mánadagur 12. november 2007síða 16

16 Fólkatingsvalið 13. november 2007 Løgtingsvalið 19. januar 2008 1 68 Nr. 219 - 12. november 2007 Vel eina nýggja byrjan. Vel veruligu javnaðarvirðini. Vel John á Fólkating Vilt tú venda konfrontatión til dialog? Vilt tú venda gerðarloysi til virkisfýsni? Vil tú víðka okkara rása­ rúm úti í heimi og taka altjóða ábyrgd? Vilt tú hava eina nýggja byrjan? So er eitt at gera. At velja Javn­ aðarflokkin á fólkating týsdagin. Fyri tína atkvøðu lovi eg tær eina nýggja byrjan. Tað er avgerandi neyðugt fyri vælferðina, at vit fáa ræði á okkara egna uttanríkis­ politikki. Tí vil eg sum fólkatingslimur virka fyri einum heilt nýggjum samstarvi við danir á jøvnum føti. Einum jøvn­ um samstarvi, har føroy­ skar avgerðir verða tiknar í Føroyum á føroyskum grundarlag. Søguliga hevur Javnaðar­ flokkurin altíð staðið fyri teimum framstigum, sum eru tikin á sjálvstýrisleið. Avgerðirnar eru altíð tiknar, tá tær hava verið neyðugar fyri menningina av samfelagnum. Vit slóðaðu fyri slóðbrótandi Heimastýrislógini í 1948. Vit yvirtóku ráevnini í undirgrundini í 1992. Vit áttu yvirtøkulógina í 2005. Nú er aftur ein nýggj byrjan neyðug. Vel eina nýggja byrjan. Vel veruligu javnaðarvirð­ ini. Vel John á Fólkating. Nýggj byrjan og verulig úrslit www.john.fo John Johannessen Val Tú sum ert ungur, og hevur tørv á opnum, góðum møguleikum. Tú sum ert tilkomin við ábyrgd fyri familju og heimi og hevur tørv á vælvirkandi skipan­ um á øllum samfelags­ økjum. Og tú sum ert eldri og hevur tørv á tryggum umstøðum og góðari um­ sorgan, tá tínar egnu kreftir ganga undan. Tað er ein serlig grund til at seta krossin við Javn­ aðarflokkin á fólkatings­ valinum. Tað snýr seg um okkara vælferð, aðalmerkið hjá Javnaðarflokkinum ­ tað vit raðfesta fram um alt annað. Serliga hugsi eg her um heilsuøkið, almanna­ økið og skúlaøkið. Við støði í egnum kreft­ um hava vit megnað at bygt eitt sterkt og gott væl­ ferðarsamfelag í Føroyum, sum á flestu økjum stendur mát við hini norðurlendsku vælferðarferðarsamfeløg­ ini, tey bestu í heiminum. Men tað svitast ikki, at við so lítlum fólkagrunda­ rlagi sum okkara, klára vit okkum aldrin uttan eitt tætt og vælvirkandi samstarv úteftir, eitt ítøkiligt, dagligt samstarv um okkara væl­ ferð. Her kunnu vit fegnast um teir óavmarkaðu møguleikarnar fyri sam­ starvi úteftir sum vit hava í ríkisfelagsskapinum. Hetta er eitt samstarv, sum eg dag og dagliga í mínum starvi sum landsstýris­ maður síggi tann ovurstóra týdningin og fyrimunin í. Tí heldur Javnaðarflokk­ urin ósvikaliga fast við samstarvið í Ríkisfelags­ skapinum. Hugsa bara um samstarv­ ið við Ríkissjúkrahúsið, hetta er rætt og slætt ein lívsæðr úteftir fyri føroy­ ska sjúkrahúsverkið. Tað er júst út frá hesum tørvinum, at vit nú eru farin undir arbeiðið við at útvega okkum eitt nýtt og betri sjúklingahotell í Keypmannahavn. Alt hetta merkir ikki, at vit í Javnaðarflokkinum bara venda eyguni móti Keypmannahavn. Nei eisini tá tað snýr seg um at slóða fyri samstarvi aðrar vegir, gongur Javnaðar­ flokkurin undan. Tak t.d. okkara nýggja samstarv við Ísland á heilsuøkinum, sum verður skipað nú í heyst. Og nú eru vit eisini farin ígongd við at fáa eitt nýtt og spennandi samstarv í lag á heilsuøkinum við okkara stóra granna fyri sunnan, Skotland. Í internationalum poli­ tikki stendur norðurlendska vælferðarsamfelagið sum eitt vinnarasamfelag, ikki bara í vælferð, men eisini fyri vinnuliga nýskapan og búskaparligan vøkstur. Tá er vert at hugsa um, at hetta norðurlendska vælferðarsamfelagið jú er sprottið úr og bygt upp eftir tí javnaðarpolitisku samhaldsføstu hugsjónini. Tí leggja vit eisini stóran dent á sosialdemokratiska samstarvið, í ríkisfelags­ skapinum og í norðurlend­ ska samstarvinum. Onga­ staðni sum har setir man politisku dagsskránna fyri støðugari endurnýgging av norðurlendsku vælferðar­ skipanini ­ fyri at møta dagsins og framtíðarinnar avbjóðingum fyri okkara vælferð. Í valstríðnum sum nú leikar á, í Føroyum og í Danmark, seta Javnaðar­ flokkarnir tína og fólksins vælferð ovast á politisku dagsskránna. Hetta er tann grundin eg vil vísa tær á, til at seta krossin við Javnaðarflokkin á fólkatingsvalinum. Ein trygd og treyt fyri vælferð Javnaðarflokkurin hans Pauli strøm Val Eg havi mangan hildið at vit suðringar hava latið ov nógv um okkum farið uttan at bitið nóg nógv frá okkum , hóast okkara temperament, men má ásannað at arðir tolnir útoyggjabúgvar eisini eru í hesum landið. Nú hevur Másin verið á sleipistøð í Vági í nakrar vikur og má eg viðganga, at hetta skipið kunnu vit als ikki bjóða teimum sum ferðast til Svínoyar og Fugloyar ,­ tíðin er snøgt sagt farin frá hesum skipið sum ivaleyst hevur verið gott og tænt fyri sítt breyð. Nú vit hava sett út í kortið at gera eina Nólsoyarferju, vil eg mælað til, at vit kannað hjá meklarum sum selja ferjur og finnað eina hóskandi, góða ferju til Svínoyar­ og Fulgoyarleiðina. Tað finnast uttan ivað góð skip við fáum árum á baki sum høvdu verið væl egnað til hesa farleið. Lat okkum fáa avseta neyðugu upphæddirnar av til hesi skip komandi og næstkomandi ár. Svínoy og Fugloy mugu fáa nýtt skip til farleiðina skjótast løgtingsmaður Sambandsflokkurin Johan Dahl Val Í míni lestrartíð í Keyp­ mannahavn merkti eg støðugt, hvussu Føroyar gleið longur og longur burt úr huganum. Eftir hvørt ár sum fór, hevði eg verri og verri við at minn­ ast Føroya kláru heystluft, merkja angan av fullum hoggjhúsum, merkja smakkin av rundstykkjum frá Frans o.ø. Vit vóru fleiri á Oyrasundskolleginum við somu støðu, og royndu vit, hvør sínum lagið, at halda sambandið við tað, ið føroyskt var. Vit gjørdu eitt miðvíst arbeiðið í ÍF Føroyum. Har megnaðu vit at lyfta felagið uppá eitt slíkt støðið, at fleiri okkara fóru beint heim í bestu føroysku deildina. Eitt nú, Mikkjal Thomasen, Herbert í Lon, Eyðun Højgaard, Jan Dam, John Heri Dam, Niklas Niklasen og aðrir. Tá vóru vit stoltir. Vit høvdu knýtt eitt band heim aftur á klettarnar. Eisini í Føroyahúsinum virkaðu vit. Dansifelagið Fótatraðk, sum kendi seg so eina og rótleyst fekk nýggjan stuðul. Vit megnaðu at bera so í bandi, at Fótatraðk kom inn undir veingjabreiðið hjá Sláið Ring. Tá vóru vit ovurfegin. Hetta var gott fyri Fótatraðk og ikki minst fyri føroyskan dans sum heild, tí tilgongdin av ungum fólki hevur verið støðugt veksandi síðani. Mínir dagar sum lesandi í Keypmannahavn eru taldir, men rita í minni er ein rík tíð. Umframt hesi góðu minnir, stendir eisini kenslan av, at tað var tung at fáa nakra hjálp heimani frá. Vit vildu virka fyri sterkari bondum millum okkum lesandi niðrið og heimlandið, men langt frá allar hurðar fóru á glopp, minni enn so. Eitt javnaðarumboð á Fólkatingi, fer av øllum huga, at virka fyri, at okkara ungdómur, sum í stóran mun heldur til í Danmark, fer at kenna seg tættari Føroyum. Javnaðarumboðið vil virka fyri, at knýta bond millum okkara ungdóm á flatlondum og menturnar­ økini í Føroyum. Slík bond mangla í dag. Slík bond tæna Føroyum í allar mátar. Slík bond kunnu gera munin tá Føroyar skal veljast fram um onnur lond. Styrkið land okkara. Setið x við Javnarflokkin Valevni hjá Javnaðarflokkinum Jónleif Johannesen Val Lat tey hóma dalar og fjøll