hósdagur 22. november 2007síða 12

12 Nr. 227 - 22. november 2007 Sosialurin Skiparamálið SAMBAND eirikur liNDeNSkov eirikur@SoSiAluriN.fo tlf 341800 viðmerkingar Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Redaktiónsleiðari: Kári Mikkelsen karim@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Marknaðarleiðari: Gudny Langgaard gudny@sosialurin.fo Birgir Waag Høgnesen birgir@sosialurin.fo Joan Abrahamsen joan@sosialurin.fo Henrietta Hammer henrietta@sosialurin.fo Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Rigmor Dam rigmor@sosialurin.fo Rólant Waag Dam rolant@sosialurin.fo Niels Uni Dam nielsuni@sosialurin.fo Leo Poulsen leo@sosialurin.fo Dorit Hansen dorit@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Eydna Skaale eydnaskaale@sosialurin.fo Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Teitur Joensen teitur@sosialurin.fo Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Mánadagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Týsdagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Mikudagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Hósdagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Frí. kl. 09 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39 mm og rúmið millum teigarnar er 4 mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blað leiðsl­ an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Kykmyndir: Alvin Ellebye Andersen alvin@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e­post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 228814 e­post: aki@sosialurin.fo e­post: dagfinn@sosialurin.fo !!! Haldarar sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja til 341818 og boða frá, leygardag tó frá kl. 11.00­13.00 Uppseting/prent: Uppseting: Sosialurin Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.­frí. 8­16 Tórsgøta 1, 100 Tórshavn Tel. 341800, Fax 341801 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo varp@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag­fríggjadag klokkan 1330 Tað tykist sum øll kappast um at fordøma Jacob Vestergaard, í tinginum og í almenninginum, og løgmaður er undir trýsti at koyra hann frá fyri handfaringina av skiparamálinum. Samstundis tykist tað okkum, sum hetta mál er ikki so einfalt, sum tað verður lýst. Eingin lýsti hetta betur enn løgmaður sjálvur, sum í tinginum segði, at landsstýrismaðurin hevur handlað bæði rætt og skeivt. Nógv bendir á, at løgmaður við hesum gevur eina rættiliga beina mynd av málinum. Men hetta er sjálvsagt ikki nóg mikið, tí nú hevur almenningurin krav uppá at fáa allan sannleikan upplýstan. Málið er longu vorðið so politiskt og er vorðið ein partur av valstríðnum, so útlitini fyri, at lóggávu- ella umsitingarvald megna at geva almenninginum eina álítandi kunning um alt málið, sum tað er, eru avmarkað. Her er longu talan um eina veruliga øsing, har orð stendur móti orði, meðan andstøða og ávísir samgongutingmenn eisini gera sær politiskt dælt av málinum. Í slíkari støðu hava vit øll krav uppá, at í minsta lagi løgmaður heldur høvdið kalt og ikki loypir framav. Hinvegin eigur løgmaður eisini at handla, um hann longu nú metir seg hava nokk grundarlag fyri tí. Hinvegin er óvissan um, hvør hvør hevur gjørt og sagt, so stór, sum onkur vil meta, so ber til at siga, at tað eru bert tveir partar, ið kunnu loysa knútin, og teir eru Løgtingsins umboðsmaður ella ein løgfrøðiligur kanningarstjóri. Latum okkum fáa antin umboðsmannin ella ein kanningarstjóra at gera arbeiðið og lýsa leiklutin hjá øllum, stjóra, landsstýrismanni, umsiting og eisini leiklutinum hjá Fíggjarmálaráðnum. Her eru nógvir leysir endar, og øsingin stendur við og versnar. Hetta gagnar ikki málinum. Men kanningin má gerast her og nú og úrslit fyriliggja skjótt. Er kanningarúrslitið tyngjandi fyri landsstýrismann, so eigur løgmaður ikki at rysta á hondini. Um Løgmaður í dag velur at koyra Vestergaard til hús, so man tað vera, tí hann metur málið vera so klokkuklárt, sum summi tykjast halda. Vestergaard hevur gjørt nakað skeivt við at krevja eina afturtøku av starvssetan. Hetta er ein grov gerð, og eigur hon at fáa onkra avleiðing, men vit onnur hava krav uppá at vita, um og hvørjir aðrir feilir eru gjørdir í hesum talvi, sum hevur meir enn tann seinasta leikin. Eitt talv, har tveir óførir skiparar, sum hava brúkt meginpartin av sínum vaksna lívi í almennari tænastu og ein skipari, sum helt, at hann var komin í almenna tænastu, hava fingið eina skammiliga viðferð. Ein kanning vildi fingið alt hetta í ljós, eitt nú í hvønn mun manglandi samskifti og forstáilsi millum ymsu ráðini og løgmansskrivstovuna kann eiga lut í slíkum máli. Teir, sum siga, at bíblian ikki er orð Guds, tala av monnum, men at hon er er mannaorð um Gud, hava ein trupulleika. Við eini slíkari fatan verða jú teir, sum hava skrivað bíbliuna gjørdir til grovastu lygn­ arar og forførarar, tí tað er eingin ivi um, hvat teir sjálvir halda, um tað teir siga. Teir siga ikki at hetta eru hugleiðingar um Gud, men ógvuliga klárt halda teir fram, at tað er Gud, sum sigur teimum, tað sum teir bera fram. Teir verða soleiðis gjørdir til lygnarar, men tað, sum verri er. Gud verður gjørdur til lygnara, tað er álvarsamt. Um tú tímir at fylgja mær skulu vit í stuttum brotum hyggja gjøgnum skriftirnar, og síggja hvussu greitt hetta kemur fram, at tað er Gud, sum opinberar seg, at tað er Gud, sum talar. Hetta síggja vit ígjøgmum alla skriftina. Tak bara byrjanina. 1. móseb. 1, 1-9. 1 Í upphavi skapti Gud himmal og jørð. 2 Jørðin var oyðin og tóm, myrkur var yvir djúpinum, og Andi Guds sveimaði yvir vøtnunum. 3 Gud segði: "Verði ljós!" Og ljós varð. 4 Gud sá, at ljósið var gott; og Gud skilti ljósið frá myrkrinum. 5 Gud kallaði ljósið dag, og myrkrið kallaði Hann nátt. Og kvøld varð, og morgun varð, fyrsta dag. 6 So segði Gud: "Eitt hvølv skal verða mitt í vøtnunum til at skilja vatn frá vatni." 7 Gud gjørdi tá hvølvið og skilti vatnið undir hvølvi­ num frá vatninum yvir hvølvinum. Og so varð. 8 Gud kallaði hvølvið himmal. Og kvøld varð, og morgun varð, annan dag. 9 So segði Gud: "Vatnið undir himli skal savna seg saman á einum staði, so at turrlendið kemur undan." Og so varð. Her er eingin ivi. Gud skapti, Gud segði, Gud gjørdi o.s.fr. Einki eg haldi, mær kemur fyri, helst man tað vera soleiðis ella okkurt annað. Soleiðis eru tey fyrstu orðini skrivað niður í hesa undurfullu bók. Einki, eg haldi, nei full vissa frá tí ósjónliga skapara til sín skapning. Lat okkum síðani hyggja eftir einum kendum persóni, Nóa. 1. móseb. 6,13. Tá segði Gud við Nóa: “Eg havi gjørt av, at eg skal gera enda á øllum holdi o.s.fr. 7. kap. v.1. So segði Harrin. 8, kap.15 Tá talaði Gud við Nóa og segði. 9. kap. 17. So segði nú Gud við Nóa. Tá ið vit koma til Ábra­ ham, mannin, sum Gud valdi til at vera ættarfaðir til fólkið, sum hann ætlaði at gera til sítt egna serliga útvalda fólk á jørðini. Fólkið, sum hann skuldi opinbera seg fyri og tala til. Fólkið, sum Gud út­ valdi til at geva okkum sítt orð, skriftirnar við. Sum rómbrævið 3,1­2 sigur: Hvat hevur tá jødin fram­ um? Ella hvat nyttar um­ skeringin? Nógv á allan hátt! Fyrst og fremst tað, at orð Guds er litin teimum uppí hendur. Fólkið sum Kristus skul­ di koma við eftir holdi­ num, føddur av reinari ung­ ari jødiskari gentu, sum ikki visti av manni. Hesa hending hava vit opin­ beraða longu í 1. móseb. 12,1­3: 1 HARRIN segði við Ábram: "Far úr landi tínum, frá skyldfólki tínum og frá húsi faðirs tíns ­ til landið, ið Eg skal vísa tær! 2 Eg skal gera teg til stórt fólk; Eg skal signa teg og gera navn títt stórt, og tú skalt verða signing. 3 Eg skal signa tey, ið signa teg, og tann, ið tær bannar, honum skal Eg banna; og í tær skulu allar ættir á jørðini verða signaðar. Er hetta ikki einfalt og greitt. Ótrúligt, at tey, sum hava studerað til prest, kunnu siga at bíblian er skrivað av monnum um Gud. Man skuldi trú, at slík kendu skriftirnar. Framhald Bíblian innblást av Gudi (1. partur) - ikki mannaorð um Gud RIcHARd dANIELSEN Innsent tilfar Av tí at vit fáa rættuliga nógv innsent tilfar sendandi – meira enn vit fáa í blaðið – he­ vur blaðleiðslan verið noydd at gjørt nakrar avmarkingar. Enn sum áður skal fult navn skal vera undir øllum innsendum greinum – annars verða tær ikki prentaðar. Harnæst tilskila vit okkum rætt til at ikki at taka við tilfar, sum eisini er sent øðrum bløðum ella hevur verið prentað aðrastaðni. Drúgvar greinar – greinar sum eru longri enn áleið 5.500 tekn, verða raðfestar lægri, og koma bert í blaðið, um pláss er fyri teimum. Tað er ein fyrimunur um vit fáa tilfarið umvegis teldupost ella á diskli.