fríggjadagur 23. november 2007síða 15

Sanctuary beinanvegin.« Meðan Hunter og Kaiko Maru sigl­du gjøgnum tjúkka ísin rendu skip­ini saman. Hunter fór at hel­l­a, nærum 30 stig og rendi inn í ein stóran ísfl­aka. Samanstoyturin gav Hunter nakað av skaða á skrokkin. Úr hátal­ara svaraðu teir aftur á Kaiko Maru við eini up­p­tø­ ku, ið á enskum segði: »Ávaring! Ávaring! Hetta er kap­teynurin umborð á Kaiko Maru. Steðgið al­t fyri eitt við tykkara atsókn! Um tit vága tykkum at koma umborð verða tit handtiknir og hil­dnir í varðhal­di sum ól­ógl­igir innbrótar­ ar undir jap­anskari l­óg.« Mann­ ingin kastaði roykbumbur yvir á Kaiko Maru og fl­økjur av l­angum p­l­ast­endum vóru aftur kastaðar út. Ein av hesum gjørdi seg fasta í skrúvuni hjá Kaiko Maru. Tyrl­an hjá Sea Shep­herd, útgjørd við eini fil­msmanning, fl­eyg nakrar ferðir l­ágt yvir skip­unum. Farl­ey kom eisini fram á skip­ini, og Watson kal­l­aði á Hunter: »Lat okkum gera tað sol­eiðis, at hann ikki sl­ep­p­ur undan okkum.« Kap­teynurin á Kaiko Maru sigl­di aftur up­p­at Hunter í eini roynd at sl­ep­p­a l­eysur, síðan sendi hann út neyðarkal­l­, og segði, at okkkurt var gal­ið við við skrúvuni. Og eftir eini l­øtu, tá ið einki annað var at gera, agtaði hann treyðugt boðini frá manningunum hjá Watson... Í nakrar tímar l­ógu skip­ini á sama staði. Watson hevði nú steðgað einum hval­abáti úti á op­num havi, men hann var noyddur at taka avgerðið út frá tí, at hann ikki hevði nakran myndugl­eika at gera so. Við eini fyl­gissveinatel­efon ringdi hann myndugl­eikar í Ný Sæl­andi og Avstral­ia up­p­ – bæði l­ondini hava gjørt krav á ognarrætt yvir Southern Ocean og eru harðl­iga ímóti hval­aveiðu. Hann bað teir taka jap­anska skip­ið í varðhal­d. Bæði l­ondini noktaðu. Avstral­ski umhvørvismál­aráðharrin, Mal­c­ ol­m Turnbul­l­, avvísti al­ment tað, ið Sea Shep­herd hevði gjørt úti á havinum. »At seta l­ív, og før í vága, er p­úrasta burturvið.« Segði hann. »Tey mugu seta tryggl­eika og frið í hásæti. Við at seta l­ív í vága á hendan hátt er teirra virksemi ikki til­ frama fyri rørsl­uni ímóti hval­aveiðu.« Ný Sæl­endsku myndul­eikarnir svaraðu neyðarkal­l­inum hjá Kai­ ko Maru og kal­l­aðu á Watson. »Hesir eru í hol­t við ól­ógl­igum virksemi her«, segði Watson við teir. Myndugl­eikarnir góvu honum ordrar um at l­ata Kaiko Maru frítt sigl­a víðari, Watson gav seg. Av tí at Watson ikki hevði myndugl­eika at noyða Kaiko Maru í l­and, so gjørdi hann brúk av tí, sum hann hevði: fjøl­miðl­ar­ nar. Tíðl­iga á degnum, ímeðan Farl­ey sigl­di eftir Kaiko Maru, p­rátaði hann við avstral­sk og ný sæl­endsk tíðindafól­k yvir fyl­gissveinatel­efon. Hann royndi at fáa tey at skriva um jap­ansku hval­aveiðuna. (Watson gramdi seg um fjøl­miðl­arnar fyri mann­ ingini á brúnni, og segði: »Tað er bara sp­enningurin mil­l­um menniskjur, ið vekir ans hjá fól­ki. Eingin setur sp­urnartekin við at hval­ir doyggja herúti.«) Watson segði fyri tíðindafól­kum, at um hvørki Avstral­ia el­l­a Ný Sæl­and stegðaðu jap­ansku hval­aveiðuni, so fór hann eftir Nisshin Maru og fór at ásigl­a tað. Hóast tað neyvan var sannl­íkt at hetta fór at henda, tí Nisshin Maru var jú fl­eiri hundrað kil­ometrar harfrá, so hevði hetta eina ávirkan. Í fl­eiri dagar brúkti andstøðan í avstral­ska tinginum hesar hendingar til­ at finnast at sitandi stjórnini. Tann eini ráðharrin úr arbeiðarafl­okkinum segði, at um hansara fl­okkur varð val­dur, so fóru avstral­sku vaktarskip­ini at vera send út at l­eita eftir »ól­ógl­igari« hval­aveiðu í økinum Southern Ocean. Ný sæl­endski Chris Carter, ráðharri fyri umhvør­ vis­ og djóraverndarmál­, ringdi til­ Watson og ráddi honum frá at føra sína hóttan út í verk. Stutt eftir kunngjørdi Carter í fjøl­mið­ l­unum: »Eg havi gjørt tað greitt fyri hr. Watson, at Ný Sæl­and er harðl­iga ímóti hval­aveiðu og vil­ hal­da fast um hesa støðu á al­tjóða p­al­l­inum.« Watson svaraði við at siga við The New Zeal­and Heral­d, at hann sl­ep­ti hóttanini. »Vit fara ikki at ásigl­a Nisshin Maru, men vit vil­ja forða einaoghvørjari hval­aveiðu, ið vit koma framá. Eg fari ikki at síggja ein hval­ doyggja. Síðan eg fór úr Greenp­eace í ´77 havi eg ikki sæð ein hval­ l­ata l­ív. Tá ið vit koma, so doyr eingin hval­ur.« 15 Nr. 228 • 23. november 2007 Vikuskifti Grein eftir Roffi Khatchadourian, í The New Yorker (5. nov.) Fakta Tíðarætlan Watsons 2007-08, við skipinum Farley: • Úr avstral­skari havn 19. februar. • Yvir Stil­l­ahavið til­ Gal­ap­agos, Ekvador, mai. • Í jul­i var Watson og Farl­ey enn í ekvadorianskum farvatni, hetta er tað seinasta, ið greinaskrivarin hjá The New Yorker nevnir um Watson. • Ætl­anin hjá Watson var at fara til­ »Grand Banks« út fyri New Foundl­and at gera mótmæl­isatsóknir móti botntrol­ing. Síðan so »møgul­iga til­ Ísl­ands at mótmæl­a hval­aveiðu har.« Men í jul­i avger hann ikki at fara norður til­ New Foundl­ands, men at verða verðandi á l­eiðini kring Gal­ap­agos. Í síðstu novemburdøgunum skal­ Watson hal­da fyril­estrar í avstral­skum býum. ” Sambært The New Yorker: Abbi Watson, Otto Larsen, var dani. Hesin varð, sum tanáring­ ur, útvístur úr Danmark, tí hann ikki vildi níga fyri drotningini. Tvey ár undan fyrstu vitjan hansara í Føroyum varð hann í Kanada handtikin í sambandi mótmæl­istil­tøk ímóti kóp­aveiðu. Hann sat í varðhal­di í fl­eiri dagar og skip­ hansara var tikið frá honum. Men sjónl­eikarin Mike Farrel­l­, kendur frá l­eikl­utinum í skemtirøðini »M*A*S*H« sum Cp­t. B. J. Hunnicut, betal­di l­oysigjal­dið. Watson sl­ap­p­ eisini undan ákærunum og fekk skip­ið, Sea Shep­herd II, aftur. 1983: M*A*S*H hjálpir Watson »...Tá ið vit koma, so doyr eingin hvalur!« ­ Paul Watson við ný sælendskar fjølmiðlar.