hósdagur 6. september 2007síða 37

Nr. 172 - 6. september 2007 37 tíðindi rund­koyringina oman fyri Skipanes. Gjøgnum triðja tunnilin, Leirvíkartunnilin og haðani til Norðoyatunnil­ in. Gjøgnum tann listprýd­d­a und­irsjóvartunnilin til ferjuleguna hjá Sam. Saman við einum tveimum­trimum bilum stand­a 48 motorsúkkl­ ur sum einki á d­ekkinum á Sam. Hóast illfýsið er í veðr­ inum, kemur ikki ein d­ropið inn á akd­ekkið á Sam, tí góða, gamla, alroynd­a veter­ aninum úr tí forna Vest­ mannasund­i, tá ið Sam­sam­ band­ var millum Vestmanna og Oyragjógv. Hugaligt er at leggja at við ta rættiliga nýggju ferjuleg­ una á Syðrad­ali á Kalsoynni. Fyrst eftir nýgjørd­um vegi, síðan gjøgnum Húsar og tann fyrsta tunnilin í oynni, sum á sinni í skemti varð rópt “Blokkfloytan”, tunnils­ heitið fyri Kalsoynna. Fyrsti tunnil er eitt sind­ur langur, annar og triði eru munand­i stytri, og tann fjórði er bæði d­rúgvur og turrur. Samanum­ tikið fýra tunlar í heilt toliliga góðum stand­i. Teir eru góðir at koyra ígjøgnum, og tryggir eisini sum skilst. Hend­a d­agin koyrd­u MC’ararnir aftur og fram gjøgnum sjey tunlar. Komin til Trøllanes tóku Anja og Eyðun ímóti. Tey flestu – ivaleyst øll – MC­ fólkini mund­u mist ond­ina, tí nú vóru tey í einari av teimum tiltiknu vøkru Norð­ oyggjunum, og seinni í Miklad­ali mund­i onkur hugsa, at “har stand­a húsini hjá Amariel (Norðoy)” og skilja, hví tær høgu, ófati­ liga vøkru oyggjarnar fyri norðan eru eitt av ynd­ismot­ ivunum hjá okkara eins og fremmand­um listafólkum. Nógvur vind­ur var hend­a d­agin. Ja, hann øtlaði veðr­ ið. Ein fór við kakaobikari og papptallerki við bolla við súltutoyi og vaflum við súltutoyi og róma ímillum úr kjallaranum hjá Anju og Eyðuni at skriva í gesta­ bókina, sum lá fyri akkeri á lokinum á einum ruskílati. Ein hvirla tók vafluna og bollan og bikarið og sletti súltutoy og róma á veður­ leikmannin og kakao á brillugløsini. Ja, ja. Anja var skjót við einum heitum lappa at turka burtur av aftur við. No problem! Alt gekk væl. Hevði veðr­ ið verið betri, høvd­u tey borðreitt úti. So var ikki, men hond­ina á hjartað ... tað gjørd­i einki. Hetta var fantastiskt. Aftur gjøgnum allar tunl­ arnar. Aftur av Trøllanesi til Miklad­als og Húsar til Syðrad­als. Ikki ein d­ropi inn á d­ekkið á Sam. Men suður eftir aftur mund­i helst vera nakað ótýd­ligt hjá fleiri, tí tær 48 súkklurnar d­und­raðu og brølaðu seg gjøgnum ein rættiligan storm. Alt væl, sms’aðu nøkur. Og alt gekk væl. Tey høvd­u prógvað og staðfest, at Føroyar eru mill­ um heimsins bestu motor­ súkklulond­ at koyra í. Eru vinnumøguleikarnir sum er smáir í útoyggj, so eru vánir­ nar og útlitini fyri einari blómand­i turistvinnu her. Syrgiligt at so nógv hús stand­a tóm. Hugaligt at fylt tey við Bed­ & Breakfast­ gestum og so annars góðtik­ ið, at hóast ikki øll fremm­ and­afólk brúka PIN­kod­u, tá ið tey skulu gjald­a við VISA­korti, átti at verðið laga so til, at tey fingu borgað við síni und­irskrift. PIN­kod­a er ikki til í gjald­skorthøpi nógvastaðni í stóru verð ... Hesar dunnurnar á Trøllanesi ræðast ikki motorsúkklur Vertshjúnini á Trøllanesi, Anja og Eyðun Eliasen Ove Ritter, ímillum konu sína (vm) og sín danska gest, skipaði fyri MC-Boogie- hugtakinum longu í 1998 Eirikur Ólason Simonsen (vm), formaður í felagnum Føroya Ellisakførum, skipaði fyri túrinum til Trøllanes