mánadagur 23. juli 2007síða 19

Nr. 139 - 23. juli 2007 19 Larmirokkararnir úr Oslo vóru ikki best dámdi bólkur á G!, men tey settu síni spor, og tað vóru flei­ ri, sum hildu tað vera tað besta besta besta. UMMÆLI Meinhard Jensen Í mun til hvussu fá vit eru, so eru tað fleiri tónleikasløg, sum hava tað nokkso gott í Føroyum. Men eitt rímiliga breitt slag er heimleyst. Tað er noiserokkurin. Tá Glory­ box vóru í Føroyum nakrar ferðir fyri fleiri árum síðan, hoyrdu vit ein variant, sum tey kallaðu noisepopp. Het­ ta ávirkaði Clickhaze eitt sindur, og seinni onkran annan bólk, men tað ávirk­ aði eisini lurtarar. Noiserokkur bleiv defin­ eraður tíðliga í 80unum og hevur víst fleiri góð andlit. Eitt upphav var punkurin í 70unum, men Velvet Under­ ground var sanniliga eisini eitt. Serliga teir sangirnir við gittara, sum lá sum eitt tjúkt teppi oman á restini av tónleikinum. Ikki poppur Eg skilji væl Serena Man­ eesh frontmannin, at hann ikki vil definerast sum bara eitt annað noiserokkorkes­ tur, men hann má skilja tað, at vit hugsa um My Bloody Valentine, Sonic Youth og Velvet Underground og onn­ ur, tá vit hoyra tey. Velvet Underground vóru, líkasum Andy Warhol, sum produ­ seraði fyri tey, popparar inn­ ast í steinkenda hjarta teir­ ra. Serena Maneesh royna at finna ein markna, men eftir G!konsertini at døma gera tey onki við at gera tón­ leikin popputan. Dixie vóru kompromisleysir, men tað haldi eg eisini, at Serena Maneesh vóru. Soleiðis at skilja, at tey justera ikki tón­ leikin serliga nógv fyri at fáa pengar í lumman. Serena Maneesh hava sítt egna, men kenslan at hoyra tey minnir um Glorybox, eftirsum vit nú kenna Glory­ box so væl (her er bara tal­ an um kensluna av at hoyra. Ikki um tónleikin). Lurta væl, og tú hoyrir sera mel­ odiskan tónleik, men ein larmidýna liggur omaná, og tað er henni, vit royna at bal­ la okkum í. Men tað er ringt at balla seg, tá sólin skínur, og tey so íðiliga arbeiða fyri at fáa tónleikin at sita. Kapping við sólina Konsertin á Syðrugøtusandi var ikki rætta forumið til konsertina, um tað eru umstøður, sum líkjast tón­ leikinum, tú vilt hava. Teirra tónleikur er ikki milt sum­ marveður og sól og gleði. Men hvat ger tað. Í hesum døgum eigur at bera til at lata sólina ganga á fund við innanduralist. Serena Maneesh bjóðaðu sólini av Sólin skein sum ongantíð fyrr, tá ið Eivör trein á pall á sandinum leygar­ kvøldið. Um tað var tí at Eivör fylti ár henda dagin, er ikki gott at vita. Men vit nutu í øll­ um førum sólina og Eivör, sum báðar tvær høvdu ein sera góðan dag UMMÆLI Petur Háberg petur@sosialurin.fo Við sær úr Írlandi hevði Eivör stórt sæð somu tón­ leikarar, ið spæla á nýggju fløgu hennara ‘Mannabarn’. Hesir teljast millum bestu av sínum slag, og tað hoyrd­ ist eisini aftur. Sangir sum Myrkurins náði, Dansins Harri og Mannabarn ljóð­ aðu ótrúliga væl, og at írsku gestirnir kendu sítt tilfar, var eingin ivi um. Hóast trupulleikar vóru við ljóðinum í fyrstani, so gjørdist tað betri, og ein neyt framførsluna í góðveð­ rinum. At Eivör telist millum okkara bestu sangarar varð staðfest so dyggiliga hetta kvøldið. Nýggju løgini eru eitt sindur popput, og á ein ella annan hátt ger hetta, at vakurleikin í hennar rødd kemur enn betri og klárari fram. Sum hon er von, var hon í spennandi klæðum. Føð­ ingardagsbarnið var í einum sera vøkrum kjóla við stórum, himmalbláum fjaðr­ um, og var ein sonn fragd at hyggja at. Hon fortaldi okkum, at hon var rættiliga nervøs, men hetta forðaði henni tó ikki í at syngja sum ein dreymur. Tú ert alt Tað eru nakrir sangir, ið røra hjartað. Sum fara heilt inn um. Og tá er tað líka­ mikið, um tú ert til harðan rokk, hip­hop ella ball. ‘Tú ert alt’, sum Eivör sang het­ ta kvøldið, er ein av teim­ um. Tá ið bæði kvinnur og menn standa við tárum í eygunum av einum sangi, sum tey ikki hava hoyrt fyrr, sigur tað meiri enn eitt sindur um, hvussu stórsligið hetta lagið er. Og uttan at gera av, so var tað sum um øll steðgaðu á og vóru rúnarbundin. Sjálvt tey hálvfullu, sum allarhelst ikki varnaðust at framførs­ lan var byrjað og meiri enn hálvliðin, steðgaðu á og lurtaðu. Eivör sjálv mátti turka tár eftir sangin. Mill­ um stóru løturnar á hesum G! Tvær lítlar Eivör Til at hjálpa sær við lagnum ‘Elisabet og Elinborg’ fekk Eivör júst hesar báðar; Eli­ sabet og Elinborg, ið eru systrar hennara. Í hvítum kjóla og grønum hárbandi, komu hesar báðar smædnu og fittu genturnar á pallin og sungu við stóru­ systur sínari. Og ikki vóru tær einans fittar. Tær dugdu eisini væl at syngja, so kans­ ka fáa vit fáa tvær nýggjar Eivör um nøkur ár. Vit kun­ nu bara vóna. Vakra Eivör bergtók G! Mynd: Sunva E. Lassen Mynd: Sunva E. Lassen