leygardagur 12. februar 2000síða 9
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
Nr. 30 – 12. februar 2000
Dagfinn Olsen
Helga Hjörvar hevur brátt røkt
starvið sum stjóri í Norðurlanda-
húsinum í eitt ár.
Vit hava sett henni stevnu at
práta um tað, hon væntaði av
starvinum, Føroyum og føroy-
ingum. Og hvussu samsvarar
hetta við tað, ið farna árið í
stjórasessinum hevur givið
henni, og hvørjar eru framtíðar-
vónirnar hjá kvinnuni, ið leiðir
ein av mentanarligu mondlunum
í Føroyum.
Helga tekur blíð ímóti og tá
kaffi er komið í kopparnar,
gongur prátið lætt.
- Sjálvt um eg helt meg vita
rættiliga nógv um Føroyar, tá eg
kom higar, er hetta eitt sam-
felag í stórum broytingum. Eis-
ini gerst alt øðrvísi, tá ein sjálv-
ur gerst partur av samfelagnum,
heldur Helga Hjörvar.
- Eg meti ikki, at nakað hevur
gjørt meg stórliga bilsnan. Held-
ur ikki er nakað, ið hevur verið
keðiligt. Men tað, sum ein legg-
ur til merkis, er almenni áhugin
fyri mentanini og tiltøkum, og
fólki dámar væl at koma í Norð-
urlandahúsið, sigur Helga Hjör-
var og hetta fegnast hon almikið
um.
Eldsálirnar
- Eitt, sum eg heldur ikki hevði
gjørt mær heilt greitt, er hvussu
skjótt tað gongur við professio-
nalismuni á mentanarøkinum.
Vit merkja tað best innan tón-
leikin. Øll sløg av tónleiki. Her
er so nógvur tónleikur í húsi-
num, tí tónleikurin hevur jú ikki
havt so góðar umstøður, áðrenn
Norðurlandahúsið kom og hevur
ikki annað líka væl hóskandi
hús, sigur Helga Hjørvar.
- Ein má minnast til tær ó-
troyttiligu eldsálirnar, sum hava
verið við til at byggja upp pro-
fessionellu mentanina. Tær
kunnu jú ikki halda áfram á
sama hátt, tí meira ein fram-
leiðir, meira slítur tað. Eg hugsi
um tey, sum hava staðið á odda
innan ymsu økini. Fyri Symfoni-
orkestrinum, fyri Føroysk Tóna-
skøld, Summartónar, Jazzfesti-
valinum og øllum tí ómetaliga
virkseminum, sum er.
Hugsar tú her um sjálvbodnu
og ókeypis arbeiðsmegina?
- Ja, og eg rokni við, at her
verður neyðugt við umlegging
og nýskipan. Tað, sum ein so
leggur til merkis, og sum er so
einastandandi, er forvitnið hjá
áhoyrara- ella áskoðarafjøldini.
Eg gjørdist bilsin av stóra áhug-
anum fyri t.d. Wilda Dance Pro-
duktion, sum er sera nútímans
dansur. Men tað vísir, at fólk
vilja fegin síggja og fylgja við í,
hvat fyriferst úti í stóru verð.
Men samstundis er áhugin fyri tí
føroyska sera stórur, sigur Helga
Hjörvar, sum heldur, at føroy-
ingar fegnir taka til sín av øðr-
um.
Fyrsta føroyska symfoniin
- Men trupulleikin er jú at greiða
fólki frá, hvat tey kunnu vænta
sær, men samstarvið við fjøl-
miðlarnar virkar avbera væl.
Hugsi eg til dømis um næsta
stóra tiltak í Norðurlandahúsi-
num, so fáa vit part av Reykja-
víkar Mentanarbýi á vitjan. Tann
31. mars fáa vit vitjan av íslend-
ska symfoniorkestrinum og
spæla teir fyrstu føroysku sym-
foniina eftir Sunleif Rasmussen.
Slíkt er jú ein varði hjá eini
hvørjari tjóð og eg vænti mær
eina gallasýning, nakað hátíðar-
kent, sigur Helga og dylir ikki
fyri, at hon gleðir seg til løtuna.
Tað verður hálvi føroyingurin
Bernharður Wilkinsson, sum
skal stjórna.
- Umframt symfoniina eftir
Sunleif, sum jú er viðurkendur
tónasmiður, fáa vit eisini
klarinettkonsert eftir Mozart, har
Anna Klett verður solistur. Og
eisini verður á skránni dramatisk
ouvertura eftir stóra íslendska
tónaskaldið Jón Leifs, greiðir
Helga Hjörvar frá og fjalir ikki,
at hon væntar sær nógv av fram-
førslunum.
Býarmyndin mennist
- Tað, eg kenni er nýtt, er at
býarmyndin broytist og mennist.
Mentanin, ið verður boðin fram,
broytist. Nú eru støðug tónlistar-
lig tiltøk í hallunum, ið standa
fólkinum í boði. Nýggjar mat-
stovur stinga seg upp, og alt
hetta er avbera gott. Eg meti, at
áhugin fyri serstøkum tiltøkum
er vaksandi. Tiltøkum, sum
eisini verða nevnd „events“. Tað
er hetta, sum vit hava roynt at
gjørt í vetrarhálvuni, t.d. við
Frændum og symfoniorkestri-
num og Hanusi og Aldubáruni,
sigur Helga Hjörvar, sum tó ikki
Eldsálirnar slítast
sær kapping millum Norður-
landahúsið og hini støðini í bý-
num ella úti um landið.
- Eg haldi, at mørkini er sera
greið. Vit skulu bjóða tað fram,
sum onnur ikki megna at fáa
hendaveg. Og okkum nýtist ikki
at leggja okkum eftir tí, sum
ítróttarhallirnar megna. Mínar
royndir úr Íslandi siga mær eis-
ini, at jú fleiri tilboðini eru, tess
størri er áhugin. Gongur ov long
tíð ímillum, at góðar upplivingar
eru uttanfyri heimið og sjón-
varpsrútin, so gloyma fólk,
hvussu áhugavert og gott hetta
kann vera, sigur Helga, og nevn-
ir týdningin í býarmyndini í
Havn, sum regluliga virksemi
hjá Grímu hevur.
- Tað er nýtt, at fólk kunnu
siga: Skulu vit fara til sjónleik í
kvøld?, sigur Helga Hjörvar.
Hon leggur stóran dent á, at
tað eru stóru tiltøkini, sum eing-
in annar megnar, sum Norður-
landahúsið eigur at taka sær av.
Stór tiltøk og framsýningar og
her nevnir Helga sum dømi
stóru framsýningina um William
Heinesen.
- Vit skulu gera tað, sum eing-
in annar megnar, sigur stjórin í
MENTAN. Ótroyttiligu eldsálirnar, sum hava verið við til at byggja upp
professionellu mentanina, kunnu ikki halda áfram á sama hátt, tí meira ein
framleiðir, meira slítur tað, sigur Helga Hjörvar, stjóri í Norðurlandahúsinum
·– Gongur ov long tíð ímillum, at góð-
ar upplivingar eru uttanfyri heimið
og sjónvarpsrútin, so gloyma fólk,
hvussu áhugavert og gott hetta kann
vera, sigur Helga Hjörvar. Mynd:
Jens Kristian Vang
’’
»31. mars fáa vit vitjan av
íslendska symfoniorkestri-
num, og spæla teir fyrstu
føroysku symfoniina eftir
Sunleif Rasmussen. Slíkt er
jú ein varði hjá eini hvørjari
tjóð.«
’’
Nr. 30 – 12. februar 2000
17
Mynd: Jens Kristian Vang
Norðurlandahúsinum, sum fyri
framman hevur tiltak, ið nevnist
Fangaramentan í Útnorði.
Góð list kostar
Men er samsvar millum tað
Helga væntaði av Føroyum og
starvinum og tað, ið hon hevur
upplivað eftir at hava sitið eitt
ár í stjórasessinum?
- Eg visti av sterku mentanini
her, so tað gjørdi meg ikki bilsn-
an. Men eg visti ikki av stóra
fólksliga áhuganum og stuðli-
num viðvíkjandi mentanini. Eg
visti heldur ikki av, at tað kann
vera so stórur munur á, um talan
er um útlendskt ella føroyskt
tiltak, sigur Helga Hjörvar, sum
staðfestir, at føroysku tiltøkini
hava størsta áhugan.
Nú vit skriva ár 2000, og fólk
hyggja aftureftir og frameftir,
hvat metir stjórin í Norður-
landahúsinum so er av týdningi
av tí, sum rørir seg á
mentanarøkinum í løtuni?
- Tað, sum eg áður havi
nevnt, við støðufestinum ella
vøkstrinum í professionella
listaumhvørvinum. Tað er so
fruktagott og má mennast og
fjálgast um. Tað ávirkar øll fólk
og kann ikki framalast av nøkr-
um øðrum. Mær tykir, at tað er
av alstórum týdningi at stuðla
hesum. Eg veit, hvussu trupult
tað er, tí tað krevur pening og
tað er ringt at greiða frá, hví tað
skal kosta so nógv. Henrik
Nordbrandt greiðir í samrøðu
væl frá, hví góð list kostar. Or-
søkin er, at framleiðslutíðin er
so long. Tá hann hevur skrivað
eina yrking, letur hann hana
liggja í 8 ár. Hugsar ein sær eitt
flakavirki, og vøran ikki kann
seljast fyrr enn um 8 ár, so
krevst stórt tilfeingi. Nútíðin vil
eisini á mentanarøkinum fram-
leiða meira og skjótari, men
nakað av tí er eisini eingangs
fyribrigdi, tí tað stingur ikki nóg
djúpt, metir Helga Hjörvar.
- Tað er týdningarmikið, at
Norðurlandahúsið brúkar sínar
møguleikar. At tað er stórt og
væl útgjørt og bjóðar føroying-
um nakað, sum er í samsvar við
hetta. Ikki so at skilja, at eg ikki
haldi smærri tiltøk og smálutir
hava týdning, tí tað hava tey,
men tað skal liva við síðuna av,
sigur Helga Hjörvar.
Helga hevur lagt dent á sam-
starv við føroysk listafólk og
feløg og at nakað hendir og
verður ment í húsinum.
- Hugsi eg frameftir, so er
týdningarmikið, at hava sam-
skifti. Ikki bert hava innkallaðar
konsertir, men samstarv. Hetta er
longu í gongd, men má mennast
meira og fáast í fasta legu. Hetta
fyri at uppliva, at størri tjóðir
eru ikki í líka tøttum sambandi
við áhoyrarafjøldina. Tað er
uppliving fyri útlendsk listarfólk
at uppliva spontanar áhoyr-
arafjøldir, heldur Helga.
Út
- At fáa út føroyska mentan
hevur týdning. Hetta krevur
nógv arbeiði, og eg rokni ikki
við úrslitum fyrr enn um ini 2 -
3 ár, sigur Helga, sum eisni
metir uppgávuna hjá Norður-
landahúsinum at koma út í
útjaðaran hava týdning. T.d. er
samstarv við Gallerí Oynna á
Tvøroyri og Atlantis í Klaksvik.
- Tað hendir ymiskt á hesum
økinum. Men tað má ikki bert
vera slíkt, sum vit senda út og
so er tað liðugt. Í samband við
»Nútíðin vil eisini á mentanarøkinum framleiða meira og
skjótari, men nakað av tí er eisini eingangs fyribrigdi, tí
tað stingur ikki nóg djúpt«
Summartónar royna vit at upp-
byggja eitthvørt, so tað verður
so, at samband fæst við fólk á
staðnum, at samband stendst av,
so hetta verður okkara grund at
byggja á næstu ferð, sigur Helga
Hjörvar, sum eisini fegnast um
nýggja og væl útgjørda upptøku-
og framleiðslubilin, sum Norð-
urlandahúsið hevur ognað sær
og sum er ávegis.
- Við bilinum broytast og
mennast okkara møguleikar fyri
at koma út, sigur Helga Hjørvar,
sum eisini roynir at fáa av-
bygdafólk at koma í húsið, við
at leggja tiltøk soleiðis at fólk
sleppa til hús aftur.
Samstarv við áhugaleikfeløg
er eisini frammaliga í huganum
og í hesum døgum leika fólk av
Tvøroyri Karius og Baktus í
Norðurlandahúsninum.
- Vit vilja fegin hava oyggjar-
nar inn í húsið, sigur Helga, sum
eisini avdúkar, at várið bjóðar
einmans leik og dans við framúr
leikarum, sum eisini hava øðr-
vísi leikir og dans á skránni.
Mentan selur fisk
Helga heldur, at skal hon meta
um, hvat hevur týdning í føroy-
skum mentapolitikki framyvir,
so hevur listin ómetaligan týdn-
ing fyri samleikan hjá eini
hvørjari tjóð, og tá føroyingar er
í teirri hepnu støðu at eiga
dugnalig listafólk, so er neyðugt
við stuðli, bæði frá landi og
kommunum. Eisini vinnulívið
eigur at stuðla, metir Helga og
nevnir, at Reykjavíkar Mentan-
arbýur er sponsoreraður av 5
veitarum, sum lótu 4 milliónir
krónur.
-Tað er bert partur av fíggj-
arætlanini, men vilt tú vísa, at tú
ert eitt virki, ið framleiðir góða
vøru og tekur teg sjávan í álv-
ara, so stuðlar tú t.d. Føroya
Symfoniorkestri í eitt ár, sigur
Helga Hjörvar og leggur við
hesum dent á, at land ella
kommunur neyvan eina megna
uppgávurnar.
- Mentan kostar pening. Vígd-
is Finnbogadóttir plagdi at siga,
at tað er mentanin, ið selur fisk-
in, sigur Helga Hjörvar, stjóri í
Norðurlandahúsinum.