fríggjadagur 6. juli 2007síða 24
‹ fyrra síða allar 79 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 128 • 6. juli 2007
Vikuskifti
24
átrúnaður
Lagt til rættis: Snorri Brend snorri@sosialurin.fo
Blákrossbúðin
spennir seg út
Havn: Starvsfólkini í
Blákrossbúðini fara nú at
spenna seg út av álvara.
Ætlanin er bæði at víðka um
úrvalið av vørum og at hava
longur opið. Frammanundan
hevur búðin verið opin fimm
dagar um vikuna. Hetta fara
tey at halda fram við, men nú
verður eisini opið leygardag.
Umframt tey brúktu klæðini,
tekur búðin nú eisini ímóti
brúktum leikum, føroyskum
bókum, prýðislutum og
brúkslutum.
Kirkjan hevur
dugað at
umstilla seg
Europa: - At færri og færri
koma í tær europeisku
kirkjurnar hevur í roynd og
veru verið til fyrimuns fyri
tær, sigur religiónsgranskarin
Philip Jenkins. Samstundis
sum kirkjan hevur mist sína
serstøðu sum meiningsskapari
í samfelagnum, hevur hon
samstundis umstillað seg
til at tæna smærri bólkum.
- Smærri samkomur fokusera
arbeiðið betri, bæði tá talan er
um tað persónliga og andaliga
støðið og í boðanini av
gleðiboðskapinum, sigur hann.
Blái Krossur
á G!
Gøta: -Vit ynskja at vera
ímillum tey ungu og koma í
samband við tey, tí vera vit
við á G-festivalinum, sigur
Hjalmar Hansen, aðalskrivari
hjá Bláa Krossi. Tað er eingin
loyna, at á G-festivalinum
savnast ungdómar í hópatali
og at rúsdrekka er ein partur av
eini slíkari stevnu, staðfestir
felagsskapurin. Tað verður
Blákross Ungdómur (BKU)
sum skipar fyri, saman við
blákrossfeløgunum í Leirvík,
Gøtu og Fuglafirði. - Ætlanin
er, at okkara ungu skulu vera til
staðar, tosa við fólk og hjálpa,
tá ið brúk er fyri hjálp, sum
t.d. um onkur er avdottin ella
tørvar hjálp á annan hátt, sigur
aðalskrivarin.
Eg skal geva
tykkum hvílu
Tað er ein undurfullur sannleiki,
at Heilagi Andin tekur bønir
okkara til Faðirin, tá ið vit ikki
sjálv duga at seta orð á tørvir
og kenslur okkara.
“So kemur eisini Andin
veikleika okkara til hjálpar; tí
vit vita ikki, hvat vit skulu biðja
um, sum biðið eigur at verða;
nei, Andin sjálvur biður fyri
okkum við suffum, ið ikki kunnu
sigast. Og Hann, ið rannsakar
hjørtuni, veit, hvat tráan
Andans er; tí eftir vilja Guds
biður Hann fyri hinum heiløgu”
(Róm. 8:26-27).
Her eru fimm undurfullir
sannleikar, sum vit kunnu
gleðast yvir frá hesum
versunum:
1) Gleð teg yvir hetta: Gud
krevur ikki at vit skulu kenna
vilja Harrans í øllum smálutum
í lívinum – og tað er í ordan at
vit ikki kenna vilja Guds í øllum.
Hann leiðir okkum kortini!
2) Gleð teg yvir hetta: Gud
stendur ikki klárur at straffa
okkum og skelda okkum út, tá
vit óttast, ivast og eru veik.
Hann hevur samkenslu við
okkum og biður fyri okkum!
3) Gleð teg yvir hetta: Guds
verk í okkum og fyri okkum er
ikki avmarkað av og heldur ikki
treytað av hvat vit skilja ella
duga at úttrykkja í orðum.
4) Gleð teg yvir hetta: Heilagi
Andin biður fyri okkum í øllum
truplum umstøðum í lívinum
– Gud er ikki ímóti okkum.
Hann er fyri okkum!!
5) Gleð teg yvir hetta: Bønir
Heilaga Andans fyri okkum eru
altíð eftir vilja Guds – og Gud
sigur altíð “ja” til bønir, sum
eru eftir vilja Hansara. Tí sigur
Gud ongantíð “nei” til bønir
Heilaga Andans.
orðið
Hesa vikuna:
Jógvan Zachari
assen, Hoyvík
Eitt stórt tal av norsku kirkjunum
hava sera álvarsamar skaðar og
rættiliga stórar manglar, vísir ein
nýggj kanning.
Ringast stendur til við teimum
elstu kirkjunum og hjá teimum, ið
mest neyðugt er at varðveita. Íalt
eru 1600 kirkjur kannaðar.
Av hesum kirkjunum eru nærum
1000 teirra friðaðar ella verdar
at varðveita. Kanningin avdúkar,
at nærum fjórða hvør hevur ikki
verju ímóti torusláttri, og at fjórða
hvør hevði álvarsom brek í el-
veitingini.
Umframt hetta vísir kanningin,
at uttanfyri stendur heldur ikki
ov væl til: Torn, tøk, veggir og
fundament treingja til stórar
ábøtur og umvælingar. Ein sløk
helvt hevur stórar manglar á
útveggunum.
Orsøkin til hesar stóru og
álvarsomu manglarnar er
vantandi viðlíkahalds- og
menningararbeiði í mong ár.
Álvarsamir skaðar
á norsku kirkjunum
Hjúnini Beinta og Havstein
Klein og børn teirra vórðu
mikukvøldið send út sum
trúboðarar til afrikanska
landið Tansania.
Glyvrar: Nógv fólk var saman-
komið í Glyvra kirkju í sambandi
við útsendingina – eini 300 í tali.
Útsendingin er ein partur av
samstarvinum sum er millum før-
oysku Heimamissiónina og Luth-
ersk Missionsforening í Danmark.
Tað var tí eisini aðalskrivarin
í danska felagnum, Jens Ole
Christensen sum prædikaði
í kirkjuni og formaðurin Jens
Peter Rejkjær sum leiddi út-
sendingina í kirkjuna, saman
við sóknarprestinum Meinhardi
Bjartalíð.
Eftir gudstænastuna var
samkoma í Missións- og
Ungdómshúsinum á Glyvrum, har
greitt varð frá missiónsarbeiðin-
um í Tansania, eins og høvið var
hjá fólki at bera fram heilsanir.
Kallað av blaðgrein
- Hetta er júst nakað fyri okkum.
Vit skulu til Tansania!
Soleiðis ljóðaði heilsanin frá
konuni Beintu til mannin, ein
dagin hann kom heim frá arbeiði
sínum sum frítíðaravloysari á Ellis-
heiminum.
Í hondini hevði hon blaðið
Trúboðin, sum júst var komið inn
um dyrnar. Her bað eitt annað
føroyskt trúboðarapar, Malan og
Heri Kjærbo onnur um at taka yvir
teirra arbeiði í hesum afrikanska
landinum.
Havstein settist eitt sindur
ivasamur at lesa greinina. Tí sum
hann sigur í samrøðu við Trúboð-
an:
- Eg var eitt sindur ivasamur
í fyrstani. Vit høvdu leingi vitað,
at vit skuldu út í tænastu, men
ikki hvar. Var hetta veruliga Guds
svar?!, spurdi hann.
Eftir bøn og umhugsan tóku tey
hetta sum eitt bønarsvar, at tey
nú skuldu út sum trúboðarar til
Tansania fyri danska missiónsfe-
lagið Luthersk Mission.
Sama kvøldið settu tey seg í
samband við Hera Kjærbo, og
mikukvøldið í hesi vikuni vórðu
tey send út sum trúboðarar.
Seinni í hesum mánaðinum
gongur leiðin til Tansania, har
tey fyrst fara á málskúla at læra
seg swahili-málið í eitt hálvt ár,
áðrenn farið verður undir meinig-
heitsarbeiðið í norðasta býnum í
landinum, Tarime.
Seinni er ætlanin at tey skulu
byrja sum undirvísarar á bíbliu-
skúlanum í Kiabakari.
Ivin fekk eitt svar
Havstein og Beint Klein vóru í føroyskum klæðum í samband við útsendingina
mikukvøldið. Seinni í mánaðinum gongur leiðin til Tanzania
Mynd: trúboðin.fo