týsdagur 27. mars 2001síða 5
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 60 - 27. mars 2001
9
8
Nr. 60 - 27. mars 2001
– Hetta er eitt sindur
óvirðiligt fyri meg, tí
enn er tað bara í
fjølmiðlunum, at eg
havi frætt, at eg eri
sagdur upp, sigur
Høgni Joensen,
aðalstjóri í Almanna-
og Heilsumála-
stýrinum
UPPSØGN
Áki Bertholdsen
– Eg má viðganga, at eg
føli meg eitt sindur óvirði-
liga viðfarnan, tí enn havi
eg onki frætt sjálvur. Enn er
tað bara í fjølmiðlunum, at
Sámal Petur í Grund hevur
boðað frá, at hann hevur
sagt meg upp.
Høgni Joensen, aðalstjóri
í Almanna- og heilsu-
málastýrinum, dylir ikki
fyri, at hann er eitt sindur
ørkymlaður av tí, sum er
hent, síðani Sámal Petur í
Grund bleiv landsstýris-
maður
í
almanna-
og
heilsumálum.
Í farnu viku vistu fjøl-
miðarnir at siga, at Sámal
Petur í Grund hevði koyrt
Høgna Joensen frá sum
aðalstjóra í Almanna- og
heilsumálastýrinum.
Samstundis var Maria á
Dul sett at røkja starvi
fyribils.
– Hetta má so undir
øllum umstøðum vera ein
misskiljing, tí eftir galdandi
skipan ber ikki til at hava
tveir aðalstjórar, og eg eri
ikki formliga sagdur upp.
Men tíðindini í fjølmiðl-
unum eru samstundis tað
einasta, sum Høgni Joensen
sjálvur veit um málið.
Í gjáramorgunin hevði
hann onga uppsøgn fingið
og tá var hann framvegis til
arbeiðis sum aðalstjóri.
Kortini kemur uppsøgnin
ikki heilt óvart á hann.
– Tað var beinanvegin,
Sámal Petur í Grund var
komin í starvi, at hann
boðaði mær frá munnliga,
at hann fór at virka fyri at
fáa ein annan aðalstjóra í
Almanna- og heilsumála-
stýrið, sigur Høgni Joen-
sen.
– Sámal Petur í Grund
segði mær, at hetta var eitt
mál, sum hann, og løg-
mansstjórin, Marjun Han-
usardóttir, arbeiddu við.
Men eg fekk onki at vita
um, hví eg skuldi sigast
upp.
Høgni Joensen sigur, at
tað undrar hann ikki, at
Løgmansstjórin er uppi í
leikinum.
– Marjun Hanusardóttir
hevur alla tíðina borið agg
til mín. Tað er alment kent í
kjarnuni í miðfyrisitingini,
at hon hevur alla tíðina
viljað havt meg burtur.
Sámal Petur í Grund er triði
landsstýrismaður, eg ar-
beiði undir, sum aðalstjóri
og Marjun Hanusardóttir
hevur roynt at fáa teir allar
at siga meg upp.
Høgni Joensen sigur, at
hann hevur ongantíð fingið
at vita, hví Løgmansstjórin
hevur so ilt eyga á honum.
– Men Sámal Petur í
Grund varð so landsstýr-
ismaðurin, sum eftirlíkar
ynskinum.
Ávísir trupulleikar
Høgni Joensen Joensen
viðgongur, at tað hava verið
ávísir trupulleikar í Al-
manna- og heilsustýrinum,
men hann vil ikki útgreina
hetta nærri.
– Men í samrøðu við
Dimmalætting herfyri upp-
lýsti Sámal Petur í Grund
sjálvur, at hann hevði havt
fund við aðalstjóran og
tveir deildarstjórar, og at
báðir
deildarstjórarnir
høvdu boðað honum frá, at
á teirra deildum vóru
viðurskiftini
komin
í
rættlag, eftir at ymsar
broytingar vóru gjørdar.
– Á teirri triðju deildini
eru trupulleikar, tí deild-
arstjórin hevur sagt upp og
samstundis eru tveir løg-
frøðingar farnir í onnur,
áhugaverd størv.
Høgni Joensen heldur tí,
at tað er misvísandi at tosa
um ruðuleika á Almanna-
og
heilsumálastýrinum,
sum tað er gjørt í fjøl-
miðlunum,
tí
heildar-
myndin er, at landsstýris-
maðurin hevur fingið at
vita frá deildarstjórunum,
at á tveimum av trimum
deildum eru skipað við-
urskifti.
– Men tað er er onki
dulsmál, at tað er strævið at
arbeiða í Almanna- og
heilsumálastýrinum. Tað er
heldur onki dulsmál, at
útskiftingin hevur verið
stór, men starvsfólkatalið
er sanniliga eisini nógv økt.
Óvirðiligt
Høgni Joensen dylir ikki
fyri, at hann følir tað eitt
sindur óvirðiligt, at verða
sagdur upp í fjølmiðlunum.
– Hetta er neyvan heldur
í samsvari við tann flott
orðaða starvsfólkapolitikk-
in, sum Løgmansstjórin læt
úr hondum herfyri.
–
Tá ið embætisfólk
verða søgd úr starvi, eru tað
ávísar mannagongdir, sum
skulu fylgjast. Eitt nú skal
ein haldgóð uppsagnar-
grund til, tí tað er ólógligt
at siga fólki upp, uttan eina
haldgóða orsøk. Somu-
leiðis hevur embætisfólkið
hoyringsrætt, áðrenn upp-
søgnin verður endaliga sett
í verk.
Høgni Joensen sigur, at
enn hevur hann onki sæð til
nakað av hesum.
Høgni Joensen sigur, at
kunnu tey, sum eru yvir
honum, vísa á eina veruliga
orsøk til at koyra hann frá,
má hann sjálvandi taka tað
til eftirtekar.
– Men fái eg ikki eina
uppsagnargrund, sum eg
kann góðtaka, fari eg sjálv-
andi víðari við málinum,
eisini í rættin, um tað verð-
ur neyðugt.
– Tað, sum higartil er
farið fram, er er ikki serliga
tryggjandi
fyri
rættar-
trygdina og eg haldi, at tað
er uppgávan hjá hvørjum
einstøkum at gera sítt til, at
galdandi lógir verða hild-
nar, sama hvør ein er. Tað
ber ikki til, at einstaklingar
skulu kunna fara við fólki,
sum tey vilja.
Sjálvur veit hann ikki,
hví hann skal sigast upp.
– Møguliga er tað ein
trongd
hjá
landsstýris-
manninum at vísa virkis-
fýsni og fastleika í umsit-
ingini, sum liggur aftanfyri
eg veit ikki, sigur Høgni
Joensen.
Annars
hevur
Sámal
Petur í Grund sagt, at hann
fer at bjóða tær aðrar upp-
gávur
í Almanna-
og
heilsuverkinum. Fert tú at
taka av tí?
–Tað veit eg ikki. Men
eg haldi, at tað hevði sømt
seg betur at tosa við meg
um tað, áðrenn hann boðaði
fortaldi fjølmiðlunum tað.
Fái eg eitt starv, sum eg
haldi vera betri enn at vera
aðalstjóri, taki eg kanska
av. Annars fái eg onki sagt
um tað, tí eg veit ikki, hvat
landsstýrismaðurin hugsar
um.
– So leingi, eg onki veit,
fái eg onki gjørt við málið.
Og í mínari verð er hetta
eitt mál, sum gongur í
fjølmiðlunum. Men tá ið eg
fái okkurt ítøkiligt, fer tann
prosessin
ígongd,
sum
eigur at fara ígongd, sigur
Høgni Joensen.
Høgni Joensen hevur
verið aðalstjóri í Almanna-
og heilsumálastýrinum í trý
ár. Áðrenn hevði hann verið
stjóri
á
Landssjúrkahúsinum síðani
1989.
– Samtykkir lands-
stýrið ikki at byggja
tað Suðuroyarskipið,
sum fyrireikingar-
nevndin hevur mælt
til, verður tað neyð-
ugt at byrja aftur á
berum, siga
skipakønir
SUÐUROYAR-
SIGLINGIN
Áki Bertholdsen
– Tað er heilt burturvið at
brúka dokkina á Skála sum
mátistokk fyri, hvussu tað
nýggja
suðuroyarskipið
skal síggja út.
Tað siga skipakønir í
samrøðu við Sosialin.
Landsstýrið fer helst í
dag at taka avgerð um,
hvussu tað nýggja suðuroy-
arskipið skal síggja út.
Í løtuni stendur valið
ímillum tvey skip. Annað er
skipið, sum tann serkøna
fyrireikingarnevndin hevur
mælr til. Hetta er eitt skip,
sum siglur 21 míl.
Hitt skipið er tað, sum
Bjarni Djurholm, lands-
stýrismaður,
mælir
til,
Hetta er eitt skip, sum siglir
19 míl og sum er nakað
minni enn hitt skipið.
Men tað eru ikki bara
hasi bæði mílini á muni á
skipunum.
Skipakøn, sum kenna
málið, siga, at skipið, sum
siglur 21 míl, er eitt hav-
gangandi skip, sum er
avbera sjógott.
Skipið, sum siglur 19
míl, er ein nógv kubbutari
bilaferja við portrið framm-
an. Hetta skipið er verri enn
so so sjógott, sum tað fyrra.
Tað skilst eisini, at fyri-
reikingarnevndin
vildi
sleppa
undan
portrið
framman, tí enn spøkir
Estonia-vanlukkan,
og
hetta skipið fer at hava
fleiri avlýsingar enn tað
fyrra skipið.
Enn er semja ikki í lands-
stýrinum um, hvat skip skal
byggjast. Men eitt argu-
ment fyri at byggja tað
minna skipið, er, at tað
størra sleppur ikki í dokk á
Skála.
Hetta halda skipakønir er
heilt burturvið.
– Hetta er sum at skera
hondina eftir handskanum.
Sjálvandi
skal
skipið
byggjast eftir tí endamáli,
tað skal brúkast til og ikki
eftir, hvar tað kann fara í
dokk.
– Tað er heldur ongin
sum sigur, at ikki dokkin á
Skála verður útbygt tey
næstu árini.
Byrja av nýggjum
Nevndin, sum hevur fyri-
reikað tað nýggja suður-
oyarskipið, hevur arbeitt í
hálvtannað ár, áðrenn hon
mælti til at byggja skipið,
sum siglur 21 míl.
Hetta skipið er longu
projekterað.
Skipakønir siga, at endar
tað nú við, at tað minna
skipið skal byggjast, er tað
ongin ivi um, at nevndin
má byrja heilt av nýggjum
aftur.
– Tað er so stórur munur
á hesum báðum skipunum,
at talan er í veruleikanum
um heilt hvør sítt skip. Tí
ber tað ikki til at taka tað
størra skipið og so bara
broyta tað eitt sindur. Talan
er
um
grundleggjandi
broytingar og tí má arbeiðið
byrja heilt av nýggjum, siga
skipakønir.
Politikarar og Strand-
ferðslan vilja framvegis
ikki siga nakað um skipið.
Men Strandferðslan vónar,
at avgerðin fellur skjótt, so
at arbeiðið kann halda
fram.
Veit ikki hví hann
er sagdur úr starvi
Mugu byrja aftur á berum
– Fái eg ikki eina uppsagnargrund, sum eg kann góðtaka, fari
eg víðari við málinum, sigur Høgni Joensen, sum í farnu viku
fekk at vita, at hann er sagdur upp sum aðalstjóri. Men enn er
tað bara í fjølmiðlunum, at hann hevur frætt um uppsøgnina
Algustreymurin, sum hós-
dagin og fríggjadagin herj-
aði í ytra Oslo-fjørðinum
og tók lívið av 680 tonsum
av alilaksi, gongur nú vest-
ureftir. Serfrøðingar rokna
við, at høvðusstreymurin
av algunum er enn nakað úr
landi. Algurnar eru nú
komnar vestur í móti Lind-
esnesi, skrivar norska vev-
síðan Intrafish.
Algurnar beindu fyri
400.000 laksum til eitt
virði av 20 milliónum
krónum.
Myndugleikarnir
hav
mælt alarunum til at gevast
við at fóðra fiskin til alg-
urnar eru burtur. Tá laksur-
in svongist, so gongur hann
djýpri og har eru algurnar
ikki so tættar og skaðiligar,
sum uppi í sjónum
je
Jústinus Leivsson
Eidesgaard
-Fiskurin, føroyski fiski-
maður fær á dekkið, hevur
hann onga orsøk til at fjala
burtur. Hann kann við góð-
ari samvitsku avreiða sín
fong. Føroyski fiskimaður-
in verður ikki freistaður av
fiskidøgum og myndug-
leikarnir fáa eftirfarandi
hagtøl at arbeiða við, hetta
segði føroyski fiskimála-
ráðharrin Jørgen Niclasen á
fundinum um fiskiveiðu og
etikk, sum varð hildin í
Lofoten hósdagin, fríggja-
dagin og leygardagin. Að-
altátturin á hesum fundi
var, at tað er etiskt skeivt at
hugsa um løtuvinning. Vit
eiga at hugsa um at gagn-
nýta tilfeingið í havinum á
burðadyggan hátt
-Leið okkum ikki í freist-
ingar, hetta lærir Faðir Vár
okkum. Tað átti eisini at
verið sjálvsagt í lógarverk-
inum. Fiskimaðurin skal
hvørki freistast ella verða
noyddur at bróta lógina.
Fyrr høvdu vit kvotur í
Føroyum, men tað gekk
ikki. Við staðfestu at fiskur
varð tveittur út aftur, at
svikað varð við kvotunum
og at skevt varð boðað frá,
segði Jørgen Niclasen á
fundinum.
-Okkara samfelag er 100
prosent bundið av fiski-
vinnu. Vit hava ikki ráð til
at forvalta okkara fiskiríki-
dømi á annað hátt enn tað
er etiskt forsvarligt. Vit
leggja upp til at vera varnir.
Vit hava tvey fyrilit at taka,
lívfrøðinlig og sosialøkon-
omiskt. Eitt strandarland
kann ikki liva við ov stór-
um svingningum í fiski-
veiðuni. Hon skal helst
vera jøvn. Tað dugir ikki at
hava dupultar kvotur ta
eina árið og so bara hálva
kvotu tað næsta. At ver
varin
hugtakið
hevur
týdning, tað skal brúkast og
ikki
misbrúkast,
segði
Jørgen Niclasen.
Løgtingið hevur við aðru
viðgerð samtykt eitt upp-
skot frá Bjarna Djurholm,
landsstýrismanni í vinnu-
málum, har bann verður
sett fyri at útlendskar fyri-
tøkur kunnu eiga meira enn
ein fjóðring av eini før-
oyskari alifyritøku.
Hetta fer at gera tað tor-
førari hjá útlendskum fyri-
tøkum at fáa fótin fastan í
Føroyum. Stóra norska ali-
fyritøkan Panfish eigur
nógv í føroysku alivinnuni
og aðrar útlendskar fyritøk-
ur sýna føroysku alivinnuni
áhuga. Nýggja lógin fer
eisini at forða fyri, at gull-
eggið í føroysku alivinnuni,
fóðurdeildin hjá Havsbrún
fer á útlendskar hendur.
je
Jørgen Niclasen hevur
boðað norska fiski-
málaráðharran at før-
oyingar halda fiski-
dagabýtið í Svalbard-
økinum sum órætt-
víst. Men norðmenn
søgdu seg ikki skilja
hvat var galið. Føroy-
ingar brúka ikki dag-
arnar teir hava álíka-
væl.
Jógvan H. Gardar,
Stamsund í Lofoten
Hóast norðmenn ikki vilja
gera nakað við fiskidaga-
býtið á Svalbardøkinum, so
lovaði norski fiskimálaráð-
harrin, at teir vilja hyggja
nærri eftir spurninginum,
um hetta vísir seg at geva
føroyingum trupulleikar.
Jørgen Niclasen vitjaði
Lofoten í tríggjar dagar
saman við fiskivinnustjór-
anum Kaj Mortensen.. Har
fekk Jørgen Niclasen møg-
uleika at hitta norska
starvsbróður sín Otto Greg-
ussen. Á fundinum millum
teir báðar tosaðu teir um
nógv viðurskiftir, men serl-
iga trý mál brúktu teir tíð
uppá. Tey trý málini eru
fiskidagarnir við Svalbard,
svartkjaftastovnurin og av-
talan millum londini um
fiskiskap í Barentshavin-
um.
Svartkjaftastovnurin
Føroyski fiskimálaráðharr-
in bar fram á fundinum, at
svartkjaftasamráðingarnar
mugu takast upp aftur.
- Sum ein fiskivinnutjóð,
sum er upptikin av at vit
taka ábyrgd fyri fiskastovn-
unum, so halda vit at tað er
neyðugt
at
svartkjafta-
stovnurin kemur undir eft-
irlit. Í dag fiska tjóðirnar
tvífalt tað sum stovnurin
tolir, og tað kunnu vit ikki
bara sita og hyggja eftir,
sigur Jørgen Niclasen.
Norðmenn eru samdir
við føroyska ynskinum,
men eru samstundis eitt
sindur bangnir fyri at verða
sleptir upp á fjall. Aftaná at
Sosialurin skrivaði um vitj-
anina hjá løgmanni í Lon-
don, har svartkjaftaspurn-
ingurin bleiv viðgjørdur,
eru norskir embætismenn
av álvara bangnir fyri at
føroyingar kunnu finna
saman við øðrum londum
fyri at loysa spurningin.
- Vit merktu á norðmonn-
um at teir ikki kendu seg
heilt væl við at vit hava ver-
ið í samband við bretar. Teir
vita at finna føroyingar og
ES-londini
eina
felags
støðu undan næsta samráð-
ingarumfari, so kann tað
koma til at ganga útyvir tað
norðmenn meina seg eiga
rættindi til. Eg segði sum
var at føroyingar vilja hava
eina loysn sum skjótast, og
vit samráðast við tey lond-
ini sum neyðugt er fyri at
finna hesa loysnina.
Sló nevan í borðið
Jørgen Niclasen sigur, at
spurningurin um fiskidag-
arnar við Svalbard var ein
tann mest tíðarkrevjandi á
fundinum. Norðmenn vilja
nevniliga als ikki hoyra tal-
an um at føroyingar hava
verið fyri einum órætti í
hesum spurninginum.
- Eg fekk greitt teimum
týðuliga frá, at vit als ikki
finna okkum í at norðmenn
einvíst hava skjert fiskidag-
atalið hjá føroysku rækju-
skipunum við Svalbard.
Norðmenn vilja tó ikki um-
hugsa støðuna av nýggjum,
og teir vildu ikki geva okk-
um teir dagarnar aftur sum
teir hava tikið frá okkum,
sigur Jørgen Niclasen.
Otto Gregusen vísti á at
føroyingar hava ivaleyst av
fiskidøgum, og brúka ikki
teir dagarnar sum vit hava.
- Eg legði dent á at hetta
ikki bara var ein spurning-
urin um vit klára brúka teir
dagarnar vit hava. Tað eru
tvær grundir til at vit meina
at skjerjingin er órættvís.
Tann fyrsta er at vit hava
bert loyvid til at hava eitt
ávíst tal av skipum í økin-
um samstundis, og tí gerst
tað trupult at byggja upp
fleiri fiskidagar. Hin orsøk-
in er meir álvarsom, tí vit
hava grund til at tr’ugva at
norðmenn vilja gera eina
kvotuskipan fyri Svalbard.
Gera teir tað, og bert brúka
fiskidagatalið sum grund-
arlag, so vera vit straffaðir
hart, sigur Jørgen Niclasen.
Ein orsøk til at føroying-
ar óttast at norðmenn um-
hugsa kvotuskipan, er at
teir hava heitt á ICES um at
kanna fiskiskapin við Sval-
bard. Og tá teir gera tað, so
err lítil ivi um at her er ein-
hvør kvotuskipan áveg.
- Otti Gregusen segði at
teir ikki umhugsa eina
kvotuskipan, og vit noyðast
at hava álit á honum. Álíka-
væl so meta vit at vit noyð-
ast at fyrireika okkum til at
Svalbard-økið kemur undir
eina kvotuskipan um ikki
so nógv ár. Og tá koma vit
til at hava brúk fyri øllum
fiskidøgunum.
Barentshavið
Jørgen Niclasen tók eisini
fram eitt annað mál sum
føroyingar ilskast inn á. Tað
er avtalan um fiskiskap í
Barentshavinum. Føroying-
ar góðtóku fyri meir enn 10
árum síðani at okkara
toskakvota skuldi fara nið-
ur tí fiskaloysi var.
- Tá lovaðu norðmenn at
vit skuldu fáa tann mista
partin aftur tá stovnurin
menti seg. Hetta hava vit
ongantíð fingið aftur, sigur
Jørgen Niclasen.
Norðmenn fingu ikki
sína kvotu við Føroyar
skerda. Jørgen Niclasen
vísti á fundinum á at tað
fyri føroyingar er trupult at
góðtaka at føroyingar sum
hava stuðla norska politikk-
inum í Barentshavinum, og
serliga í samband við fiski-
skapin í Loynikrókinum,
verða straffaðir fyri hendan
stuðulin.
- Eg vísti á at tað fyri
okkum er eitt sindur løgið
at vit sum hava víst ábyrgd
og stuðla norsku tiltøkun-
um verða straffaðir, meðan
teir sum ikki vístu ábyrgd í
Loynikrókinum hava fingið
løn fyri at vísa ábyrgdar-
loysi.
Jústinus Leivsson
Eidesgaard
Fríggjadagin fór nýggja
vaktarskipið “Brimil” av
Havnini til Danmarkar við
sjómannsskúlanæmingum.
“Brimil” hevur nú tikið
táttin uppaftur hjá “Ólavi
Halga” at verða skúlaskip
fyri okkara komandi yvir-
menn.
Ferðin niður gekk væl og
tá Sosialurin tosaði við
vakthavnadi á Vaktar og
Bjargingartænastuni
um
middagsleitið í gjár vár
“Brimil” komin í danskan
sjógv.
Næmingarnir verða und-
irvístir umborð í nýtslu av
nýggjastu tólunum, sum
verða nýttir á eini brúgv.
Eisini ganga teir vakt sam-
an
við
manningini
á
»Brimli«. Teir fara eisini at
royna seg at sigla innan-
sunda í Danmark, at royna
seg at sigla, har nógv
skipaferðsla er.
“Brimil” skal tveir slíkar
túrar um árin og vanligt er
eisini at sigla niður í kan-
alina, har næmingarnir
rættuliga fáa roynt seg mill-
um nógv skip.
Norðmenn nokta at bakka
í Svalbardspurninginum
Leið okkum ikki
í freistingar
Jørgen Niclasen í Lofoten
Brimil komin til
Danmarkar
Útlendingar kunnu bara
eiga 25 prosent
Algur herja í
Oslofjørðinum
FISKIVINNUTÍÐINDI