mikudagur 11. apríl 2001síða 8

Nr. 71 - 11. apríl 2001 15 gult15 cyan15 magenta15 svart15 14 Nr. 71 - 11. apríl 2001 gult14 cyan14 magenta14 svart14 Føroya Landsbókasavn Á Føroya Landsbókasavni er eitt starv sum bóka- vør›ur leyst at seta 1/6-2001 ella skjótast gjørligt. Uppgávan er, saman vi› Stovnstænastuni á Landsbókasavninum, at fyrireika til skrásetingar og at skráseta bókligt tilfar á vinnu- og mi›náms- skúlum landsins. Starvi› ver›ur fyribils sett til 31/12-2001, um ney›ug játtan fæst ver›ur setanin longd til 31/12-2002. Til starvi› krevst útbúgving sum bókavør›ur. Løn sambært sáttmála millum Fíggjarmálast‡ri › og Starvsmannafelagi›. Umsóknir vi› próvskjølum ver›a at senda Føroya Landsbókasavni í seinasta lagi 30/4-2001. Føroya Landsbókasavn J. C. Svabosgøta 16 Box 61 - 110 Tórshavn Skrivstovufólk Søkt ver›ur eftir skrivstovufólki til ein av kundum okkara, at byrja beinanvegin ella eftir nærri avtalu. Arbei›i› fevnir um bókføring og lønarroknskap, umframt alt vanligt skrivstovuarbei›i. Førleiki: Útbúgving innan bókhald/skrivstovuarbei›i og ella royndir frá bókhaldsarbei›i/skrivstovuarbei›i er ein fyrimunur, eins og kunnleiki til n‡tslu av teldu. Løn: Løn ver›ur goldin smb. avtalu. Uppl‡singar og umsókn: Nærri uppl‡singar kunnu fáast vi› at venda sær til Dianu Heinesen, tlf. 441666. Umsókn vi› avritum av møguligum prógvum skal sendast til Spf Grannsko›arastovuna,480 Skála,innan 15/4-2001. Spf Grannsko›arastovan 480 Skála Tlf. 441666 Frá Eigarafelagnum Nor›asta Horn Ársa›alfundur ver›ur mikukvøldi› tann 25. apríl kl. 20.00 í b‡lingshúsinum. Nevndin Kontór og lagurhølir Ca. 850 m2 uppi í Hoyvík er til leigu. Gó›ir tilkoyr- ings- og parkeringsmøguleikar. Sosialurin Box 76 110 Tórshavn Bill.mrk. 171 Leikhúsi› Gríma s‡nir leikin Eitur naka› land Week-end? av Jóanes Nielsen leikstjórn Ey›un Johannessen á Meiarínum 2. páskadag 16.04.2001 kl. 18.00 t‡skvøldi› 17.04.2001 kl. 20.00 mikukvøldi› 18.04.2001 kl. 20.00 Atgongumerki á kr. 100,- fáast á Kunningar- stovuni og vi› dyrnar 1 tíma undan s‡ning. Bólkar uppá 10 ella fleir fáa 20% avsláttur. Avloysari Søkt ver›ur eftir avloysara fyri dagrøktarlei›ara í barnsbur›arfarloyvi. Avloysarin ver›ur settur í eitt hálvt ár frá 07.05.2001. Umsóknir skulu ver›a kommunuskrivstovuni í hendi í seinasta lagi 25.04.2001. Sjóvar kommuna 490 Strendur LesiÝ Sosialin -taÝ loysir seg! Samfelagsstevnan á Skálafjørðinum fer serliga at snúgva seg um missiónina, sum m. a. verður viðgjørd í fram- sýning, har nógvir bólkar taka lut TÍÐINDASKRIV Brøðrasamkomurnar í Eysturoy skipa á hvørj- um ári á páskum fyri tí, sum verður kallað fyri samfelagsstevnu. Ann- aðhvørt ár eru tað sam- komurnar eystanfyri Gøtueið, sum skipa fyri, og annaðhvørt ár eru tað samkomurnar á Skála- fjørðunum, sum skipa fyri. Í ár eru tað sam- komurnar í Nerija á Skála, í Elim í Søldar- firði, í Berøa í Saltang- ará og í Nebo á Toftum, sum skipa fyri. Og tað verður trúboðan ella missión, sum verður høvuðsevni á stevnuni. Sjøtul verður settur á við evangeliskum møti í Nerija á Skála skíris- kvøld klokkan sjey. Langa fríggjadag og hinar dagarnar verður stevnan í ítróttarhøllini í Runavík. Samkomurnar í Før- oyum eru uppi í nógvum trúboðanarverki, bæði í Føroyum og í fleiri øðrum londum. Á stevn- uni verður millum annað upplýst um trúboðanar- verk, sum verður gjørt, um tørvir, sum ikki eru nøktaðir og um verk, sum tað er ætlanin at fara undir. Samkomurnar, sum bjóða inn til stevnuna, siga, at skriftin leggur stóran dent á, samkomur og einstaklingar eru við í missión og kenna ábyrgd yvirfyri missión. Missión er ein máti at dýrdargera Gud og Frelsara okkara, og tí er tað týdningarmikið, at hetta verður havt frammi, verður sagt frá brøðrasamkomunum á Skálafjørðinum. Fyrireikararnir vóna, at stevnan kann vera við til at gera tilvitanina um tann týdningarmikla partin av samkomulív- inum, sum missión er, størri enn hon er í dag. Tað skal ikki skiljast so- leiðis, at hetta ikki longu er ein partur av sam- komulívinum, men heldur soleiðis, at stevn- an kann vera við til at birtia upp undir og kveikja, og at nýtt ljós kann kastast yvir missi- ónina og týdningin, sum hon hevur. Tilrættaleggingin Ein partur av stevnuni eru fundirnir, har tað út frá skriftini fer at verða tosa um evni, sum hava við missión at gera. Har- afturat fara onkur, sum hava verið í trúboðanar- verki og onkur, sum eru á veg út í trúboðanar- verk, at greiða frá teirra royndum og teirra ætl- anum. Ein annar partur av stevnuni er ein fram- sýning. 21 felagsskapir, sum á ein ella annan hátt hava við missión at gera, fara at taka lut á fram- sýningini. Hon verður í ítróttarhøllini, og hon verður opin undan fund- unum og aftaná fundir- nar. Tey, sum fara at hava orðið, og sum fara at sýna fram, verða úr sam- komunum í Føroyum. Onkrir av trúboðarun- um, sum dagliga arbeiða uttanfyri landoddarnar, eru heima og fara at taka lut. T. d. Símin í Túni, sum síðani 1975 hevur verið í Venezuela, og Øssur Berghamar, sum síðani 1972 hevur verið í Danmark. Nógvur sangur Í sambandi við sam- felagsmøtini kemur ein nýggj útgáva av sang- heftinum Lova Harran- um, sum tey seinnu árini hevur verið nógv brúkt í samkomunum m. a. í Eysturoy. Nógvur fe- lagssangur verður, og hann verður umframt úr hesum heftinum eisini úr Songbók Guds Fólks. Onkur missiónssangur, sum so at siga ongantíð áður hevur verið frammi, fer at verða sungin. Kór og bólkar úr samkomunum fara at taka lut. Leygarkvøldið klokkan tíggju verður ein serlig sangløta, har felagssangur, kórsangur, solo, duett, trio og kvar- tett sangur er á skránni. Tað verður lagt upp til, at fólk í øllum aldri skulu koma til hesa løtuna. Serlig tiltøk vera fyri ung. Hesi vera langa fríggjakvøld og páska- kvøld í Berøa í Sal- tangará. Eisini á hesum tiltøkunum verður reyði tráðurin missión. Trúboðan í miðdeplinum Golgataverkið Teir tóku nú Jesus; og hann bar sjálvur kross sín og gekk út á tann staðin, sum kallast Ennistaðurin, og sum á hebráiskum eitur Golgata. Har krossfestu teir hann og saman við honum tveir aðrar, ein hvørjumeg- in, men Jesus í miðjuni. Men Pilatus skrivaði eisini eina yvirskrift og setti hana á krossin; har stóð skrivað: »Jesus úr Nasaret, kongur Jødanna«. Hesa yvirskrift- ina lósu nú mangir av Jød- unum, tí at staðurin, har sum Jesus varð krossfestur, var nær við bygdina, og hon var skrivað á hebráiskum og rómverskum og grikskum máli. Tá søgdu høvuðs- prestar Jødanna við Pilatus: »Skriva ikki: Kongur Jød- anna; men: Hann segði: Eg eri kongur Jødanna«. Pilat- us svaraði: »Tað, sum eg havi skrivað, havi eg skriv- að«. Tá ið nú hermenninir høvdu krossfest Jesus, tóku teir klæði hansara og býttu tey sundur í fýra lutir, hvørjum hermanni ein lut, somuleiðis kyrtilin; men kyrtilin var óseymaður, vovin í einum oman ígjøg- num. Teir søgdu tí hvør við annan: »Latum okkum ikki skera hann sundur, men lat- um okkum heldur kasta lut um hann, hvør ið skal fáa hann«; tí at skriftin skuldi ganga út: »Teir býttu klæði míni millum sín, og kastaðu lut um klædning mín«. Hetta gjørdu nú hermenninir. Men við Jesu kross stóð móðir hansara og móðursystir hansara, Maria, kona Kleopasar, og Maria Magdalena. Tá ið nú Jesus sá móður sína og lærusveinin, sum hann elskaði, standa har, sigur hann við móður sína: »Kvinna, har er sonur tín!« Síðan sigur hann við læru- sveinin: »Sí, har er móðir tín!« Og frá teirri stund tók lærusveinurin hana heim til sín. Eftir hetta, tá ið Jesus visti, at alt nú longu var fullgjørt, til tess at skriftin skuldi ganga út, sigur hann: »Eg eri tystur«. Har stóð eitt ker fult av ediki. Teir settu tá ein svamp fullan av ediki á ein ýsopslegg og bóru honum at munni: »Tað er fullgjørt!« Og hann boygdi høvdið og gav upp andan. Jóhs. 19, 17–30. Vit hava nú ígjøgnum føstutíðina hoyrt um Jesu líðing, hvussu hann var háðaður, sligin, áspýttur, húðflongdur, tornakrýndur og til seinast hongdur á krossin á Golgata, har hann kvittaði fyri alla heimsins synd, tína og mína synd, soleiðis sum tað stendur skrivað hjá Jesaja profeti kapittul 53, ørindi 5. Men hann varð særdur vára synda vegna og sundurbrot- in vára misgerða vegna; okkum til friðar kom revs- ingin niður á hann, og av sárum hans fingu vit heilsubót. Føstan er eftir míni sann- føring ein ógvuliga álvar- som tíð, og skuldi hetta kunna havt ávirkan á atferð okkara hesar vikurnar und- an páskum, um vit hugsa um hvørja viðferð okkara Harri og frelsari fekk okk- ara vegna; nú er tað soleiðis at kristindómurin hevur havt sera stóra ávirkan á dagligdagin hjá føroyingin- um, tá menn fóru í bjørgini, tað verði seg eftir fugli ella seyði, so løgdu teir lív og lagnu sína í Guds hendur í áliti á at Gud sum øllum valdar og hevur allar træðir í síni almáttugu og sterku hond, hann er við teimum á hesi vandafullu ferð; tían- betur er hesin vakri siður fyri ein stóran part varð- veittur her á landi, tað hava vit til dømis sæð í sjónvarp- inum av og á, og er hetta at fegnast um; eisini hoyra vit frásagnir frá gomlum monnum, at sungið varð á útróðrarbátum, bæði tá teir fóru til útróðrar og somu- leiðis tá teir komu aftur av útróðri, hetta eru siðir, sum ikki áttu at verið niður- lagdir, sjálvt um motorarnir hava avloyst árarnar, kundi hetta hildið áfram sum áður. Hóast alt hetta, sum eg her havi nevnt, so tykir mær at tað her á landi er nógv, sum er farið av lagi á tí andaliga økinum, tað við føstuni verður tíanverri ikki tikið í nóg stórum álvara; fyri bara at nevna føstu- gudstænasturnar í kirkjum okkara. Tað eru ikki mong, sum leita inn í Guds hús fyri at lýða á Jesu líðingar- søgu; ein av føstusálmum okkara í sálmabókini byrjar soleiðis: Legg nú niður verðsligt sinni, búgv nú væl títt hjarta til, lat ei eiga pláss har inni tað, sum spilla av sær vil. Hetta áttu vit at tikið til eftirtektar, soleiðis at vit í føstutíðini búgva okkum til av álvara at taka ímóti páskahátíðini, við gleði og áhaldandi tøkk fyri at Gud sendi okkum son sín, læt hann líða og doyggja og rísa upp aftur úr grøvini páskamorgun, fyri harvið at bjarga okkum frá banning syndarinnar og ævigum deyða. Hvørja ávirkan hevur hetta á okkum, sum liva í dag, hetta sum Jesus, Guds einborni sonur mátti ígjøg- num fyri aftur at geva mannaættini ein møguleika at koma inn aftur í para- dísið, sum vegna syndina var stongt hin lagnutunga dagin í Eden aldingarði, tá ormurin tøldi Evu, soleiðis at hon át av ávøkstrinum á trænum og gav manni sín- um og hann eisini át av træ- num, men við Jesu deyða og uppreisn er opnað aftur, soleiðis at ein og hvør, sum viðgongur synd sína og kemur til Jesus og biður um fyrigeving fyri synd sína og ólýdni ímóti honum, fær at uppliva ta somu gleði og friðsælu, sum Ádam og Eva áttu áðrenn syndafallið. Tað er undurfult at upp- liva Golgata verkið, Jesu deyða og uppreisn fyri mína skuld, ja, tað er nak- að, sum tunga ei dugir mæla, tað er nakað, sum man má uppliva; o, tann sæla stund, tá Jesus tók syndabyrðina av herum mínum; eg eri fríur í Jesusi Kristi, alt av hansara náði, tí kann eg vitna um hansara kærleika móti mær, at allar mínar syndir bar hann upp á krossin, hann leyskeypti meg frá banning syndarinn- ar, ja, hann setti føtur mínar á klettin, sum er Jesus sjálvur. Ongum nýtist at knógva undir syndabyrðuni, tað liggur eitt kvittað skulda- bræv við krossins fót á Golgata; tað einasta tú hevur at gera er at boyggja teg niður við krossin, takka Jesusi fyri at hann doyði og reis upp úr grøvini páska- morgun eisini fyri teg, tá er tað kvittaða skuldarbrævið títt, undirskrivað, ikki við blekki, men við dýrabara blóði Jesusar, tá ert tú fríur ella frí og kanst hvíla í Guds náði, soleiðis at tú kanst taka undir við Pæturi ápostli, tá hann sigur í fyrsta brævi sínum: Lovað- ur veri Gud og faðir várs Harra Jesu Krists, sum eftir miklu miskunn sína hevur endurføtt okkum til livandi vónar fyri uppreisn Jesu Krists frá deyðum, til ein óforgongiligan og óspillu- ligan og ófølnandi arv, sum er goymdur í himlunum til tykkara, – tit, sum vit Guds kraft verða varðveittir við trúnni til ta frelsu, sum er liðug at verða opinberað í teirri síðstu tíðini, sum tit skulu fegnast um, tó at tit nú eina skamma stund, um so skal verða, kenna harm í mongum ymsum royndum, fyri at tykkara roynda trúgv, sum er nógv dýrmætari enn hitt forgongiliga gullið, sum tó verður roynt í eldi, má verða funnin til lovs dýrdar og heiðurs í opinbering Jesu Krists, hann, sum tit ikki hava sæð, men tó elska, hann, sum tit, tó at tit ikki nú hava hann fyri eygum tykkara, tó trúgva á, skulu fegnast um við ósigiligari og dýrmett- ari gleði, tá ið tit náa málið fyri trúgv tykkara, frelsu sálanna. Um hesa frelsu hava profetar grundað og rannsakað, teir sum profe- teraðu um ta náði, sum skuldi verða tykkum fyri, í tí at teir grundaðu um, hvørja ella hvussu vorðna tíð andi Krists, sum var í teimum, vísti fram á, tá ið hann frammanundan vitn- aði um líðingar Krists og um ta dýrd, sum har aftaná skuldi koma; tí at tað var teimum opinberað, at tað ikki var teimum sjálvum, men tykkum, teir tænaðu við hesum, sum nú er tykk- um kunngjørt av teimum, sum hava boðað tykkum gleðiboðskapin í hinum heilaga anda, sum varð sendur frá himli, og inn í hetta tráa einglarnir eftir at skoða. 1. Pæt. 1, 3–12. Eg vil hervið enda við einum páskasálmi, sum eg havi yrkt til páskirnar 2001. Gleðiligar páskir øll somul. Páskasálmur Lag: Sum vársól rísur yvir fold. Bf. 206. Dk. 382 Upprisni Harri, frelsari, tú yvir deyða sigraði, á halga páskadegi, tá lívið tú mær aftur vann, tí tøkk eg nú tær veita kann, og syngja hátt av gleði. Á hesi páskamorgunstudn, eg leiti á tín náðifund, og falli tær til kníggja, tí at tú frelsu veitt mær, tú allar mínar syndir bar, so Sátan má tá flýggja. Djúpt í synd eg fallin var, ímóti glatan vegur bar, sá vónloysið og deyða; í kærleika meg Jesus sá, hann frelsti meg, halleluja við sínum blóði reyða. Tí kann eg Gudi syngja prís, sum opnað hevur paradís, av síni stóru náði, hans kærleiki her til mín røkk, hvørt trælaband tá sundur støkk, lov, tøkk og prís Gud fái. Kjartan Stakksund Páskir