týsdagur 22. mai 2007síða 9

9 Nr. 96 - 22. mai 2007 ” ” Fer lærarin glaður í skúla hvønn morgun, lærir og trívist næm­ ingurin eisini. Hetta verður fremsta málið hjá nýsetta skúla­ stjóranum á Venj­ ingarskúlanum, Petur Ove Petersen Skúlamál Rigmor Dam rigmor@sosialurin.fo Mynd: Álvur Haraldsen Eftir trý umsóknarumfør eydnaðist tað endiliga mynd­ ugleikunum at finna ein avloysara fyri skúlastjóran á Venjingarskúlanum. 1. juli tekur Petur Ove Petersen við starvinum sum skúlastjóri, har hann verður stjóri fyri 446 næmingum í tilsamans 19 flokkum og fyri 41 lærarum. Petur Ove Petersen tók læraraprógv á Føroya Lær­ araskúla í 1984. Hann hevur drúgvar royndir við undir­ vísing í fólkaskúlanum, og harumframt hevur hann starvast sum ráðgevi á Landsmiðstøðini í mong ár. Eisini hevur hann gjørt undirvísingartilfar í læru­ greinunum søgu/samtíð og náttúru og tøkni. Petur Ove hevur nomið sær útbúgving­ ar innan leiðslu, og hevur leiðsluroyndir sum settur leiðari á Landsmiðstøðini í tvey og eitt hálvt ár. Eisini var hann settur varaskúla­ stjóri í Sankta Frans skúla skúlaárið 2004/05. Petur Ove starvast í dag í sam­ skipaðum starvi sum lærari í Sankta Frans Skúla og sum námsligur ráðgevi á Landsmiðstøðini. Vit hava sett nýggja stjóra­ num nakrar spurningar. Trivnaður smittar Hví valdi tú at søkja starvið sum skúlastjóri? – Eg má viðganga, at eg hevði ongar ætlanir um at søkja starvið. Men eftir drúgva umhugsunartíð og áheitanir frá góðum fólki, legði eg kortini eina umsókn niðan í evstu stund, tá starv­ ið varð lýst leyst á triðja sinni. Eg havi nomið mær leiðsluútbúgving á Handils­ skúlanum, og harumframt havi eg verið á ársskeiði í Danmark í skúlaleiðslu. Og so hugsaði eg, at nú eg eri 56 ár, er hetta kanska júst stundin at gerast leiðari, um tað skal vera. Tað, sum eg haldi vera allar størsta og týdningar­ mesta uppgávan hjá einum skúlastjóra er at síggja til, at lærararnir trívast. Tí tað smittar av á allan skúlan, bæði fakliga og sosialt, tá lærarin kemur væl upp­ lagdur og glaður í skúla hvønn dag. Í mínari verð er skúlin ein lærandi stovnur, har bæði lærarar og næmingar læra av hvørjum øðrum. Skúlin skal osa av demo­ krati, og vit skulu læra at seta greið mál, bæði fyri skúlan, flokkin og persónlig og faklig mál fyri einstaka næmingin. Í hesum sam­ bandi er eisini vert at nevna eftirmeting, ikki sum roynd­ ir útsendar frá Mentamála­ ráðnum, men sum eftirmet­ ing í eygnahædd, sum vit als ikki hava traditión fyri í Føroyum ­ enn. Samskiftið fremst Hvat metir tú vera tínar styrkir – og veikleikar? ­ Sum sagt, so liggur trivnaðurin hjá lærarunum mær fremst í huga, og eg meti eisini, at tað er á tí øki­ num eg havi mínar størstu styrkir. Sum heild er tað at samskifta, at lurta og at seta meg inn støðuna hjá øðrum mín fremsti førleiki. Sostatt eru tað teir menniskjaligu førleikarnir og sambondini eg raðfesti fremst, og sum eg ætli mær at menna ­ til­ gongdin kemur fram um strukturin. Harumframt brenni eg fyri menning og broyting, og toli ikki, tá tingini steðga upp. Um eg skal siga okkurt um veik­ leikar mínar, so er tað kanska tað skipaða við pappírarbeiði og tíðarfreist­ um, sum bara skal gerast. Toymi upp á tvørs Hvat roknar tú við verður ein spennandi avbjóðing? ­ Venjingarskúlin fer yvir til sjálvstýrandi toymi eftir summarfrítíðina, har hvør bólkur av lærarum hevur ábyrgdina av ymsu flokku­ num og lonunum. Hetta er sera spennandi, men eg kundi eisini hugsað mær, at ment tey fakligu toymini upp á tvørs av flokstigum, so lærarar sum undirvísa í máli, lesing ella náttúruvís­ indaligu lærugreinunum hava fakliga sparring. Soleiðis fáa vit toymini at virka bæði horisontalt og diagonalt. Javnt og tætt samstarv Hvussu ætlar tú ítøkiliga at menna trivnaðin? ­ Yvirskipaðu krøvini, sum koma úr erva, eru ikki mín stílur. Til dømis rokni eg ikki við at hava skipaðar starvsfólkasamrøður einaferð um ári, sum næstan er eitt krav í dag. Fyri meg er tað ónatúrligt, tí mær dámar betur at hava eitt javnt og tætt samstarv við lærararnar í gerandisdegnum. Alla tíðina við tí í huganum, at ein glaður, væl upplagdur og væl fyrireikaður lærari er fundamentið í skúlanum, og honum skal eg lurta eftir. Tí fari eg eisini at leggja meg eftir, at lærararnir, so vítt gjørligt, sleppa at undirvísa í teimum lærugreinum og flokkum, sum teir ynskja. Harumframt ætli eg mær at leggja doyin á, at lærarar alla tíðina verða sendir á skeið og eftirútbúgving, so teir menna seg persónliga og fakliga. Truplu næmingarnir Hvussu ætlar tú at handfara truplar næmingar? ­ Truplir næmingar er ein trupul spurningur, sum eg ikki kenni nakra endaliga loysn á. Slíkir næmingar eru líka so ymiskir sum allir aðrir næmingar. Men eitt er greitt – vit brúka alt ov nógva orku uppá at broyta trupla næmingin, í staðin fyri at savna okkum um at laga skúlan til, so hann eisini rúmar tílíkum næmingum. Hóast eg haldi, at teir skulu hava teir bestu lærararnar og góðar hølis­ umstøður, so er tað ongin loyna, at peningur ikki er til alternativar loysnir, og tað skulu vit hava politikararnar at skilja. Frið og pening Hvat heldur tú um støðuna í skúlaverkinum? ­ Eg kenni ótrúliga nógvar ágrýtnar og dugnaligar lærar­ ar. Men nógv kundi verið betri. Til dømis er ovurstórur mangul uppá undirvísingar­ tilfar og lesiætlanir. Og so manglar kanska eisini ein arbeiðsgleði hjá nógvum lærarum. Tí skal skúlin hava frið og pening at arbeiða við. Eg skilji ikki politikararnar, harav nógvir sjálvir eru lær­ arar. Tí sjálvandi eru tað ikki bara pengar, sum skulu til, men at játta fleiri pengar er eisini eitt gott signal at senda, og ein viðurkenning av, at skúlin hevur týdning. Tað er onki óført, tá bæði fimm og seks milliónir skulu játtast til viðlíkahald av einum tunli, men skal Skúlabókagrunnur­ in hava eina hálva millión, so er orðaskifti ein heilan dag í tinginum. Blanda meg uppí Er tað lættari hjá tær at finn­ ast at, nú tað hevur verið so torført at fáa fólk at søkja starvið sum skúlastjóri? ­ Nei, tað haldi eg ikki. Eg eri púra erligur og stingi onki undir stólin. Eg hava verið skúlamaður í somikið nógv ár og kenni somikið nógv skúlafólk, at eg veit, hvat eg vil, og hvat eg meini. Tí ætli eg mær eisini at blanda meg upp í skúla­ kjakið, nakað sum nógv fleiri lærarar og foreldur eis­ ini áttu at gjørt. Fáir politik­ arar vita, hvat hendir úti í skúlunum. Skulu vit varð­ veita trúvirðið, so mugu vit standa inn fyri tí, sum vit gera. Glaði lærarin er støðið undir skúlanum Skúlamaðurin Svend E. Pedersen sigur, at ein góður skúlaleiðari: Skal kunna: taka initiativ, kanna, granska, handla, seta spurningar, søkja svar, loysa trupulleikar. Skal menna: Sjálvsvirði, sjálvsálit, sjálvstøðugheit, ábyrgd, sjálvsvirkni. Hava: Fantasi og lívsmót Hava hug til: At søkja sær innlit í umheimin og tilveruna Petur Ove Petersen Norskir næmingarnir vórðu spurdir: Hvussu vit fáa ein góðan skúla? Teir svaraðu: Ein glaður lærari – ein lærari, sum kemur til tíðina - ein lærari, sum er væl fyrireikaður – ein lærari, sum letur okkum arbeiða sjálvstøðugt og – rein vesi! Petur Ove Petersen Tað eru teir menniskja­ ligu førleikarnir og sambondini eg raðfesti fremst, og sum eg ætli mær at menna. Til­ gongdin kemur fram um strukturin, sigur Petur Ove Petersen tíðindi