fríggjadagur 16. mars 2007síða 25

26 tíðindi Nr. 54 - 16. mars 2007 Terja Jensen úr Havn passar nógvar hattar. Hóast hon bert er 18 ára gomul, hevur hon yrkt yvir 400 yrkingar, er í holtur við at skriva eina danska bók um berðbaksríðing, ið Gyldendal umhugsar at útgeva, og hennara størsta ynski er at sleppa aftur til skips, har hon hevur verið bæði við trolara og línubáti. Í framtíðini vil hon gerast antin bóndi, skipari ella maksinmaður Konubrot Eyðhild Jacobsen eydhild@sosialurin.fo Nú línubátarnir í Føroyum skríggja eftir fólki, vil 18 ára gamla Terja Jensen úr Havn fegin hjálpa. Hon søk­ir í hesum døgum eftir kjansi við báti, og hon er ikki bangin fyri at manna ein línubát. -Tað havi eg roynt. Eg var ein túr við West Freezer. Og hóast tað var hart, og eg fekk ein ryggskaða, so eri eg heilt vís í, at mín ryggur í dag er nógv sterkari, og at eg hevði megnað tað, sigur Terja Jensen. Henni dámdi væl lívið um­­borð. Hon passaði egn­ ing­ar­maskinurnar, og tá ið ryggurin fór, so hjálpti hon kokkinum. Hóast hon sjálv heldur, at tað var gott um hon var eitt sindur hægri, so­leiðis at hon betur kundi passa maskinurnar, so metir hon avgjørt, at tað er pláss fyri kvinnum umborð á línubátum. -Eg veit væl, at tað finnast fáar kvinnur í Føroyum, ið eru við línubátum. Eg kenni so onga. Men í Noregi eru fleiri, so eg dugi ikki at síggja nakað skeivt í, at kvinnur fara at sigla við línubátum, sigur Terja Jensen. Hóast fiskimenninir hildu tað verða heldur løgi, at ein kvinna vildi fiska við línu­ bátum, so var tað skjótt at teir góðtóku hana. -Teir vóru bæði blíðir og tíðir, og teir vóru sera hjálp­ sam­ir. Hóast teir hugdu eitt sindur løgi at mær í fyrstani, so hevði eg ongantíð nakrar trupulleikar av teimum, sig­ ur Terja Jensen. Hugurin til sjógvin altíð verið har Tá ið Terja gekk í fólk­a­­ skúlanum og skuldi í starvs­ roynd, fór hon ikki sum hin­ ar genturnar í klassanum til hárfríðkanarstovur, barn­a­garðar ella til sjúkra­ systr­arnar. Nei, Terja visti bein­anvegin, at tað var út á sjógvin hon skuldi. Og valdi hon tískil at fara í starvsroynd á Tróndur í Gøtu. Har dámdi henni so væl, at fekk hon kjans umborð har í dag, leyp hon avstað. Serliga var tað maskinrúmið í skipinum, ið hugtók hana. - Mær hevur altíð dámt væl at róta við maskinum. Eg havi mangan tonkt upp á, at lært til bilmekanikara ella maksinsmið. Men eftir at eg slapp at róta í maksinunum um­borð á Tróndi í Gøtu, havi eg næstan avgjørt at fara at læra til maskinmeistara. Eg ætli mær at royna at søkja inn á skúlan í summar, sig­ur Terja, ið hevur roynt seg í fiskivinnuskúlanum í Vestmanna. Hóast túrarnir Terja hevur verið til skips onkutíð hava verið heldur ilsligir, so hevur hon ongantíð verið bangin fyri at siglt, og sjóverkurin er ein last, ið Terja ongantíð hevur kent til. - Eg minnist serliga ein túr, har tað hava verið umleið 25 metrar um sekundið. Brota­ sjógvarnir stóðu upp um skip­ið, og tað var ikki so lætt at standa á beinunum. Hóast alt var eitt sindur ógvusligt, so ræddi hetta meg ikki. Og sjóverkin, hann havi eg bara ein­aferð kent. Tíanbetur, sig­ ur Terja. Møguliga útgivin av Gyldendal Lívið umborð dámdi Terju væl. Hon helt avgjørt ikki, at lívið var einsligt. Heldur nýtti hon friðin til sítt størsta frítíðarvirksemi, ið er at skriva. - Eg skrivaði eitt nú nógv­ ar yrkingar umborð. Um eg telji allar saman, so munnu tær vera einar 400 í tali eft­ir­ hondini. Og eg yrki um alt millum himmal og jørð, sig­ ur Terja. I løtuni starvast Terja hjá Oyvindur Lutzen bónda, har hon millum annað passar gæs, ross og neyt. Eisini hev­ur hon ross, sum stendur í stallunum hjá Føroya Ríð­ ing­arfelag. Her brúkar hon nógva tíð. Og dámar henni nátt­úru- og bóndalívið so væl, at hon eisini hevur u­m­ hugsað at gerast bóndi. - Nú fáa vit at síggja, hvat eg fari at gera. Eg havi sum sagt søkt inn á mask­in­meist­ ar­askúlan, men eg havi eisini tonkt upp á at gjørst skipari ella bóndi, sigur Terja. Tað sum tó upptekur nógv av frítíðini hjá Terju í løtuni er, at hon er farin í holtur við at skriva eina bók á donskum. Bókin snýr seg um evnið at ríða hest uttan saðil. - Eg eri ikki liðug við bók­ ina, men eg havi sent ymsum for­løgum bókum. Eitt nú hev­ur danska Gyldendal víst bókin sera stóra áhuga, so tað verður spennandi at vita, hvat fer at henda við hesi bók­ini, sigur Terja Nielsen at enda. Konubrot vil fegin manna línubát Terja Jensen eigur ross, og er sera hugtikin av djórum. Ì løtuni skrivar hon bók um berðbaksríðing, ið danska forlagið hevur víst áhuga fyri Mynd: Jens Kristian Vang Størsta ynski hjá Terju er at gerast maskinsmeistari. Í løtuni leitar hon sær kjans á onkrum skipi, og hon tekur gjarna av, um hon verður boðin við á ein línubát Mynd: Jens Kristian Vang