mikudagur 3. oktober 2007síða 23
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 191 - 3. oktober 2007
23
tíðindi
r um lív ella deyð
Kann ikki
divid-
era eina
íløgu
Sum fyrrverandi lands
politikkari veit Eyðun alt
um hvussu fíggjarviður
skiftini hjá landinum
eru, hvat ein ovurhitaður
búskapur er, og hvat tað
hevði kravt av peningi at
bora Sandoyartunnilin,
eisini um ein roknar út
reiðslurnar fyri hvønn
íbúgvan sær.
Ein slík íløga kostar
helst einar 700 milliónir.
Tí skilir Eyðun væl, at
fólk siga at hetta er alt ov
mikið og at íløgan ikki
loysir seg fíggjarliga.
Men hann vil tó siga, at
ein kann ikki í øllum før
um dividera við fólkatal
inum, fyri at fáa at vita,
um ein íløga ber seg.
Skal ein kanska flyta øll
fólkini av Fugloynni, tí
henda rutan hjá Strand
ferðsluni ikki ber seg
fíggjarliga? Ella skulu
vit gera allar íløgur í og
rundan um Tórshavn, tí
har er kostnaðurin minst
ur fyri hvønn íbúgva?
Og vit mugu ikki
gloyma, at her er ikki
einans talan um krónur
og oyru, men um manna
lagnur!
Eg skilji væl, at fólk
pástanda at hetta eru ov
nógvir pengar til so
fáment øki, men hinvegin
kann ein ikki dividera
upp í eina íløgu. Tað gev
ur so onga meining. Men
eg vil kortini siga, at við
at
binda
Sandoynna
saman við restini av land
inum, so verða Føroyar í
fyrsta lagi størri.
Harnæst fara fólk at
koma aftur higar at
búgva, og fer hetta at
lætta munandi um trýstið
og trokingina í Havnini,
sigur Eyðun.
Hann undrar seg eisini
yvir, hví ein ikki fór í
gongd við Sandoyartunn
ilin longu fyri fleiri árum
síðani, tá búskapurin var
munandi
kaldari
enn
hann er nú og maskinur
nar til tunnilsgerðina
kortini vóru í landium!
Á Sandoynni er bíligari
at búseta seg, og við
føstum sambandi hevði
fjarstøðan til meginøkið
ongan týdning havt. Fólk
høvdu tá vilja komið aft
ur higar at búgva, og
hevði tað aftur skapt fyri
takssemi og liviumstøður
í oynni.
Jú, eg haldi, at Sand
oyggin er so mikið stór
og hevur so nógvar møgu
leikar í sær, at tað er
grundarlag fyri eini íløgu
at binda hana saman við
meginøkið, slær Eyðun
fast.
”
Orðatakið sigur, at tað sum fyrst er
komið í drag, er ofta verri at fáa í lag. Og
hvør veit, kanska verður alt bara dýrari
um vit bíða ov leingi
(Eyðun Viderø, fyrrverandi tingmaður)
”
Eg veit bara tað, at búskapurin er so ikki
vorðin ovurhitaður her hjá ogon
(Eyðun Viderø, fyrrverandi tingmaður)
sum so: Hví skal eg hava
stríð av at búgva her við
virksemi mínum, tá ein
verður so nógv forðaður av
ferðasambandinum?! Tá er
nógv lættari at sláa seg
niður í Havn.
Teistin kann ikki nøkta
tørvin hjá einum vinnulívi í
oynni, um tað verður útbygt
nakað. Tí er støðan hon, at
tann sum ynskir at skapa
eitt vinnulív her, hevur ikki
tíð og pening at bíða eftir
Teistanum. Umsetningurin
er kortini so avmarkaður, at
tey loysir seg nógvar ferðir
betri at seta virkið upp í
meginøkinum.
Vinnuligt virksemi er
ofta treytað av einum virkis
fúsum persóni, og kemur
tunnilin og er orka í fólk,
kann so nógv gott spyrjast
burtur úr.
Tá hetta er sagt, so hevur
Eyðun als ikki mist vónina
um eina bjarta framtíð fyri
heimaoyggj sína. Hann vís
ir til útstykkingarnar á
Sandi og í Skopun, tí sum
hann sigur:
Ein veit jú aldrin, hvørji
fólk fara at flyta higar í
framtíðini.
- Summir politikkarar gera gjøldur burtur úr ætlanini um
ein undirsjóvartunnil okkum. Teir siga, at hetta bara fer at
gera tað lættari hjá sandoyingum at sleppa til hugnakvøld
í Havn. Slíkt tos er púra burturvið, sigur Eyðun Viderø
Mynd: Jens Kr. Vang
- Tann ovurhitaði búskapurin er ikki skaptur her á Sandoynni, sigur Eyðun Viderø
Mynd: Jens Kr. Vang