fríggjadagur 12. januar 2007síða 72
‹ fyrra síða allar 228 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 9 • 12. - 14. januar 2007
Vikuskifti
20
tinghellan
Hvørjar eru fyritreytirnar
fyri vísindaligum frambrot
um? Er vanliga fatanin
av sambandinum millum
millum valdsbýtislæru og
politiskan stabilitet røtt?
Kann fyrisitingarvaldið
metast at vera tað fjórða
valdið? Hetta eru nakrir av
spurningunum, ið verða við
gjørdir í hesi grein.
Tørvur á atfinningum
Framstig og nýbrot innan vís
indaligt arbeiði er treytað av,
at ein áhaldandi setir spurn
ingar við vanligar, siðbundnar
og ofta ov illa umhugsaðar
fatanir og niðurstøður. Atfinn
ing er eitt lyklaorð í vísinda
ligum arbeiði. Funnist eigur
ikki vera at vísindafólki og
arbeiði teirra fyri at peika
á villur og at sápla niður
teirra avrik. Nei, atfinningar
eiga at verða gjørdar fyri at
skapa fyritreytir fyri nýggjum
úrslitum og vísindaligum
frambrotum. Hetta er eisini
galdandi innan samfelags-
frøðiliga/stjórnmálafrøðiliga
greining. Samfeløg broytast
og mennast, og tí er neyðugt
at menna ástøði, sum kunnu
lýsa og forklára broytingar og
avbjóðingar og tey hugtøk og
fyribrigdi, sum eru knýtt at
samfelagstilgongdini. Hetta
merkir ikki, allar áður framdar
niðurstøður og ástøði skulu
vrakast. Nøkur ástøði kunnu
nýtast til at forklára nútíðar
fyribrigdi, og onnur ástøði
mugu tillagast við støði í
nýggjari vitan, og onkuntíð er
neyðugt at vraka áður góðkend
ástøði.
Valdsbýti og politiskur
stabilitetur
Ofta verður sagt, at besti
háttur at skapa politiskan
stabilitet, er at býta valdið
í tríggjar partar sambært
læru Montesquieus. Hetta
er ein vanlig fatan, sum
sjáldan spurnartekin verð
ur sett við. Kann tað vera,
at henda fatan hevur tørv
á endurskoðan? Í hesum
sambandi er viðkomandi og
áhugavert at spyrja, um tað er
tilevningin av valdi í stjórnar
skipan, sum er variabulin, sum
forklárar politiskan stabilitet
ella óstabilitet. Nógv gransk
ing er gjørd í samband við
politiskan stabilitet í ávikavist
tingræðisskipan og forsetaskip
an, og vísindaliga orðaskiftið
heldur áfram, tí semja er ikki
um, hvussu sambandið er
ímillum stýrisskipanarslag
og politiskan stabilitet. Fleiri
granskarar eru tó samdir um,
at empiriska tilfarið avdúkar,
at skipanir við tingræði veita
størri stabilitet enn forseta
skipanir. Um hetta er so, er
tað áhugavert í sambandi
við ta vanligu fatanina av
valdstríbýtinum, tí so er prógv
fyri, at ein skipan (tingræðis
skipan), sum ikki inniheldur
veruligt valdstríbýti sambært
Montesquieu, veitir størri
politiskan stabilitet enn tann
skipan nú á døgum, sum í
ávísan mun kann setast í
sambandi við valdshugsan
Montesquies, nevniliga
forsetaskipan. Hetta eigur
at fáa ein at steðga á og
seta spurnartekin við vanligu
fatanina.
Men ein atfinning er, sum í
nógv størri mun eigur at fáa
fólk at endurskoða vanligu
fatanina. Hetta snýr seg um
staðfesting av variablum,
sum forklára politiskan
stabilitet. Er tað so, at
tilevning av valdi í einari
stjórnarskipan, forsetaskipan
ella tingræðisskipan, ikki
er avgerandi variabulin, ið
forklárar politiskan stabilitet
ella stjórnarkollaps? Empirisk
greining tykist at staðfesta,
at ikki er grundarlag fyri at
koma til ta niðurstøðu, at ein
variabul er avgerandi fyri, um
ein politisk skipan er stabil
ella fellur saman. Í greinini
Why Democracies Collapse:
The Reasons for Democratic
Failure and Success vísa
Abraham Diskin o.o. á fleiri
variablar, sum eru avgerandi
fyri politiskan stabilitet ella
stjórnarkollaps. Tilsamans
11 variablar, sum eru knýttir
at politiskum stabiliteti, eru
kannaðir í 30 londum, har
fólkaræði er fallið saman,
og í 32 londum har fólkaræði
hevur verið stabilt. Kanningin
staðfestir, at tað serliga eru 5
variablar, sum eru avgerandi
fyri ta politisku gongdina í
hesum londum. Í niðurstøðuni
verður sagt:
”Variables from all four
categories examined (institu
tional, societal, mediating,
and extraneous) proved to
be related to the collapse
of democracy. It is evident,
however, that the most
importan cluster is composed
of societal variables. It is
important to emphasize that
no single variable on its
own is capable of predicting
democratic collapse. The
findings show not only which
variables are related to the
collapse of democracy, and in
what hierarchical order, but
that the key to the demise
of a democratic system is a
combination of variables.”
Ein slík staðfesting ger upp við
fatanina, sum sigur, at verður
valdið tríbýtt sambært hugsan
Montesquies, so er hetta ein
trygd fyri politiskum stabiliteti
og verja ímóti stjórnarkoll
apsi. Vanliga fatanin eigur at
endurskoðast og vrakast, tí
veruleikin er ikki so einfaldur,
sum mong halda. Nakrir av
teimum týdningarmiklastu vari
ablunum eru: klovningar (clea
vages), vánalig búskaparstøða
og daprar søguligar royndir.
Skilabest er at vraka vanligar
fatanir, tá ið veruleikin ikki
hóskar til hesar fatanir. Verður
hesin logikkur fylgdur, er ikki
annað at gera enn at vraka van
ligu fatanina av sambandinum
millum valdstríbýti sambært
Montesquieu og politiskan
stabilitet.
Vanliga verður hildið, at
valdið er tríbýtt: lóggevandi,
útinnandi og dømandi vald.
Í tingræðisskipan og forseta
skipan er valdið formelt býtt
í tríggjar partar. Hví verður
mett, at best er at skipa eitt
Valdsbýtislæra – nakrar
Samrøða
Rúni Rasmussen
stjórnmálafrøðingur
runir@tinganes.fo