hósdagur 26. apríl 2007síða 15

Nr. 80 - 26. apríl 2007 15 nøvn Í gjár, flaggdagin 25.apríl, fylti Árni Olafsson 65 ár. Árni er vágbingur. For­eld­ ur hansara vóru Lena og Halldór Olafsson. Lena var dóttir Ingu og Gunn­ar Danielsen, ættað úr Søldar­ firði og Halldór var sonur Sáru og Olaf Joensen, ættað av Viðareiði. Sum tað skilst vóru tey øll tilflytarar til Vágs, sum tá var ein tann fremsta bygdin í landinum, tá hugsað verður um vinnu­ lív. Lena doyði í 1967 og Halldór doyði í 2006. Sum ungur fór Árni til Danmarkar at lesa fíggjar­ frøði, og her býr hann fram­ vegis. Hóast hetta hevur Árni verið sera nærverandi í Føroyum seinastu 40 árini. Minnist at í 1966 hevði Árni saman við øðrum lesandi gjørt eina ”vegleiðing” í loys­ing, sum kom væl við til løgtingsvalið sama ár, tá sjálvstýrislandsstýrið skuldi standa sína roynd. Her vóru grundgevingar, sum kundu nýtast í móti vanligum sam­ bandssjónarmiðum. Eitt slíkt sjónarmið var, at samband var neyðugt vegna okkara ein­ táttaðu framleiðslu og handils­ viðurskifti við út­heimin. Hvat skuldu vit gera, tá ið vit seldu saltfisk til Spania og fingu eina last av appelsinum afturfyri? Tá var neyðugt, at Danmark fekk appelsinurnar, og at vit frá teimum fingu tær vørur, okkum tørvaði. Hetta var eingin trupulleiki søgdu Árni & co, og teir greiddu frá, hvussu hetta kundi greið­ ast, nevniliga við at gera útflutningin ”kon­­verti­blan”. Men einki hjálpti, sjálv­stýris­ landsstýrið misti meirilutan! Síðan tá komu vit at kenn­ ast sera væl, ikki minst tá ið eg eitt skifti var í Keyp­ mannahavn í 1967. Eg havi mangan sitið væl inni hjá teimum og havi samstundis fingið gott innlit í mong samfelagsviðurskifti, sum mangan er komið til góðar seinni. Tá ið ættarliðsskiftið gjørd­­ ist neyðugt í almennu um­sit­ ingini í Føroyum vóru tveir persónar, sum vóru aktuellir at taka yvir. Teir vóru Einar Kallsberg og Árni. Einar fall frá alt ov ungur, og so var bert Árni eftir. Hann var eisini í Føroyum í nøkur ár sum skrivstovustjóri í lands­stýr­ inum. Men hann valdi at fara aftur til Danmarkar, og var tað ótrúligt spell fyri Føroyar og almennu umsitingina, at Árni ikki skuldi føla, at tað var pláss fyri honum her. Lívsyrkið hjá Árna kom tískil at vera sum serkønur í føroyskum málum í danska uttanríkisráðnum. Her hevur hann havt um hendi eitt ótal av uppgávum, sum snúgva seg okkara viðurskifti við umheimin. Millum hesar hava verið millumlanda sam­ ráðingar av ymiskum slag. Ein tann týdningarmesta uppgávan man hava ver­ið, tá ið hann var samráðingar­ leiðari, tá tingast var um ”oljumarkið” millum Før­oy­ ar og Bretland. Hesar tóku langa tíð og leingi stóð í botni, og vónirnar vóru ikki ov góðar fyri semju. Men sam­ ráðingarnar endaðu kort­ini við eini semju, sum føroyingar vóru væl nøgdir við, og sum Árni átti høvuðsæruna av. Henda semjan var fortreytin fyri teirri leiting eftir olju, sum vit hava havt síðan tá, og sum eina ferð man fara at geva úrslit. Árni er giftur við Onnu av Skála, og er hon sjúkrasystir. Tey eiga dótrina Malan. Tey eru øll trý sera blíðlig og fyrikomandi. Eg vil fegin takka fyri kennskap og blíð­ skap í 40 ár, og ynskt verður Árna tillukku við teimum 65 árunum. Tíbetur er pen­ sjóns­aldurin fyri alment sett hægri í Danmark enn í Før­ oyum, nevniliga 70 ár móti 67. Tískil hevur Árni enn nøkur ár, hann kann dugna føroyska samfelagnum, og kenna vit hann rætt, fer hann eisini at gera tað. ó. Árni Olafsson 65 ár Í mong ár hevur veðrið á flaggdegnum víst seg frá bestu síðuni. Soleiðis var ikki fyrrapartin í gjár, tá tað regnaði illa. Men tá skrúðgongan kom á Vaglið, var turt Skrúðgonga Kári Mikkelsen karim@sosialurin.fo Seinastu á leið 15 árini hev­ur at kalla verið av besta veðri á sjálvum flagg­ degnum. Í øllum førum í høvuðsstaðnum. Soleiðis var ikki fyrra partin av degnum í gjár, tá tað oysti niður. Tó so, tá skrúðgongan við Havnar Hornorkestri og skótunum í hølunum komu oman eftir gongugøtuni á Vaglið, var slitið í, og sostatt var eisini í ár turt undir sjálvum flaggdagshaldinum. Tað var fyrrverandi rektarin á Stundentaskúlanum í Hoy­ vík, Mads Andrias Winther, sum helt flaggdagsrøðuna, har hann treiv í søguna hjá flagginum, ið fyrstu ferð varð vundið á stong 22. juni 1919. Viðurkenningin kom tó ikki fyrr enn í 1941, tá enska hervaldið gjørdi av, at Merkið skuldi umboða Føroyar. - Okkum so líkt vóru tað ikki vit sjálvi, men út­­lend­ ingar, ið tóku hesa týðandi avgerð, segði Mads Andrias Winther millum annað í røðu síni í gjár. Flaggdagurin er fyrsti dag­ ur í árinum, har limirnir í Føroya Ellisakfør nýta høvi at koma út við gomlu akfør­ unum sínum og stilla tey á rað niðri á Kongabrúnni. Hálvturrur flaggdagur í Havn Fyrrverandi rektarin á Studentaskúlanum í Hoydølum, Mads Andrias Winther, heldur flaggdagsrøðu á Vaglinum Mynd: Álvur Haraldsen Tey flestu høvdu frí í gjár, og nógvar familjur høvdu leitað sær oman á Vaglið Mynd: Álvur Haraldsen Limirnir í Føroya Ellisakfør hava seinastu 15 árini nýtt høvi at royna bilarnar á flaggdenum, og soleiðis var eisini í ár Mynd: Eirikur Lindenskov