týsdagur 20. februar 2001síða 3
‹ fyrra síða allar 9 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 35 - 20. februar 2001
5
gult cyan magenta svart
4
Nr. 35 - 20. februar 2001
gult cyan magenta svart
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Marjun Dalsgaard marjun@sosialurin.fo
Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
John Johannessen john@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Mentan:
Birgir Kruse birgir@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Útgevari/uppseting:
Sp/f Sosialurin
Prent: Prentmiðstøðin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254mm breið og 346mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Í næstum fer Føroya løgmaður á almenna vitjan í
Bretlandi. Hetta er fyrstu ferð, at ein løgmaður
fer á almenna vitjan í Stórabretlandi. Innbjóðing-
in kom í kjalarvørrinum á undirskriving av
marknaavtaluni millum Føroyar og Bretland.
Ætlanin er at løgmaður skal vitja bæði í Skot-
landi og í Onglandi. Áhugaverd verður vitjanin í
Skotlandi, tá hugsað verður um ríkisrættarligu
støðuna hjá bæði føroyingum og skotum. Eins
og føroyingar hava havt heimastýri og stríðast
fyri størri sjálvstørri, so hava skotar leingi stríðst
fyri hesum sama, tó at teir eins og føroyingar eis-
ini eru ymiskir á máli. Spurningurin er so,
hvussu løgmaður fer at kunna skotskar politikar-
ar um gongdina í Føroyum, og hvønn íblástur
skotar kunnu geva løgmanni.
Eitt høvuðsendamálið við ferðini er annars at
knýta tættari bond millum Stórabretland og Før-
oyar. Hvussu kunnu vit menna og útbyggja ver-
andi samvinnu, og hvussu kunnu vit bróta heilt
upp úr nýggjum! Tað góða í hesum samstarvi er,
at hóast stórur munur á londum og fólki, so hava
báðir partar brúk fyri hvørjum øðrum. Bretlandi
tørvar okkara fisk og við eini komandi oljuvinnu
eru vit bráddliga áhugaverd fyri bretskan olju-
ídnað. Føroyingum tørvar so sanniliga eisini
bretska tøkni og vørur og ikki minst hava vit
brúk fyri tí stóra marknaðinum, sum er í Bret-
landi. Og fara vit víðari eisini sum brúgv til ev-
ropeiska meginlandið.
Føroyingar hava verið í so vanabundnir við at
lata nærum alt samskifti og samhandil ganga
gjøgnum traditionellu kanalirnar, Danmark, Nor-
eg, Svøríki og Ísland. Hetta hevur so havt við
sær dýrkandi millumlið. Við at fara beinleiðis til
framleiðarar í Bretlandi eiga vit at sleppa undan
dýrkandi millumliðunum. Tí skal tað vera vón
okkara, at eitt av úrslitunum hjá løgmanni og
føroyskum vinnulívsfólki undir vitjanini í Bret-
landi er, at vit fáa ein beinleiðis samhandil uttan
um útlendskar millummenn.
Løgmaður skal hitta bretskar ráðharrar, og vón-
andi fer tað at gagna samhandlinum og forstáilsi-
num fyri grannanum fyri norðan. Tað er so ikki
bert á tí vinnuliga økinum, at vit eiga at síggja
samstarvsmøguleikar. Eisini á mentanarøkinum
eigur at verða møguleiki fyri øktari samvinnu. Tí
vil ein náttúrlig uppfylging av slíkari vitjan vera
at menna tey mentanarligu bondini. Vónandi fer
løgmaður at koma heimaftur við onkrum íblástri
á hesum øki eisini, so talan ikki bara er um
handil og vinnu. Menniskjuni og tað hesi skapa
av andaligum og mentanarligum virðum er eins
týdningarmikið og alt annað.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Ein heil síða í Sosialinum er 254mm breið og 348mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
NØVN Í VIKUNI
Minningarorð um
Hjørdis Klein
Røddin er tagnað og stríðið
er vunnið. Eftir langt og
tógvið stríð hevur Hjørdis
lagt árarnar inn. Nú orkaði
hon ikki meira. Hon hevði
á orði, at hon skilti ikki, at
Várharra ikki kundi taka
seg, tí hon var so móð, hon
orkaði ikki at anda. Eg helt
við hana, at tað mundi vera
tí, hann ætlaði hana at vera
her eitt sindur enn. Hetta
prát fall so lætt og náturliga
fyri henni. Hetta var ikki
"tabu", men endinin av lív-
inum - endin av lívsins
stríði. Sjálv kendi eg tað
ikki so lætt, sum hon at
tosa um hetta. Kanska var
tað tí, at hon hevði livað 30
ár longri enn eg og var mett
av døgum.
Hjørdis og eg komu at
kennast fyri 20 árum síðani
í samband við, at vit fóru at
seta á stovn Norðoyða
Heimavirki.Í tí lá eitt stórt
fyrireikingararbeiði, ið lá
okkum á og sum vit baks-
aðust eldhugaðar fyri. Ikki
var tað heldur, at tað altíð
gekk við streyminum.Tá
var Hjørdis ein dyggur
stuðul. Hon tordi at føra
seg fram og dugdi at vísa á,
at hon hevði grein í sínum
málum.
Hon hevði lívsroyndir,
sum var henni góð ein bar-
last at berjast fyri hesi søk,
sum vit so fegnar vildu
trúgva uppá.Alt arbeiðið
varð drivið í einum "filan-
tropiskum" anda. Annars
bar ikki til.
Hon gavst ikki fyrr enn
vit náddu á mál.
Hjørdis var við so leingi
heilsan loyvdi henni tað.
Hóast hon ikki orkaði at
koma á gátt, fylgdi hon eld-
hugað við, hvat fyrifórst.
Tað var áhugavert at
hoyra Hjørdis siga frá lívs-
søgu síni. Hvussu hon
hevði stríðst sítt stríð, fyri
at fáa tað at bera til. Skilligt
var, at tað var ikki altíð
lætt. Men við at trúgva
uppá og siga við seg sjálva,
tað skal bera til, so bar tað
til við góðari hjálp og góð-
um vilja.
Hennara stríð er komið at
enda og Hjørdis hevur
fingið frið.
Friður verið við minn-
inum.
Elisa
Samvinna við Bretland
Síðani LINDIN kom hevur
verið rættuligt radioóskil í
Klaksvík — alt gott um
Lindina og hinar radiostøð-
irnar við, men her er ein
trupulleliki, sum má rættast
sum skjótast.
Í fleiri heimum hoyrist
ÚF, Rás 2 og Lindin sam-
stundis á at kalla somu
kanal, tað er ikki óvanligt
at hoyra Elis (ÚF) og Jenis
(Lindin) og Sonna (Rás 2)
samstundis, og tað sigur
seg sjálvt, at tá er totalur
forvirringur, og einasta,
sum er at gera, er at
sløkkja, tíverri.
Tí verður heitt á tykkum
sum varða av, at fáa hetta í
rættlag sum skjótast.
Tosaði ídag við skiparan
á Dúgvuni yvir fartelefon-
ina fyri at gera avtalu um
bjargingar og brunavenjing
umborð einaferð til várs,
ein venjing fyri manning og
sløkkiliðsfólk.
Hevði ikki meira enn
koyrt telefonina í lumman,
nú ringir aftur og er ein
sløkkiliðsmaður í telefon-
ini, sum spyr meg, ”Tú,-
nær var tað at venjingin
skuldi vera umborð á
Dúgvuni”, Jamen sigi eg,
hvar veit tú tað frá. Jú eg
hoyrdi tykkum báðar, Skip-
aran og teg á Rás 2. Eg
tendraði tólið ákkurát ov
seint til at fáa alt við.
Her er okkurt spinnandi
galið, man hetta vera dag-
ligt ella hvat???
Neyðsendarin á sløkki-
liðsstøðini eisini órógvað-
ur!
Á
sløkkiliðsstøðini
stendur
ein
neyðsend-
ari/móttakari, - sum gevur
beinleiðis boð frá 112 um
nevnda neyðsendara, til
okkara radiopippara/mót-
takarar sum hvør sløkki-
liðsmaður hevur í lumm-
anum, hetta fyri at sløkki-
liðið skal vera ført fyri at
veita skjóta og góða hjálp
til øll, sum eru í neyð, tað
veri seg í smband við elds-
bruna, ferðsluvanlukku ella
annað.
Tað er meira enn einaferð
komið fyri, at neyðsendari
okkara tekur ímóti og
sendir tónleik frá ÙF í upp-
til 20 minuttir ísenn, fyri
síðani at hvørva aftur.
Eg spyrji, hvør hevur á-
byrgdina, um neyðsynjar-
boð ikki koma okkum í
hendi fyrrenn óv seint
vegna nevnda trupulleika,
tað kann í ringasta føri
kosta mannalív. Og tað er
sera álvarsamt.
Málið er kannað, og
eingin feilur varð funnin —
men framvegis er tónleikur
at hoyra í løtum frá radio-
sendaranum, nú sjáldan og
styttri.
Men vælsignaðir avvarð-
andi, radioeftirlitið - tele-
verkið, fái skil uppá óskil-
ið.
Kári Kjelnæs
Sløkkiliðsleiðari
Klaksvík
Radio og telefonóskil í Klaksvík
Til minnis um elskaðu móðir okkara
Annu Sofíu Jacobsen
d. 17. januar 2001
Vit takka tær mamma –
fyri alt tú lærdi okkum gjøgnum lívið
Gudsótta og kærleika
Gleði og friðsemi
Bønirnar fyri okkum øllum
Børnini – tey vóru hjarta tínum nærmast
tú elskaði tey øll
tey veikastu – tey vardi tú.
Serligi hugur tín var til allan vøkstur
urtir og trø
Vakrar blómur
tú gleddist tá várið nærkaðist
at fara út at seta niður í moldina
blómufræ, urtir og leykir
Alt ið hendur tínar numu við
treivst, vaks – og bleiv vakurt
hetta frøddi hjarta títt
tú dugdi so væl at gleðast í tí sum var
og ikki at tráa eftir tí sum ikki var
Sárt var at missa teg – tú vart so nógv í lívi
okkara.
Sárur er saknurin.
Døturnar