fríggjadagur 16. februar 2001síða 3
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 33 - 16. februar 2001
5
gult cyan magenta svart
4
Nr. 33 - 16. februar 2001
gult cyan magenta svart
Í Runavík taka gera
tey ikki tað stóra
hóvastákið burturúr,
at oljuútgerðarhavnin
verður løgd í
kommununi
ÚTGERÐARHAVN
Orð: Edvard Joensen
Myndir: Jens Kristian Vang
Runavík: Tað flaggar á
Skipafelagnum og havnar-
skrivstovuni í Runavík.
Veðrið er vánaligt. Tað
regnar illa, og vindurin
liggur tráur fram við land-
inum, so fløggini standa
væl frá.
Eitt skip liggur og lossar
framman fyri pakkhúsinum
hjá Skipafelagnum, og teir
stóru kranarnir geva eina
lítla ímynd av, hvussu tað
kanska fer at síggja út, tá
oljuútgerðarskipini fara at
liggja við bryggjuna í Run-
avík.
Tað koyrir ein truckur
aftur og fram eftir brygjuni.
Onkur
lossingarmaður
stendur inni í pakkhúsinum
og kannar eitthvørt konnos-
sement, men annars er lítið
fólk at síggja.
Innari við bryggjuna
liggja onkrir trolarar og
landa. Eisini har eru kranar
at síggja, og onkur bingju-
bilur stendur á bryggjuni.
Men mestsum er manntómt
kortini.
Vit fara inn í pakkhúsið
hjá
Skipafelagnum
at
frætta, hvussu tey fara at
gera seg út til eina komandi
oljuvinnu.
– Tað fer helst ikki at
verða tann stóra broytingin,
sigur Frederik Hansen, sum
er deildarleiðari hjá Skipa-
felagnum Føroyum í Runa-
vík.
Hann sigur, at Skipafel-
agið fer at gera tað, sum
vanligt hevur verið framm-
anundan, og sum tey duga
at gera. At lossa og lasta
skip.
Tað verður sjálvandi eitt
sindur øðrvísi vøra, enn vit
dagliga avgreiða, sigur
hann. Og ein broyting verð-
ur, at tað kemur ein stóru
krani at standa á bryggjuni.
Annars verður tað ikki
tann stóra broytingin. Helst
verður neyðugt við eitt
sindur av fólki aftrat, men
tað verður ikki tað nógva,
væntar Frederik Hansen.
Hølini, sum fara at verða
brúkt í sambandi við oljuút-
gerðarhavnina,
hevur
Skipafelagið Føroyar longu
í Runavík. Tað ytra pakk-
húsið hjá felagnum verður
tókt, eins og skrivstovuhøli
eru til taks.
Okkurt verður, sum ikki
verður lagt inn í pakkhúsið,
og sum skilst fer kommun-
an at leggja eitt øki av til
tað. Hetta økið verður gyrt
inni, soleiðis at lætt verður
at hava eftirlit við tí.
Runavík verður
miðdepulin
– Rúnavík fer at verða mið-
depulin í Føroyum, nú olju-
útgerðahavnin er løgd her
inni, metir virkandi havnar-
meistarin
í
Runavíkar
Havn, Petur á Roykheyggi.
Hann fegnast um, at
Runavík varð tikin fram um
Tórshavn, tá oljufeløgini
valdu sær havn.
Men hann heldur ikki, at
tað er nakað løgið í tí. Tí
fjørðurin hevur argument-
erað fyri sær sjálvum, sum
Taka tað róligt
Frederik Hansen, deildarleiðari hjá Skipafelagnum Føroyar í Runavík, væntar ikki tær stóru
broytingarnar í gerandisdegnum, hóast Runavík nú er oljuútgerðarhavn
Tað flaggaði á pakkhúsinum
hjá Skipafelagnum í
Runavík, tá greitt var
mikudagin, at
oljuútgerðarhavnin verður
løgd í Runavík
Sosialurin -311820
Køksentrið
Køkssentrið
á torginum í SMS
Nógv góð TILBOÐ
m.a. Borð, vask og skáp til baðirúmið.
Breidd: 120 cm
kr. 5.495,-
Smærugøta 6 • Postboks 3182 • 110 Tórshavn
Tel. 212490 og 312480 • Fax 319718
fram til leygardagin 17. februar
Leygardagin kl. 12. fáa
børnini ballónir á
torginum í SMS
sp/f
hann tekur til.
Petur
á
Roykheyggi
greiðir frá, at onkur av
»oljumonnunum«,
sum
hevði verið inni á gólvin-
um, hevði hálovað hesum
vælsignaða staði. Her er
bæði veðurgott og gott
pláss, letur havnarmeistarin
at.
Vit sita á kommando-
brúnni í Runavík. Havin er
full av skipum. Nógvir
smáir trolarar, sum komnir
eru inn fyri veður. Okkurt
farmaskip og so okkurt
annað far. Eitt kort hongur
á vegginum, sum vísir,
hvussu havnin skal byggj-
ast út í framtíðini. Og tað er
pláss fyri eini útgerðarhavn
í Runavík. Kilometur eftir
kilometur liggur bara og
bíðar eftir bryggjukanti, og
dýpið er heldur eingin trup-
ulleiki, greiðir havnar-
meistarin frá.
So alt í alt heldur hann, at
tað var ikki annað enn
væntandi, at Runavík fór
við sigrinum, tá útgerðar-
havnin skuldi finnast.
Petur
á
Roykheyggi,
virkandi havnarmeistari í
Runavík, væntar kortini
ikki, at nøgdirnar, sum fara
at koma um bryggjukantin
verða so øgiliga nógv
størri, enn tær longu eru,
hóast útgerðarskipini fara
at koma hendanveg. Men
vøran, sum verður løgd
upp, verður av øðrum slag
enn nú, væntar hann. Hann
roknar við, at havnin fer at
vinna nakað av pengini
burtur úr vørugjaldi, tí tað
verður tungur farmur, sum
fer at verða lossaður úr út-
gerðaskipunum.
Handilsmenninir
róligir
Eysturoyar Heilsøla er við í
samtakinum
Atlantic
Supplay Base, sum saman
við Skipafelagnum Føroyar
hevur fingið útgerðarhavn-
ina til Runavíkar.
Áki í Skemmuni, stjóri á
Eysturoyar Heilsølu, fegn-
ast um úrslitið. Men hann
væntar ikki millióna inn-
tøkur soleiðis beinanveg.
– Tað er sjálvandi við
væntaðum inntøkum fyri
eyga, at heilsølan er farin
upp í hetta, sigur hann. Og
eingin ivi er um, at vit fara
at royna at vinna ett sindur
burtur úr hesum møguleik-
anum. Men tað er kortini
eingin sjálvfylgja, at skip-
ini, sum koma hendanveg,
fara at proviantera frá okk-
um, sigur hann.
Hann vísir á, at tað er líka
neyðugt enn sum fyrr at
vera úti um seg og kappast
við aðrar fyri at sleppa at
selja til oljuvinnuna.
Og Eyðun í Radiobúðini
er púra kaldur. Hann sigur
stutt og greitt, at Radiobúð-
in er til fyri fólkið, sum býr
á staðnum, og tað fer hon
eisini at verða, hóast oljuút-
gerðarhavn er komin til
Runavíkar.
Sjálvandi fer Radiobúðin
at gera tað arbeiðið, sum
biðið verður um frá útgerð-
arskipunum, sigur hann.
Men hann leggur dent á, at
tað fara framvegis at vera
føroysku fiskiskipini, sum
fara verða teir stóru kund-
arnir.
Sum hann tekur til:
»Vanligu fiskiskipini her
hjá okkum eru nógv betri
útgjørd við tí, vit duga at
gera aftur, enn seismikskip-
ini. Tað, sum tey hava um-
borð er so specielt, at tað
hava teir egið fólk at gera
aftur kortini.«
So Eyðun Joensen, sum
hevur havt Radiobúðina í
Runavík í eitt mannaminni,
er sannførdur um, at tað
verður ikki tann stóra
broytingin hjá teimum,
hóast oljuskipini fara at
liggja undir vindeyganum.
Eyðun Joensen sigur, at Radiobúðin enn sum fyrr fer at vera til fyri kundarnar, hon altíð hevur
havt, men fer sjálvandi at gera tað arbeiði, oljuvinnan fer at biðja um
Petur á Roykheyggi, virkandi havnarmeistari í Runavíkar Havn sigur, at tað verður ongin
trupulleiki at fáa pláss fyri oljuvinnuni við Skálafjørðin
Oljuvinnan fer ikki bara av sær sjálvum at leggja pengar eftir seg til handlarnar í Runavík sigur
Áki í Skemmuni, stjóri í Eysturoyar Heilsølu