mikudagur 28. februar 2007síða 17

Nr. 42 • 28. februar 2007 miðvikan 1 miðvikan Siðsøguligt tilfar í Sosialinum mikudagar Eg minnist so væl árið, tá funn­ings­fólkini doyðu úti. Tað var í 1917. Eg havi veri 11 ára gamal, og Hans beiggi var eitt gott ár eldri. Hetta var ein so fínur dagur til veð­ur. Tað var nógv út­ lið­­ið, og tað hevur nærkast jól­­um. Tað hevur nokk verið eitt sindur av kava, tí heimi í Sjóv­artúni fóru vit ”at renna um tún”, sum vit kallaðu tað, tað var eitt spæl, vit høvdu. Nú kemur ein so­ vorð­in himmalsins ódn um ským­ing­ina. Tað var so ringt, at tað var ikki hugsingur um hjá okkum at koma inn um ánna. Sofus Rinkustein leiddi okkum inn. Hann var sterk­ur maður og nógv eldri enn vit. Tá vit komu inn um ánna, nú vísir tað seg, at pápi er farin at dyrgja saman við gamla Hans Jacob Abr­a­hamsen, sum vit róptu, og Poul Jóhannes Gaard undir Garði. Teir dyrgdu út fyri Kamarshellu og fóru til róðurs beinanvegin inn í Víkar. Teir vistu ikki, hvar teir vóru, tað var verri veður enn so. Hann má hava verið norð­an í ættini, tá hann lá útav eisini. Teir fóru til árar, men teir vóru so komnir yvir í Kósina, so tað hevur ikki verið langt inn í dráttin har. Men nú kemur ein rang hvirla og koyrir teir inn í mølina innan fyri Flatastein, sum var ein stór­ur steinur, sum stóð har, og teir blivu bjargaðir. Tað var eitt undur. Tað var eitt forferdiligt veð­ur tað kvøldið. Tað hevði verið heilt forferdiligt, um tað hevði komið mitt um dag­in, tí tað er vist, at nógv fólk hevði verið í torvi millum bygd­ir ella burtur í haga tann dag­in. Ein genta, sum var um aldur sum eg, hon kall­að­ist Maja Klein. Hon var á veg inn í Víkar, og tá hon var komin inn um Hálv­mørk­ s­hand­il­in, tá feyk hon útav bakk­a­num, men hon kláraði tað. Søgan um funn­ings­ fólkini er henda: Um ódnarveðrið 1. des­ em­ber í 1917 síggja vit í Dimmalætting og Ting­a­ krossi, at fleiri fólk vóru í lívs­vanda, og at í minsta lagi 4 fólk lótu lív í tí ringa veðr­­i­ num. Hevði streymurin verið til vildar, so høvdu nógv fleiri bát­ar verið til útróðrar, og so hevði skaðin verið uppaftur verri. Tvær systrar úr Funningi, onn­ur tænti í Hvalvík og hin við Norðskála, vóru á veg heim at vitja foreldrini 6. partur hjá Andrias í Tarti: Kundi eins væl verið farin við grindabátinum í 1939 Samrøða Óli Jacobsen olij@sosialurin.fo Sum áður greitt frá hevði FF-blaðið eina røð við frásøgn frá tí 100 ára gamla Andrias í Tarti um hansara lív á landi og sjógvi. Blaðið náddi at hava fimm partar, áðrenn tað var niðurlagt vegna formansskiftið í FF, og hevur henda frásøgn verið sera væl umtókt. Røðin kemur tískil at halda áfram í Sosialinum. Í 5. parti komu vit fram til 1949, tá Andrias var við trolaranum ”Nólsoyar Páll”. Upptøkurnar við Andrias eru tiknar upp í fleiri tíðarskeiðum, og nú verður farið nakað væl aftur í tíðina aftur, nevniliga til tíðina, tá Andrias var smádrongur, og hann byrjar við at greiða frá hendingum í hesi tíðini Andrias á 100 ára degnum saman við sínum søguskrivara Úr Færøske Kulturbilleder: Fiskur verður avreiddur á Viðareiði, men kundi eins væl verið í Oyndarfirði Jógvan í Billustovu, 1865-1944 og Salomon í Garðshorni 1847-1916 í torvi