týsdagur 15. februar 2000síða 8

15 tíðindablaðið sosialurin Nr. 31 - 15. februar 2000 14 tíðindablaðið sosialurin Nr. 31 - 15. februar 2000 JÁKUP MØRK Neistin-VÍF 23-22 (12-12) Hóast lagnudystur kanska er eitt í so sterkt orð, so var eingin í iva um, at dysturin móti VÍF leygardagin hevði stóran týdning fyri Neistan. Eftir tapið í steypafina- luni móti Kyndli, hevur Neistin nú bert FM-heitið at hugsa um, og ein sigur móti VÍF vildi viðføra, at toppurin gjørdist púrasta javnur. Eitt tap vildi hinvegin sett teir nógv aftur í gulldyst- inum, eins og hetta vildi givið VÍF eitt glopp á tvey stig niður til strandingar. Sostatt var av sonnum lagt upp til ein spennandi dyst, og hóast onkur helt, at ein slíkur dystur átti at verið leiktur sunnudag, so vóru heilt nógvir áskoðarar, sum høvdu funnið sær leiðina niðan í Ítróttarhøllina,, tá dysturin varð settur í gongd. VÍF byrjaði betri Í nógvum av undanfarnu dystunum, hevur Neistin byrjað sum eitt óløgi, og harvið skapt sær eina ham- puliga leiðslu tíðliga í dyst- inum. Hesu ferð gekk tað tó júst øvugt, tí leygardagin vóru vestmenningarnir nógv fyrir úr startblokku- num enn heimaliðið. Ingi og Sámal gjørdu snøgt sagt sum teimum lyst- i, og tá fyrri hávleikur var gott og væl hálvrunnin, sá ikki mætari út enn at VÍF ætlaði at trumla alla mót- støðu til viks. Venjarin hjá VÍF, Hjalmar Klein Olsen, valdi ikki at mansverja bæði Heina Joensen og Áka Olsen, men royndi í staðin við skiftandi mansverju, har eittarin í ver- juni reikaði heilt úti hjá øð- rum teirra. Neistin kom tó so líðandi inn aftur í dystin. Sámal varð tikin úr spælinum, og hóast ingi framhaldandi royndi at gera um seg, so tók mansverjan nógv av broddinum úr vestmanna- álopunum. Seinastu 10 minuttirnar av hálvleikinum, tók Neist- in so rættuliga dik á seg, og í seinasta minuttinum kundi Áki Olsen skjóta heimaliðið upp á javnleik fyri fyrstu ferð í dystinum. At VÍF leikararnir ikki megnaðu at halda fast um leiðsluna teir høvdu, munnu teir helst iðra seg um í dag. Vóru teir eitt sindur hepnari og meira avgjørdir, áttu teir uttan iva at kunna gjørt av við neistaliðið í fyrra hálv- leiki. Ístaðin framdu teir ta deyðssynd, at teir rættu mótstøðumonnunum lítla fingurin, og so tók Neistin av. Gekk javnt á Allan seinna hálvleik leik- aði sera javnt á millum lið- ini bæði. Neistin hevði fyr- sta partin av hálvleikinum hug at hava leiðsluna, men hvørja ferð teir sníktu seg fram um, megnaðu vest- menningarnir at svara aftur, og munurin gjørdist ongan- tíð meira enn tað eina málið. Miðskeiðis í hálvleiki- num megnaðu vestmenn- ingar brádliga at leggja seg fram um, men framhaldandi varð munurin hildin niðri á einum máli. Eftir at vest- menningar so í eina tíð royndu at slíta seg leysar, eydnaðist tað enn einaferð heimaliðnum at koma fram um, og nú riggaði brádliga eitt sindur betri. Seinastu minuttirnar gjør- di Páll brádliga av, at bæði Sámal og Ingi skuldu mans- verjast, og hetta tíðarbili eydnaðist tað neistanum at leggja seg tvey mál fram um, og bert ein knappur minuttur var eftir at leika. VÍF leikararnir góvust tó kortini ikki á hondum. Teir skundaðu sær niðan móti neistamálinum, og megn- aðu eisini at skorað tað, sum skuldi vísa seg at gerast seinasta málið í dystinum. Heimaliðið var tó nær við at missa sigurin á gólvið, tí í seinasta álopinum, har teir bert skuldu fáa seinastu 30 sekundini at ganga, megn- aðu teir onkursvegna at missa bóltin burtur, og so kundu vestmenningarnir fara í eina seinastu álops- roynd. Henda endaði við, at Harald Bjørgvin royndi seg frá veinginum, men royndin Neistin er við í gullstríðnum Við sigrinum á VÍF leygardagin togaði Neistin seg upp á næst ovasta sessin á stigatalvuni, har teir nú eru ájavnir vest- menningum og strandingum við 19 stigum miseydnaðist. Fleiri av vestmenningu- num vildu hava dómararnar at bríksla fyri brotskasti, men floytan tagdi, og neist- aleikararnir kundu fegnast um tvey týdningarmikil stig. Nú skal eg ikki taka dagar ímillum, um seinasta royndin átti at givið brots- kast, men eftir mínum tykki hevði møguleikin fyri hes- um verið nógv størri, um Harald ikki gjørdi so nógv av, tá hann lat seg detta. Royndin eftir brotskastinum var somikið týðulig, at dómararnir í veruleikanum ikki høvdu annað val enn at tiga. Ikki bert Áki og Heini Einki er at taka seg aftur í, at teir báðir stórskjúttarnir, Heini og Áki, eiga stóran lut í, at kappingarárið hig- artil hevur hylnast somikið væl hjá Neistanum. Eftir steypaósigurin móti Kyndli seinasta vikuskifti vóru tað helst eisini fleiri, sum vildu vera við, at liðið uttan teir báðar ikki for- máddi sær nakað sum helst. Hetta var helst eisini rætt í finaludystinum, men leyg- ardagin var sjón fyri søgn, so galið er tað kortini ikki. Ein leikari, sum rættuliga gjørdi um seg leygardagin, var Áki Mørk, sum er ein teirra, sum hevur verið í Neistanum øll hondbólts- árini. At hondbóltsevnini er- u góð, er lítið at ivast í, men oftani hevur úrtøkan verið heldur soltin kortini. Leyg- ardagin hevði hann tó ein av sínum heilt góðu døgum, og fleiri av málum hansara komu í sera týdningarmik- lum løtum. Eisini átti málverjin, Pet- ur Magnusson, stóran heið- ur fyri sigurin leygardagin. Tað var annars Bogi Hen- riksen, sum byrjaði í neista- málinum, men tíðliga í dyst- inum varð hann skotin í andlitið, og so kom Petur á vøllin. Beinan vegin framdi hann fleiri bjargingar, og tað sum eftir var dystinum, syrgdi hann alla tíðina fyri, at VÍF ongantíð skuldi sleppa frá heimaliðnum. VÍF hevur nú tapt tveir dystir í endaspælinum, men framhaldandi eru teir tó á odda, takkað verið góða málmuninum. Teir hava tó leikt ein dyst meira enn bæði Neistin og StÍF, sum bresta saman inni á Skála komandi sunnudag. Higartil hevur Neistin fing- ið fulla úrtøku í endaspæl- inum, og megna teir at vinn- a sær bæði stigini komandi sunnudag fer tað at síggja heilt gott út hjá eldra hø- vuðsstaðarfelagnum, sum rættuliga er farið at gull- merki fyri fyrstu ferð síðani 1978. Dysturin í tølum Málskjúttar: Neistin: Heini Joensen 7 (3), Áki Mørk 5, Áki Olsen 4, Kári Mortesen 2, Karl O. Rasmussen 2, Finnur Hans- son 2, Ræni Slættanes 1 VÍF: Ingi Olsen 7, Sámal Joensen 5, Harald Bjørgvin 2, Agnar Joensen 2, Johnny Joensen 2, Martin Humme- land 2, Ragnar Zachariasen 1, Petur Fr. Joensen 1 Brotskøst: Neistin 4 Útvísingar: Neistin 1, VÍF 5 Dómarar úr Kyndli: Hanus Kúrberg og Hans Thomassen Fyri fyrstu ferð í ár eydnaðist tað Áka Olsen at koppa stórabeiggjanum og fyrrverandi liðfeløgum sínum úr Vestmanna, hóast tað eftir myndini at døma var Ingi, sum megnaði at koppa Áka og Neistanum Mynd: Álvur Haraldsen ÍtróttarSosialurin kann sjálvandi eisini lesast á alnetinum: www.sosialurin.fo Ljósanna faðir, hjá tær er skiftandi skuggi, í tínum ljósi er birtur ein ljósanna gluggi, frelsisljós hátt, lýsir um aldanna nátt, okkum er lívssælur uggi. (Alveldis drottur, 26) Tað er ikki neyðugt at fara út um landoddarnar fyri at síggja hvussu ósamd fólk eru um leiklutin hjá kristin- dóminum upp gjøgnum tíð- irnar. Henda ósemjan byrj- aði longu á Jesu døgum. Nógvir bólkar, ella sektir, stungu seg upp og hvør sekt royndi at krøkja Jesus uppá sín krók, og soleiðis taka patent uppá sannleikan. Onkur segði Jesus vera ein politiskan terrorist, sum vildi stovna tað fullkomna ríki á jørð. Onkur segði Jes- us vera ein harðrendan dómara, sum ikki vildi lata lívið í annað enn paragraffir og reglugerðir. Og tað vóru eisini tey, sum søgdu Jesus vera ein guðsspottara, ein ørvitisfisk, sum villeiddi fólkið. Og í dag er støðan akk- urát tann sama. Fólk klandr- ast framvegis um, hvør hann er. Tað er sum um at øll vilja eiga hann, og summi hava tað soleiðis, at ongantíð betri um tey halda seg hava einkarætt til hans- ara. So, hóast tað eru 2000 ár síðani, at hann gekk her og stríddist, so hava vit framvegis øll eina meining um henda mannin, sum meira er skrivað um, enn nakran annan í heimssøg- uni. Eisini tá vit skriva um slíkt, sum onki hevur við kristindómin at gera. Sjálvt tá vit skriva undir eina kvitt- an á posthúsinum spøkir Jesus aftur, tí at tíðarrokn- ingin, dagfestingin, er sett eftir føðing hansara. Hvussu ber tað til, at Jes- us er so torførur at seta í bás? Svarið er í roynd og veru rættuliga einfalt. Tað er tí at hann ikki setur nakran av okkum í bás. Tað var hetta sum fekk sinn- ið í kók hjá farisearunum, høvuðsprestunum og øðrum stórum monnum, sum ikki toldu, at Jesus setti lívið hægri enn lógina. Og ikki bara tað, hann pástóð eisini, at í Harrans húsi eru mangir bústaðir, nevniliga ein bú- staður til hvønn einstakan av okkum. Tað var ikki utt- an grund at hann var kross- festur, tí at hann pilkaði við sjálvan mergin í einum sam- felag, sum var borið uppi av sjálvrættvísi og fordøm- ing av medmenniskjanum. Og vit kunnu vera vís í, at hevði hann gingið her á jørð í dag, so høvdu tey sjálv- rættvísu, embætismenn og aðrir mappufrensar, eisini her í Føroyum, annaðhvørt syrgt fyri at hann kom í fongsul ella var innlagdur á lukkaða avdeiling. Matteus sigur, at uppi á fjallinum umbroyttist Jesus fyri eyg- unum á vinum hansara. Hugsa vit um kristindómin í heimssøguligum ljósi, so haldi eg tað er rættari at siga, at tað vóru vinir hans- ara, sum broyttust. Hjarta- tátturin í søguni í dag er, at vinirnir komu omanaftur av fjallinum sum nýggir menn. Nú kenna vit føroyingar væl til fjøll. Vit kunnu bara hugsa um Grímsfjall her í Hvalba. Vit síggja fyri okk- um hesar menninir koma oman av fjallinum. Ikki sum fjallmenn, har alt er a rók- anum eins og í grind. Men teir koma oman í bygdina við avkláraum eygum, nýggjum tankum og kensl- um, tí at teir hava fingið at vita, beint ímóti lógini, at teir eru Guðs børn, hóast teir ikki hava fín størv og ikki eru viðurkendir av høv- uðsprestum og øðrum høg- um harrum. Men tað vóru ikki bara teir, sum broyttust. Øll bygdin broyttist. Og so- leiðis hevur tað verið líka síðani, eisini her í Hvalba. Tað kann mangan vera kalt og harðbali uppi á Grímsfjalli. Hugsið bara um náttina, sum fór. Tað kann eisini vera kalt niðri í bygd- ini. Tá ið sorgin leggur sína døpru hond yvir manna- hjørtuni, og øll bygdin søkkur saman í angist og samkenslu. Men síðani Jes- uspápi tók bygdina í sína verju, hava bygdarbørnini, vaksin sum smá, kent fløð- an av, at vit øll eru Guðs børn, ongin er settur uttan- fyri, og ongin hevur rætt til at seta nakran uttanfyri. Hetta er gull vert tá á stend- ur, og stormarnir leika, ikki bara á Grímsfjalli, men inni í okkum sjálvum. Besta dømi um hetta er, at bygdarfólkið í Føroyum, frá araldstíð, hevur kallað Kristus fyri Jesuspápa. Hetta er, mær vitandi, ein dømi í allari verðini. Um- broytingin á fjallinum er júst tann, at menninir lærdu Kristus at kenna sum Jes- uspápa. Jesuspápi er tann, sum onki leggur í paragr- affir, og sum tú kanst hava við tær allastaðni, uttan at tað er neyðugt at rópa hart um tað. Hann fylgir tær ígjøgnum alt lívið - eisini tá ið tú rørt tann seinasta teinin. - Amen - Ólavur innsettur sum prestur í Hvalba Sunnudagin setti Bjarni Bæk, dómpróstur, Ólav Rasmussen í starvi sum sóknar- prestur í Hvalbiar Sókn, sum hevur ligið í prestaloys síðani á heysti í fjør, tá Andreas Andreassen segði seg úr starvi. Vit prenta innsetingarprædiku Ólavs: Í hesi løtu gertst Ólavur Rasmussen aftur prestur Mynd: Áki Bertholdsen — Tað er sum um at øll vilja eiga hann, og summi hava tað soleiðis, at ongantíð betri um tey halda seg hava einkarætt til hansara, segði Ólavu Rasmussen, hvalbiarprestur, m. a. í prædikuni í Hvalbiar kirkju sunnudagin U S A Dollarar B r e t l a n dPund T ý s k l a n dMarkur S v ø r í k i Króna N o r e g Króna F r a k l a n dFrankur B e l g i a Frankur S v e i t s Frankur H o l l a n d Gyllin I t a l i a Liri F i n n l a n dMarkur Í s l a n d Króna E y s t u r r í k iSkillingur S p a n i a Pesetas P o r t u g a lEscudos K a n a d a Dollari G r i k k a l a n d Drakmur J a p a n Yen Í r l a n d Pund Evra 14.02.00 752,2900 1196,8200 380,6800 87,7000 92,0800 113,5000 18,4570 463,7400 337,8600 0,3845 125,2200 10,3000 54,1080 4,4750 3,7140 518,1200 2,2360 6,9531 945,3700 744,5400 Ultimo januar 758,8200 1231,5900 380,5300 86,5000 92,0000 113,4600 18,4490 462,3200 337,7300 0,3844 125,1700 10,3000 54,0870 4,4730 3,7120 525,3000 2,2420 7,1009 945,0000 744,2500 VALUTAKURSIR ÓLAVUR Í BEITI – Í seinastuni hava aðrir spurningar viðv. skattlóg- gávu verið umrøddir á tingi. Samgonguskjalið, ið verandi samgonga byggir á, staðfestir, at skattalættar skulu fremj- ast. Nakrir samgongu- tingmenn fýlast á, at einki røkist fyri at nakað hendir á hesum øki, meðan fíggj- armálaráðharrin heldur, at ov nógv ferð er á búskap- inum til, at skattalættar kunnu fremjast, stendur m. a. í nýggjasta tíðinda- skrivinum frá Vinnuhúsi- num. Og víðari verður sagt, at gaman í er ferð á bú- skapinum, men tað eigur ikki at vera nakar trupul- leiki. Føroya Arbeiðsgev- arafelag hevur ilt við at fáa eyga á, nær skatta- lættar skulu fremjast, um tað ikki verður í góðum tíðum. – Vit vilja fegin síggja tann ráðharra, sum hevur dirvi at geva skattalættar, tá búskapurin er í mink- ing, og almennu kassarnir tømast. Í einari slíkari støðu kunnu skattalættar jú merkja skerjingar, eis- ini av størvum — og á- sannast má, slíkt er ó- hugsandi í Føroyum. – Eftir okkara tykki, er lagaliga løtan til minking av skattatrýstinum júst tá ið hetta kann gerast, uttan at almennu kassarnir líða undir tí. – Vit skilja fullvæl, at tað kann hava avleiðing- ar at seta uppaftur meira ferð á búskapin, við at geva skattalættar. Men tað finnast aðrir møgu- leikar at regulera búskap- arhitan enn skattatrýst. Um búskapurin skal tálmast, snýr tað seg um at minka um almennu ella privatu nýtsluna. Og heldur enn bara at hugsa um privatu nýtsluna, eiga myndugleikar okkara í nógv størri mun, at seta almennu nýtslunu undir sjóneyku. – Vit sakna eina mið- vísa og regluliga gjøgn- umgongd av øllum virk- semi undir landinum, við tillaðing av almenna sektorinum fyri eiga, so- leiðis at borgarin fær ver- uligt virði fyri hvørja skattakrónu. – Eisini er møguligt at lækka skattatrýstið og samstundis skapa karmar í fremja áhugan hjá borg- aranum í egnari uppspar- ing, verður sagt í tíðind- askrivinum frá Vinnu- húsinum. Vit vilja fegin síggja tann ráð- harra, sum hevur dirvi at geva skattalættar, tá búskapurin er í minking, og almennu kassarnir tømast, skrivar Vinnuhúsið í tíð- indaskrivi Skattalættar kunnu merkja skerjingar