Sosialurinarkiv
Sosialurin 2007-11-16, síða 15
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 16. november 2007síða 15

‹ fyrra síða allar 72 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 223 - 16. november 2007 15 Jarðarferðin hjá Jørgin Johansen verður úr Glyvra kirkju fríggja­ dagin kl. 13.00. Tey, ið vilja minnast Jørgin, kunnu lata eina peninga­ gávu til frama fyri ung­ dómsarbeiði hjá NSÍ, konta í Norðoya Spari­ kassa. Gunnvør Bech (fødd Stenberg) úr Svinoy fer til gravar úr Ullerup kirkju í Hillerød frígggja­ dagin kl. 10.30. Erling Splidt úr Nes­ Vági fer til gravar úr Vágs kirkju fríggjadagin klokkan 14. Tey, ið vilja minnast Erling kunnu lata Føroya felag móti Krabbameini eina pen­ ingagávu. Konta í pen­ ingastovni. Andlát og jarðarferðir nøvn Ì dag 16. november hava Kristina og Arcibald Norð­ berg verið gift í 50 ár, og vilja vit ynskja teimum hjartaliga tillukku á hesum stóra degi. Kristina er havnarfólk, dóttir Ellu og Andrew W. Sloan. Tað kann lesast um foreldrini hjá Andrew í teig­ inum Hendur ið Sleptu í blaðnum í gjár. Kristina er fødd 17. mai 1925. Hon fór sum ung fyrst í real­ og síðan í preli­ minerskúla. Aftaná fór hon á húsarhaldsskúla. Tá fór Kristina at arbeiða í Ull­ vøruhúsinum hjá Sannu og Hilbert Andreassen og var hjá teimum í tvey ár. Hennara lívsstarv kom at vera í fiskivinnustovuni hjá teirri tá nýggju landsumsit­ ingini, sum vit fingu í 1948. Kristina var við frá byrjan av. Eitt serligt upplivilsi hjá henni var, tá ið hon og Sofus Poulsen á umboðs­ stovuni í Aberdeen skiftu um arbeiði eitt hálvt ár í 1950. Um hetta hevur Sofus eina áhugaverda frásøgn, har hann sigur um Krist­ inu: ”Hon var sostatt fyrsta kvinnan í uttanlandstænastu landsins. Hon kendi fólk í Aberdeen, so tað var vist eisini ein gleði hjá henni at vera har niðri og sjálvandi vóru umstøðurnar heilt øðr­ vísi enn heima. Tad var nógv at gera á Umboðsstov­ uni, tí vit høvdu nógvar landingar í Bretlandi tá. Tær vóru nógv fleiri enn dagarnir í árinum. Radio­ telefonsamrøðurnar við skipini vóru nógvar allar tímar av samdøgrinum. Umframt alt annað, sum fylgir við, tá ið skip koma niður at landa, spurdu teir eisini altíð um, hvar best var at landa. Vit máttu eisini boða Ministry of Food frá um skipini, hvussu nógvan fisk tey høvdu og hvørji fiskasløg. Eg minnist at Kristina kom niður aftur í brúdleyp hjá Nessie og mær 10. sept. 1954, og tá var hon einasta kvinna sum var í føroyskum tjóðbúna.” Um arbeiðið á Fiskivinnu­ stovuni, sum tað var tá, greiðir Sofus frá: ”Her vóru tað loyvir, sum skipini skuldu fáa fyri at sleppa niður at landa. Allir vrakieftirlitsmenninir komu á Fiskivnnustovuna at geva sínar frágreiðingar. Fiski­ vinnustovan var har løgmað­ ur hevur nú sínar skrivstov­ ur. Hugsi ikki, at tað vóru stórt fleiri enn 20 sum starv­ aðust í umsitingini í Tinga­ nesi tá. Minnist yvirmenn­ inar, Johan Djurhuus, stjóri, Jens P. Ellendersen, Esbern Zachariasen og Gunnar Gunnarsson, allir fulltrúar. Kristian Djurhuus bleiv løgmaður tað árið.” Tað var eisini Gunnar, sum var leiðari á Fiskivinnustovuni nærum alla tíðina, Kristina var har. Hon kom tískil at arbeiða heilt fram til 1992, tá ið hon fór frá fyri aldur. Hon hev­ ur tó havt farloyvi part av tíðini. Hetta sigur nakað um tað trúfesti, sum er so eyðkent fyri Kristinu. Hon er ikki bert trúføst í sínum arbeiði. Hon hevur fingið ein hóp av vinum bæði inn­ an­ og uttanlands, og teir gloymir hon heldur ikki. Blíð hevur hon eisini altíð verið, og tey eru ikki fá, sum hava verið á gátt hjá teimum. Her er ikki minst talan um útlendskir trúboð­ arar sum eru komnir hendan vegin á vitjan. Kristina hevur fleiri gáv­ ur. At yrkja dugir hon eisini bæði til gaman og álvara. Afturat hesum dugir hon bæði at syngja og at spæla klaver. Fekk mann úr fiskimannaheimi Archibald kemur úr einum rættiligum fiskimannaheimi í Hvalba, føddur 12.sep­ tember 1922. Tey vóru 11 systkin. Av teimum vóru 9 beiggjar, sum allir meira ella minni hava verið á sjó­ num. Foreldrini vóru Mikka­ lina og tann kendi trolara­ maðurin Niels Pauli, sum enn tá hevur fingið trolara uppkallaðan eftir seg. Archibald fór eisini við trolara sum ungur í 1938. Hann var við Leivi Øssur­ syni, Skálaberg og Næra­ berg, har pápabeiggin Stein­ tór var skipari. Undir krígnum arbeiddi Archibald í kolinum í Hvalba. Hetta var rættiliga strævið, men inntøkan var hampilig, einar kr. 30 um dagin. Beint eftir kríggið var Archibald við trolaranum Drátti. Teir vóru niðri og landaðu, og tað vóru nógvir føroyingar, sum vildu sleppa heim við til Føroyar. Tað vísti seg, at ein av ferða­ monnunum hevði tuberklar. Seks hvalbingar vórðu smitt­ aðir og Archibald var ein teirra. Tá mátti hann liggja heima í eitt ár. Hann fór tá aftur við Drátti við Dánjal Jákup á Breyt sum skipara. Dráttur var seldur í 1952. Tá fór Archibald sum flekj­ ari við danskari skonnart til Grønlands. Seinni fór hann við týskum trolarum, sum nógvir føroyskir fiskimenn gjørdu tá í tíðini. Teir vóru seks føroyingar við og fasta lønin var kr. 50 um dagin. Hetta var góð løn tá, tá ein vanlig dagløn á landi kanska var 30 kr. Nú var tað, at Archibald fór við trolaranum Fiskanes í 1955. Hetta var ein rimmar kjansur at fáa. Tað var nógv­ ur fiskur og øgliga strævið. Men inntøkan var góð. Arcibald fer at eldast og er við at gerast gamal drong­ ur. Tá er tað, at Kristina kemur uppí leikin, og tey giftast júst fyri 50 árum síð­ ani. Í fyrsta umfari helt Archi­ bald á við at sigla við Fiska­ nes. Tískil kom hann eisini at vera við tann minniliga túrin yviri á Kappanum, tá ið Hans Hedtoft gekk burt­ ur. Archibald minnist hend­ an dagin sera væl. Tað var av ringasta veðri og nógvur ísur. Hann hevði deksvakt kl. 12,30, tá ið Hans Pauli gav boð um at koyra teir stertar niður í lastina, sum vóru á dekkinum. Tá hugs­ aði Arcibald, um hetta ikki kundi gera tað sama. So iva­ leysur var hann um, at teir fóru at ganga burtur. Teir royndu kortini at leita eftir teimum á Hans Hedtoft, so frægt sum um­ støðurnar loyvdu tí, men einki var at gera. Seinni fekk øll manningini ein tendrara frá KGH sum viðurkenning. Tá nakað er fráliðið held­ ur Kristina, at tað kann ikki bera til fyri børnini, bæði at hon arbeiddi úti, og at hann var burtur stóran part av árinum. Tískil legst Archibald uppá land. Tó sigldi hann fyrst eitt ár við gamla Smirli. Hann fekk tá ymisk arbeiði á landi við smíðing, millum annað hjá Hans Hilmar Dam og saman við Jens, beiggja sínum. Tá fekk Archibald arbeiði sum vaktarmaður í SMS, og hetta arbeiðið hevði hann, til hann legði frá sær fyri aldur. Arbeitt var 13 tímar um dagin aðru hvørja viku. Hetta dámdi Archibald sera væl, og hann letur væl at Hans Mortensen sum ein lagaligan stjóra. Dygdar heim Sigast kann, at Arcibald og Kristina hava eitt gott heim. Bæði eru sera ættarkær og blíð. Archibald hevur verið Kristinu eina framúr góður maður og stuðul. At hava pápa av bygd hevur eisini verið spennandi hjá børnun­ um, sum minnast manga góða ferð til Hvalbiar at hoyggja. Tey hava verið virkin í Ebenezer alla sína tíð. Krist­ ina skipaði fyri kvinnufund­ unum, og enn verður tikið til skonsini hon bakaði, so væl tey smakkaðu. Hon var eisini við til at skipa vaski­ liðini í Ebenezer, og her lá parturin hjá Archibald ikki eftir. Hann møtti trúliga upp til tað mannfólkaar­ beiði, sum var í hesum sam­ bandi. Tey fingu børnini Niels Paula, Andrew, Ellu og Mikkalinu. Ella, gift við Poul Müller, eigur børnini Gunn, Tórur og Sunniva, og Mikkalina, gift við Hjør­ leif Niclassen, eigur Onnu Kristinu, Fíu Mariu og Siss­ al Jóhonnu. Tey bæði eru eisini blivin langomma og –abbi. Ynskt verður teimum enn eina ferð hjartaliga tillukku við hesum stóra degi, sum verður hildin á Hotel Før­ oyum í morgin. ó. Kristina og Archihald Norðberg gullbrúðleyp Kristina og Archibald Tøkk Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum á ymiskan hátt vístu okkum samkenslu í stóru sorg okkara, tá elskaða mamma okkara, vermamma, omma og langomma Estrid Joensen Eiði andaðist og varð jarðað. Tøkk til tykkum á Korndalsbýlinum, sum vóru um mammu, tíðina hon var har. Til tykkum á G4, sum vóru um mammu seinastu dagar hennara. Tøkk til Emil Olsen, prest, fyri troystarrík orð í kapellinum og í kirkjuni. Tøkk til sangarar, kirkjutænarar, gravarar og til tykkum, ið hjálpu til og fyriskipaðu ervið. Tøkk fyri vitjanir, heilsanir, uppringingar, bakstur, blómur, kransar og peningagávur til Korndalsbýlið. Hjartaliga tøkk til øll tykkum, sum fylgdu henni til hennnara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Ella, Bjarni, Jónhild, John Eli, Ejlin, Ribjørg og Ann-Britt svigarbørn, ommubørn og langommubørn Tøkk Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum luttóku í stóru sorg okkara, tá ið kæri maður, pápi, verpápi, abbi og langabbi okkara Torkil Beder andaðist og varð jarðaður. Tøkk til tykkum øll, sum á ymiskan hátt vístu okkum samkenslu og hjálptu til við jarðarferðina. Tøkk til prestar, kirkjutænarar, gravara og sangarar. Tøkk fyri blómur, kransar, heilsanir og peningagávur til kirkjuna. Tøkk til tykkum øll, sum fylgdu honum til hansara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Inga, Páll, Tordis, Heini og Johan Jesus segði: Eg livi og tit skulu liva. Johs. 14,19