mikudagur 7. februar 2007síða 13

Nr. 27 - 7. februar 2007 13 Símun Pauli Lilaa, ættaður úr Leirvík búsitndi í Reykjavík, andaðist 31. januar 82 ára gamal. Andlát og jarðarferðir Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND magnus gunnarsson maggi@sosialurin.fo tlf 341800 fax 341801 Dagurin 8. februar. Korinta, deyð umleið ár 250. Kristin kona í Aleksandriu, sum ikki vildi ofra til heidnar gudar og tí varð tikin av døgum. Góði babba, stutt var títt tíðarskeið tá Harrin tók teg til sín teg gloyma kann eg ei. Takk fyri umsorgan, kærleika og vernd - takk fyri teg! Nívandi er saknur, og hjartað tungt av sorg er nú vit ei longur hava títt blíða andlit her. Má Jesus-pápi gleðast um teg kærur hann tær var hjá okkum eftir; minnini um teg. Nú hvíl í friði fyri síðstu ferð at himnaborg eg heilsu til tín sendi takk fyri tíð á fold, ið tú vart her eg veit, at tryggur tú hjá Guði heima lendi. Eilif Til pápa mín Svenn Brimheim Ein stórur dagur stendur fyri framman. Eitt sera væl­kent par fer sum kapp­róðrar­báturin um mál 9. februer. Tá hava tey livað saman í 50 ár. Tey hava skrivað sína lívssøgu, sum er væl verd at fylgja. Jógvan sum maður, og Harriet sum kona, ið klárar síni ting í øll­um spak­ føri og gudsótta. Heim teirra er eitt Elim søtt í oyðimørk, har mangur hev­ur sitið væl undir pálmun teirra, eisini vit bæði Levi og Gretha. Jógvan kenni eg frá barns­ beini av. Hann var ein kúllur millum hinar kúllarnar. Pápar okkara róðu út saman, so tað bleiv mong línan at rekja og fløkjan at greiða. Hetta hoyrdi við til lívið. Tíðin gekk, og vit fóru báð­ ir til skips, og skjótt blivu vit forlovaðir. Vit fingu okk­um báðir gentu úr Fugla­firði, so har liggur mong ein spenn­ andi søga goymd, tó ikki í plast­ikposa, teir vóru ikki til tá. Vit gjørdu nógvar skjót­ ing­artúrar bæði til fjals eftir har­um og á Víkina eftir álk­ um. Onkur skarvur lá eisini eftirá. Seinni fóru vit báðir við sama skipi og báðir á brúnna. Har vóru nógvar søgur for­ taldar, men eg haldi, at eg fari at fortelja um hin tiltikna harutúrin. Henda morgunin, vit skuldu fara at skjóta har­ ur, var eg heldur seinur. Eg var nýliga komin av skipi og nakað fitnaður, so eg fann ongar buksur, sum passaðu. Nú vóru góð ráð dýr. Allir vóru ótolnir at sleppa avstað og bóðu meg skunda mær. Einastu ráð vóru at fara í ongum undirbuksum. Tá vit vóru komnir niðan í Neytadal, leypir ein hara, og eg skjóti og raki, men haran rann eitt petti og eg aftaná. Tá eg skuldi gleiva upp um ein stóran stein, var eitt brak, og buksurnar skrædnaðu frá reim­ini framman og líka niður í skrevið. Men einki var at gera. Tá vit, sum av­gjørt var frammanundan, møtast við Setursklett á Borð­ oy­arnesi, royndi Jógvan at leysa skrallið aftur, men lítið hjálpti, tí ov lítið tilfar var at seyma í. Síðani fóru vit allir til gongu út á Borðoyarnes. Tá eg og Dánjal, sum fylgd­ust, komu niðaná, gekk ikki longur. Eg mátti biðja Dánjal um hjálp. Hann var í føroyskum undirbuksum, og bað eg hann lata meg fáa tær. Í meðan vit báðir skifta, kemur Otto og hann spyr, hvat ólukkan er á vási. Har bleiv ein øgiligur látur, og mínar skrøddu buksur fóru sendandi út av einum hamri, men dagurin var bjargaður. Nú var eg heitur restina av degnum. Jógvan og eg kennast sera væl, og er hann ein skila­maður bæði á sjógvi og landi. Hann hevur havt mong álitisstørv – millum onnur borgmeistari, skipari og nevdarlimur í fleir nevndum. Tað besta er tó, at hann og Harriet komu til trúgv á ungum árum og hava staðið sum tveir vitar í bygdini. Nógvir túrar eru gjørdir runt í landinum við gleði­boð­ skapinum, og trúfesti tykk­ ara í samkomuni hevur verið stórt. Hvat ið bíðar okkum í tí ljósa landi, vita vit ikki, men tað verður stórt. Harrin er har, hann, sum fyllir alt í øllum. Vit eru mong, ið gleðast saman við tykkum, nú tit fara um fimmti ára linjuna. Eisini vilja vit senda eina kær­leiksfulla heilsan til børn tykkara, sum altíð eru so vinarliga og fyrikomandi at møta. Sannliga er tað hugna­ ligt at detta inn á gólvið í Brekkuni. Nú venda vit okkum móti himli í bøn við tøkk fyri tað, sum farið er, og leggja komandi dagar í Harrans hendur. Vit ynskja tykkum mong góð ár afturat, um Harrin bíðar við at koma. Vit takka hjartaliga fyri gott brøðra- og vinarlag frá barns­beini av til dagin í dag. Hjartaliga til lukku við gullbrúd­leypinum. Bestu heilsur við Sálmi 115.15 Levi og Gretha Joensen Ein heilsan til Harriet og Jógvan Isaksen á gullbrúdleypsdegnum 9. februar 2007 Jan Petersen er settur í starv sum fíggjarstjóri á Føroya Tele eftir, at Heini Joensen hevur sagt seg úr starvi. Jan Petersen er 34 ára gamal klaksvíkingur og útbúgv­in HD í roknskapi. Jan Petersen hevur starvast á fíggjardeildini á Føroya Tele við fíggjarstýring og rokn­ skapi í 5½ ár. Eitt tíðarskeið var hann fíggjarstjóri hjá JFK í Klaksvík. Umframt hesar arbeiðsroyndir hevur Jan Petersen eisini starv­ ast hjá Nilfisk Advance í Keypmannahavn sum controller og sum grann­ skoðari hjá Rasmusen og Weihe. Málini hjá Føroya Tele eru ambitiøs og vit eru vís í, at hann sum fíggjarstjóri fer at verða hollur stuðul undir strategiini at menna FT framyvir. Jan Petersen tekur við starvinum 1. mars 2007. Jan Petersen: Nýggjur fíggjarstjóri á Føroya Tele Mikkjal Sørensen tikið sæti tingi Mikkjal Sørensen úr Pork­eri hevur tikið sæti á tingi fyri Sverra Mid­ jord, løgtingsmann. Á løgtingsvalinum í 2004 fekk Mikkjal Sørensen fjórð­flestar atkvøður á javn­ aðarlistanum í Suð­uroy. Mikkjal er harumframt kommunustýrislimur í Porkeri. Tingarbeiðið er ikki fremmant fyri hon­um. Umframt at hava verið inni sum eykamaður, hevur Mikkjal sitið á tingi frá 1991-93. Sverre Midjord hevur farloyvi frá tinginum til og við 23. februar.