fríggjadagur 20. juli 2007síða 14
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Nr. 138 - 20. juli 2007
Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum
rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t.
nøvn
SAMBAND
MAgNuS guNNArSSoN
MAggi@SoSiAluriN.fo
tlf 341800 fAx 341801
Lena Niclassen í Vági,
ættað úr Svínoy, andað
ist hósdagin á Suðuroyar
sjúkrahúsi, 90 ára gom
ul.
Lítli Jan Karl Vidtfeldt,
sonur Marin Elisabeth
og Kristoffur Vidtfeldt,
andaðist á Landssjúkra
húsinum 18. juli.
Johanna Olsen, Vest
manna, andaðist á Sýn
inini í Miðvági týsdagin
17. juli 88 ára gomul.
Jarðarferðin verður úr
Vestmanna kirkju leyg
ardagin kl. 16. Tey, ið
ynskja at senda blómur
ella krans, kunnu í stað
in lata eina peningagávu
til heimið á Sýnini, kon
to í peningastovninum.
Helgi Mørkøre, vanliga
nevndur Helgi hjá Ki,
andaðist mikudagin 18.
juli í Klaksvík, 64 ára
gamal. Farið verður úr
kapellinum fríggjakvøl
dið klokkan 18 úr Klaks
víkar sjúkrahúsi heim í
kirkjuna.
Jarðarferðin
verður
leygardagin
klokkan
12.
Sungið
verður úr sálmabókini.
Gunnar Konoy, Keyp
mannahavn, andaðist í
Silkeborg 13. juli. Jarð
arferðin verður leygar
dagin 28. juli 2007, kl.
12.00 frá Tårbæk Kirke,
Edelslundsvej 2, Klamp
enborg.
Andlát og jarðarferðir
Í undurfagra mai, tá ið alt stóð besta
blóma, fór ein av góðu, gomlu vin
um mínum, Hans BekkerNielsen,
professari, í annað ljós.
Ikki hevði hann verið álvarsliga
sjúkur, tá ið klokkurnar snøggliga
ringdu til messu.
Úr Keypmannahavn var hann
komin – norðurlendskur frøðingur
um ein háls tá ið lærdi háskúlin í
Odense hevði boð eftir góðum
fólki.
Sprottin úr krepputíðum, visti
hann frá mannalagnum at siga.
Á Norðurlendska lærustovninum
í Odense fekk hann sítt lívsstarv.
Og har tók eg vegin av honum.
HFlærarar í Vági høvdu eggjað
mær
til at leggja leiðina tann vegin.
Og rætt høvdu tey! Hans var ein
sera fyrikomandi maður. Neyðars
eg, sum kom úr Føroyum! Eg skuldi
“evaluerast“ og “emanciperast”!
Fleiri dagar gingu, áðrenn eg visti,
hvat tey tosaðu um! Tá var Hans
annar maður! Danska mál hansara
var báði mergjað og fólksligt.
Hann hevði ein positivan hugburð
til føroyskt mál og føroyska mentan.
Hann eggjaði okkum til at viðgera
og skriva um alt tað, sum hevði við
føroysk viðurskiftir at gera. Hann
gav mær hugskotið at kanna mál
stríðið í føroyska skúlanum. Og han
var mær ein framúrskarandi vegleið
ari! Á Lærda Háskúlanum í Odense
(Odense Universiteti) var Hans ein
savnandi miðdepil, sum føroyingar
fylktust um!
Fyri umleið 30 árum síðani minn
ist eg, at Hans skeyt upp at festa all
ar føroyskar bókmentir á mikro
film. So kundu bókmentir okkara
ognast øllum lesandi... og síðani all
ari verðini! Tá var einki, sum het
internet!
Hitt sokallaða: “Týsdagsuniversi
tetið” var víða gitið.
Hvønn týsdag var fyrilestur frá
1012. Har fekk Hans kendar fyri
lestrarhaldarar at leggja leiðina
fram við Odense... og greiða okk
um, studentum, frá ymiskum áhuga
verdum. Men tað besta við hesum
fyrilestrum var tað, sum kom aft
aná! Tá fóru øll í kantinuna. Har
kundi tú tosa við fyrilestrarhaldaran
sjálvan. Spyrja og fregnast eftir øll
um tí, tú ikki rættiliga tordi at spyrja
um í stóra auditorium.
Minniligar eru hesar løtur. Tá ið
m.o. fyrrverandi forseti Íslands,
Kristian Eldjarn, sáli, segði frá um
grøv Jón biskups, “tá ið himmalin
græt”! Og tá Peter Foote og Michael
Barnes, professarar úr London og
okkara menn av Fróðskaparsetrinum
vitjaðu og knýttu vinarbond, sum
standa við!
Tá Miðaldarlaboratoriið í Odense
skipaði fyri sokallaðum “Sympos
ions” var Hans eisini ein av undan
gongumonnunum. Og minniligir
eru KingoDagarnir til heiðurs fyri
mæta sálmaskaldið.
Eg kom tíðliga at kenna Hans og
Elsu, konu hansara og børnini, sum
óalmindiliga fitt fólk og vitjaði tey
heima, báði í Skt. Klemens og í
Brændekilde! Eisini tey fingu høvið
– sum teir Føroyavinir, tey vóru – at
vitja í Vági. Á kaiini við flakavirkið
syfti Elsa summarseiðir, og Sverri
Dahl, sáli, tók av. “Takk og prís!”
Tá var gaman at liva!
Hans var katolikkur. Og tað duldi
hann ikki fyri.
Einaferð á Flatlandsferð hevði eg
ta æru at fara til sunnudags morgun
messu í kleystrinum í Dalum, har
Burla, prestur, prædikaði.
Burla er kendur maður í Havn.
Hann búði tá sum emeritus í íbúð
við kleystrið í Dalum. Hann skuldi
bara prædika, um hann var væl
fyri.
Nonnurnar gingu honum til han
da.
Eftir gudstænastuna bjóðaði Bur
la okkum báðum Hans inn á gólv
ið.
Tað var sum at koma inn í eina
føroyska stovu! Myndirnar á vegg
inum vóru klassisk føroysk lista
verk. Og stórur var blíðskapurin!
Hans var ikki bara ein vinsælur
professari, hann var eisini mær og
okkum føroyingum ein sera hollur
vinur. Tá ið eg fylti í fjør, var hann
í telefonini, blíður og skemtingar
samur, sum altíð.
Við hesum orðum fari eg at lýsa
frið yvir minnið um vinmannin,
Hans BekkerNielsen, professara.
Harrin styrki tykkum, Elsu og
børnini, sum eftir sita.
Så reise vi til vort Fædreland.
Der ligger ej Dag i Dvale.
Der stander en Borg, saa prud og grand,
med Gammen i gyldne Sale.
Saa frydelig der til evig Tid
med Venner i Lys vi tale.
Arnfinnur Thomassen
Hans Bekker-Nielsen
professara, til áminningar
Tøkk
Hjartaliga takka vit øllum, sum sýndu
samkenslu, tá kæra mamma, vermamma, omma
og langomma okkara
Daniella N. Andreasen
Vestmanna
doyði og varð jarðað.
Tøkk til Ingu Poulsen Dam, prest, fyri góð og
troystarrík orð.
Tøkk til Agnar Nielsen fyri hollan stuðul.
Tøkk til sangarar, berarar, kirkjutænarar og
gravarar.
Tøkk til Rúnu á Heygum fyri vakran sang.
Óla fyri vakurt klaverspæl og Erlu fyri vakurt
urguspæl, og tøkk til tykkum mongu, sum á
ymiskan hátt hjálptu til við jarðarferðini og
ervinum.
Tøkk fyri lán av Missiónshúsinum til ervið.
Ein serstøk tøkk til tykkum á Eldrasambýlinum,
sum vóru so góð við mammu okkara ta tíð,
hon var hjá tykkum.
Tøkk til tykkum mongu, sum ringdu, góvu
blómur, kransar og peningagávur, og tykkum øll,
sum fylgdu henni til hennara seinasta
hvíldarstað.
Familjunnar vegna
Pauli, Petur, Hjørdis, Brynhild og Astrid
Internet Sosialur
www.sosialurin.fo
in