mánadagur 16. juli 2007síða 8

8 tíðindi Nr. 134 - 16. juli 2007 tíðindi Verður fiskimanna­ frádrátturin rørdur, soleiðis, sum lands­ stýrismaðurin í fíggjarmálum vil, fara vit at seta tiltøk í verk við brestin og ein avleiðing kann verða, at flotin verður lagdur frádráttur Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Verður skattalættin hjá fiski­ monnum skerdur, fara vit at seta tiltøk í verk við brest­ in. Tað staðfestir Jan Høj­ gaard, formaður í Føroya Fiskimannafelag. Á miðdegi fríggjadagin staðfesti Magni Laksáfoss, landsstýrismaður í fíggjar­ málum í Útvarpinum, at hann fer at mæla samgong­ uni til at lækka skattafrá­ dráttin hjá fiskimonnum. Men tað fer Fiskimanna­ felagið undir ongum umstøðum at góðtaka. ­ Hvørji tiltøk, vit fara at seta í verk, ber ikki til at siga nú, tí tað mugu vit tosa um. Men tað kann so væl henda, at flotin verður lagd­ ur, sigur hann. Hann leggur kortini aft­ urat, at hann bæði vónar og væntar, at politisku kreftir­ nar í samgonguni, sum hugsa um trivnaðin og korini hjá fiskimonnum, eru so mikið sterkar, at ætl­ anin hjá landsstýrismanni­ num í fíggjarmálum, verður kvald í føðingini. ­ Men skuldi tað hent, at hann fær undirtøku, fara vit at svara aftur við brestin, endurtekur hann. Flýggja av landinum Hann sigur, at tað gongur so striltið at manna fiskiskip­ ini, at verður frádrátturin skerdur, fer tað at vera ein stórur trupulleiki hjá flota­ num. Hann ivast ikki í, at verð­ ur frádrátturin skerdur, fer at tað verða ein alvorligur trupulleiki at manna skip­ ini. Fiskimenn fáa nógv beri sømdir í øllum okkara grannalondum og tí leita okkara fiskimenn í stórum tali við útlendskum skip­ um. ­ So verða umstøðurnar í Føroyum skerdar, fara fiski­ menn at flýggja av landinum og tað verður til óbótaligan skaða fyri okkara høvuðs­ vinnu. Hann sigur, at tað eru ser­ liga teir royndu menninir, sum fara. ­ Hetta er ein stórur trupulleiki, tí tað tekur eini sjey ár at útbúgva ein full­ kønan trolmann. Tí stendur eisini á hjá skipunum at fáa roynt fólk. Hinvegin er roynt fólk ein fortreyt fyri at vit kunnu varðveita okk­ ara høvuðsvinnu sum eina sterka vinnu. Skerji heldur á landi Hann mælir heldur til, at virksemið á landið verður skert, so at tað verður lætt­ ari at fáa manning til skip­ ini, so at okkara høvuðs­ vinna ikki verður amputer­ að, tí so fer tað at raka alt landið. ­ Tað er ikki í fiskiflot­ anum, at búskapurin er ov heitur. Tað er tað nógva virksemið á landið, sum er í ferð við at hita búskapin so nógv, at vandi er fyri, at hann kollsiglur. Men arbeiðið á landið er ikki líka umráðandi sum arbeiðið í okkara høvuðs­ vinnu. Tí mæli eg til, at virk­ semið á landið verður skert, so at tað verður lættari at fáa fólk til skipini. Í hesum sambandi mælir hann til, at ætlanin at gera Stórutjørn verður steðgað, tí tað er ein so stór verk­ ætlan, at tað er til stóran vanda fyri okkara búskap, nú hann er so heitur framm­ anundan. ­ Verður virksemið á land­ ið skert, sleppa vit eisini undan at innflyta útlendska arbeiðsmegi, tí tað kann verða til stóran skaða. ­ Úr okkara grannalondum vita vit, at tað er so skjótt, at hetta kann enda við tí, sum líkist trælahandli og tað eiga vit ikki at lata um okkum ganga í Føroyum. Tí eiga vit ikki at fáa ov nógv fremmanda arbeiðsmegi, men heldur at minka virk­ semið, so at vit klára okkum við okkara egna fólk. Formaðurin í Føroya Fiskimannafelag hevur ein dreym um, at fiskimannafelagið fær sítt egna vaktar­ skip fiskiveiðieftirlit Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo ­ Eg droymi um, at vit í Føroya Fiskimannafelag, fáa okkara egna vaktar­ skip. Tað sigur Jan Højgaard, formaður í felagnum. Hann sigur kortini, at tað eru ongar ítøkiligar ætlanir um hetta. Men hetta er bara nakrir dreymar eg havi, at tað hevði ikki verið so býtt, at vit høvdu okkara egna vaktarskip. Hann ásannar, at tað ein trupulleiki hevði verið, at eitt slíkt vaktarskip hevði ongan myndugleika havt. ­ Men so kundu vit í øllum førum boða Fiski­ veiðieftirlitinum frá, tá ið við komu fram á ólógligan fiskiskap. Hann sigur, at søgur ganga um ólógligan fiski­ skap av ymsum slagi uttan tó, at hann veit nøkur ítøki­ lig dømi um tað. ­ Men at vit hava kunn­ leika til slíkar søgur, kundi havt tað úrslit, at vit kanska høvdu havt eitt betri eftirlit enn Vaktar­ og Bjargingartænastan hevur havt. ­ Eg veit ikki, hvussu nógv er í hesum søgum, men høvdu vit okkara egna vaktarskip, høvdu vit kannað tær søgur, vit hoyra. Men er tú ikki bangin fyri at ganga tínum egnum limum ov nær, fáa tit tykk­ um tykkara egna vaktar­ skip at halda eyguni við fiskiskapinum? ­ Fiskimenn eru góðir við stovnarnar og hava all­ ar størsta áhugan í, at teir verða varðveittir og tí kann ólógligur fiskiskapur ikki góðtakast, sigur hann. Men, hvussu hevði Fiski­ mannafelagið hugsa sær at fíggja eitt slíkt vaktar­ skip? ­ Sjávandi er tað dýrt, men tað er als ikki óhugs­ andi, at vit kundu fingið Green Peace, ella onkran annan umhvørvisfelags­ skap at fíggja tað. Hann leggur afturat, at talan hevði ikki verið um ein serliga stóran bát, tí hann hugsar um ein glas­ trevjabát upp á nakrar og tríati, ella fýrati føtur. Fiskimenn skulu ikki rørast Burturfluttir hermenn liva Tveir ísraelskir hermenn, sum vórðu burturfluttir seinasta summar, eru framvegis á lívi. Tað var Hizbollah, sum burturflutti teir báðar hermenninar, og burturflytingarnar vóru byrjanin til kríggið í Suðurlibanon millum Ísrael og Hizbollah. Um vikuskiftið var franski uttanríkisráðharrin í Libanon, og har fekk hann at vita, at teir báðir hermenninir eru á lívi. ­ Eg fekk vissu fyri, at samráðingarnar um at lata hermenninar leysar halda fram, og at tær ganga tann rætta vegin, sigur Bernard Koucher við BBC. Droymir um egið vaktar- skip Verður frádrátturin hjá fiskimonnum skerdur, er tað væl hugsandi, at flotin verður lagdur, sigur formaðurin í Føroya Fiskimannafelag Gongur, sum formaðurin í Fiskimannafelagnum droymir um, fær hesin kapping -ella kanska hjálp- frá einum privatum vaktarskipi hjá Fiskimannafelagnum Eldur kom í bilin Klokkan tvey leygarnáttina ringdi fólk av Skála til løgregluna og boðaðu frá, at tey høvdu sæð ein bil við nógvari ferð eftir vegnum, tá ið brádliga ljósglæma stóð frá honum. Løgreglan sendi sjúkrabilin avstað, men tá ið boðini komu um, at bilførarin varð sloppin óskalaður. Samstundis vísti tað seg, at eldur var komin í bilin. Sostatt varð sjúkrabilurin kallaður heim aftur og sløkkiliðið sent á staðið ístaðin. Men har var onki at gera og bilurin kolaðist upp. Annars hevur tað verið sera friðarligt hjá løgregluni nú leygarnáttina.