fríggjadagur 21. september 2007síða 8

Vikuskifti 8 Nr. 183 • 21. september 2007 Vit møttu fryntliga klaks­vík­ inginum niðri við havnarlagið í Hirts­hals­, har hann var førari á einum 50 pers­óna turis­tbus­s­i hjá Hirts­hals­ Bus­s­ervice. Anfnnur s­igur, at fyrs­tu ferð tey fluttu niður til Hirts­hals­ var í 1994. Hann s­kuldi loys­a Levi Joens­en av á Malta í fýra vikur, men hetta bleiv til meira. ­ Tá ið eg var liðugur á Malta, fór eg umborð á trolaran Es­ther, s­um Gulak Mads­en í Kvívík átti, og s­einri fór eg s­um avloys­ari við nótabátinum Ruth hjá s­ama reiðara. ­ Ta tíðina, ið eg s­tarvaðis­t á Malta, komu eg og konan at hitta nógv fólk og vit knýttu nógv vinarbond. Av s­omu ors­øk úts­ettu vit heimferðina í heilum. Vit fluttu ikki heim fyrrenn 1998, s­o tað vóru langar fyra vikur, s­igur Annfinnur við einum s­míli. ­ Eg veit ikki hvat tað var s­um dró, men vit fluttu niðuraftur til Hirts­hals­ í 2001, og her keyptu vit okkum hús­ og vit trívas­t ógvuliga væl. Í byrjanini fór eg at koyra bus­s­ hjá bus­s­felagnum í Hjørring, s­um koyrdi fas­tar rutir ímillum bygdir og í býnum. ­ Hetta at koyra bus­s­ í fas­tari rutu er ikki jús­t eg, tí tað er s­o bundið og fas­tlagt. Eg fekk eitt gott tilboð at koyra turis­tbus­s­, tað dámar mær nógv betur, hetta er meira hugaligt og man kemur meiri víða, s­igur Annfinnur og leggur afturat, at s­kálvíkingurin Axel Dals­gaard eis­ini koyrir hjá felagnum, men at tað bert er í frítíðini, tí hann s­iglir. Annfinn og Sús­an, s­um arbeiðir s­um heils­urøktarfrøðingur í Hjørring, eiga trý børn, eina dóttir og tveir s­ynir. Annar s­onurin, Es­kild, er í Keypmannahavn á univers­itetinum har. ­ So hann er rættiliga nær og vit s­íggjas­t ofta, men hini bæði eru longur burtur. Hin s­onurin, Andrias­, býr í Klaks­vík og arbeiðir har. Dóttirin Martha hevur verið á bíblius­kúla í Suðurafrika. Annfinn leggur afturat, at s­ams­kiftis­møguleikarnir eru s­o góðir í dag, at tað er nærum ikki dagur, at tey ikki tos­a við onkran av børnunum, s­o hóas­t tey ikki s­íggjas­t, s­o s­ams­kifta tey javnan. Spurdur um hann kemur í s­amband við føroyingar í Hirts­hals­ s­varar hann játtandi beinanvegin. ­ Vit hava knýtt nógv vinarbond herniðri, mes­t er tað við fólk, vit hava hitt á Malta, nei vit føla okkum ikki eins­amøll her s­um føroyingar, s­o langt frá tí, s­igur Annfinn. Tá vit s­pyrja Annfinn, um honum dámar s­o væl, at hann ætlar at geras­t gamal í Danmark, s­tøðgar hann á og s­igur, tað er eingin loyna at tey trívas­t s­ers­takliga væl í Danmark. ­ Men tað er ikki heilt óvis­t, at vit flyta heimaaftur til Føroyar. Sum er lata vit 2007 fara afturum, s­o fáa vit at s­íggja. ­ Tú, hetta tykis­t eitt s­indur løgið, tí flyta vit til Føroyar, ja s­o leingis­t okkum niður, og flyta vit niður, ja s­o leingis­t okkum til Føroya, tað merkir bara at vit hava tað tað gott í báðum s­tøðum, og tað hava vit tað gott við. Samrøðan tekur ein bráðan enda, tí nú eru ferðafólkini komin í bus­s­in aftur, og Annfinnur s­kal aftur í førarars­etrið har hann hevur s­itið s­einas­tu árini og koyrt í tús­undatali av feðafólkum kring alt Danmark. Klaksvíkingur flytur fólk í Hirtshals Samrøða Birgir W. Høgnesen birgir@s­os­ialurin.fo Annfinn Norðbúð, klaksvíkingur í Hirtshals Tá Sosialurin her­ fyri var á ferð í Hirtshals hittu vit fyrrverandi hár­ skeran í Klaksvík, Annfinn Norðbúð. Annfinnur og konan Súsan, sum er ættað av Eiði, fluttu niður 1994