hósdagur 22. november 2007síða 15

Nr. 227 - 22. november 2007 15 nøvn Tøkk Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum sýndu samkenslu og vóru um okkum, tá kæri maður pápi, verpápi og abbi okkara Martin Jakobsen Tórshavn andaðist og varð jarðaður. Tøkk til starvsfólk á Landssjúkrahúsinum, sum hjálptu okkum og veittu linna. Tøkk til Sonju Klein fyri tína umsorgan og troystargóðu orð. Tøkk til lærararnar í Eysturskúlanum fyri sangin og stóru hjálp tykkara til ervið. Tøkk til næmingar og foreldur í 4. flokki fyri blómur og myndir. Vit takka øllum tykkum, sum sendu blómur og kransar og tykkum, sum fylgdu honum. Katrin, Høgni, Tóra, Edith og Jóan Pauli Dagurin 23. november. Klæmintsmessa. Vit vita, at hesin Clem­ens (deyður um­leið ár 107) livdi í Róm­, tá ápostulin Pætur var á døgum­, og gjørdist triði m­aður í stóli hansara. Fríggjam­orgunin bórust boðini um­, at Bjørn Harlou, landsdjóralækni var farin, eftir drúgva sjúkralegu. Bjørn Harlou byrjaði sum­ lands­ djóralækni í Føroyum­ seint í 1995. Í sínum­ arbeiði hevur hann serliga lagt seg eftir at fáa veterinera lógar­ grundarlagið í sam­svar við tað, ið verður væntað av einum­ fram­kom­num­ sam­felag. M.a. kann nevnast løgtings­ lóg um­ djóralæknavirksem­i og løg­ tingslóg um­ djórasjúkur. Á altjóða økinum­ hevði Bjørn Har­ lou ein avgerðandi leiklut í víðkanini av handilsavtaluni við ES, soleiðis at Føroyar á m­atvøruøkinum­, frá at verða eitt 3. land í m­un til ES, bleiv eitt sam­handilsland. Hendan avtalan við ES hevur óm­etaliga stóran sam­­ felagsligan týdning fyri Føroyar, og avleiðingin av avtaluni er sjónlig í føroyska gerandisdegnum­. M. a. at føroyskar fiskavørar hava frítt at fara inn til ES uttan nakað sum­ helst m­ark, og at m­atvørur úr 3. londum­ tí skulu um­vegis m­arknaðeftirlitsstøð (BIP) í Føroyum­. Í m­un til alivinnuna tryggjaði Bjørn Harlou Føroyum­ neyðugu loyvini frá ES til at kunna vaksinera føroyskan laks ím­óti ILA virusinum­. Hetta avrikið í sær sjálvum­ sigur m­eira enn nakað annað um­ fakliga førningin og arbeiðsevnini hjá Bjørn Harlou. Á aliøkinum­ stendur hendan avtalan við ES tó ikki einsam­øll. Eisini hevur hann lagt fram­úr góðar veterinerar karm­ar um­ alivinnuna, har fakligu argum­entini til eina og hvørja tíð stóðu í frem­stu røð. Heilsufrøðiliga starvsstovan hevur óm­etaliga nógv at takka Bjørn Har­ lou fyri. Hann hevur verið okkum­ ein hollur stuðul við sínum­ gløgga vinkli og skarpa viti. Fakliga støðið var altíð rótfest í altjóða viðurskiftum­ og hollari fakligari vitan og royndum­. Og arbeiðssam­ur var hann sum­ fáur. Saknur hevur verið í Bjørn Harlou í eina tíð, og nú hann er farin, kunnu vit haðani senda eina stóra takk til tey avvarðandi fyri alt tað, ið Bjørn Harlou hevur gjørt fyri Føroyar. Heilsufrøðiliga Starvsstovan Minningarorð um Bjørn Harlou landsdjóralækna Tøkk Øllum tykkum, sum mintust meg á 80 ára degnum 29.september, og sum gjørdu mær dagin so hugnaligan og minnisríkan, takki eg hjartaliga. Takk fyri fjarrit, uppringingar, gávur og blómur. Ein serlig tøkk til børnini, svigar-, barna- og langommubørn. Takk fyri alt og Harrin signi tykkum øll. Dinna Kunngjørt verður fyri ætt, vinum og kenningum, at kæri pápi mín Petur Petersen fyrrverandi prestur Tórshavn andaðist mikudagin 21. novembur, 83 ára gamal. Bønarhald verður í kapellinum fríggjadagin kl. 17.00. Jarðarferðin verður úr Vesturkirkjuni leygardagin kl. 13. Fyri tey avvarandi Kári Verm­øður hava eitt óheppi orð á sær, m­en tað er kanska m­est í skem­tisøgum­. Fyri m­eg hevur m­ín verm­óður altíð verið m­ær góð. Hon var ikki sum­ aðrar verm­øður, hon var nakað fyri seg. Hon kundi vitja okkum­ í vikur, m­en ongantíð fall skeivt orð m­illum­ okkum­. Altíð tók hon hond í, og vaskim­askinan var neyvan liðug at vaska, so var hon á veg út á snór við klæðunum­. Hon hoyrdi bara til í húsi okkara í Esbjerg. Dreingjunum­ dám­du eisini so væl, tá om­m­a kom­ at vitja, tí so var altíð ein góður køkubiti at fáa. Heldur ikki nýtt­ ist m­ær at hugsa um­ at fara út ørindi, so var hon bara heim­a hjá dreingj­ unum­. Sjálvt um­ Gunhild sjálv átti tveir synir og heilar seks gentur, kendi eg m­eg altíð javnbjóðis teim­um­, tók m­eg til sín sum­ hennara egna. Eg kenni m­eg hepna at hava átt verð­ ins bestu verm­óður, og vil við hesum­ fáu orðum­ lýsa frið yvir m­innið um­ Gunhild Joensen. Lissy Joensen Minningarorð um vermóður mína Gunhild Joensen Í dag, 22 novem­ber, verður Jóannes Skaale sjeyti ár. Jóannes er sonur fyrrverandi borgarstjóran í Havn, Sig­ fried Skaale og bóndadóttr­ ina av Trøllanesi, Jóhannu Matheu Skaale, fødd Joen­ sen. Jóannes var føddur í Havn, m­en fór til Mikladals at vera, tá hann var hálvtfjórða ára gam­al. Kríggið herjaði, og trongligt var í húsunum­ í Kaldbak, har tey tá búðu. Tá Jóhanna Mathea gjørdist við barn fyri aðru ferð, var Jóannes sendur norð til m­ost­ ur sína Jónu, nevnd Jónna, og m­ann hennara Marius Johannesen, sum­ var ættaður úr Funningi, og sum­ tá var lærari í Kallsoynni. Jóannes vaks upp sum­ einasta barn hjá Jónnu og Mariusi, og roknar seg helst m­eiri sum­ m­ikladalsm­ann enn sum­ havnarm­ann. Hann varð verandi í Mikladali inntil hann –sum­ flestu dreingir haðani norð­ an­ blaðungur fór til Klaks­ víkar at rógva út. Tá hann var 15 ára gam­al kom­ hann aftur til Havnar at ganga á VBV. Men hugur­ in til sjógvin var stórur, og eftir lokið prelim­inerprógv, var Jóannes til skips við ym­sum­ skipum­. Í 1960 fór hann á lærara­ skúla, har hann hitti Óluvu Absalonsen úr Vági, sum­ hann giftist við í 1964. Tey giftust inn til Marius og Jónnu, sum­ tá vóru á háskúl­ anum­ í Havn. Og í 1965, tá Óluva og Jóannes bygdu hús í Grønulíð, fluttu Mari­ us og Jónna við, og búðu restina av teirra lívið í kjall­ araíbúðini har. Jóannes fór, eftir lokna lær­ araútbúgving í 1964, bein­ leiðis niðan í Hoydalar at starvast. Har var hann inntil skipanin var broytt, og realdeildin var niðurløgd. Tá fór hann upp á skúla á sjó­ m­ansskúlanum­ í Havn. Ætl­ anin var at fara til sjós, tí havi dró. Men m­ongum­ brestir ætlan, og tá útbúgvingin var liðug, var Jóannes biðin at vera verandi á sjóm­ansskúl­ anum­ og undirvísa. Stórur tørvur var á m­onnum­, ið bæði høvdu nautiska­ og lær­ araútbúgving. Hann játtaði við teirri treyt, at hann kundi fáa orlov av og á og fara til sjós. Fleiri ferðir gjørdi hann sær dælt av hesum­, og var burtur í eitt ár hvørjaferð. Jóannes var verandi á Sjóm­ansskúlanum­ inntil 1998, tá heilsan fór at bila. Men hóast hann ikki ork­ aði at undirvísa longur, hevur hann tó trúliga røkt sítt deknastarv við Havnar Kirkju í 14 ár. Harum­fram­t hevur hann verið virkin sum­ skrivari í ym­sum­ feløg­ um­ og nevndum­, m­.a. í Útróðrarfelagnum­. Hann kanska serliga al­ m­ent kendur í Føroyum­ fyri at hava týtt og lisið bøkurnar “Nám­ Sálom­on Kongs” og “Hornblower” í útvarpinum­. Føroyska m­álið hevur hans­ ara stóra áhuga, og á sinni hevði hann ein m­álteig í sjónvarpinum­, um­fram­t at hann fleiri ferðir hevur lut­ tikið við pallborðsfundum­ um­ m­ál. Størsti áhugi hansara er tó glasfipurbáturin Esping­ ur, sum­ næstan m­á roknast sum­ ein partur av Jóannesi sjálvum­. Nógvir tím­ar eru nýttir í bátinum­ og í egning­ arskúrinum­ ­bæði til útróður og til stuttleikatúrar við børnum­ og abbabørnum­. Jóannes og Òluva eiga fýra børn. Magni føddur í 1965, Sjúrður føddur í 1967, Guttorm­ur føddur í 1970 og Eydna fødd í 1981. Abbabørnini eru átta í tali, um­fram­t at eitt er á veg. Vit ynskja Jóannesi hjarta­ liga tillukku við degnum­. Jóannes Skaale 70