mikudagur 13. desember 2006síða 8
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 241 - 13. desember 2006
tíðindi
Eivind Petersen í
Oyndarfirði hevur
handlað alt sítt lív.
Hann kann støðugt
fegnast um áhugan
hjá bygdarfólkinum
fyri handlinum.
- Herinni fær ein altíð
eitt gott prát, sigur ein
av mongu kundum
hansara
Handilslív
Snorri Brend
snorri@sosialurin.fo
Oyndarfjørður:
Flestu
fólkini í bygdini vita ikki
um annað, enn at tey ikki
hava havt fyri neyðini at
fara av bygdini til handils.
Handilin
hjá
Eivindi
Petersen er rótfestur her
miðskeiðis í bygdini. Hon
um sleppur ein nærum ikki
undan.
Her fær ein allar tær
vanligu vørurnar til húsar
haldið. Hóast bygdin ikki
telist millum tær størstu,
er kortini líkt til at fólk eru
fegin um henda møguleikan
at fara til handils.
Tá vit vitjaðu í Oyndarfirði
ein regntungan dag fyrr í
mánaðinum var fólk inni
og keypti alla tíðina - bæði
yngri, tilkomin og eldri.
Millum hesi var Edith
Poulsen úr Oyndarfirði.
Hon hevur sína trúføstu
gongd her í handlinum.
- Ja, eg eri her hvønn dag.
Her fái eg tað, sum eg havi
brúk fyri, sigur hon.
Sosialt aspekt
Edith er onga løtu í iva
um hvønn týdning tað hev
ur, at ein handil er í heim
bygdini.
- Tað er virkiliga deiligt
at kunna fara til handils
her, sigur hon.
Umframt tað, at hon og
hini bygdarfólkini her fáa
keypt tær vanligu vørurnar
til húsarhaldið, hevur hand
ilin eisini ein heilt annan
týdning fyri tey - tað sosiala
aspektið.
Edith er nevniliga sjáldan
einsamøll í handlinum, tá
hon keypir inn.
- Herinn kemur ein fyrst
og fremst fyri at keypa.
- Men samstundis møtir
ein øðrum fólki, og vit fáa
altíð eitt gott prát saman,
greiðir Edith frá. Um ikki
annað, so er Eivind hand
ilsmaður altíð at tosa við.
Fleiri ferðir um dagin
Handilin hjá Eivindi er
einasti handilin í bygdini
og í ”miles omkreds”. Tí
er hann álitið hjá Edith, tá
hon hevur tørv á ymiskum
vørum.
Her kann talan vera um
vørur, sum hon sjálv hevur
brúk fyri í sínum egna húsar
haldi, ella um vørur hon
keypir fyri tey fólkini, sum
hon arbeiðir hjá í starvi
sínum innan Heimarøktina.
Tað er tí næstan ikki dagur
at hon ikki er í handlinum
og keypir frá Eivindi.
- Serliga ofta eri eg her,
ta vikuna eg eri til arbeiðis.
Tá kann tað gott henda, at
eg eri her fleiri ferðir um
dagin, sigur Edith.
Døgurði og
drekkamuður
Henda dagin vit vitjaðu
í Oyndarfirði merktu við
skiftafólkini í handlinum
eisini, hvør høgtíð stendur
fyri framman.
Handilin og vindeyguni
vóru vakurt prýdd við
ymiskum jólaprýði, og tað
var ikki frítt, at nógv góð
jólagávuhugskot vóru at
velja millum.
Tað var kortini ikki jóla
gávur, sum Edith legði á
diskin hjá Eivindi henda
dagin.
- Eg eri til arbeiðis í morg
un, og havi keypt inn fyri
ein brúkara.
- Eg havi keypt honum
ein pakka av saltkjøti til
døgurða, og haraftrat kleyn
ur til ein drekkamunn og so
rugbreyð, sigur Edith.
Hon skundar sær at koyra
vørurnar í ein posa. Edith
veit, at hesin eini brúkarin
bíðar eftir henni.
Men hon veit eisini, at
hon eftir øllum at døma
fer aftur til handils seinni
í dag!
Lítil handil við stórum úrvali
Tætt uppá
Oyndfirðingar hava verið hepnir, teir sum hava havt handil í heimbygdini.
Aðrastaðni kring landið - bæði á Viðareiði, Klaksvík og helst aðrastaðni við - hoyrir
ein um at matvøruhandlar gevast ella umhugsa tað.
Orsøkirnar til hetta kunnu vera so mangar, - annaðhvørt tí tað ikki lønar seg
fíggjarliga, ella tí at fólkini eru fyriløgst av handilslívinum.
Sjálv vónar Edith ikki at tann dagur upprennur, at oyndfirðingar mugu av bygdini
um teir skulu til handils.
- Alt verður truplari, tá ein ikki hevur ein handil tætt uppá. Sum nú er, sleppi eg jú
undan at fara aðrastaðni at keypa, sigur hon.
Edith Poulsen arbeiðir sum heimahjálp og er ofta og keypir fyri brúkararnar. Hjá Eivindi fær ein allar vørur til húsarhaldið - og altíð eitt gott prát
Mynd: Jens Kr. Vang
”
Eg havi keypt honum ein pakka av
saltkjøti til døgurða, og haraftrat
kleynur til ein drekkamunn og so
rugbreyð