu-
nevndina og Jákup Sverri
Kass, limur í Vinnunevnd-
ini, lovaði frá tingsins røð-
arapalli, at spurningurin
um tær heimaarbeiðandi
kvinnurnar
verður
viðgjørdur gjølliga har.
– Skipanin eigur eisini at
fevna um hesar kvinnurnar,
segði hann.
Broytingar kosta
Skal nýggja barsilsskipanin
fata um heimaarbeiðandi
kvinnurnar eisini, verður
kostnaðurin av henni ein
heilt annar, vísti Bjarni
Djurholm, landsstýrismað-
ur á.
– Eg taki fult undir við
tankanum, men av tí at
henda skipanin er eitt ar-
beiðsmarknaðarmál og har-
við tekur støði í lønarmissi
fyri
arbeiði
í
einum
tíðarbili
frammanundan,
eiga skipanirnar at haldast
atskildar. Ein møguleiki
fyri
at
fáa
tær
heimaarbeiðandi
kvinn-
urnar uppí, er, at inntøkan
hjá manninum verður býtt í
tvey. Sambært samgongu-
skjalinum skal virkast fyri
hesum
møguleikanum,
men enn er einki hent.
Kemur Vinnunevndin til
tað, at skipanin skal fata
um tær heimaarbeiðandi
eisini, taki eg tað til
eftirtektar. Men broytingar
kosta, tí skipanin kann ikki
gerast
bíligari
enn
lógaruppskotið leggur upp
til, segði hann.
Barsilsskipanin eisini
fyri heimaarbeiðandi
Løntakarar kunnu
verða úr arbeiði
vegna sjúku í 24
vikur, meðan
sjúkrafarloyvið hjá
barnakonu bert er 13
vikur
BARSILSFARLOYVI
Turið Kjølbro
Sambært
lógaruppskot-
inum um nýggja bar-
silsskipan hevur barnakona
rætt at fara í barns-
burðarfaloyvi, tá mett verð-
ur, at fýra vikur eru eftir til
barnsburð. Í tí føri, at
heilsuvandi stendst av at
vera til arbeiðis, kann
kvinnan við læknaváttan
fara í farloyvi áðrenn. Tó
ikki áðrenn 13 vikur eru
eftir til, at kvinnan skal
eiga.
Lisbeth
L.
Petersen,
tingkvinna
fyri
Sam-
bandsflokkin, vísti í síni
framløgu
undir
fyrstu
viðgerð av lógaruppskot-
inum um barsilsskipan á, at
tað eru kvinnur sum gerast
sjúkar áðrenn 13 vikur eru
eftir til barnsburð, og at
hesar eru fyri vanbýti, tí tær
eru ikki umfataðar av
nakrari skipan, sum ger, at
tey kunnu fáa endurgjald
vegna lønarmiss.
– Onnur, ið gerast sjúk,
kunnu fáa løn ella pen-
ingaveiting upp til 24 vikur,
meðan ein barnakona bert
fær í 13 vikur, segði hon.
Eingin tíðarfreist
Eisini
Marius
Dam,
tinglimur úr Sambands-
flokkinum og Jenis av
Rana, tinglimur úr Mið-
flokkinum, báðir komm-
unulæknar, vístu á henda
órættin barnakonur eru
fyri.
– Møguleikin fyri, at
barnakona kann fara í
sjúkrafarloyvi
eigur
at
verða betri. Ein gongd leið
er, at eingin tíðarfreist
verður ásett, soleiðis at
barnakonan fær farloyvi frá
tí degi, at vandi er fyri
mammu og barn at vera til
arbeiðis,
segði
Marius
Dam.
Bjarni
Djurholm,
ið
vegna landsstýrið hevur
lagt uppskotið fyri tingið,
segði, at spurningurin skal
takast til viðgerðar.
– Vit eiga at finna fram
til, um tað er nøkur skipan,
sum kann verða galdandi
fyri tær kvinnur, sum gerast
sjúkar áðrenn 13 vikur eru
eftir til barnsburð. Men
hetta
er
eisini
ein
spurningur um pengar.
Sjúkar barnakonur verri fyri
Eitt triðja notat er
nú skrivað um tey
0,8 prosentini, sum
alment lønt hava
goldið í barns-
burðargrunn síðstu
5 árini
BARSILSFARLOYVI
Turið Kjølbro
Enn eru allar súður ikki
syftar um tey 0,8 pro-
sentini, ið starvsfólk á
almenna arbeiðsmarkn-
aðinum hava goldið í
barnsburðargrunn síðani
1. januar 1996, og ringt
er hjá fólki at taka dagar
ímillum, hvør hevur
rætt. Landsstýrismað-
urin í arbeiðsmarknaðar-
málum, Bjarni Djur-
holm, og eitt samtak av
12 fakfeløgum, hava
ymiska
tulking
av
spurninginum.
Fakfe-
løgini tvíhalda um, at
tey 0,8 prosentini gjørd-
ust partur av lønarhækk-
ingini undir samráðing-
unum í 1995, meðan
landsstýrismaðurin
hinvegin vísir á, at tey
0,8 prosentini eru partur
av lønarkarminum til al-
mennu stovnarnar, so-
leiðis, at teir kunnu seta
avloysara fyri kvinnu,
sum fer í barnsburðar-
farloyvi.
Fleiri tingfólk við-
gjørdu spurningin undir
fyrstu viðgerð av lógar-
uppskotinum um nýggja
barsilsskipan.
–
Hesi
viðurskifti
mugu fáast í rætt lag.
Alment lønt starvsfólk
hava havt rættin at fara í
barnsburðarfarloyvi við
løn síðstu 20-30 árini,
og tí er ikki rætt at hótta
ta skipanina við at á-
leggja teimum at gjalda
eina ferð afturat nú.
Spurningurin er, um tað
ikki hevði verið best, at
latið tey alment løntu
varðveitt skipanina, sum
er galdandi, og gjørt
eina serliga skipan fyri
restina av arbeiðsmark-
naðinum, segði Finnur
Helmsdal, framsøgufólk
fyri Tjóðveldisflokkin.
Hildur
Patursson,
tingkvinna úr Tjóðveld-
isflokkinum, segði, at
tað er brot á sáttmálan,
at tey 0,8 prosentini
verða tikin frá teim al-
ment løntu á henda hátt.
– Tey 0,8 prosentini
eru partur av eini lønar-
hækkan, og tí er ikki
rætt, at tey skulu gjalda
eina ferð afturat. Vinnu-
nevndin eigur at viðgera
henda spurningin nærri,
tí tað má vera slætt borð,
áðrenn skipanin fer at
virka, segði hon.
Lisbeth L. Petersen,
framsøgufólk fyri Sam-
bandflokkin, skjeyt í
hesum sambandi upp, at
um eingin semja fæst
um hesi prosentini, kann
spurningurin loysast við,
at fakfeløgini fáa eina
skiftistíð.
Nýtt notat
Meðan stjórin á Lønar-
deildini í Fíggjarmála-
stýrinum gevur fakfe-
løgunum rætt í, at tey
0,8 prosentini eru partur
av lønarhækkingini hjá
teim alment løntu, gevur
ein fulltrúi í Fíggjar-
málastýrinum landsstýr-
ismanninum rætt í, at
virðið er ongantíð sett á
barnsburðargrunnin sum
partur av lønarhækkan.
– Tað er løgið, at
landsstýrismaðurin
í
arbeiðsmarknaðarmálu
m bíleggur eitt notat,
sum talar fyri hansara
søk, tá ið eitt notat er til
frammanundan,
sum
sigur nakað annað, segði
Hans Pauli Strøm, fram-
søgufólk fyri Javnað-
arflokkin.
Landsstýrismaðurin
vísti aftur, at hann hevði
bílagt notatið við tí
endamáli.
– Fíggjarmálastýrið
hevur gjørt eitt nýtt no-
tat, sum Vinnunevndin
fær handað, upplýsti
Bjarni Djurholm. Hvat
notatið
sigur,
segði
landsstýrismaðurin einki
um.
Tey 12 fakfeløgini
hava víst á, at verður
greiða ikki fingin á teim
0,8 prosentunum, áðr-
enn nýggja barsilsskip-
anin fer at virka, fara tey
at leggja 0,8 prosent
omaná lønarkrøvini til
næstu lønarsamráðingar.
Orð ímóti orði
um tey 0,8 %
Allar kvinnur á barnsburðaraldri, ið eru virknar á arbeiðsmarknaðinum, verða javnsettar í
nýggju barsilsskipanini. Men skipanin útihýsur sum er tær kvinnur, ið eru heimaarbeiðandi