fríggjadagur 1. desember 2006síða 18
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
Nr. 233 - 1. desember 2006
tíðindi
Sum skógvur í hosu
Fótbúni
í søguni
Hvør sum kom við hug
takinum “fótbúni” veit
eingin.
Kanska var hann eystur
lendingur, sum ynskti at
verja føtur sínar ímóti tí
brennandi sandinum.
Kanska var hon ein
vøkur kvinna úr Egypta
landi, sum ikki metti at
føtur hennara vóru eins
vakrar og likamsprýði
hennara, og tí legði fyrstu
spírarnar til skógvarnar.
Í øllum førum er
greitt, at fótbúnin er
gamal í garði. Egyptiskir
veggmálningar, sum í
øllum førum eru frá ár
1500 fyri Kristi føðing
vísa fótbúna, - væl at
merkja fótbúna sum er
framleiddur soleiðis sum
hann enn verður tað hjá
handskómakarum.
Germanar
brúktu
somuleiðis
fótbúna,
men formurin var meiri
primitivur, tí ein bert vant
klæðir ella leðurreimar
um føturnar.
Í tí gamla Rom og
Grikkalandi segði fót
búnin
(sandalurnar)
frá um vælveru og yvir
flóðina hjá honum, ið
bar skógvarnar. Ofta
vóru teir vakurt skrýddir
og at kalla smá listaverk.
Tað vanliga fólkið gekk
kortini ikki í teimum.
Samstundis sum san
dalurnar komu fram,
byrjaðu fólk at ganga
í skógvum, sum ikki
fylgdu linjunum í fótin
um. Millum hesar skógv
ar kunnu nevnast snápil-
skógvarnir, sum komu
fram í 14-1500-talinum.
So við og við komu
stivlarnir eisini fram.
Orsøkin til hetta vóru
tey mongu kríggini í
1700-talinum, har teir
longu ryttara-stivlarnir
gjørdust móti.
Sum tað sæst vóru
skógvarnir
bert
fyri
tann ríkara partin av
fólkinum. Tann veruligi
ídnaðurin at framleiða
skógvar byrjaði í roynd
og veru fyrst í 1959,
tá skómakarin Lyman
Blak fekk patent uppá
eina seymimaskinu, sum
kundi seyma gjøgnum
leðrið. Frammanundan
vóru gjørdar mangar
royndir at finna fram
til ymisk sløg av seymi
maskinum.
Kelda: skomager.dk
Hjá Jóhannusi finst
alt tað sum ein
skómakari hevur
brúk fyri. Hann
hevur staðið við
leistin í mong ár