týsdagur 21. august 2007síða 14

14 Nr. 160 - 21. august 2007 Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Martha Blaasvær Deb­ es, fødd Joensen, bú­sit­ andi á Argjum, andaðist í heiminum leygardagin 18. august, 74 ára gom­ ul. Kistan við Bjarna Magnussen, Tjørnuvík, fer ú­r Landssjú­krahú­s­ kapellinum týsdagin klokkan 14. Jarðarferðin verður ú­r Tjørnuvíkar kirkju hósdagin klokkan 14. Sungið verður ú­r sálmabókini. Tey, ið vilja minnast Bjarna, kunnu lata eina peninga­ gávu til Tjørnuvíkar kirkju, konta í Eik. Rógvi Zachariassen, ættaður ú­r Tórshavn andaðist í Rødby havn 17. august, 77 ára gam­ al. Jarðarferðin verður ú­r Rødby havn kikrju hósdagin 23. august klokkan 11. Ella Hjelm Klemp, dóttir Miu og Thorvald Hjelm í Vági, andaðist fríggjadagin 17. august á Gentofte Sjú­krahú­si, 71 ára gomul. Jarðar­ ferðin verður ú­r Nærum kirkju 27. august klokk­ an 11. Andlát og jarðarferðir Mikudagin 22. august verð­ ur mamma okkara 80 ár. Mamma er fjórða barnið av sjey børnum hjá Miu og Óla ú­ti í Forna á Nesi Eyst­ uroy. Mamman var ættað innan ú­r Gerði á Toftum og pápin var ættaður uttan ú­r Forna. Systkini vóru Andi, Sannebeth, Dania, mamma, Marjus, Ove og Annelisa. Bert trý systkin eru eftir á lívi. Tey eru Annelisa, Ove og mamma okkara. Marjus doyði sum 12 ára gamal. Andi, Sannebeth og Dania doyðu øll sum 68 ára gom­ ul. Mamma vaks upp í teim­ um vánaligu 30­árunum, tá tað var ógvuliga smáligt í nógvum heimum í Føroyum. So frægt tey vóru ment, byrjaðu tey at taka lut í øll­ um arbeiði, ú­ti og inni, so sum torv, hoygging, eplir og annað hú­sligt arbeiði. Mamma hevur mangan sagt, at hon hevði sín setn­ ing innandura. Longu áðrenn fermingina hjálpti mamma til í prestagarðinum á Nesi sum barnagenta. Seinni arbeiddi hon sum arbeiðsgenta, inntil hon gift­ ist við pápa okkara. Mamma giftist pápa, Olaf Joensen, í 1947. Tey giftust inn ú­ti í Forna, sjálvt um tað var ógvuliga trongligt, og vórðu verandi har í 3 ár. Tá tey síðani skuldu byggja inni á Toftum, vildi so illa við, at kona bróður pápa doyði í barsilssong, soleiðis at hann kom at sita eftir við trimum smábørnum, har tað elsta var 5 ár og yngsta nýføðingur. Hann hevði sett bú­gv í Runavík. Tískil fluttu mamma og pápi inn til Runavíkar at halda hú­s og vórðu verandi har í hálvtfjórða ár, áðrenn tey fluttu ú­t í síni egnu hú­s á Toftum, sum tá stóðu liðug. Tað man hava verið strævið hjá mammu at taka eitt hú­s upp á seg við trimum børn­ um. Sjálv átti hon eitt, og tað næsta varð borið í heim, meðan tey bú­ðu í Runavík. Har hevur hvílt ein stór ábyrgd á herðum hennara. Mamma var sjálvandi í góð­ um árum tá, men stríggið man hava verið. Í 1954 fluttu vit ú­t á Toftir í okkara egnu hú­s. Ikki kunnu vit siga at alt var so liðugt eftir nú­tíðar máti­ stokki, har var ógvuliga mangulfult, men vit halda at tey vóru so hjartans fegin at koma í teirra egna heim. Vit blivu trý systkin: Oskar, Elinborg og Óli Heri. Oskar og Elinborg eru bú­sitandi á Toftum, og Óli Heri er bú­sitandi í Tórshavn. Tey fyrstu árini vit bú­ðu á Toft­ um, plagdi pápi at fara til Íslands í januar mánað og vera har til einaferð í mai mánað. Onkuntíð eitt sindur longur. Um summarið og heystið fekst hann við at smíða og mála. Tíðarskeið­ ini har pápi okkara var í Íslandi, varð mamma einsa­ møll um okkum børn, so aftur her var tað mamma, sum var bæði kona og mað­ ur í hú­sinum. Í 1964 verður pápi okkara álvarsliga sjú­kur og doyr síðst á árinum niðri á Ríkis­ sjú­krahú­sinum. Mamma hevur sjálv fleiri ferðir sagt, at hon ongantíð roknaði við, at hon fór at smílast aft­ ur, men tíbetur hevur láturin mangan vunnið síðani, hóast smeitin. Lyndið, góð hjálp frá teimum nærmastu og klettafasta guðstrú­gvin munnu hava verið góð hjálp. Nú­ mátti mamma sjálv ú­t til arbeiðis at vinna til dagsins uppihald. Fyrst nøkur ár sum krambakvinna ú­ti hjá Ernst Hansen, fyri at enda sum krambakvinna ígjøgnum nógv ár hjá Lenu Joensen, við einum lítlum millumbili á flakavirkinum, Nyki. Mamma arbeiddi í handlinum hjá Lenu, til hon gavst vegna aldur. Fyrstu tíðina eftir at pápi var deyð­ ur, var nógv samband mill­ um heimið hjá okkum og ommu og abba ú­ti í Forna. Onkuntíð, serliga um vet­ urin, vóru tey í vikur inni á Toftum hjá okkum, og um summarið kundu vit verða í vikur ú­ti í Forna hjá ommu og abba. Her hevur mamma nokk notið gott av teirra hjálp, somuleiðis munnu tey hava notið gott av hjálp­ ini, mamma veitti teimum. Eisini kann nevnast, at grannarnir Diny og Sørin mangan mundu vera hent, serliga hjá lítla beiggja, sum upp á tað nærmasta fekk eini eyka foreldur. Líka síðani vit børn vórðu borin í heim, eru vit uppald saman við kirkju og missi­ ónshú­si. Hesi bæði hava verið partur av lívinum hjá mammu okkara, og harvið okkum, allan okkara upp­ vøkstur. Mamma gongur enn tann dag í dag trú­liga í kirkju og møti, so frægt sum kreftirnar eru til tað. Mamma sat eisini í stýrinum fyri missiónshú­sið frá seinnapartin í sjeyti árunum til um ártú­sund skiftið. Blái Krossur hevur eisini verið hennara hjartabarn, har hon hevur sitið sum skrivari í eitt mannaminni. Eisini hev­ ur sjómanskvinnuringurin á staðnum fingið nógva tíð til­ lutaða, har mong bindikonan hevur talt skeivt vegna upp­ lesturin frá mammu. Sangur hevur heldur ikki verið fremmandur í barnaheimi­ num. Mamma hevur sungið fyrst í Toftakórinum og seinni í streingjakórinum. Óansæð hvar mamma hevur virkað, hevur tað ver­ ið við stórum nærlagni og ábyrgdarkenslu. Hennara partur man ikki hava ligið eftir. Og tá tað kemur til missiónshú­s og kirkju, munnu mong tøkini vera tikin í Harrans urtagarði. Vit børn eru frá fyrsta degi leidd í Guðs hú­s, lærd at fara til arbeiðis, so skjótt vit vóru ment, vísa ábyrgd­ arkenslu og virðing fyri fólki rundan um okkum. Mamma hevur eisini lært okkum at vera sjálvstøðug og roynt at hildið okkum til so skjótt sum ráðiligt hevur verið. Mamma hevur verið ómetaliga røsk, hóast hon longu fyrst í sjeyti árunum fekk brek í ryggin. Bráða lyndið man eisini hava havt síni positivu árin á mongu gerningarnar í eru fingnir frá hondini. Pengarnir hava ongantíð verið nøkur yvir­ flóð, men ongantíð hevur vantað nakað hjá okkum børnum. Gamaní vóru ráð­ ini ikki til nakað sum helst oyðsl, men tað vit ikki fingu í materiellum, fingu vit í stóran mun av hjálp, tonkum og kærleika. Sum fyrr nevnt hevur láturin mangan verið frammi síðani pápi doyði, og sigast kann, at mamma hevur verið rætti­ liga láturmild. Familjukær hevur hon verið, og umsorg­ anin fyri okkum øllum er stór og eingin verður gloymdur. Ommu­ og lang­ ommubørn eru spent, tá hon tekur taskuna fram. Har er nokk okkurt gott í væntu…! Góða mamma, vit eru so hjartans takksom fyri, at tú­ er mamma okkara, og at tú­ enn er í millum okkum. Takk fyri alla umhugsan, bønir, tankar og allar góðar og hugnaligar løtur. Hjarta­ liga tillukku við hesum stóra degi. Vónandi verður lívskvøldið framhaldandi blítt. Heilsan børnini Mary Joensen 80 ár Kunngjørt verður fyri ætt og vinum, at okkara kæri Rógvi Zachariasen ættaður úr Tórshavn búsitandi í Rødeby Havn andaðist 17. august, 77 ára gamal. Jarðarferðin verður úr Rødeby Havn Kirke 23. august kl. 11.00. Familjunnar vegna Anna Helena Tey, ið vilja minnast Rógva, kunnu geva eina gávu til Minningargrunnin hjá Louis Zachariasen. Tøkk Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum sýndu samkenslu í stóru sorg okkara, tá elskaði maður mín, góði elskaði pápi, verpápi og abbi okkara John Larsen doyði og varð jarðaður. Eina serliga tøkk til Øssur Berghamar fyri vitjan á Ríkissjúkrahúsinum, John í Skemmini fyri góð orð og tøkk til samkomuna í Bethel og øll tykkum, sum á annan hátt hjálptu til við jarðarferðini og ervinum. Tøkk fyri blómur, kransar og peningagávur til Nýrafelagið. Eisini takka vit tykkum, sum fylgdu honum til hansara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Irena