týsdagur 20. mars 2001síða 10

Nr. 55 - 20. mars 2001 19 18 Nr. 55 - 20. mars 2001 Í einum dysti, sum var meira linligur enn spennandi, vann StÍF tryggan sigur á H71 HONDBÓLTUR Jákup Mørk Strandingar skuldu sunnu- dagin royna at halda fast um silvurmerkini, sum teir hava tókst av hava gott tak á síðani vetrarsteðgin. Eisini hóast teir eftir steypafinal- una høvdu eina sokallaða down-periodu, har úrslitini als ikki vóru eftir vild. Hetta viðførdi, at Kyndil brádliga var í so nær í stríð- num um heiðursmerkini, men sigurin á VÍF miku- dagin tóktist tó at hava givið strandingum ein av- gerandi fyrimun. Fyrstu løtuna av dystin- um sunundagin var tó ikki nógv, sum bendi á, at talan var um sama lið, sum júst hevði bast komandi meist- arunum. John Petersen og Sveinbjørn Poulsen vóru ikki tøkir til dystin, men ein skuldi kortini roknað við, at H71 ikki á nakran hátt fór at hótta StÍF. Hoyvíkingar vóru tó om- an á stóran part av fyrra hálvleiki, men seinasta korterið ella so eydnaðist tó heimaliðnum at fáa nøkur mál á rað, soleiðis at teir vunnu seg framum. Í seinna hálvleiki tóktust strandingar eina mest at hugsa um, at halda fast um leiðsluna, og uttan stórveg- is hóvasták varð hetta eisini gjørt. Seinastu 10 minuttir- nar ella so, øktu teir brád- liga nógv um munin, so- leiðis at máltalvan hóast alt sýndi ein rættiliga tryggan sigur, tá avtornaði, hóast tað sjáldan vóru nakrar ábendingar um, at so skuldi verða. Lág ferð Ein av leikarunum hjá heimaliðnum sunnudagin var Leivur Justinussen, tó at hann ikki fekk tað nógvu tíðina á vøllinum. Eftir dystin metti hann ikki, at talan var um ein dyst av teimum allar bestu. – Tað var ikki nøkur ser- liga høg ferð á dystinum. Mann freistast næstan til at siga, at tað var ein slíkur dystur, sum roknast kann við, tá spælt verður móti einum botnliði. – Móti endanum av dyst- inum eydnaðiast tó at fáa nakað av ferð á, soleiðis at sigurin hóast alt gjørdist rættiliga tryggur, men nak- að stórspæl var ongan tíð talan um, helt Leivur um sjálvan dystin. Sum so var tað heldur ikki av avgerandi týdningi, hvussu nógv mál talan varð um, men hinvegin verður talan um ein sera týdning- armiklan dyst komandi mikudag fyri strandingar. Tá skulu teir takast við Kyndil, og eydnast teimum at vinna tann dystin, fer alt at benda á, at strandingar skulu ogna sær silvurmerk- ini. Spurdur um tann dystin sigur Leivur, at teir sjálv- andi hava ætlanir um at vinna dystin. – Tað ætla vit sum so hvørja ferð vit fara á vøllin, hóast tað kanska ikki altíð hevur sæð soleiðis út. Tað er tó aloftast ein spurningur um at seta seg nóg væl upp. Tað sást eisini, tá vit akkurát megnaðu at basa Tjaldri, fyri síðani at vinna á VÍF, so eg vóni, at allir eru púra klárir til dystin móti Kyndli, sigur Leivur Justinussen at enda. Dysturin í tølum Málskjúttar: StÍF: Alexandur Johansen 9, Artur Johansen 9(5), Marius Joensen 6, Jón Ras- mussen 5, Costin Dumi- trescu 3, Kristjan Petursson 2, Andre Danielsen 2, Bent Djurhuus 1 H71: Halgir Dahl Olesen 9(1), Agnar Højgaard 4, Johnny Durhuus 3, Eyðun Højgaard 3, Rolf Mouritsen 2, Rene Dahl Olesen 2, Annfinn N. Debess 2 Brotskøst: StÍF 5, H71 1 Útvísingar: StÍF 1, H71 1 Dómarar úr Stjørnuni: Geir Wardum og Carsten Ander- sen Stjørnan nærum vissaði sær silvur- merkini, tá tær leygardagin vunnu á kappingarneytunum úr Vági HONDBÓLTUR Jákup Mørk Tað er einki at ivast í, at tað vóru tey bæði næstbestu kvinnuliðini í landinum, sum skuldu dystast, tá VB vitjaði í Klaksvík leyg- ardadgin. Oddasessurin hevur í langa tíð verið lagdur inn í ognina hjá VÍF, men silvurdysturin hevur alla tíðina verið beinharður. Stjørnan fekk ein fyri- mun í hesum, tá tær tíðliga í grundspælinum vunnu útidystin móti VB, men nú høvdu tær úr Vági so møguleikan at taka hetta aftur. Mistu alt Fyrsta hálva tíman var eisini líkt til, at tað var júst hetta, sum VB ætlaði sær at gera. Tær vunnun sær eina lítla leiðslu, og tá tær aftur ryktu miðskeiðis í hálvleikinum, kundu tær fara til hálvleiks við eini fimm mála stórari leiðslu. Stjørnan hevur tó áður megnað at vunnið á júst VB, hóast mótstøðuliðið hevur veirð fleiri mál á odda, og fyrstu løtuna av seinna hálvleiki var eisini líkt til, at tað skuldi eydnast teimum at taka gestirnar aftur. Áðrenn nakran vardi, høvdu tær strítt seg upp á javnt, men luftin mundi fara úr teimum, tá VB so svaraði aftur við at skjóta fýra mál á rað. Tað eydnaðist tó enn eina ferð hjá heimaliðnum at toga seg upp, og sum um tað ikki var nóg mikið, megnaðu tær eisini at leggja seg framum, tá einir fimm minuttir restaðu av dystinum. Hesa ferð megnaði VB ikki at svara aftur, og úrslitið gjørdist tí ein tepur sigur til Stjørnuna, sum eftir øllum at døma tryggj- aði sær silvurmerkini við júst hesum sigri. Hava mist nokk Venjarin hjá Stjørnuni, Rógvi Nielsen, tóktist eisini at vera væl nøgdur um, at tað eydnaðist Stjørn- uni at vinna týdningarmikla heimadystin. Ikki minst, tí tað sá somikið svart út miðskeiðis í dystinum. – Sum so spældu vit ikki so illa fyrra hálvleiki. Ser- liga í verjuni riggaði spælið hjá okkum, men hinvegin gekst meira enn striltið at skora. VB vardi væl, og tær dugdu eisini sera væl at nýta høvdið í álopspæl- inum, soleiðis at vit ikki fingu fatur á so nógvum, hóast eina væl virkandi verju. – Í seinna hálvleiki royndu vit at trýsta ferðina uppeftir, og hetta eydnaðist eisini. Vit fingu fatur á teimum rættiliga skjótt, og so var dysturin aftur púra opin, greiðir Rógvi frá. Tá vit at enda spurdu hann, um hann helst, at liðið við hesum hevði tryggjað sær silvurmerkini, svaraði hann, at tað roknaði hann so avgjørt við. – Vit skulu missa onkur býtt stig, um tað ikki skal eydnast, og skal eg vera púrasta erligur, so haldi eg, at vit hava tveitt nóg nógv burtur, sum er, sigur stjørnuvenjarin at enda. Dysturin í tølum Málskjúttar: Stjørnan: Simona Dziugyte 10(6), Annika Ljósstein 5, Joan M. Joensen 3, Andriana Milodanovic 3, Una Olsen 2 VB: Andrea Lütz 8, Regina Radó 4(1), Gurið Morten- sen 3, Mary Krosslá 3, Kristina Holm 2, Margreth Augustinussen 1, Eyðbritt Krosslá 1 Brotskøst: Stjørnan 8, VB 3 Útvísingar: Stjørnan 1, VB 1 Dómarar úr StÍF: Poli Han- sen og Alexandur Johansen StÍF–H71 37–25 (14–13) StÍF heldur kósina StÍF spílaði seg ongantíð út, men teir vunnu tó tryggan sigur móti hoyvíkingum Stjørnan–VB 23–22 (813) Stjørnan fer við silvurinum Tær tykjast greiðar um, at tað nú er Stjørnan, sum liggur best fyri at tryggja sær silvurmerkini Bert eitt restar nú í, áðrenn VÍF hevur staðfest meistaraskapin. Dysturin sunnudagin sýndi greitt, hvussu einaráðandi tær eru í deildini HONDBÓLTUR Jákup Mørk Ivaleyst hevði VB ætlað, at okkurt munagott skuldi koma burturúr, tá tær nýttu alt vikuskiftið norðanfyri. Dysturin í Klaksvík leygardagin kastaði tó einki av sær, og hóast talan tá hevði verið um ein javnan dyst móti verandi meistarunum, so mundu vónirnar fyri stigum ikki vera av teimum allarbestu, tá farið varð á vøllin í Vestmanna. Eru tær úr Klaksvík verandi meistarar, so mugu tær úr Vestmanna vera komandi, og sunnu- dagin stðafestu tær enn einaferð, hví so er. Skiftu gear At byrja við var annars talan um ein hampuliga javnan dyst sunnudagin. Liðini bæði fylgdust væl teir fyrstu 20 minuttirnar, og VB hevði eisini í løtum nevið framm- an fyri heimaliðið, sum ikki tóktist at vera komið í rættað gearið frá byrjan. Hetta fekk tó eina vend, tá farið var um miðjuna av hálvleikinum. Ioana Rápa, sum fram til tá hevði verið rættilga einsamøll um mál- skjótingina, fekk nú brádl- iga hjálp frá liðfeløgunum. Sóleyð hótti úti frá, Fríða og Nicolina fóru at stríðast sum vant, og tá verjan eis- ini fekst at rigga, kundi Manuela soleiðis av og á seta nøkur skjótálop í gongd. Alt fyri eitt tóktist hetta at gerast møtumikið hjá VB, og seinastu tíggju minuttirnar undan steðgin- um, fekk VÍF soleiðis økt um munin. Eftir at heimaliðið hevði fingið togað seg fram um, var sigurin hjá teimum í roynd og veru ongan tíð hóttur. Onkun tíð slapp VB at nærkast eitt lítið sindur, men oftast var hetta tá tær hjá VÍF royndu at spæla heldur fikst. Eitt nú tá Sól- ey einar tvær ferðir royndi seg við smørtum fríspæl- ingum, sum ístaðin endaðu við VB álopum. Í roynd og veru kundi sigurin hjá VÍF verið størri, men Guðrun í Lágabø stóð seg gjøgnum- gangandi væl í dystinum, og ikki minst tók hon sær av nógvum royndum frá Jacklin. Eru best Sum sagt, so gjørdist talan enn eina ferð um eina upp- vísing frá VÍF, sum sostatt bert er eitt stig frá at tryggja sær meistaraheitið. Umframt stóra munin í stigum, er málmunurin hjá VÍF eisini somikið góður, at tað skal meira enn eitt vanl- iga gott hugflog til at ímynda sær, at VÍF ikki verður meistari. Orsøkirnar til hetta eru eisini fleiri, men tær munnu nú vera viðgjørdar somikið ofta, eingin orsøk er til at taka saman um aftur hesar. Bert kann staðfestast, at VÍF í ár hevur verið klárt besta liðið í landskapping- ini. Tær hava eitt lið, sum er sterkari enn hini, hevur betri bóltførleika og ikki minst eru tær í góðari venj- ing. Har umframt hevur lið- ið eisin individualistar sum Sóley og Ioanu, og hesar megna nærum hvørja ferð at taka yvir, um kollektivið svíkur. Fyri VB er ikki nógv annað at gera enn at stað- festa, at tað so heldur ikki varð í ár, at tær gjørdust meistarar. Einki er tó at iv- ast í, at liðið hjá VB skuldi gingið eini bjartari framtíð í møti. Leikaratilfarið er gott, fyri tað mesta ungt, og verð- ur rætt borið at, eigur liðið eisini í komandi árum at seta sín dám á føroysku hondbóltstindarnar. Dysturin í tølum Málskjúttar: VÍF: Ioana Rapa 10(4), Fríða Marjunardóttir 4, Sól- ey Mikkelsen 4 (1), Niko- lina Eyðbjørnsdóttir 3, Jacklin Durhuus 3(1), Alis Høghamar 1, Randi Kúr- berg 1. VB: Christina Holm 7(2), Ragina Radó 4, Andrea Lütz 3, Gurið Mortensen 2, Eyðis Kjærbo 1, Mary Krosslá 1. Brotskøst: VÍF 7, VB 3 Útvísingar: VÍF 3, VB 4. Dómarar úr H71: Petur Skeel Dahl & Bárður Brim- vík. Stýrdu við myndug- leika tí, sum fyrifórst úti á vøllinum, men tað vildi tó verið ynskiligt, at nógva togaríið varð revsað harðari. KÍF-Kyndil 29-29 (16-15) KÍF vinnur ikki á Kyndli Triðju ferð í ár høvdu kollfirðingar at kalla sigurin móti Kyndli í pottinum, og triðju ferð í ár eydnaðist kortini Kyndli at toga ein javnleik til høldar HONDBÓLTUR Jákup Mørk Ikki kann sigast annað enn, at kollfirðingar í ár hava verið til stóran ampa fyri silvurvónrinra hjá Kyndli. Fýra ferðir hava liðini hitst, og av hesum hevur tað í trimum førum eydnast koll- firðingum at vunnið sær annað stigið. At teir í Kyndli hava iðra seg um hetta, er ikki so nógv at iðra seg um, men hinvegin munnu tað tó vera kollfirðingar, sum hava størri orsøk at iðra seg um hetta. Í teimum trimum før- um, har javnleikur hevur verið úrslitið, hava kollfirð- ingar nevnliga havt leiðsl- una fram til tað bert hava resta fáir minuttir ella sek- und av dystinum, og júst hetta var eisini talan um sunnudagin. Javnt allan vegin Ikki tí, tá var ongan tíð sol- eiðis, at nakar stóru rmunur skilti liðini. Í fyrra hálvleiki gekk alla tíðina javnt á, og var tað nakar av pørtunum, sum átti munin, so var tað Kyndil. Hetta einamest tí kollfirðingar høvdu við at byrja upp fyri skotunum frá Bjarna Wardum. Fram móti endanum av hálvleikinum eydnaðist tó kollfiðingum at toga seg framum, men fyrsta korter- ið av seinasta hálva tíman- um leikaði tó framvegis javnt á. Tá fekk KÍF knappliga eina stak góða periodu, har teir við fýra málum á rað syrgdu fyri, at teir rættiliga fingu lagt sjógv millum seg og mótstøðuliðið. Ikki minst var hetta takka veirð Óla Christiani í málinum, men eisini teir báðir útlending- arnir gjørdu nógv um seg úti á vøllinum. Somikið nógv fingu teir burtur úr, at Kyndil eftir hetta fór út at mansverja báðar, í eini roynd at venda dystinum. Tað eydnaðist teimum eisini á hendan hátt at toga seg inn á mótstøð- una. Jónleif Sólsker tóktist púra órørdur av trýstinum, sum nú lág á kyndilsmonn- um, og við fríspælingum til Janus Einar, umframt onkr- um máli frá egnari hond, hevði hann eftir stuttari løtu togað Kyndil upp aftur á lið- ina á heimaliðinum. Hetta viðførdi eisini, at trýstið á KÍF leikararnar gjørdist sera stórt. Teir fingu tillutað eitt brotskast, men hetta varð misnýtt av leikandi venjaranum, og tá Bjarni so skoraði upp á sína rond frá sjey metrum, hevði Kyndil knappliga lagt seg á odda. Tað eydnaðist kollfirðing- um at javna, men við 50 sekundum eftir, skuldu kyndilsmenn havt góðar stundir at gera eina seinastu álopsroynd. Kollfirðingar løgdu tó alt í verjupartin hesa løtuna, og hóast tað kostaði tvær útvísingar, so kom stigið til høldar, tá Óla Christian vardi fyri seinastu kyndilsroyndini. Silvurdysturin Hvat stigamissurin hevur at siga fyri silvurvánirnar hjá Kyndli, er ilt at siga, men í øllum førum munnu tær vera viknaðar nakað. Hin- vegin hava kollfirðingar eisini hjálpt Kyndli, við at vinna á útivølli móti StÍF. Avgerðin um hetta fellur helst partvíst mikukvøldið, tá Kyndil tekur móti strand- ingum, og meðan hetta fer fram, kunnu kollfirðingar bert sita og iðra seg um, at teir ikki fóru undir stiga- savnanina nakað fyrr. Høvdu teir tað, er einki at ivast í, at teir vóru ein part- ur av stríðnum, men sum støðan er nú, so eru teir í einum slag av ongamanna- landi, har tað hvørki ger til ella frá, hvørt teir vinna ella tapa, men treiskir sum teir eru, so sæst hetta tíbetur ikki aftur í avrikum teirra. Dysturin í tølum: Málskjúttar: KÍF: Durica Tomic 8(4), Iljan Topic 8, Jákup Dam 5, Petur M. Johansen 5, Petur M. Poulsen 2, Kristjan Madsen 1 Kyndil: Bjarni Wardum 10(5), Jónleif Sólsker 6, Hans Áki Dal Christiansen 5, Regin Petersen 3, Janus Einar Sørensen 3, Hanus Jensen 1, Heini Bendtsen1 Brotskøst: KÍF 5, Kyndil 5 Útvísingar: KÍF 7, Kyndil 5 Dómarar úr H71: Petur S. Dahl og Bárður Brimvík. Hóast talan var um ein rættliga rótutan dyst, so høvdu teir fyri tað mesta tamarhald á tí, sum fyrifórst á vøllinum. VÍF-VB 26-18 (13-9) Eitt stig eftir á mál Tá tað sá svartast út hjá Kyndli, var tað fyrst og fremst Jónleif Sólsker, sum syrgdi fyri, at tað hóast alt gjørdist talan um eitt stig til teir grønu Mynd: Álvur Haraldsen Hevði tað ikki verið fyri eina væl spælandi Guðrun í VB málinum, kundi talan lættliga verið um ein størri sigur hjá VÍF Mynd: Álvur Haraldsen