mikudagur 18. apríl 2001síða 14

Nr. 73 - 18. apríl 2001 27 gult27 cyan27 magenta27 svart27 26 Nr. 73 - 18. apríl 2001 gult26 cyan26 magenta26 svart26 VIÐMERKINGAR Áki Andreasen Tað er eitt sindur keðiligt at sita í andstøðu í Føroyum. Serliga tá prátið kemur inn á sjálvstýrispolitikk, tí tað er sum um at ongar grund- gevingar eru eftir – tær hava nú ikki verið tær nógvu, fyri tað mesta er tað farið eftir persónum heldur enn at halda seg til sjálvt evnið. Um vit hugsa um alla fullveldistilgongdina frá byrjan til dagin í dag, so kunnu vit róliga siga, at unur er á hvar ætlanin var, og hvat nú liggur á borðin- um – men endamálið er tað sama – men tað hevði tað ikki verið, um ikki Tjóð- veldisflokkurin sat í Tinga nesi, og tað er helst hetta, sum pínir báðar teir stóru sambandsflokkarnar í and- støðuni. Er nú friður í Fólkaflokkinum? Eina tíð sá tað svart út; fólkaflokkurin breyt allar gjørdar avtalur – sam- bandskreftirnar í hesum flokki hóvreiggjaðu sær og kendu sær einki afturhald; hótt við hesum og hasum, skommin mundi ongan enda tikið, tá grundgeving- arnar vóru so veruleika- fjarar, at spurningurin er, um tað ikki hevði verið betur at tær als ikki blivu sagdar. Sjálvstýrissinnaði fólka- floksveljarin spyr helst, um hesir sambandsheykarnir í flokkinum hava fingið greitt at vita, hvar skápið skal standa, ella um vit kunnu vænta, at sjálvstýris- ætlanin enn einaferð loypir hvøkk á teir, tá alt byrjar at gerast álvara. Tað er so lætt at tosa við stórum stavum, men tað sum eftirtíðin stendur eftir við, eru av- gerðirnar og drivið at føra gjørdar avtalur út í lívið. Tað er ikki júst tað, sum hevur eyðkent Fólkaflokk- in, men vit sum síggja tað sum eina avgerandi treyt fyri sunnari menning og ábyrgdarkenslu, at Føroyar gerast sjálvstøðugar, vit vóna at Fólkaflokkurin ger greitt fyri sínum limum og veljarum, at framyvir er ætlanin at fáa samband millum orð og gerðir, og at tað framyvir er týdningar- mikið at arbeiða eftir tí, sum upprunaliga var ætlan- in við flokkinum. Afturhaldið sá ein møguleika… Tá alt hetta rokilsið stóð upp á spæl, væntaði aftur- haldið í Føroyum, at nú var sloppið, Tjóðveldisflokk- urin hevði gjørt ein brølara við at bera uppskotini niðan í Løgtingi, nú var bara at bíða … og afturhaldið bíðar enn. Ein av høvuðsgrundgev- ingunum fyri at afturhaldið ikki slapp framat, var jú tann, at uppskotini blivu borin niðan; hevði tað ikki blivið gjørt var fullveldis- ætlanin øll sum hon var dottin á gólvið, alt trúvirði burtur og leiðin fyri aftur- haldispolitikkinum greið! Eingin hevði helst vænt- að, at Tjóðveldisflokkurin og Høgni Hoydal mettu fullveldisendamálið hægri enn persónligt stórlæti, og hóast Tjóðveldisflokkurin saman við Sjálvstýrisflokk- inum helt seg til tær avtalur, sum blivu gjørdar, so valdi flokkurin at royna enn einaferð, uppskotini blivu ikki løgd fram – politikkur- in sigraði! Síðan komu flokkarnir til eina semju, sum setti afturhaldið full- komiliga skák mát. Møguleikin hjá aftur- haldinum í hesum landin- um var fokin á hesum sinni, og vónandi fyri alla fram- tíð. Nýggi leisturin kann verða avdúkandi Við nýggja leistinum verða ávísir politikarar og flokkar settir í eina støðu, sum kann gerast rættiliga av- dúkandi. Fyri tað fyrsta, so er tað upp til Fólkaflokkin at prógva, um hann meinar nakað sum helst við tann sjálvstýrispolitikk, hann hevur breggjað sær av nú í longri tíð. Skadda umdøm- ið hjá flokkinum ger helst, at okkurt fer at henda; hetta er tó fyrst og fremst ein trupulleiki í Fólkaflokkin- um, men ein uppgerð er helst ikki so langt burtur. Men enn siga teir seg kunna standa aftan fyri henda leistin, tað mugu vit so taka fyri góða vøru… Henda ætlanin er soleiðis skrúvað saman, at Javnað- arflokkurin væl og virðiliga kann taka undir við henni; men Føroya Javnaðarflokk- ur er nú í hesi tvístøðu, at Poul Nyrup og stjórnin ikki rættiliga vilja geva til kenn- ar hvat mótspæl er í væntu; andstøðan í Fólkaflokkin- um er heldur ikki so rørandi samd um hvat niðurstøðan skal vera. So nú stendur Javnaðar- flokkurin og veit hvørki út ella inn; hetta kom eisini týðuliga til sjóndar undir fyrstu viðgerð av uppskot- inum hjá landsstýrinum um »Sjálvstýri Føroya fólks«. Milliardin er sjálvandi altíð ein neyðbremsa; eitt annað kundi sjálvandi verið vert at hildið seg til, nevniliga tað sum flokkurin segði undan seinasta løgtingsvali, og annars hvat er blivið sagt síðan í sjálvstýrismálinum; men tað er aftur hetta við orðum gerðum… Nú er at fara til verka Eg haldi at samgongan við hesi semjuni hevur víst, at hon heldur til stóran mót- gang, og tað er týdningar- mikið – tí eitt frælsisstríð hevur ongantíð verið eitt lætt stríð her hjá okkum ella aðrastaðni í heiminum. Tað, sum liggur fyri framman er hart arbeiði, og eitt tað týdningarmesta í hesum arbeiði er, at flokk- arnir á Føroya Løgtingi leggja partapolitiska aggið á hillina – tað hevur Høgni Hoydal fleiri ferðir staði- liga mælt til, men tá grund- gevingarnar ikki røkka, so verða onnur amboð nýtt, eitt nú partapolitiskt og persónligt agg! Leisturin, sum nú fyri- liggur, skuldi ikki verið nakar kamelur at slúkt hjá nøkrum politiskum flokki – uttan Sambandsflokkinum sjálvandi. Vit kunnu einki gera við tey skuffaðu fólkafloks- fólkini, sum helst høvdu roknað við at sjálvstýris- kreftirnar í teirra egna flokki vóru eitt sindur sterkari, enn tað so seinni skuldi vísa seg, men tað er fyrst og fremst ein »fólka- flokstrupulleiki«. So nú er at fara til verka. Hjá okkum, sum meta at einar frælsar Føroyar eru ein fyritreyt fyri sunnari samfelagsmenning, har av- gerðir og ábyrgd fylgjast – fyri okkum er tað eingin trupulleiki, um danir hótta við hesum og hasum; vit hveppa okkum ikki við at krevja okkara sjálvsagda rætt til okkara land, vit ganga ikki við einum »frælsisskelti« um hálsin, fyri síðan at taka tað burtur, tá farast skal til verka. Fyri okkum er tað ein sjálv- fylgja, at vit vilja stríðast – fyri okkum eru einar frælsar Føroyar lykilin fyri at koma víðari og verða til reiðar til tær avbjóðingar, sum framtíðin bjóðar okk- um. Afturhaldið er sett skák mát Sune Jacobsen Undirritaði setti í tinginum í vikuni ein munnligan fyrispurning til løgmann um Vága Floghavn. Av tí at tíðin at svara munnligum fyrispurning- um er avmarkað til 6 minuttir, heitti løgmaður á undirritaða at seta fyri- spurningi fram skrivliga. Tað ber av góðum grundum ikki til, av tí at mín tíð í tinginum fyri Marjus Dam var lokin. Eg boðaði frá, at eg vildi seta spurningin fram í bløðunum, og tað verður hervið gjørt. So stendur tað upp til løg- mann, um eg fái svar. Fyrispurningur ljóðaði soleiðis: Hvørjar útbyggingar hev- ur landsstýrið ætlanir um at fremja á flogvøllinum í Vágum, og hvussu eru tær raðfestar á langtíðarfíggjar- ætlanini ? Viðmerkingar : Landsstýrið, ið sat í tíðarskeiðnum frá 1994- 1998, gjørdi eitt miðvíst arbeiði fyri at bøta um viðurskiftini á flogvøllinum í Vágum. Í 1996 valdu landsstýrið og danska ferðslumálaráðið eina nevnd at kanna møgu- leikarnar fyri at betra um flogvallarviðurskiftini í Vágum. Í 1997 varð glíði- breytarútbúnaður royndar- koyrdur, sum virkaði sum hann skuldi. Táverandi løgmaður, Ed- mund Joensen, sigur í svari upp á fyrispurning frá Tordi Niclasen um flogvallar- málið so seint sum 11. februar 1998, at hann hev- ur bjóðað danska ferðslu- málaráðharranum til Før- oya at greiða málið um útbyggingina endaliga. Síðani henda samgongan tók við, hevur almenning- urin bert fingið ørkymlandi útmeldingar frá landsstýr- inum. Einki oyrað er sett av á fíggjarlógina, sjálv um leiðslan á flogvøllinum hevur boðað frá alment, at tørvur á støðuplássum til tyrlur, flúgvarar og bilar er akuttur. Harumframt lýkur terminalurin ikki tey krøv, sum nútíðin setur til ein slíkan. Tá vit bert vita, at Vága Floghavn skal leggjast undir føroyskt málsræði í seinasta lagi 1. januar 2002, hevði tað verið áhugavert at vita, hvørjar ætlanir lands- stýrið hevur á hesum øki og hvussu hesar eru raðfestar á langtíðarfíggjarætlanini. Á FØROYA LØGTINGI, 3. apríl 2001 Sune Jacobsen Grundin til at eg setti hendan fyrispurning fram er tann, at eg føli meg tíverri sannførdan um, at hendan samgongan hevur ofrað flogvøllin á full- veldisaltarinum. Tað helt eg longu í 1998, tá samgongu- skjalið hjá sitandi sam- gongu varð almannakunn- gjørt. Og grundin til tað er, at samgongan í samgongu- skjalinum sigur, at hon vil yvirtaka øll málsøki, og tað er brot á ta strategi, sum allir føroyskir samferðslu- ráðharrar hava havt áðrenn hesa. Teir hava nevniliga ført fram, at málsøki flogferðsla er danskt, og tí er danskt ábyrgdarøki, tá talan er um rakstur og út- byggingar. Fyrst í 90-unum var Svend A. Ellefsen ferðslu- málaráðharri. Tá vildu danskir mynduleikar hava okkum at yvirtaka vøllin sjálvan, men vóru sinnaðir at útbyggja terminalin. Men av tí at ferðafólkatalið fall í stórum árliga av kreppuni, var einki ítøkiligt burturúr hesi ætlan. Í 1994 gjørdist Sámal P. í Grund ferðslumálaráðharri. Tá kom gongd aftur á málið, og úrslitið av tí ar- beiðinum er nevnt í við- merkingunum til fyrispurn- ingin. Tá Edmund Joensen hevði yvirtikið málsøkið, sigur ferðslumálaráðið 3. februar 1998, at tað vil greitt hava at vita, hvørjar ætlanir landsstýrið hevur í flogvallarmálinum. Og Edmund Joensen svarar mynduleikunum aftur, at landsstýrið ynskr flogvøllin longdan 200 m., soleiðis at hann gerst 1450 m., og at fingið verður til vega lendingarhjálparamboð, tvs. glíðibreyt v.m. Grundin til at komið var so nær eini loysn á flog- vallarmálinum á vári 1998 var, at føroyskir myndug- leikar áhaldandi høvdu víst á, at loftferðsla var danskt ábyrgdarøki, og at danska ferðslumálaráðið hevði ábyrgd av, at vøllurin tekniskt og á annan hátt, er á so høgum støði sum gjør- ligt. Nú, trý ár eftir, er als einki hent uttan tað, at sam- gongan í fullveldisrúsi hevur boðað stjórnini frá, at hon vil yvirtaka málsøki 1. januar 2002. Skrivligur fyrispurningur til løgmann viðvíkjandi Vága Floghavn Fiskimálaráðharrin ger nógv burturúr umsetiligheitini í fiskirættindunum í frágreiðingini, sum hann hevur skrivað til aðalorðaskifti í løgtinginum um ein greiðan fiskivinnu- politikk. Jørgen Niclasen vil hava so fría umsetiligheit sum møguligt er avjgjørt ikki fyri, at fiskiloyvir verða knýtt at ávísum støðum í landinum orsakað av økis- menning. Niðanfyri prenta vit tað hann skrivar um um- setiligheit í fiskirættindum. »Grundgevingarnar fyri skipanum við umsetiligum fiskirættindum eru sprotnar úr sjónarmiðunum um, at tá ein marknaður sleppur at virka frítt, førir hetta við sær, at samfelagstilfeingið verður gagnnýtt á búskap- arliga skynsamasta hátt. Við at geva vinnuni møguleikar at keypa og selja tillutaðar kvotur ella fiskidagar, hugsar ein sær, at sum frá líður verður flot- in í størri mun lagaður til veiðimøguleikarnar. Kappingarføri og løn- semi skal tryggjast við, at tey útgerðarfeløg, ið vera best rikin, umsita veiðirætt- indini. Tillagingin skal fara fram eftir marknaðarbú- skaparligum leikreglum. Høvuðsuppgávan hjá myn- dugleikunum er at tryggja skynsama røkt av fiska- stovnunum, og at seta karmarnar fyri umsitingina av fiskirættindunum. Landsstýrismaðurin fer at virka fyri, at møguleikar framhaldandi vera fyri, at fiskirættindi kunnu keypast og seljast. Hildið verður, at hetta er frægasta amboð at nýta, til tess at røkka bú- skaparligu endamálunum í fiskivinnupolitikkinum. Ásannað verður tó, at hóast ein skipan við fríum handli við fiskirættindum hevur sínar fyrimunir, so kann hon hava óhepnar av- leiðingar. Eitt nú, at fiski- rættindini verða miðsavn- aði. Tí vera avmarkingar lagdar á møguleikarnar at keypa og selja, og á tann hátt tryggja, at fyrimunirnir við skipanini gerast sjón- ligari enn vansarnir. Landsstýrismaðurin í fiskivinnumálum fer at virka fyri, at møguleikar vera fyri at leggja saman og flyta veiðiloyvi, og at um- seta fiskirættindi innan bólkar av fiskiførum. Skip- anin skal tó broytast soleið- is, at trolbátar, partrolarar og møguliga lemmatrolarar frítt kunnu keypa og selja fiskirættindi sínámillum. Fiskifør omanfyri 15 tons, ið royna við húki, kunnu frítt keypa og selja sín- ámillum. Markið í sambandi við flyting og samanlegging av veiðiloyvum verður flutt niður á 15 tons, soleiðis at tað ikki skal bera til at flyta fiskidagar frá fiskiførum undir 15 tons til fiskifør størri enn 15 tons og øvugt. 10 ára markið, fyri at læna ella leiga fiskidagar og kvotur, verður tikið burtur. Skipanin við at læna ella leiga fiskidagar á landleið- unum, tá 3 mánaðir eru eftir av fiskiárinum, verður varðveitt. Til tess at forða fyri mið- savning av fiskirættindum verður umhugsað at seta lógarreglur í verk sum áseta, at eingin kann eiga meir enn ávísan part av fiskiflotanum ella av fiski- rættindunum. Harafturat fer dentur at vera lagdur á, at fáa ein skipaðan marknað fyri fiskirættindi. Endamálið er m.a. at tryggja opinleika og gjøgnumskygni. Fyrimunir og vansar við umsetiligum fiskirættinum Ein skipan við umsetiligum fiskirættindum hevur nógv- ar fyrimunir. Men sam- stundis kann ein slík skipan hava óhepnar avleiðingar við sær. Niðanfyri verður tikið samanum fyrimunir og vansar við umsetiligum fiskirættindum. Fyrimunir • Kostnaðurin av at fáa fiskin úr sjónum minkar, við tað, at tey skipini, sum verða best rikin, skulu umsita veiðirættindini • Samansetingin av flotan- um verður optimalari við tað, at fiskiflotin verður bú- skaparliga tillagaður, og eingin stórvegis yvirkapas- itetur verður í flotanum • Størri veiða pr. eind, tí tal- ið av fiskiførum verður minni • Av tí at roknast kann við, at vinnan fer at kasta meira av sær í eini skipan, har fiskimøguleikar kunnu keypast og seljast, verður grundarlagið undir nýíløg- um í veiðitól betri. Nýggj- ari fiskifør hava vanliga betri fysiskar arbeiðs- umstøður umborð, og hetta hevur týdning fyri trivnað- in, sum aftur hevur týdning fyri kappingarstøðuna hjá fiskiflotanum á arbeiðs- marknaðinum. • Smidlig skipan, sum gev- ur fiskiflotanum betri møguleikar at tillaga seg til broyttar umstøður • Ein skipan við umsetilig- um fiskirættindum ber í sær, at nógvar avgerðir, sum hava týdning fyri úrslit og býti, verða latnar vinn- uni. Lagt verður upp til miðspjadda stýring av fiskiveiðini, sum eitt alter- nativ til miðsavnaða polit- iska smálutastýring Vansar • Fiskirættindi kunnu mið- savnast • Kann verða tyngri hjá ungum fólki, ið vilja royna seg í vinnuni, at sleppa framat, um prísurin á veiði- og fiskiloyvum er ov høgur. • Ov høgir prísir á veiði- rættindum kunnu føra við sær, at skuldarbyrðan hjá fiskiførum verður tung at bera. • Grundað á royndirnar aðrastaðni, kann fríur hand- il við fiskirættindum føra við sær, at bygnaðurin í fiskiflotanum á heimaleið- um verður broyttur soleiðis, at eindirnar verða færri og størri. Talið av arbeiðs- plássum kann gerast færri. Møguleikar fyri umseting Seinastu árini hevur lógin um vinnuligan fiskiskap verið broytt soleiðis, at møguleikarnir fyri umset- ing av fiskirættindum eru vorðnir rúmari. Eftir gald- andi reglum er tó ikki talan um fría umsetiligheit mill- um fiskifør ella bólkar av fiskiførum. Eitt nú er skott sett millum útróðrarflotan og størru førini og millum húk og trol. Sum longu nevnt kunnu fiskirættindi skifta eigara varandi, ella í avmarkað tíðarskeið, við heimild í trimum ásetingum í lógini: 1. Eftir § 8 kunnu fiskirætt- indi verða flutt millum fiskifør, tá veiðiloyvi verða flutt ella løgd saman. Tó er ikki loyvt at flyta veiðiloyvi frá fiskifar, ið er minni enn 40 tons til fiskifar størri enn 40 tons og øvugt. Í hes- um føri fylgja fiskirættind- ini endaliga við. 2. Fiskidagar og kvotur kunnu sambært §§ 14 og 15 í lógini umsetast upp til 10 ár í senn innan fyri undir- bólkarnar t.e. bólkarnir 2, 3, 4A, 4B og 5. 3. Fiskidagar kunnu vera læntir ella leigaðir í sama fiskiári millum høvuðs- bólkarnar, t.e. bólkarnir 2, 3, 4 og 5, undantikið frá bólki 5 til hinar bólkarnar, tá 3 mánaðir eru eftir av fiskiárinum. Fiskidagar í høvuðsbólki 4 kunnu ikki latast frá húki til trol. Umseting og rættindi Sambært § 2, stk. 1, 1. pkt. í løgtingslóg um vinnuligan fiskiskap verður staðfest, at livandi tilfeingið á føroysku landleiðunum og tey rætt- indi, føroyska heimastýrið við samráðingum hevur rokkið, ella eftir altjóða rætti eigur uttan fyri før- oysku landleiðirnar, er ogn Føroya fólks. Í § 3, stk. 2 verður haraft- urat sagt, at – fiskirættindi latin sambært hesi lóg veita ikki einstøkum bólkum ella einstaklingum ognarrætt. Somuleiðis kunnu rættindi til fiskiskap takast aftur uttan endurgjaldsskyldu. Tá skipanin við veiði- loyvum varð sett í gildi í 1987, staðfesti hetta rættin hjá summum at fáa skip og rættin til at veiða á føroysku landleiðunum, og til tey rættindi, sum Føroy- ar hava samráðst seg til. Hóast útgangsstøðið so- statt er, at fiskatilfeingið á føroysku landleiðunum og føroysk rættindi aðrastaðni er ogn Føroya fólks, so hev- ur landsstýrið, av Føroya Løgtingi, fingið heimild at umsita ogn Føroya fólks sambært lógini um vinnu- ligan fiskiskap. Til tess at tryggja, at til- feingið verður skynsami- liga gagnnýtt, er tí neyðugt at avmarka atgongdina til vinnuna og seta hámark fyri, hvussu nógv verður fiskað ella avmarkað royndina við fiskidøgum o.ø. Fiskirættindini verða tí latin einstaklingum ella fel- øgum sum serlig loyvi, har tilskilað er, hvar loyvishav- arin kann fiska, hvørji fiskasløg, hvussu nógv ella hvussu nógvar dagar. Fiski- loyvini eru tí at roknað sum ein nýtslurættur. Hetta kemur eisini til sjóndar aðrastaðni í lógini m.a., at kvotur og fiskidag- ar ikki kunnu setast í veð (jbr. § 14, stk. 4 og § 15, stk. 3). Harumframt verður hetta týðuligari sagt í við- merkingunum í fyrsta upp- skotinum til løgtingslóg um vinnuligan fiskiskap (løg- tingsmál nr. 51/1993). Seinastu árini er lógin um vinnuligan fiskiskap broytt soleiðis, at møgu- leikarnir fyri handli við fiskidøgum og kvotum eru vorðnir rúmari. Sitandi samgonga hevur harafturat gjørt semju í samgongu- skjalinum um, at stødd og røtt samanseting av veiði- flotanum verður best tryggjað við, at fiskidagar og kvotur verða so umseti- lig sum gjørligt. Undan- tikin er tó útróðrarflotin undir 15 tons. Spurningurin um ræðis- rættin til fiskiloyvið, sum myndugleikarnir útskriva, hevur týdning fyri at fáa ein marknað við fiski- rættindum at virka. Tað er umráðandi, at keypari og seljari hava ræðisrættin yvir tillutaðum ella útvegaðum fiskidøgum/kvotum. Eru viðurskiftini við fiskiloyv- um ógreið, kann hetta í sjálvum sær verða ein forð- ing fyri, at skipanin kann virka eftir ætlan. Stevna Landsstýrismaðurin í fiski- vinnumálum fer at virka fyri, at semjan í samgongu- skjalinum um, at stødd og røtt samanseting av veiði- flotanum verður best tryggjað við, at fiskidagar og kvotur verða so umseti- lig sum gjørligt, verður sett í verk, soleiðis at fiskirætt- indi frítt kunnu umsetast millum bólkar av fiskifør- um, útróðrarflotin undir 15 tons undantikin. Miðað verður við hesum ímóti at røkka búskaparligu stevnumiðini í fiskivinnu- politikkum, og at tillaging- in í flotanum, í so stóran mun sum gjørligt, fer fram undir marknaðartreytum og leys av politiskari smáluta- stýring. Karmarnir um skipanina við keyp og sølu av fiski- rættindum verða broyttir. Endamálið er at gera skip- anina greiðari og at tryggja, at vansarnir ikki gerast sjónligari enn fyrimunirnir. Hetta skal gerast við hesum tiltøkum: • Møguleikar skulu vera fyri at leggja saman og flyta veiðiloyvi, og at umseta fiskirættindi innan bólkar av fiskiførum. Skipanin skal tó broytast soleiðis, at trolbátar, partrolarar og møguliga lemmatrolarar frítt kunnu keypa og selja fiskirættindi sínámillum. Fiskifør omanfyri 15 tons, ið royna við húki, kunnu frítt keypa og selja sín- ámillum. Markið í sambandi við flyting og samanlegging av veiðiloyvum verður flutt niður á 15 tons, soleiðis at tað ikki skal bera til at flyta fiskidagar frá fiskiførum undir 15 tons til fiskifør størri enn 15 tons og øvugt. 10 ára markið, fyri at læna ella leiga fiskidagar og kvotur, verður tikið burtur. Skipanin við at læna ella leiga fiskidagar á landleið- unum, tá 3 mánaðir eru eft- ir av fiskiárinum, verður varðveitt. • Fyri at fáa sum mest burt- urúr skipanini verður neyð- ugt at taka 10 ára markið, fyri umseting av kvotum og fiskidøgum, ásett §§ 14 og 15 í lógini um vinnuligan fiskiskap, burtur. § 13 í lógini verður óbroytt. • Loyvishavari, sum hevur fingið tilsøgn um annað skip, samsvarandi § 8 í lóg- ini, skal ikki kunna selja øðrum fiskirættindi, so leingi hann einki skip hev- ur. • Tey, ið fáa útskriva fiski- loyvi, skulu hava eina ávísa brúksskyldu. Endamálið er bæði at tryggja, at fiski- møguleikar ikki liggja óbrúktir, og at forða fyri »fiskirættindabarónum«, tvs., at tað skal ikki vera møguligt at fáa útskriva fiskiloyvi ár um ár, bert fyri at leiga tey út ella selja. Hetta ber í sær, at óbrúkt rættindi, eftir nærri ásettum reglum, verða inndrigin. • Settar verða lógarreglur, sum skulu forða fyri, at fiskirættindi verða savnað á fáum hondum, eitt nú so- leiðis, at eingin einstakl- ingur ella felag kann eiga ella hava ræði yvir meira enn einum ávísum prosent- parti av samlaðu fiskidaga- talinum ella kvotum. • Stovnaður verður ein skip- aður fiskirættinda markn- aður, har keyp og søla kann fara fram og har øll viður- skifti við rættindum, írokn- að keyp og søla, skal skrá- setast. Endamálið er at tryggja opinleika og gjøgn- umskygni í keyp og sølu av fiskirættindum. Umsetilig fiskirættindi Jørgen Niclasen, fiskimálaráðharri er heitur talsmaður fyri um- setiligheit í fiskirættindum.