fríggjadagur 12. oktober 2007síða 6
‹ fyrra síða allar 72 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 198 • 12. oktober 2007
Vikuskifti
6
Nógv er skrivað um Føroyar
undir krígnum. M.a. hava fleiri
lesandi skrivað serrit um hetta
tíðarskeiðið, har tey hava
viðgjørt búskap og politikk,
og eitt meginverk um Føroyar
undir seinna heimsbardaga
munnu vera tey seks bindini um
»Stríðsárini« eftir Niels Juel
Arge. Í allarri hesari søguskriving
er tó lítið nevnt um ta føroysku
fólkakirkjuna undir krígnum.
Men nú er kortini okkurt komið
undan kavi um hetta evnið. Í
seinastu viku kom út nýggj bók,
sum er eitt heiðursrit, ið kallast
»Kirken mellem magterne«.
Millum tey, sum skriva, eru Jákup
Reinert Hansen, sóknarprestur.
Hinar greinirnar í bókini eiga
m.o. Hans Gammeltoft-Hansen,
Fólkatingsins umboðsmaður.
Jákup Reinert Hansen vísir
í sínum kapitli á, at hetta at
skriva um føroysku kirkjuna undir
krígnum hevur verið eitt slag av
pionerarbeiði.
Jákup Reinert Hansen skrivar,
at formliga hevði fólkakirkjan í
Føroyum verið próstadømi undir
stiftinum á Sælandi og seinni
Keypmannahavnar stifti í eini
300 ár. Haðani vórðu prestar
settir, og haðani komu lógir
og kunngerðir. Og seinni varð
tað eisini haðani, at loyvi varð
givið at brúka føroyskt mál í
guðstænastuni. Í veruleikanum
var siðvenja, at próstur tók sær
av av meginpartinum av teimum
umsitingarligu uppgávunum.
Ovbyrjaðir prestar
Síðani 1918 hevði Jákup Dahl
verið Føroya próstur. Longu tann
11. apríl 1940 (dagin fyri at fyrstu
ensku hermenninir komu á land í
Føroyum) hevði Jákup Dahl gjørt
vart við, at lønarviðurskiftini hjá
prestunum vóru blivin ótrygg.
Tí varð avgjørt, at tað sokallaða
Færøernes Oppebørselskontor
skuldi gjalda prestunum lønina
sum forskot.
Prestarnir vóru ikki væl
mannaðir. T.d. var tann kendi
presturin í Kvívík, Grøn, júst
farin frá, og eingin teologiskur
kandidatur var í landinum at
yvirtaka embætið. Buhl-Nielsen
á Nesi, sum hevði ábyrgdina
av sjey kirkjum, fekk tí fimm
kirkjur afturat í eystara parti av
Norðstreymoy at røkja.
Av tí at kona hansara var
heilsuveik, og prestagarðurin lá
sera ábært - bert fáar hundrað
metrar frá kanónunum við
munnan á Skálafjørðinum - gjørdu
tey av at flyta til Norðskála.
Tann ungi kappellánurin í
Havn, Jákup Joensen, fekk álagt
at røkja tær tríggjar kirkjurnar í
vestara parti av Norðstreymoy
umframt tær fimm, sum vóru
í Suðurstreymoy. Hann bleiv
annars í 1963 okkara fyrsti
varabispur.
Heilsan hjá Jákupi Dahl, prósti,
var farin at bila, og tí var hann
eftir februar 1941 hvørki førur
fyri at halda guðstænastur ella at
ferðast kring landið sum próstur.
Hann varð tó verandi í
Kirkjan
undir
krígnum
Undir seinna heimsbardaga varð alt samband
millum Føroyar og Danmark kvett. Hetta ávirkaði
eisini kirkjulívið í Føroyum. Prestarnir vóru ikki
væl mannaðir, og bæði materiell vælferð og mist
mannalív komu at ávirka prædikurnar og
huglagið í Føroyum hesi árini. Jákup Reinert
Hansen hevur granskað kirkjuna undir krígnum
Søga
Theodor E. D. Olsen
theodor@sosialurin.fo
Úr myndasavninum hjá Buhl-Nielsen, ið var
prestur í Nes prestagjaldi undir krígnum
og harumframt røkti eystara part av
Norðurstreymoy. Myndin sýnir serbygda bátin,
Randi, ið prestur nýtti, tá hann sigldi millum
tær nógvu kirkjurnar, hann skuldi røkja
12. apríl 1940 hersettu bretar Føroyar.
Formliga mótmælti Løgtingið, men helst var tað ein lætti, at onnur
ikki hersettu Føroyar.Alt samband við Danmark varð kvett, og tí var
tørvur á nýggjum mannagongdum fyri lóggávu og umsiting.
14. apríl 1940 kunngjørdi amtmaðurin, at »Det er en selvfølge,
at Øernes statslige og kommunale Administration fortsættes
som hidtil«. Tann 9. mai 1940 eru boðin tó hesi: »Lovforskrifter,
der vedrører Færøerne, vedtages af lagtinget – efter forslag
fra lagtinget eller amtet – og stadfæstes og kundgøres af
amtmanden«.
Fakta