mánadagur 11. desember 2006síða 4

4 Nr. 239 - 11. desember 2006 tíðindi Nýggj tinglýsing Innlendismálaráðið biður nu KT-veitarar geva tilboð upp á eina nýggja tinglýsingarskipan til Tinglýsingarstovuna. Endamálið er at útvega og íverkseta eina nýggja høvuðsskipan til at fyrisita tinglýsing. Innlendismálaráðið hevur gjørt av, hvørji krøv skulu setast nýggju skipanini, og fríggjadagin verður kunnandi fundur fyri KT-veitarum um ætlanina. Fundurin verður í Skibsted Pakkhúsi, har Innlendismálaráðið heldur til. Thor fer yvirum Partafelagið Thor í Hósvík víðkar nú sítt virksemi. Higartil hevur felagið fingist við frálandavinmnu og fiskiskap, men nú hevur felagið keypt seg inn í partafelagið O.C. Joensen, sum eigur rækjuvirkið og skeljavirkið á Oyri umframt skeljatrolaran Norðheim og gágguskipið Varðborg.. Thor hevur keypt 60 prosent av partapeninginum frá tveimum eigarum í O.C. Holding, sum eigur 75 prosent av partapeninginum í O.C. Joensen. Ein myrkan no­vem­ ber­dag í 1957 fór Djóni Thomsen at klippa sær. Tá visti hann ikki, at hann sam­stund­is var fyrsti før­oyski kundin hjá tí 21 ára gamla dan­an­ um, Eigil Lyngsø. Í morgun kl. 9 var 69 ára gamli Djóni enn eina­ferð og klipti sær hjá Lyngsø. Hesaferð verður hann kortini mill­um teir seinastu kund­ar­nar hjá Lyngsø: Í næstu viku gevst hann nevniliga sum barberur! Hárskeri Snorri Brend Havn: - Nei, eg fari nokk ikki at ganga við langum hári, fyri tað um Lyngsø gevst at klippa. Onkur an­nar man duga at klippa eins væl og hann, sigur Djóni Thomsen. Trúfast hava hann og mang­ir aðrir við honum havt sína føstu gongd í Sa­long Lyngsø undir Hotel Haf­nia. Nú hevur eigarin av bygn­ ing­in­um tørv á hesum høl­in­ um eisini, og tí gevst hann við yrki sínum sum hár­ skeri sløk fimmti ár eftir at hann setti fót sín á føroyska jørð. Seinasti kundin verður eft­­ir ætlan kliptur sjálvan tol­laks­mes­su­dag! - Hetta hevur verið ein góð tíð. Fólk eru komin aft­ ur og aftur, og tað má væl vera besta tekin um, at tey hava verið væl klipt, sigur tann nú 70 ára gamli, Eigil Lyng­sø. Byrjaði ein mánadag Sjálv­ur minnist Djóni ikki tá hann, sum gott 20 ára gam­al á fyrsti sinni fór at klip­pa sær hjá Eigili. Men í morgun kundi Ei­g­il upplýsa honum at hetta var 11. november í tí Harrans árinum 1957. Ein­ki verður kortini sagt um, hvussu veðrið var, men hetta var í øllum førum ein mána­dag­ur! - Jú, hann var mín fyrsti kundi, tá eg arb­eid­di í salongini undir Sjó­mans­ heim­in­um, leggur Eigil aft­ r­at. Fyri Djóna var hetta helst ein so mikið góð uppliving – og hann var so væl nøgd­ ur við lokna arbeiðið - at hann hevur fylgt Eigili øll hesi sløk fimmti árini, eisini tá hesin byrjaði fyri seg sjálvan undir Hafnia í 1968. - Eg trúgvi ikki at eg havi ver­ið hjá nøkrum øðrum bar­ be­ri síðani tá – um vit líka sígg­ja burtur frá verdóttur míni. - Men, - tað hevði helst verið nakað dýrt at fing­ ið hana higar at klipt mær hvørja ferð, tað var neyð­ ugt. Hon býr nevniliga í Grønlandi!, sigur hann við ein­um brosi. Klippir sum ein ynskir “Traditionen tro” var Djóni aftur og klipti sær hjá Eigili í morgun, nú bert 13 dagar eru til jólar. Kl. 9 hevði hann fingið tíð, og hann møtti stundisliga, eisini til heiður fyri tíðindatænastuna. - Eg skal siga sum er. Mær hevur altíð dámt at kom­ið her, frá fyrsta degi. Eig­il hann klippir væl, og klipp­ir altíð soleiðis sum eg vil hava tað, sigur Djóni. Kost­nað­ar­støð­ið í land­in­ um hevur eisini havt sína á­virk­an á prísin fyri eini klipp­ing. Í 1957 kostaði tað ein­ans 3 kr. at klippa sær, með­an tú í dag rindar væl oman­fyri 100 kr. fyri sama arb­eið­ið. Fyri Djóna hevur hetta ver­ið væl farin peningur. Tað hevur altíð verið bæði hug­na­ligt og gott at koma í sa­long­ina til eitt gott prát. - Vit hava tosað um nógv ymisk viðurskifti. Ofta um veð­ur og vind. Onkutíð eitt sindur um fótbólt, men ann­ ars hava vit ofta minst aftur á gamlar dagar. - Fyrr hevði eg áhuga fyri fót­bólti, men nú dámar mær væl at hyggja eftir skíð­í­trót­ ti í sjónvarpinum. Tað kann ein eisini tosa við Eigil um, greið­ir Djóni frá. - Ja, brýtur Eigil hann - Tað er gott at kundarnir koma aftur og aftur. Tað má vera tí at teir eru nøgdir við klippingina, sigur Eigil Lyngsø Øll yvir ein kamb ” Her skal ein vera hálvur psykologur, ein má hava gott minni, og vita, hvat ein skal siga, og ikki minst, nær ein skal siga tað.