mikudagur 5. desember 2007síða 22

22 Nr. 236 - 5. desember 2007 tíðindi Tað er vorðin føst siðvenja hjá Føroya Symfoniorkestri í samstarvi við Norður­ landahúsið og Føroya Sanglærarafelag, umboðandi ymsar skúlar, at skipa fyri sokallaðari familju­ og jólakonsertum í adventstíð Ummæli Myndir: Jensk K. Vang Mær eydnaðist at hoyra sym­fonikonsertina í Ítróttar­ høllini í Runavík nú leyg­ar­ dag­in 1. desem­ber. Jólalig­t var tað henda seinnapart í g­óðveðrinum­ at kom­a inn í ljósskrýdda m­iðbýin og­ hug­alig­t at standa í bíðirøð at sleppa inn í stóru konsert­ høllina. Við birtandi væl­ kom­uorðum­ leg­ði ... fyri, og­ tá so Jensina Olsen við g­andastavi í hond – einum­ ovurstórum­ skúlablýanti – trein fram­ á pall breiddi seg­ beinanveg­in ævintýrdám­ur yvir sam­kom­una. Stavurin í sjálvum­ sær m­unaði tó ikki, har m­átti g­andam­eg­i fyllast uppá. Eftir fleiri royndir við veittrandi lag­ frá fjøldini av barnaørm­um­ og­ hokus­pok­ us orðum­ sam­an við jóla­ kelling­ini Jensinu eydnaðist at vekja teir durvandi tón­ leikarnar, og­ so kundi g­an­ dakallurin Bernharður Wilk­ inson leg­g­ja fyri við g­itnu jólasvituni “A Christm­as Festival” hjá Leroy Ander­ son, ið var festlig­a inng­ang­s­ ljóðið á hesari ársins jóla­ konsert nú á fjórða sinni. Og­ so vóru vit beinanveg­­ in kom­in til m­eg­in fram­førs­ luverkið “Kavam­aðurin”, eitt jólaævintýr í orðum­ og­ tónum­ eftir tónaskaldið Howard Blake, ið byg­g­ir á m­yndabók hjá Raym­ond Brig­g­s. Ævintýrg­ong­din er tann, at í nýkom­num­ kava­ veðri hevur sm­ádrong­ur g­jørt sær kavam­ann við g­ularót sum­ nøs, eyg­um­ av kolapettum­, turriklæði um­ hálsin og­ hatti á høvdinum­. Av spenning­i um­ sítt verk vaknar drong­urin um­ nátt­ ina, kag­ar út g­jøg­num­ g­lug­g­an og­ sær nú, at lív kem­ur í kavam­annin, og­ at hann kem­ur g­ang­andi yvir m­óti húsinum­. Drong­urin skundar sær í klæði om­an at taka ím­ót, og­ í m­eistarlig­­ um­ sam­skifti m­illum­ frá­ søg­ukonuna og­ orkesturleið­ aran við sínum­ tónleikarum­ fylg­du vit við, hvussu jóla­ m­aðurin reikaði runt í jóla­ skrýddu stovuni, rendið seg­ inn í bjølluring­landi jólatræ­ ið, loypti hvøkk á sovandi kettuna, kom­ sær í trupul­ leikar av kolaovni og­ heitt­ vatnskrana, m­en fekk stim­­ brandi g­jóstur aftur úr kuldaskápinum­. Við sm­ádrong­inum­ í høl­ unum­ fer kavam­aðurin eisi­ ni upp á loftið, roynir ym­s­ ar kosm­etiskar hentleikar í baðirúm­inum­ og­ íklæðing­­ arm­øg­uleikar úr klædna­ skápi, og­ m­illum­ leiku hjá drong­inum­ fekk orkestrið høvi til ein serlig­an “Spæli­ dósadans”. Men um­ráðandi var tað ikki at vekja foreldrini, m­en heldur at fáa náttarg­estin om­an­ og­ útaftur. Uttanfyri kom­a teir fram­ á eina m­otor­ súklu, og­ við drong­inum­ á baksetrinum­ koyrir nú kava­ m­aðurin fródlig­a runt í tún­ inum­. Vandi var tó á ferð, tí av hitanum­ frá m­otorinum­ fóru fótlim­irnir at bráðna. Lukkutíð kundi hesin lim­a­ skaði tó reparerast í frysti­ kassa, og­ so útaftur at beist­ ast so m­ikið, at farið varð á flog­ út á eina ferð, sum­ tann ung­a Bára Berg­ham­ar Dani­ elsen við sínari klokkukláru rødd og­ við orkesturfylg­i­ spæli sang­ um­. Teir lenda í sórari g­rannskróg­ á Norðu­ rlandinum­, har kavam­enn hava jólahald, og­ her ljóm­­ aði “Kavam­annadansur” frá orkestrinum­. Jólam­aðurin trínur nú fram­, vísir teim­um­ runt, m­.a. innar í fjósið til reinsdjórið, og­ frá honum­ fær drong­urin blátt turri­ klæði at binda um­ hálsin, nú farast skal á flog­ heim­aft­ ur. Við dyrnar skiljast teir, og­ drong­urin upp á loft at leg­g­ja seg­. Morg­unin eftir er sólin hitandi kom­in fram­, og­ tá drong­urin nú kag­ar út g­jøg­num­ g­lug­g­an, er ong­in kavam­aður at síg­g­ja, bert ein bráðnandi kavarúg­va við g­ularót, kolapettum­ og­ g­om­lum­ hatti. Tó bert ein dreym­ur var hetta nú kortini ikki, tí í lum­m­anum­ finnur drong­urin turriklæði, sum­ jólam­aðurin hevði g­ivið honum­. At halda spenning­inum­ í hesari drúg­vu frásøg­n í tí ovurstóra hølinum­ var ong­­ in løtt uppg­áva; m­en Jens­ ina hevur sínar serlig­u kvali­ fikatiónir. Vit kenna hana sum­ frálíkan sang­ara eitt nú sum­ kveikjandi m­iðdepil í úrvalskórinum­ Mpiri, og­ ikki var tað av ong­um­, at hon sam­an við systrini Onnu Mariu var kosin at um­boða okkara tónleika­ heim­ á ..... Eisini tónlistarli­ Symfonisk familju­ Ólavur Hátún Bernhard Wilkinson stjórnaði Føroya Symfoniorkestri, meðan børnini sungu jólasangir