hósdagur 18. oktober 2007síða 7
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
7
tíðindi
Nr. 202 - 18. oktober 2007
Tað sigur ein
flogskipari, Sosialurin
hevur tosað við. Hann
hevur sæð uppskotið
hjá Magnusi Hansen
og hevur fingið gjølla
kunning um lendið,
og hann ivast ikki
í, at hetta er besta
loysnin fyri framtíðar
floghavn í Føroyum
FLOGVØLLUR
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Nógv verður tosað um
lutfalsliga nýggja uppskotið
hjá Magnusi Hansen, arki
tekti, um at leggja framtíðar
flogvøllin í Føroyum úti á
Borðuni í Nólsoy. Útmeld
ingarnar hava fyri tað mesta
verið positivar, tó at Evald
Kjølbro
frá
Landsverk
hevði síni fyrivarni.
Higartil hava tó bert
leikfólk úttalað seg um
ætlanina, og tí hevur Sosi
alurin vent sær til ein flog
skipara, sum hevur sæð upp
skotið, og sum kennir til
typografisku viðurskiftini í
Nólsoy.
Eg haldi, at hetta sær
ógvuliga gott út. Har er
ógvuliga gott pláss, og vit
fáa fyri tað fyrsta eina langa
breyt, og ikki minst eina
krossbreyt, sum bæði hava
ógvuliga nógv at siga, sigur
flogskiparin.
Gaman í skal nakað av
uppfylling til, men flogskip
arin sigur, at hetta er nakað,
sum hevur so stóra týdning
fyri samfelagið, og at hetta
er ein loysn, sum skal vara
so leingi flogferðsla ikki
verður avloyst av nøkrum
nýggjum, at vit mugu gjalda
tað, sum besta loysnin
kostar.
Vit fáa her eina breyt,
sum er munandi longri enn
nakar higartil hevur tosað
um. Og tað er avgerðandi, tí
tað ávirkar ikki bara støddina
á flogførunum, sum kunnu
nýta breytina, men eisini
lendingarviðurskiftini,
tí
longri breytin er, verri kann
veðrið og sýnið vera fyri at
lenda, sigur flogskiparin.
Hann heldur, at visiónir
nar eru ov lítlar, tí 2200
metrar er eitt avgjørt mini
mum. Og tað gevur alt ov
lítlar møguleikar.
Bæði íslendingar og
norðmenn flúgva við stór
um flogførum líka til fjar
eystur við feskum fiski, og
tað fer ongantíð at bera til
hjá okkum við breytum,
sum ikki eru longri enn
2200 metrar, sigur flog
skiparin, vit hava tosað við.
Turbulensur
stóran týdning
Hetta er ein tendensur, sum
gerst alt týðiligari. So hvørt
sum vit menna okkum til at
gerast eitt vitanarsamfelag,
flyta vit okkum eisini frá at
vera ein framleiðslutjóð til
eina tilfeingistjóð, skilt á
tann hátt, at vit flyta okkum
frá flakagólvinum inn á
skrivstovurnar, og lata fram
leiðsluna upp í hendurnar á
fólki í fjareystri og í triðja
heiminum.
Tað merkir so aftur, at vit
fáa fyri neyðini at flyta stór
ar mongdir at eitt nú fiski
skjótt av landinum, og tað
krevur stór flogfør og stóran
flogvøll. Og her kemur upp
skotið hjá Magnusi Hansen
inn í myndina.
Nólsoy liggur frítt fyri í
allar ættir, og har er heldur
ikki talan um nakran turbu
lens, sum hevur ógvuliga
nógv at siga, sigur flog
skiparin.
Hann vísir á, at eingin
kennir betur til turbulens í
Føroyum enn tyrluskipar
arnir hjá Atlantsflog, og
sambært teimum er eingin
turbulensur, hvørki í Nólsoy
ella á Kirkjubønesi. Har
kunnu teir flúgva í øllum
líkindum.
Hinvegin vita øll, at Sør
vágsfjørður er eitt satt hol,
tá tað kemur til turbulens,
og sama er galdandi fyri
Skúvoyarfjørð. Har flúgva
tyrlurnar snøgt sagt ikki,
veit flogskiparin at siga frá
tyrluskiparunum.
Sum
kunnugt
liggur
Søltuvík út til Skúvoyar
fjørð.
Vit eru gott 90% av
flogskiparunum, sum fegnir
vilja sleppa undan turbu
lensinum í Sørvágsfirði,
meðan teir flogskiparar,
sum búgva har vesturi, av
øllum alvi royna at bera í
bøtuflaka fyri hesum, sigur
flogskiparin.
Mugu hugsa langt
Hesin flogskiparin, vit hava
tosað við, sigur, at flog
vøllurin í Vágum ongantíð
fer
at
nøkta
framtíðar
tørvin. Hann nøktar, sam
bært flogskiparanum, ikki
heldur verandi tørv. Og at
økja longdina á breytini
upp í 1800 metrar, er undir
øllum umstøðum bara ein
lappaloysn.
Vøllurin í Vágum er
ikki brúkiligur. Tað hevur
verið roynt at fingið tað at
rigga við ymiskum kompro
misum og lappaloysnum,
men tað verður ongantíð
gott. Tað er heldur ikki
nøktandi at tosa um 2200
metrar vallir, tí um fimm ár
byrja vit at tosa um longri
vøll. Tí verða vit noydd at
hugsa fram í tíðina, og ein
slíkur vøllur sum tann í
Nólsoy fer at nøkta tørvin
langt fram í tíðina, sigur
flogskiparin.
Hann vísir víðari á, at við
uppskotinum um flogvøll á
Borðuni slepst undan stóra
óregluseminum, sum er við
verandi flogvølli. Og við
eini so langari breyt, sum
ætlanin í Nólsoy byggir á,
ber til at flúgva munandi
meira økonomiskt.
Flogfør, sum eru bygd at
flúgva skjótt, kunnu ikki
flúgva seint, og tí mugu tey
hava longri breyt at lenda á.
Somuleiðis er galdandi fyri
flogfør, sum eru bygd at
flúgva seint, at tey ikki kunnu
flúgva skjótt. Verandi flogfør
eru bert góð fimm minuttir
áðrenn lending í Vágum.
Annars flúgva tey alt ov seint
og nýta alt ov nógv brennievni
til at vera økonomisk, sigur
flogskiparin.
Tí verður tað, sambært
honum, neyðugt at síggja
langt inn í framtíðina, tí
gongdin er, at flogførini
gerast størri og størri og
flúgva skjótari og skjótari.
Og tí er uppskotið um
flogvøll á Borðuni í Nólsoy
tað
besta,
sum
hesin
flogskiparin hevur sæð.
Nólsoy besta uppskotið
Hendan myndin sýnir lendið frá miðskeiðis í Junkarshaganum og suður móti Borðuni, áleið soleiðis, sum ætlanin er, at fluktin á longru breytini skal verða
Fiskiflotin skyldar nógv
Undir einum orðaskifti í íslendska Altinginum í gjár komu
tingmenn inn á spurningin um skuldarbindingarnar hjá
fiskiflotanum. Ein av tingmonnunum vísti á, at skuldin hjá
íslendska fiskiflotanum er tríggjar ferðir størri nú, enn hon
var í 1997, og at vøksturin í stóran mun stavar frá handli við
fiskirættindum. Fiskimálaráðharrin segði, at tað er vinnan
sjálv, sum avger, hvørji lán hon tekur, og at ongar politiskar
ætlanir eru um at broyta hesa skipan.
Herskip fáa ikki fólk
Norski herflotin hevur bílagt fimm nútímans skip frá einari
spanskari skipasmiðju. Trý teirra eru komin til Noregs, men
sambært norskum fjølmiðlum hevur flotin longu fingið ilt við at
manna tey. Skipini hava alla nútímans tøkni, og hóast tað skuldi
verið spennandi hjá ungum monnum, vísir tað seg, at menn
støðast ikki umborð á skipunum. Í einari frágreiðing stendur, at
við hetta lag er tað væl hugsandi, at skipini fara at liggja við
bryggju.