fríggjadagur 10. august 2007síða 18

18 Nr. 153 - 10. august 2007 tíðindi Beinan vegin, tá eg hevði lisið um tað kenda fjallið í tí Cantabrisku fjallarøðini í Norður­ spaniu við Biskaja­ víkina, sum vit ken­ na, segði eg við meg sjálvan, at hattar fjall­ ið mátti eg koma mær uppá. Hesi vøk­ ru fjøll, navngóvu h e i m v e n d a n d i spanskir sjómenn: “Teir Evropeisku tindar”, tí hettar var teirra fyrsta sjón av heimlandinum. Hend­ an fjallarøð er nú størsta náttúrupark í Evropa, sum fevnir yvir landspartarnar, Cantabrien og Austu­ rien, hagar teknirøðin Asterix stavar frá og Castilla y León. Her sær ein eitt ógvuliga umskiftiligt landslag við høgum fjøllum gjáum og djúpum grønum dølum við frugtplantagum og mjólkineytum. Tann víðagitni osturin, cabrales, verður gjørdur her og verður koyrdur inn í fjallaholur at búnast (ca 6 mánað­ ir). Leiðin gekk móti Oviedo í byr­ janini til eg sá eitt skelti, sum vísti leiðina til Picus De Evropa, og tað má eg siga, ­ at tað var eitt satt njótilsi at koyra hendan teinin móti bjørgunum og gjøgnum hes­ ar sera hugnaligu fjallabygdir og býir, so at eg kundi hugsa mær at steðga bæði her og har. Men nú var málið eittans: “Picos De Euro­ pa”. Vegirnir vóru góðir, men smalir, so tað ráddi um at halda seg røttu megin strikuna. Koyrdi móti býi, sum at Fuente Dé, har í svevibanin til Picos De Europa var. Kom gjøgnum ein størri lands­ bý, sum kallast Potes. Vegirnir vóru ikki allastaðni egnaðir til mín høga bil. Á einum strekki har eg kom framvið einum bergi, sum helti útyvir vegin, bar takið við bergið. Bilurin skamfílaðist eitt sindur, men tað tók eg nú ikki so tungt. Umsíðir kom eg til Fuente Dé og parkeraði bilin. Nøkur fólk stóðu við kikarum og skimaðust upp á tað høga fjallið, og eg sá, at svevibanin koyrdi oman og niðan. Skundaði mær at rigga til og fór oman hagar svevibanin var, men hvat, har var sperrað bæði her og har. Nógvir málarar vóru í ferð við at fríðka um nú, áðrenn ferða­ fókini komu . Spurdi so ein um svevibanan, men fekk at vita, at hann í løtuni var stongdur og fór ikki í drift fyrr enn fyrst í apríl mánaða. Og har stóð eg? 3310156 Var komin allan hendan vegin við mínum tunga lastbili, ­ og tonkti við mær, at fara heim aftur uttan at hava verið uppiá fjallinum. Nei, hugsaði eg, sum Nólsoyingar pla­ ga at siga “at dett fór eg ikki” Spurdi so, um tað var møguligt at ganga niðan á fjallið, tí eg hevði sæð eina gøtu, og jú ­ hattar var gøtan upp. Eg brynjaði meg til at fara, fekk mær ein lítlan ryggsekk, legði heit klæðir í, eitt flytes, eitt colablikk og eina lummalykt, skul­ di tað farið at myrkja, tí eg var seinur á veg, klokkan var akkurát blivin fýra. Byrjaði so at ganga eftir gøtuni, sum sást væl, eitt sindur ósløtt og var dekka við nógvum blágráðum smágróti. Gekk framvið einum skelti, sum segði, at tað tók 2½ tíma at ganga uppá fjallið, og so eg setti ferðina eitt sindur upp. Eg føldi meg væl og hevði gott mót. Sá at gøtan ikki fór beina leið uppá Picus De Europa, men fór ein langan umveg, sum gjørdi, at tað var laga­ ligari at koma upp. Hóast svevi­ banin ikki flutti ferðafólk, so royn­ darkoyrdu teir hann, og vognarnir fóru oman og niðan alla tíðina So eg lúrdi uppá og vónaði, at eg kanska fór at sleppa oman aftur við liftini, men hetta vóru ynski­ dreymar. Meðan eg gekk, fór eg at hugsa, um tað mundi verða nakrar bjarnir her, tí eg hevði lis­ ið, at á hesum økinum vóru nokk tær einastu eftirlivandi bjarnirnar í Spaniu. Vónaði tó, at tær ikki fóru at koma eftir mær fyrst. Tað leið væl eftir og eg hevði longu flutt meg væl uppeftir. Framman­ fyri mær flýggjaði eitt djór, sum líktist einum hjørti. Havi seinni fingið at vita tað eitur: Chamois. Hettar slagið er væl skikkað at klatra á grótutum og brøttum len­ di. Chamois liva í smáum flokkum og eta gras og blómur. Komin hál­ va leið upp setti eg meg at eta og neyt útsýnið, sera vakurt og hug­ takandi. Merkti nú ein kaldan vind, so eg skifti T­shirtuna út við eina føroyska ullinta undirtroygg­ ju, sum Anna vermóðir so umhug­ sin hevði stungið mær í sekkin, og sum Òlavur sáli hevði átt. Helt so leiðina víðari upp. Her vaks nógvur lingur og tað skamfílaði Picos De Europa: 2.648m FERÐAFRÁSØGN Eli Smith, listamaður 3. partur