hósdagur 1. februar 2001síða 6
‹ fyrra síða allar 30 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 38 - 23. februar 2001
11
gult cyan magenta svart
10
Nr. 38 - 23. februar 2001
gult cyan magenta svart
Fólka-
atkvøðan
Lisbeth L. Petersen
løgtingslimur
Nú so nógv verður tos-
að um fólkaatkvøðu og
opinleika, hoyra vit
samgonguna
upp
í
saman og umaftur og
umaftur brúka orðingar
sum ”fólkið skal vita
nágreiniliga, hvat tað
snýr seg um…” og ”tað
er Føroya fólk, sum skal
taka støðu…”, meðan
tað, sum veruliga hend-
ir, er hitt øvugta.
Fólkið veit hvørki
hvat atkvøðan fer at
snúgva seg um, ella
hvat
samgongan
er
samd um, tí signalini
eru so ymisk, og lands-
stýrisfólkini vevja seg í
mótsagnir, so tað for-
slær.
Tann sum skeitir í
faldarin, sum landsstýr-
ið sendi í hvørt hús
(skattgjaldarin
hevur
goldið!) kann lesa á aft-
astu síðu, har spurning-
ar og svar eru sett upp:
Spurningur:
Hví
strembar
landsstýrið
ikki eftir at vit gerast
fíggjarliga sjálvbjargin
áðrenn vit gerast po-
litiskt
sjálvbjargin?
Eiga vit ikki fyrst og
fremst at vísa í verki, at
vit klára okkum uttan
danskan stuðul?
Svar:
Landsstýrið
hevur ta fatan, at po-
litisk ábyrgd og búskap-
arlig ábyrgd hoyra sam-
an. At vit taka búskap-
arliga ábyrgd er ein
fylgja av, at vit taka po-
litiska ábyrgd – og
øvugt.
Landsstýrið
heldur tað ikki vera
rætt, at føroyingar taka
fíggjarligu ábyrgdina av
Føroyum, men lata ta
politisku ábyrgdina og
tað
politiska
valdið
verða verandi í Dan-
mark.
Hvussu
samsvarar
hetta við tað, vit nú
hoyra frá teim trimum
floksleiðarunum?
Tjóðveldisformaður-
in sigur ofta, at andstøð-
an brúkar ræðumyndir,
men her er sanniliga
nakað at ræðast. Orð-
ingin á sinni hjá fyrsta
tjóðveldisformanninum
”lirka og lumpa” er nú
sera aktuel, tað hava vit
nú talandi dømi um!
VIÐMERKINGAR
Atli Dam
Høgni Hoydal eftirlýsir
einum farra av sakligheit í
orðaskifti við Atla Dam.
Well hann hevur so kanska
funnið ikki farran, men
flísina í Atla eyga. Og
flísina duga vit menniskju
sambært halgubók at síggja
meira ella minni hjá øðrum,
men samstundis kunnu vit
ganga við einum bjálka í
egnum eyga, sum vit ong-
antíð varnast.
Hvat sakligheit og sann-
føri viðvíkur gongur Høgni
við einum so betong-
tungum bjálka í eygunum,
at hann nærum forðar øll-
um útsýni til øki, sum ikki
hava júst við loysing og
fullveldi at gera.
Høgni Hoydal skal vita,
at uttan mun til hansara
uppástand, metir Atli Dam
seg framvegis hava ein
virðismiklan
politiskan
førning at bera, og trúgv
uppá tað hann hevur staðið
fyri í politikki.
Mær tørvar ikki lygn og
persónliga útspilling til tess
at undirbyggja mína mein-
ing, eg eri framvegis púra
kaldur
yvirfyri
bukku-
spannum, sum eg havi fing-
ið oman yvir meg í tús-
undatali í mínum politiska
lívi. Men eg vil sanniliga
hava møguleika og rætt til
at siga, at eg haldi menn
siga ósatt, tá eg haldi at so
er, men samstundis vil eg
framhaldandi royna at liva
upp til eitt umdømi, sum
sigur, at orð Atla kann ein
líta á, at ein avtala vð Atla
heldur o.s.fr., alt slíkt, sum
Høgni kann spyrja eldri
politikarar um, eisini í
tjóðveldisflokkinum. Men
her hugsi eg sjálvsagt ikki
um Hergeir Nielsen.
Petur Mohr Dam segði
altíð, at lygnum er ómøgu-
ligt at halda bókhald yvir, tí
skal ein halda seg til sann-
leikan. Men hetta gert tú
sjálvandi ikki longur enn tú
ert sanførdur um hvat er
satt og ósatt, tí er ein farri
av subjektivi í øllum tú
sigur.
At analysera og sundu-
rgreina postulátini í eftir-
lýsing
Høgna
Hoydals
loysir seg ikki, men fari eg
niðanfyri, at lista nakrar
úrskurðir, sum siga meira
um bjálkan hjá Høgna enn
um manglandi farran hjá
Atla:
1. Havi enn onga grein ella
lesarabræv móti Høgna
sæð, sum hann ikki hev-
ur heft orðið ”ósakligt”
uppá.
Er ein ósamdur við
Høgna Hoydal, er ein
sjálvandi ósakligur. Tað
var jú eisini tað sum
Marianne Jelved avdúk-
aði, tá hon spurdi, um
tað, at ein var ósamdur
við Høgna Hoydal, var
tað sama sum at vera
”óseriøsur”.
2. Høgni Hoydal sigur meg
vilja at Føroyar skulu
verða partur av danska
ríkinum. Tað er rætt, at
eg mæli til ríkisfelags-
skap ímillum tríggjar
javnbjóðis
tjóðir
og
lond. Eg eri samdur við
Frederik Harhoff í, at
Danmark reelt ikki long-
ur er eitt eindarríki, men
er trýbýtt. Og tað hevur
longi verið so, í minsta
lagi síðan onkuntíð í
sjeytiárinum. Men yvir-
tøkan av undirgrundini
staðfestir hetta betri enn
nakað annað. Tað sum
pínir er væl júst hetta, tí
tað torpederar delega-
tionsteoriina við aftur-
tøkumøguleika,
sum
hevur verið politiska
bíblia tjóðveldismanna.
Sjálvsagt eru formellir
trupuleikar av ósamsvari
við grundlóg og vald-
andi
statsrættarteori.
Men tað er jú besta dømi
um
samráðingarvilja
dana, at Poul Nyrup
segði ”ja men det er jo
det vi nu skal finde ud
af”. Grundlógir broytast
og stats – og fólkarættar-
lig teori førkar seg
hvønn dag sum gongur.
Hesi 12 donsku orð hava
allir føroyingar hoyrt,
men samráðingarmenn
landsstýrisins royna at
dylja tey sum manns-
morð.
Høgni leggur mær í hug
og munn, at vit skulu
lata ábyrgdina og alt
vald frá okkum. Tað havi
eg ongantíð sagt. Er
hetta dømi um Hoy-
dalska sakligheit?
3. Vit mála ”ræðumyndir”,
vil Høgni vera við. Nei,
ræðumyndirnar
hevur
Høgni sjálvur goldið fyri
við teim 20-tals millión-
um, hann ”hensynsleyst”
hevur nýtt til fullveldis-
propagandu.
Tað
er
Hvítabók, sum setir ljós-
kastaran á, at búskapar-
liga hongur tað ikki
saman at taka eina milli-
ard burturúr fíggjar-
lógini og so vænta, at
bert ein milliard skal
koma í samlaða bú-
skaparvøksturin í staðin.
Seinast var tað loysing-
armaðurin Hermann Os-
karson, sum tægaði hett-
ar sundur á fundinum
hjá ”Hesuferð”.
4. Eg havi ikki umtalað
fullveldisfólk sum ser-
ligar verur. Men, slík
sum vilja kvetta, kubba,
øsa og skapa illvild
mótvegis dønum, sum
onki hava við hetta at
gera, sært tú hvønn dag
gera vart við seg í bløð-
unum. Havi heldur ong-
an skýrt kommunist ella
fasist í mínari viðmerk-
ing. Men hetta er kanska
Hoydalsk sakligheit?
Men nú tú rør uppundir
fortíð, so skal eg við-
ganga, at eg havi hugsað
um hetta. Eg havi ta
fatan, at títt jørildi var
ikki demokratiskt, hóast
tú so dúgliga talar um
fult demokratiska til-
gongd o.s.fr. Havi eisini
hugsa um, at tín útbúgv-
ing m.a. snýr seg um,
hvussu ein við gjørdum
hendingarøðum
kann
draga ymisk samfelags-
viðurskifti fram úr loyni-
dómi, og tá tú so nýtir
hetta til at tilræna tær
”definitións”-rættin til,
hvat hugtøkini merkja,
so sum eg fyrr havi víst
á, ja so standa vit yvir
fyri
nøkrum
spildur
nýggjum.
Havi júst ikki viljað
verið so óflýggjaligur, at
eg bólkaði hetta í gomul
hugtøk
um
fasismu,
kommunismu, maoismu,
skipan av politiskum
”cellum” ella slíkum,
men havi fyri meg sjálv-
an skapt eina definitión,
sum er, at vit hava fingið
eitt Høgnakrati afturat
allari teirri gomlu bar-
lastini.
5. Um bankamálið er at
siga, at heimastýrisskip-
anin skramlaði ikki or-
saka av tí. Tað avdúkaði
veikleikar, sum eg ofta
hevði víst á áðrenn
skrædlið. At vit ikki
fingu landsbanka, at
ómøguligt var at burtur-
beina rentuspekulatión-
ina (samstundis sum
Hergeir Nielsen skýrdi
meg bankarænara), at vit
ikki fingu lut í somu
vitan sum Fíggjareftir-
litið og mangt annað, eru
dømi um viðurskifti,
sum kravdu broyting,
men tað er ósakligt at
krevja alla Heimastýris-
skipanina avtikna av
hesum grundum.
Nú hava tit skjótt gingið
fýra ár í politiskari oyði-
mørk, har allur samfe-
lagsútviklingurin liggur
á láni, tit gjalda loysi-
gjald til verunligar po-
litiskar rænarar og sjó-
rænarar, men ikki so
mikið
sum
Fíggjar-
eftirlitið er komið upp á
pláss.
Eg havi ætlanir um at
koma umaftur í 80’ini,
men hvørt heilsan ella
árini verða til tess, veit
eingin. Men eydnast tað,
so kann sláast fast, at ein
orsøk var, at millum
annað 20 til 22% av velj-
arunum
nýttu
sína
atkvøðu til eitt politiskt
”konglomorat”,
sum
tjóðveldispolitikkur altíð
var og framvegis er. Har
bert loysingin savnar. Ja,
hatta var sjálvmótsig-
andi: Loysingin savnar.
6. Eg havi ikki sagt, at
landsstýrið hevur víst frá
sær ráðgeving i full-
veldismálinum,
men
hjálp til at røkka upp-
lýsingar frá ST. Er her
ein viljað snaring? Ella
er hetta aftur dømi um
Hoydalska sakligheit?
Verunleikin er, at til-
boðið ikki kundi nýtast
politiskt og kanska tí
ikki hevði áhuga. Lat
hetta vera eina insinua-
tión, um tú vilt. So er tað
flísin í eyga mínum, men
tú kanst sum journalistur
nokta at almannakunn-
gera keldur, tað einasta,
sum tá hendir, er at
„bjálkin“ tyngist enn
meira.
7. Tú ynskir orðaskifti um
royndirnar av Heima-
stýrisskipanini, hvat vit
læra av teim, og gangi eg
út frá, hvussu vit fara
víðari. Tað er í lagi, um
tú verunliga vilt tað.
Men so má eg eisini
krevja, at tú setir teg inn
í tað hugsjónarliga og
filosofiska støði, sum
vit byggja okkara uppá-
stand á um, at tú røkkur
størri frælsi og verun-
ligum
sjálvsavgerðar-
rætti í samvinnu, enn tú
kanst røkka sum lítil
suverenur státur, kroyst-
ur av allari teirri mátt-
ugu verð uttanum okk-
um.
Havi skrivað rættiliga
nógv um hetta ideolog-
iska grundarlag. Trúði tú
kendi tað. Tí undraði tað
meg, at tit so arrogant
tóku tær tríggjar apurnar
í favn, sum symbolisera,
at eg hoyri onki, eg síggi
onki og sigi onki, tá upp-
skotið um eina sjálv-
stýrislóg kom til við-
gerðar í tinginum í au-
gust 1999.
Tit virdu ikki uppskotin-
um viðgerð, framsøgu-
maðurin skýrdi tað ein
sjúkan nátaunga, sum
ongin troystaði sær at
taka inn í bátin, hóast
einasti fuglur eg tá kundi
koma í tankar um var
allikan, tí maðurin var,
sum danir siga ”så f...
som en allike”.
Tú hevur sum ”hurtig-
snakkari”smogið
tær
undan, við at látast sum
tú ikki skilti sjálvstýris-
uppskotið aðru hvørja
ferð, og aðruhvørja ferð
at siga, at sjálvstýris-
uppskotið hjá Javnaðar-
flokkinum var tað sama
sum fullveldisuppskot
samgongunnar. Tú visti
væl, at loysing/ikki loys-
ing er ein aðalmunur.
Enn einaferð Hoydalsk
sakligheit?
Hvussu fáa vit ábyrgdar-
fullar politikarar?
Høgni Hoydal hevur ótelj-
andi ferðir ført fram, at
”loysing”
ella
”frælsi”
tryggjar
okkum
móti
kreppum, skaptum av á-
byrgdarleysum politikar-
um.
Dømini eru mong úr t.d.
Afrika, at ongantíð gjørdist
ábyrgdarloysið størri enn
aftaná at londini fingu
sokallað ”frælsi”, tí er tað
ósakligt at billa fólki inn, at
loysing tryggjar Føroyum
ábyrdgarfullar politikarar.
Men tað er helst eisini
ósakligt at nýta lond í
Afriku til samanberingar,
hóast Hvítabók ger tað.
Tað vit higartil hava fing-
ið, er einaferð afturat po-
litikarar, eitt nú Høgna
Hoydal, sum eru til reiðar
at klúgva føroysku tjóðina
úr skalla í hæl við bert 1
atkvøðu í meiriluta. Tað er
ikki
ábyrgdarfult,
men
Høgnakratiskt.
Hetta málið skal loysast
av _ av løgtinginum við
ikki minni enn _ av fólk-
inum aftanfyri seg.
Longu
nú
fer
ein
óhugnaligur hatursgjóstur
yvir landið. So haturskent
tjak hava vit ikki sæð síðani
1945-48, fyrr enn nú
meiningakanning var kunn-
gjørd herfyri.
Hygg bara í gjár at
spræningini, sum Sjúrður
Skaale sendir, tann fitti
maður hann var og vónandi
aftur blívur.
Betongtungur bjálki av ósakligheit
Føroya
Postfelag
havt
aðalfund
TÍÐINDASKRIV
Føroya Postfelag
Føroya
Postfelag,
hevði aðalfund leyg-
ardagin 17. februar.
Nógvir limir vórðu
á aðalfundi, har ak-
tuella støðan varð
viðgjørd.
Niðurstøðan var, at
sáttmálasamráðingar
nar helst verða harð-
ar, har dentur verður
lagdur á styttri ar-
beiðsviku, og longri
summarfrí, eins fleir
punkt eru um sátt-
mála-ábøtur.
Sjálvandi er eisini
krav um munandi
lønarhækking.
Kjak varð eisini
um nýggja lógarupp-
skotið um »postvirk-
semislóg«, og varð
nevndin biðin um at
hava eitt vakið eyga
við, hvat hendir á
økinum.
Eftir at nevndin
hevur skipað seg, sær
hon soleiðis út.
Sunleiv Højgaard,
formaður.
Agnar
Bech, næstformaður.
Hendrik
Thomen,
Kassameistari. Elin
Danielsen og Jákup
Páll Mohr Mortensen
Mannbjørn Jacobsen
19.febr.2001
Við seinastu samráðing
millum føroyska landstýri
og P. Nyrup Rasmussen,
eru
danskar
búskapar-
høttanir, fyrr havdar í eyka,
nú beinleiðis tiknar inn í
politisku
uppgerðina
millum fullveldissíðuna og
sambandssíðuna.
Hetta er óloyvt eftir ST
samtykt um fólkaatkvøður
av slíkum slag, tjóðskapar-
ligu stjórmála støðuna, so
føroyingar áttu at umhugsa
luttøku. Betur er at svara
aftur á rættan hátt 26. mei,
so hesin danski hógvurin
verður hin seinasti av nógv-
um av hesum slag.
Av tíðindum frá funding-
ini skilst, at danir standa
uppá 4 ára skiftistíð, sum tó
ikki neyðugt verður so.
Danir eru bundnir altjóða,
at stuðla fyrrverandi hjá-
land uppá rættkjøl, um
neyðugt.
Føroyingar eiga í sam-
band við atkvøðuna at taka
upp samband við ST, so
reiðiliga fer fram, ongar
høttanir, og skiftistíðin
verður sámilig, uttan ó-
neyðigar búskapar og um-
sitingar niðurleggjandi eft-
irfylgjur.
Hetta er í øllum londum í
somu støðu í dag.
Eisini eiga føroyingar at
skapa altjóða áhuga um
atkvøðuna
og
serliga
trupulleikarnar henni um-
kring, tí øll sannroynd vísir
at danir er erkvisnir um al-
tjóða umdømi og týdninga-
rmikil lutur í sambands-
háttinum,
at
niðurgera
møguleikan hjá føroying-
um, at vinna somu rættindi
sum td. danir, er látur-
liggering, lítisverdgering
og serliga burturgloyming
og smálandsluta (lokali-
serings) gering av málin-
um, sum so fyri fyrstu ferð
og við gott høvi slepst
undan.
Ikki mótføroyskur
Nyrup er ikki egin her.
Hann er neyvan mótfør-
oyskur. Er undir trýsti frá
afturhaldsbólkum í Dan-
mark, við halahangi í Før-
oyum, sum tryggja skulu
afturhalds trúvirðið í uttan-
ríkisspurningum, her uppí
kemur føroyska stjórnmála-
málið, á røttum stað, so tað
fær eitt framburðshugað
snið.
Tað hevur tað ikki hjá
konservativu.
At báðar síður í donskum
politikki standa aftanfyri
hetta útspæl til føroysku
atkvøðuna sæst av orðun-
um frá M.Fogh Rasmussen
fyri Vinstra beint aftaná”
...færøsk kanonbådsdiplo-
mati”.
Nógv nýtt er heldur ikki í
hesum, tí tað var støðan hjá
donsku stjórnini áðrenn
samráðingina. Danir meta
helst føroyska atkvøðuna
sum roynd hjá landstýrin-
um, at halda fast við sítt
uppskot um skiftistíð.
Eins og lagnuárið 1946
eru
somu
fólkabólkar
frammi í Føroyum, hjálptir
av illa goymdu donsku
sambandsvinum sínum, við
høttanum um vælferðar-
skrædl, danskan hernað. Í
øðrum londum í somu
lagnustund høvdu hesi um-
hugsa gisting á sendistov-
um. Í Føroyum sleppa hesi,
tryggja í føstum størvum,
væl frá at flenna burtur
møguleikar okkara sum
tjóð uttan hjálpt av donsk-
um mutri. Støðan er óneyð-
uga so, tí at sambands-
flokkarnar higartil hava
nokta at luttaka i at yvir-
taka
td.
gjaldslutin
í
skúlaverkinum við sama
próvgrundsmøguleika
í
hyggju.
Vandamiklari er støðan,
allan nýggjara skúlaút-
búgvingina havdan í huga,
sum enn í flestu førum
beinleiðis hevur bústað í
Danmark fyri eyga í fleiri
ár, er ikki serliga akadem-
isk longur, orsakað av
tilknýti okkara til Danmark
og trupuleikar teirra, sum
td. setur luttøku í donskum
hernaðarávintýrum í sund-
urliðaðum londum, antin
áðrenn ella aftaná aftur, í
møguleika sum atgongu-
merki á víðari lívleið.
Kann fíggjast á annan
hátt
Óneyðugt er at nakar fyri
føroyingar ávísiligur niður-
skurður verður í livistøðin-
um, tí at fíggingin, sum
serliga ávísir føroyingar
merkja, fellur burtur.
Hetta
vinnulívsavlag-
andi, kreppuframkallandi
fremmandalikam, er óvan-
ligt og ikki til í øðrum lond-
um - ES studulin til land-
búnaðin er útjavning mill-
um lond í frælsari kapping -
, kann sjálvandi skipast á
annan hátt.
Ikki kann trupuleikin við
fígging kveistrast burtur í
fyrstu atløgu. Ætlanin er at
føroyingar skulu steðga
upp her. Niðurskurðurin
uppá 4 ár er ikki so stórur
býttur út á øki, írestandi 11
árini av 15 ára skeiðnum í
ætlanini hjá landstýrinum,
kostar 15 milliónir árliga,
kunnu klárast við lánum.
Meiri enn tað verður lánt
millum ár og dag til Før-
oya. Skatturin hjá okk-
um kundi lagast betur til
vanlig skandinaviskt viður-
skifti um ikki heilt. Stór
lína er her enn við tí betru
tænastum tað ma. gevur.
Hægri skattur á stóru
fiskimannalønirnar kundi
verið settur saman við skip-
aðari frítið til veruligan
sosialan góða - veruliga
merkt vælferð -, heim, tíð
til tað.
Hetta merkir ikki væl-
ferðar niðurskurð fyri sam-
felagið, men umskiping og
gott brúk av vælferðini.
Sanni trupuleikin
Sanni trupuleikin komandi
árini, við Noregi í huga, er
ikki
lækkandi
vælferð,
minni lønir, men øvugt
vandi fyri yvirupphiting av
búskapinum av lættvunnum
peningi, óvanligt fyri før-
oyingar. Avskiping av ein-
um undirbrotligum banan-
tjóðveldi fyri eitt blaktrandi
banantjóðveldi.
Gerst oljuvinna veruleiki
er sjálvandi ikki stórir
trupuleikar í at halda í
hvussu so er somu vælferð
við fullveldi, mett í reiðum
peningi.
Trupuleikarnir
verða
vælferðarsjúkur,
sum
heilsuskaðiligur livimáti,
rúsevnismissnýtsla, heim-
upploysing, altjóðagering í
ringum týdningi.
Besti máti at loysa hetta
er sjálvir at ráða. Uppgeva
láturliga fáfongd og skipa
veruliga sjálvvirðandi tjóð-
veldi.
VIÐMERKINGAR
Neyðtøka av fólkaatkvøðun
Absalon Absalonsen
100 Tórshavn
De fleste danske politikere
er i disse dage forfærdede ,
nærmest bitre, over at
fhv.statsminister
Poul
Schlüter afgav rettigheder-
ne til råstofferne i den fær-
øske undergrund til færing-
erne, begivenheden beteg-
nes ligefrem i danske aviser
for en skandale.
Men her på Færøerne har
de fleste af os en helt anden
opfattelse, hvem skulle
ellers have fået retten til
disse råstoffer. Færingerne
beholdt retten til fiske-
rettighederne i færøske
farvande mens EF løb
afsted med retten til de
danske fisk. Shetlands-
øerne og Orkneyøerne
blev i sin tid foræret til
England, deres sprog og
deres kultur forsvandt, men
handlingen forbliver en
skamplet på Danmarks
historie.
Poul Schlüther har været
i stand til at gennemskue, at
om retfærdigheden skal
ske, så er der ingen uden
færingerne, der ejer retten
til den færøske undergrund,
hvem ellers ???
Det lyder fantastisk, at
man nu siger, at råstoffer i
undergrunden ikke kan
gives til en bestemt lokal-
befolkning i en del af riget,
fordi disse råstoffer tilhører
hele riget, det man i virke-
ligheden mener, er vel, at
kolonimagten aldrig kan
forestille sig, at man skulle
afgive råstofferne til de
indfødte på Grønland og
Færøerne, for hvis man er
så enestående demokratisk,
at man mener noget med de
fagre ord om, at under-
grunden er fælles ejendom
for alle dele af kongeriget,
hvorfor har man så ikke
kaldt de penge, man øver-
fører fra statskassen til hen-
holdsvis den grønlandske
og den færøske lands-
kasse for en rimelig, ret-
færdig
og
selvfølgelig
andel, der tilkommer disse
landsdele, af den danske
stats olie og gasindtægter
fra Nordsøen.
Nej man kalder det
“bloktilskud”, og man gør
sig, specielt i disse dage,
stor ulejlighed for at disse
overførsler skal opfattes
som koloniherrernes aller-
nådigste almisse til de
stakkels indfødte grøn-
lændere og færinger, der
aldrig nogensinde må få lov
til at klare sig selv.
Tiden var moden, sagde
Schlüter. Det var for ham at
sætte punktum for tiden
med koloniherrer og ind-
fødte. Det går, som be-
kendt, ikke an både at
blæse og have mel i mund-
en. Er råstoffer i under-
grunden fælles eje, så
burde den danske regering i
mange år haft betalt Grøn-
land og Færøerne deres
andel af indtægter fra den
danske undergrund, så var
der nok for mange år siden
blevet unødvendigt med det
såkaldte bloktilskud.
Selv små børn har så
megen retfærdighedssans,
at de forstår, at hvis Dan-
mark skal gøre krav på
Færøernes olierigdomme,
så burde danskerne for
længst have tilbudt at dele
nordsøolie og gas med
Færingerne.
Men der var, Gud ske lov,
én dansker, der så logikken
og havde så megen respekt
for demokrati og retfærdig-
hed, at hann turde gøre det
eneste rigtige, og som såd-
an vil han blive husket
langt langt frem i tiden.
Hatten af for Schlüter,
hans
retfærdighedssans,
hans demokratiske indstill-
ing og hans handlekraft.
Det er en skam, at den
nuværende
statsminister
gør alt hvad han kan for at
forværre forholdene mell-
em danskere og færinger og
afviser færingernes forslag
om gradvis at overtage det
fulde økomomiske og ad-
mimistrarive ansvar for
deres land og dets indbygg-
ere, dog med et specielt
nært forhold til Danmark,
idet man fra færøsk side
foreslår fælles kongehus,
fælles
mønt,
gensidige
rettigheder o.s.v.
Men Poul Nyrup Ras-
mussen siger NEJ, for ham
er det efter manges op-
fattelse et spørgsmål om
magt. Så længe Danmark
har suveræniteten, kan alt
lade sig gøre, men så snart
man fra færøsk side taler
om ligestillede parter, så
skal vi smides ud .Men
derved afskriver man sand-
synligvis danskernes mu-
lighed til samme rettig-
heder som færinger i det
kommende Nordatlantiske
“Quwait”, og , hvem ved ?,
måske et betydeligt blok-
tilskud, der ville gå den
modsatte vej af i dag. I så
fald vil dette gå over i
historien som en langt
større fadæse end den, man
i dag klandrer Poul Schlüt-
er for.
Er der virkelig ingen
ansvarlig dansk politiker,
der har åbne øjne og er i
stand til at se, hvad der er
ved at ske. Færingerne har
fået retten til deres egen
undergrund , det er vel kun
naturligt, og de vil beholde
den, selv om det så skal
koste den århundred lange
samhørighed med Dan-
mark.
Mon
ikke
Danmark
burde
overveje
ganske
nøje, om det alligevel ikke
er bedst for alle parter, at
man accepterer det færøske
landstyres forslag om de
fremtidige
statsretslige
forhold mellem de to lande
som værdige ligestillede
parter i en eller anden form
for (rigers) fællesskab ???
Lad os håbe og bede til,
at vi oplever en værdig
udgang af den opståede
situation.
Hatten af for Schlüter