mánadagur 25. juni 2007síða 8

8 tíðindi Nr. 119 - 25. juni 2007 tíðindi Nógv bál í Danmark Jóansøka – ella Sankt Hans, sum tað eitur á donskum – er rættilig hátíð, og hvør býur og kommuna við virðing fyri sær sjálvum, tendrar bál »Sankt Hans aften«. »Hver by har sin heks og hvert sogn sine trolde, dem vil vi fra livet med glædesblus holde«, syngja Shu-bi-dua í kenda sanginum hjá Holger Drachmann, Midsommervise. Og hesum liva danir fult og heilt upp til. Teir brenna eitt ótal av heksum – ella gívrum, sum tað eitur á føroyskum – hetta kvøldið. Og nógv verður gjørt burtur úr, sum tað sæst á myndini. Tvey ára gomul limur í Mensa Í Onglandi hevur ein lítil genta sett øll met. Georgia Brown er sum tvey ára gomul yngsti kvinnuligi limur í Mensa nakrantíð. Limaskapurin ger hana samstundis til yngsta kvinnuliga lim nakrantíð. Tað veit Daily Mail at siga. Vanlig vaksin hava ein IQ umleið 100, og við einum IQ upp á 152 er lítl gentan á sama støði sum fysikarin Stephen Hawking. Bara 0,2% av heimsins íbúgvum hava so høgan IQ. Til tess at gerast limur í Mensa, sum er eitt felag fyri sera evnarík, skal tú hava ein IQ upp á 130, og tað hava bert 2% av heimsins íbúgvum. - At vera postboð er eitt ótrúliga gott arbeiði, sig­ur Alexandra Georgs­ dóttir úr Fuglafirði. Hon er sjálv onn­ ur av tveimum pos­ tboðum í býn­um, har tað íalt eru omanfyri 600 húsarhald at røkja Postkvinna Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Kambsdalur: Tann blái liturin er eyðkendur í lands­ lagnum: Bilurin er bláur og postboðið er í bláum búna. Kvikliga gongur Alex­ andra millum húsini her á Kambs­dali henda týsdagin í farnu viku. Hon ber ikki tasku á herðunum, tí allur post­urin liggur inni í post­ bilinum. Hon fer inn í eini hús og er løtu seinni aftur við bilin. Tað ræður um at skunda sær, tí í dag er týsdagur – tann stóri postdagurin. Henda dagin vita post­boð­ ini, at serliga nógvur postur er, tí hetta er dagurin tá lýs­ ingarbløðini verða borin út í hvørt einasta hús kring landið. Húsarhaldini á Kambsdali skulu sjálvandi eisini hava postin bornan út ein slíkan dag. - Tað einasta sum vantar í dag, er tann blái himmalin, sigur Alexandra við einum brosi. Hon hevur arbeitt sum post­boð í níggju ár. Og trív­ ist sera væl í hesum ar­beiðinum. Vinarlig fólk At Alexandra yvirhøvur byrj­aði sum postboð, kom í roynd og veru ikki av ong­ um: Hon tók við eftir mammu sína. - Mamma mín gekk, og so varð eg biðin sum av­­ loysari. Og eg má siga, at mær dámar hetta arbeiðið oordi­­liga væl, sigur Alex­ andra. Tað eru nógv viðurskifti sum benda á hetta: Post­ boðini byrja tíðliga og enda tíð­liga, og eru haraftrat nógv úti í teirri frísku luftini. - Tað ger heldur ikki arbeiðið verri, at eg hitti so nógv vinarlig fólk her á rut­ unum hjá mær, slær Alexandra fast. 276 húsarhald Henda góðveðursmorgunin í farnu viku hittu vit Alex­ andru í arbeiði sínum, tá komið var nakað út á fyrra­ part á degi. Hon var tá komin til nøk­ ur av uttastu húsunum á Kambs­dali, men enn vóru nógv húsarhald sum bíðaðu spent eftir at fáa post. Postrutan hjá Alexandru henda morgunin byrjaði ann­ ars í Fuglafirði og hag­ani gekk leiðin út á Kambsdal. - Eftir tað fari eg aftur til Fuglafjarðar, sigur Alex­ andra, sum íalt hevur 276 hús­arhald á hesari rutuni. Í hvørt hús Eins og vanligt er, var Alex­ andra farin til arbeiðis klokk­ an 6:45 henda morg­unin Hesa vikuna hevur hon bil­in, og fór tí til Gøtu eftir post­inum. Hesin posturin kem­ur við bussinum sum fer til Klaksvíkar. Vanliga er hon liðug at bera postin út, tá klokkan gongur til eitt. Men henda dagin fór tað helst at taka longri tíð. - Í dag er týsdagur, og tá bera vit Vikublaðið og onn­ ur lýsingarbløð út. Tað skal í hvørt hús, so tað tekur sína tíð. - Eg vænti ikki at verða liðug, fyrrenn klokkan er far­in at nærkast hálvgum tvey. Ein slíkur dagur er altíð strævin, slær Alexandra fast. Góð klæðir Veðrið var sum longu nevnt av tí fræga – sólarglottar og nakað av kulda í luftini. Ein slíkan dag er gott at vera postboð. Men so eru uttan iva eisini aðrir dagar, har tað ikki er so hugaligt. - Nei, tað veit eg ikki. Eg haldi, at teir dagarnir eru so mikið fáir í tali, at eg hugsi als ikki um tað. - Hevur ein heit og góð klæðir, so ber tað væl til, sigur hon brosandi. Ringt veður er eingin forðing Tvær rutur í býnum Í Fuglafirði eru tvær rutur hjá postboðunum – onnur er bert í Fuglafirði, meðan hin hevur bæði Kambsdal og Fuglafjørð við. Tann ið er á seinnu rutuni hevur postbilin, með­an hin avgreiðir post­in í niðaru helvt av býn­um við postprutlinum. Íalt eru omanfyri 600 húsar­hald at røkja. Skipanin hjá post­boð­unum er hon, at tann ið hevur bilin fer til Gøtu klokkan 6:45 eftir post­inum, sum kemur hagar úr Havnini. Sam­stundis fer hitt postboðið á post­húsið í Fuglafirði at skilja tann postin, sum er komin hagar. - Í dag er væl av posti, sigur Alexandra Georgsdóttir sum her ber postin út á Kambsdali Mynd: Jens Kr. Vang ” Tað einasta sum vantar í dag, er tann blái himmalin ” Tað ger heldur ikki arbeiðið verri, at eg hitti so nógv vinarlig fólk her á rutunum hjá mær myndir Jens Kr. Vang Orð Snorri Brend Varmakelda’07