leygardagur 12. mai 2001síða 12
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
gult22 cyan22 magenta22 svart22
C
M
Y
K
6
Sosialurin Nr. 90 - 12. mai 2001
LISTAFRAMSÝNING
Heri á Rógvi
Týsdagin 1. mai lat upp
forvitnisslig framsýning í
Smiðjuni í Lítluvík. Fram-
sýningin telur heili 71 list-
arverk. Felags fyri øll lista-
verkini er, at tey eru evnað
til av ungum, sum halda til
í Heinesenshúsi. Sjey ung
listafólk eru umboðað á
framsýningini, og lat tað
vera sagt beinanvegin, at
tað búgva nøkur stór talent
í hesum ungu listafólkun-
um. Framsýningin umboð-
ar nakað av tí, sum tey
hava havt liggjandi í styttri
og longri tíð, har nakað er
upp til tvey ára gamalt,
meðan onnur verk fram-
vegis vóru vát, tá tey
vórðu hongd upp. Fram-
sýningin fevnir m. a. olju-
málningar, akvarel og
blýantstekningar, men
ungu listafólkini siga, at
tey arbeiða eisini við øðr-
um sløgum av list.
Framsýningin
Tað fyrsta, sum møtti mær,
tá eg trein innar í Smiðj-
una vóru oljumálningar.
Oljumálningarnir fyltu at
kalla alla niðaru hæddina.
Ikki øll av teimum luttak-
andi listafólkunum høvdu
valt at royna seg við olju-
málningum, men tað
merkti ikki, at støðið ikki
var høgt. Hóast framsýn-
ingin eisini rúmaði øðrum
sløgum, so ber tað til at
siga, at tað vóru serliga
hesir málningarnir, sum
fangaðu. Tað fyrsta ein beit
merki í var, at listafólkini
veruliga høvdu dirvi til at
mála tað, tey vildu. Máln-
ingurin ”Skuggamynd”,
hjá Erlu Maritu Askham,
vísti, at hon hevði dirvi til
at mála, og samstundis
dugdi ”frítt” at úttrykkja
seg.
Motivini, sum listafólk-
ini hava nýtt eru tílík, ið
tey hava funnið úr sínum
dagliga lívi, og var tað í
rættiliga stóran mun menn-
iskju, sum vórðu nýtt sum
motiv. Listafólkini hava
eisini í fleiri førum nýtt
hvørt annað sum motiv.
Eingin ivi er um, at lista-
fólkini serliga leggja seg
eftir tí meira realistiska í
staðin fyri tað meira ab-
strakta. Tó hevði okkurt av
listafólkunum spælt sær
eitt sindur við tað abstrakta
og sluppu, eftir mínum
tykki, eisini rættiliga væl
frá tí.
Millum oljumálningarn-
ar vóru tað serliga teir hjá
Heiðrikki á Heygum, sum
fangaðu. Skilligt er, at hes-
in ungi listamaðurin eigur
eitt stórt talent. Samstundis
megnaðu bæði Sámal Blak
og Halldis Olsen at geva
teimum mongu vitjandi eitt
spennandi upplivilsi, har
Halldis Olsen m. a. spældi
sær eitt sindur við tað ab-
strakta. Sámal Blak hevði
fyri tað nógva stórar menn-
iskjafigurar sum motiv, og
ein hefti seg við, at tað m.
a. var ein av hesum máln-
ingum, sum hevði fingið
reyðan prikk undir, sum
merkir at áhugi er millum
manna fyri ungari list.
Málningarnir bera greið
boð um, at listin, um hon
fær møguleikan til tað,
stórtrívist í Føroyum.
Leitaði ein sær uppá
loftið í Smiðjuni, so var
tað serliga tær mongu blý-
antstekningarnar, sum upp-
tóku ein. Aftur á hesum
økinum vístu listafólkini
hvør dugur er í teimum,
hóast okkurt verk datt nið-
ur ímillum. Menniskjamot-
ivini vóru eisini at síggja
her, umframt at fleiri nátt-
úrumyndir eisini vóru at
síggja. Tað skal eisini sig-
ast, at tað vóru kanska í so
nógvar myndir hongdur
upp, soleiðis at myndirnar
koma at hanga eitt sindur
tætt saman, men hetta
skyldast óivað, at framsýn-
ingin er ein sjálvsamur
sýnisgluggi hjá listafólkun-
um, sum tey mugu royna at
fylla sum frægast.
Upplivilsi sum undirrit-
aði hevði fingið eftir at
hava ferðast millum lista-
verkini, var rættiliga posi-
tivt og ikki minni tanka-
vekjandi.
Tey einastu innan
teirra øki
Eftir at hava hugt eftir
framsýningini, so settist eg
niður saman við trimum av
teimum luttakandi lista-
fólkunum fyri at fáa eitt
lítið prát við tey. Tey trý:
Sámal Blak, Heiðrikkur av
Heygum og Halldis Olsen,
eru øll um 17-18 ár, og
havi verið fastir fúsir í
Heinesenshúsi síðani Bent
Bruun Hansen av sínum
eintingum byrjaði virksemi
har fyri nøkrum árum síð-
ani. Øll trý lata tey væl at
umstøðunum í Heinesens-
húsi, har tað hava frítt at
fara og koma sum teimum
lystir. Tey hava øll trý sum
vera man stóran áhuga fyri
list, og ynskja øll at kunna
fáast við list burturav eina-
ferð í framtíðini. Til hetta
krevst útbúgving, og tey
ætla sær øll, eftir lokna
studentspróvtøku, at nema
sær størri kunnleika innan
list. Samstundis nýti tey
høvi til at viðmerkja, at
umstøðurnar í eitt nú Stud-
entaskúlanum ikki eru nóg
góðar. Tey vísa á, at tað
eitt nú ber til at hava tón-
leik sum lærugrein á há-
stigi (tvey ár, blðm.), með-
an tað einans ber til at
velja evning á miðstigi
(eitt ár, blðm.).
Tey trý hava nú gingið
regluliga í Heinesenshúsi í
fleiri ár, og tað skerst ikki
burtur, at tey hesa tíðina
hava broytt seg, og tað siga
øll við ein munn, at tey so
sanniliga hava lært nakað
av at hava uppihildið sær í
Heinesenshúsi, og útvikl-
ingurin hevur verið drast-
iskur.
Spurd um hvat tey best
dáma at fáast við, so siga
tey, at oljumáling sum so
Ung List er heitið á framsýning, sum seinastu dagarnar hevur verið at sæð í Smiðjuni í Lítluvík. Tað eru ung listarfólk, ið
standa aftan fyri framsýningina, og tey leggja dent á, at hetta eru listarverk, sum eiga at vera skoðað realistiskt
Unga Listin
Trý av ungu listafólkunum í Smiðjuni: Halldis Olsen, Heiðrikur á Heygum og Sámal Blak. Mynd Jan Müller
gult23 cyan23 magenta23 svart23
Sosialurin Nr. 90 - 12. mai 2001
7
er tað lættasta at arbeiða
við, men Heiðrikkur
leggur afturat, at honum
dámar væl at fáast við
akvarel ella vatnlitsmyndir.
Sámal sigur, at honum
dámar eisini væl at fáast
við skulpturar, men hetta
hevur ligið á láni hesa
seinastu tíðina. Teimum
dámar tó øllum óføra væl
at nýta motiv ”soleiðis at
man kann skilja tað”, sum
tey siga. Tey ásanna tó, at
tey spæla við fleiri ymisk
sløg av list, og
framsýningin vísti eisini
nakrar royndir at mála
abstrakt. At málningarnir á
framsýningini eru real-
istiskir er heldur ikki til-
vildarligt, tí tey vilja
gjarna úttrykkja seg á
henda hátt, og halda sam-
stundis ikki, at hetta ger
listina hjá teimum minni
verda á nakran hátt.
Tey trý eru øll rættiliga
aktiv í Heinesenshúsi, men
tey hava eisini roynt seg í
øðrum sambondum, m. a.
hava Heiðrikkur og Sámal
virkað ymiskt til fyri
Grímu. Teir siga víðari, at
dagarnir, har teir gjørdu
hvørt ting fyri ein og
hvønn, sum kom og
spurdi, eru taldir, og teir
leggja seg heldur eftir at
gera tað, ið teir veruliga
tíma.
Halda áfram
Halldis Olsen sigur, at
henda framsýningin, sum
hevur verið væl vitjað,
gevur teimum hug til at
halda áfram við listini.
Framsýningin hevur
stimbrað hugin hjá teim-
um, og umframt at hava
fingið nakrar krónur fyri
onkran seldan málning, so
havi fólk sum heild verið
rættiliga positiv og vitjan-
irnar hava verið nógvar.
Tey ætla sær jú øll einaferð
at royna listina sum yrkis-
leið.
Eftir at hava sæð fram-
sýningina, so ber ikki til
annað enn at fegnast yvir,
at eisini yngri listafólk fáa
møguleikan, og grundar-
lagið fyri framtíðini má
sigast at vera rættiliga gott.
Ein av málningunum hjá Haldis Olsen við heitinum Spero.
Mynd Jan Müller
Frá fjølbroyttu og spennandi framsýningini í Smiðjuni.
Mynd Jan Müller