fríggjadagur 16. november 2007síða 9
‹ fyrra síða allar 72 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 223 • 16. november 2007
Vikuskifti
9
Í rangastrúpan
Er okkurt komið í rangastrúpan, er hetta komið
heilt skeivt í hálsin. Og soleiðis er eisini við
teimum útsagnunum, sum vit hava prentað
niðanfyri. Eisini hóast hesar útsagnir eru á
prenti. Samstundis sum vit prenta hesar, vilja
vit við hesum senda eina áheitan til lesarar
okkara um at siga frá, um líknandi skeivleikar
ella bara løgnar útsagnir eru at síggja í prentaðu
miðlunum. Fráboðanir um hetta kunnu sendast
okkum við bæði bræv- og telduposti.
Tað skuldi helst ikki verið afturgongdin...
»Framgongdon førdi Toyota á tindin«
Sosialurin
Stuldur á Anfield Road?
»Liverpool fann ikki málið«
Sosialurin
So er, so er!
»Eru skipini ikki við bryggju, eru tey onkra aðrastaðni«
Sosialurin
skemt
“Ríkisfelagsskapurin
er ein urtagarður”
sigur Kaj Leo. Hvør er
so ókrútið, og hvørjir eru
dreparasniglarnir?
Kaj Leo hevur grønar fingrar!
Sambandsflokkurin= Urtagarðsrøkt?
Ella kanska: “Kolonihaveforeningen”?
Ny Alliance verður tungan á vágskáluni, “Ny Balance”?
Uttan Kára Post fær Gamla Sjálvstýrið uttan iva færri
brævatkvøður!
John Johannesen: “Frit Fællesskab”
Høgni Hoydal: “Kvit Fællesskab”
Tey sum fáa BRELL kunnu velja Róald Jákupson!
Randi í Jógvanstovu: “Vit eru VEGAføringar, serstøk tjóð”!
Leyst og fast um
stórt og smátt
Alt er relativt …
Útvarpið visti at siga, at tey í Argentina
hava funnið leivdirnar av einum nýggjum
dinosauri – sum livdi fyri 88 milliónum árum
síðani...
Kelda: Útvarpið/Kringvarp Føroya
“Vit tapa ein dyst á gangin”.
Hesar reglur vóru skrivaðar áðrenn dystin í
Kanugarði, sum Kiev upprunaliga æt. Býurin
var stovnaður av víkingunum. So møguliga var
føroyski víkinga-stoltleikin endurstovnaður í
Kanugarði? Vónandi! 12. Maður hevði eina “tjald-
missjón” til dystin ímóti Fraklandi. Men henda
tjald-missjónin miseydnaðist. Missiónin var at
hava eitt tjald við einum ávísum loyvi, sum fær
kjálkabeinið og mussaskøðið betur í gongd! Men
trupuleikan var, at Loyvisnevndin ikki hevur nakra
“tjald-visjón” hvørki í 2007, ella fram til 2015.
Loyvisnevndin vildi ikki spæla við 12. manni, og
Dam-brikkarnir blivu skjótt fluttir, so 12. maður
valdi at taka seg av brettinum. Teir mutaðu hart
ímóti í 12. Manni, men Loyvisnevndin vildi nakað
Anna(!). Regin Smiður sló í glasið, og Janus hevði
Rein argumentir ímóti avgerðini hjá Onnu Dam,
og hennara nevnd. Men har beyðst ikki bøtur.
Og 12. Maður valdi ikki at fáa nakrar bøtur, so
tjaldpelarnir og tjalddúkurin komu ongantíð upp at
standa. So eingin “12. Timburmaður” var á hesum
sinni. Og dysturin gjørdist hvørki ein bjór-dystur,
tíansheldur ein stórdystur. Teir ferðatroyttu “Les
Blues” høvdu kanska ikki flogið á 1. klassa teir
24 tímarnir teir vóru í luftini. Men á Tórsvølli vóru
teir klassar omanfyri føroyska liðið, sum ongantíð
“checkaði” inn til dystin. Við French Open-
siffrunum 6-0 gjørdu teir bláu slætt borð. Teir
vóru í luftini um veður- og flogvallaviðurskiftini í
Føroyum, men teir vóru flúgvandi á Tórsvølli! Tað
var syrgiligt hjá føroyingum at verða eygnavitni
til. Tá tosa vit um tey 1980 (1/3 kapasittetur!)
sum megnaðu at keypa eitt atgongumerki uppá
“gamla” mátan. Og tey sum sótu heima, og
ikki skiftu sjónvarpsrás, ella sløktu í góðari tíð!
Men allarhelst var tað mest syrgiligt hjá franska
høgraekstremistinum; Jean Marie Le Pen at
síggja 11 hvítar leikarar blívu niðurspældir av
littum, atletiskum bóltsnillingum, sum hava sín
uppruna í gomlu fronsku hjálondunum. Teir tæna
Fraklandi til stóra æru, bert harmiligt, at menn
sum Le Pen ikki duga at virðismeta tað. Ein av
hansara pástondum hevur m.a. verið, at “nógvir av
leikarunum ikki duga franska tjóðsangin!”. Javel,
men teir duga so nógv annað. Vit føroyingar hava
eisini fólk, sum duga. Møguliga ikki altíð teir,
sum eru á vøllinum, men fólk uttanfyri vøllin, sum
eisini duga. Eg má nevna Havnar Hornorkestur.
Teir spældu, sum altíð, báðar tjóðsangirnar
til UG. Teir hava eisini vunnið í evropeiskum
kappingum. Og tey í hornorkestrinum eru betur
samanspæld, enn onkrir aðrir tyktust at verða
hendan dagin. Horntónleikur er ikki tann besti og
mergjaði upphitingar-tónleikurin til ítróttarfólk,
men hann er góður at hava í hálvleikinum, og ikki
minst til báðar tjóðsangirnar. Eg má draga tveir
mans fram eisini. Undirlagið á Tórsvølli hevur
onkuntíð verið líka ringt, sum lagið á føroysku
áskoðarunum. Men nú eru teir hjá Tórsvølli komnir
á lagið. Jens Ingolf Poulsen hevur framt eitt
satt bragd at røkta, og drena vøllin. Her hálvan
oktober var tað, sum at síggja eitt slætt, grønt
gólvteppi. So góður er vøllurin blivin! Hin mannin
eg má draga fram er; Bjørn Kunoy. Hann bjóðaði
fronsku heimsstjørnunum at verða vælkomnir
til lands á einum flottum fronskum máli. Hann
presenteraði fronsku leikarnir hátíðarligt, og segði
tølini á fronsku og føroyskum. Og í samband við
útskiftingarnar, og tey mongu fronsku málini segði
hann introduseringarnar, snøgt og hátíðarligt. So
jú! Vit hava tíbetur fólk, sum kunnu gera tað gott
til ein landsdyst. Og sum hava lært, og LÆRT!
(HÁSI eygleiðarin)
Hornorkestrið spældi væl, og
Bjørn Kunoy og Jens Ingolf Poulsen
vóru bestir!
Tað var einaferð ein kend-
ur sakførari, politikari
og málkønur rithøvundur
í Havn, sum einaferð
í sjeytiárunum varð
drigin í rættin fyri eina
parkeringsbót. Orsøkin
var, at hann hevði sett
bilin frá sær, at eitt
forboðsskelti stóð við
áskrivtini ”Eingin par-
keringí báðum síðum”.
Vanligt var at fáa bót, tí tað var ikki loyvt at parkera ”í báðum síðum”. Men Sigurð Joensen mótmælti. Hann
segði dómaranum, at hann hevði ikki parkerað í báðum síðum, men bert í aðrari síðuni – og harvið slapp hann
undan at rinda bótina.
Hendingin lærdi tey á býráðnum í Havn eitt sindur av mállæru, tey lærdu nú munin á ”báðu megin” og
”hvørgu megin”. Men tað hava tey eftir øllum at døma ikki lært í Klaksvík, har hendan myndin er tikin uttan
fyri svimjihøllina. Sigast skal, at myndin er tikin 29. apríl í 2005, tá undirsjóvartunnilin læt upp. Kanska onkur
sunnanífrá hevur havt mállæruna við til Klaksvíkar – um ikki, so býðst høvi nú...
Klaksvíkingar
á báðum síðum...