mikudagur 2. januar 2008síða 19

Nr. 1 - 2. januar 2008 19 tíðindi ”Kært barn har mange navne”. Tað er kanska ikki júst eitt ”kært barn” einum kemur til hugs, tá tankarnar í síni reikan steðga við stóru kempuna inni í Gerði á Toftum. Men mongu nøvnini, sum kunnu knýtast til hansara, fingu meg til at nýta donsku máliskuna. Jacob inni í Gerði, Jacob á Kongshavn, Jacob á Sjó­ mansheiminum ella Jacob á Sandsøluni. Alt heiti sum hendan kempan í ávísum tiðarbilum hevur havt knýtt at sær. At fáa eitt heiti knýtt at sínum navni vitnar um at persónurin hevur gjørt seg bemerktan, ella er vorðin nærum eitt við heiti, ja kanska sjálv ímynd­ in av kørmunum um sítt virki. Men eisini tann sann­ roynd, at fleiri heiti eru knýtt at persóninum, vísir okkum at persónurin ikki var stagneraður ella fast­ frystur í einum virki, men hevði gávur og hug til at menna seg. Kom at kenna Jacob, meðan hann enn var ímynd­ in av skonnartini Kongs­ havn. Var smádrongur og kom tíðum, saman við mammu á gátt inni í Gerði, í heiminum hjá Leu og Jacob. Lea var ættað úr Sanda­ vági og fingu tey bæði sam­ an børnini Niclas, Nicolina og Anna. Seinni eru eftir­ komararnir blivnir fleiri, við tað at abbabørn og langabbabørn eru komin afturat. Grundin til okkara vitj­ anir var helst tann at Lea og mamma vóru systkina­ børn. Men kennskapur okkara bleiv sum tíðin leið til vin­ skap, serstakliga útviklaðist hesin vinskapur í tíðarbilin­ um Jacob og Lea vóru bestýrarapar á Runavíkar Sjómansheimi. Vit vóru mangir ungling­ ar, sum høvdu Sjómans­ heimið sum okkara til­ haldsstað um kvøldarnar, og so arbeiddi mamma í køkinum í eitt áramál. Fyri meg persónliga førdi hetta til vinarlag við Jacob og øll hansara, eitt gevandi vinarlag sum eg altíð havi verið sera takksamur fyri. Altíð, uttan nakað undan­ tak, føldu vit okkum væl­ komnar á sjómansheimið. Saman við Jacob og Leu, vóru Esmar Lamhauge sáli og Brynhild eisini ein part­ ur av leiðsluni á heiminum. Hesir báðir, í missiónini og gudstrúnni rótfestu menn­ inir, og konur teirra, høvdu alstóran týdning fyri ung­ dómin á staðnum, sum samlaðist á sjómansheimin­ um. Ikki minst týskvøldini, tá vikuliga andagtin var hildin, bleiv eitt satt saman­ treff. Eisini samkomurnar á sjómansheiminum í vik­ uni hvar missiónsvika var á Glyvrum, sita í minninum sum ríkar løtur. Jacob var ein kempa. Hann var av allar størstu monnum, við einum myndugleika sum sást upp á langan avstand. Harum­ framt var hann eisini ein andans kempa, við mynd­ ugleika á hesum øki. At hoyra hann greiða frá tildragilsum á lívsleiðini, hvat tað so var við anda­ ligum ella undirhaldsligum sikti, var fangandi sum hjá fáum. Hann hevði aftan fyri seg eitt ríkt og hendingaríkt lív, sum parteigari og einsa­ mallur eigari í fleiri skipum og so sjálvandi sandsøluni í Runavík. Hann átti, saman við øðrum, skonnartina Kongshavn og lýsir Magn­ us Dam Jacobsen sáli, í bók­ ini ”Í Grønlandi við Kongs­ havn”, Jacob sum eina heiðurliga kempu, andaliga so væl sum handaliga. Jacob keypti sluppina Pilot, sum hann nýtti til sandgrevstur. Tá Pilot fór á land og fekk so umfatandi skaða, at tað var ivasamt um tað loysti seg at gera hana aftur, keypti hann Rók, frá Skipafelagnum Føroyar, til sama arbeiði. Seinni keypti hann Ásu 2 frá sandsøluni í Havn. Síðan einkarsonurin so eis­ ini kom við í fyritøkuna, hava fleiri skip verið í fyri­ tøkuni. Trý skip við navnin­ um Burgundia, tvey við navninum Havsand. Í dag verður fyritøkan rikin av abbasynum og eigur fyri­ tøkan 6 skip. Jacob bleiv einkjumaður í 1999, tá Lea hevði runnið sítt lívsskeið. At blíva einsa­ mallur eftir eitt langt og hendingaríkt hjúnarlag, má vera ein undarlig kensla og má umframt reint praktisku broytingarnar, eisini føra til kensluligar byltingar í einum. Hesar broyttu umstøður merkti Jacob og sást skil­ liga at tær ávirkaðu hann. Tí kom tað als ikki óvart á, tá tað frættist at hann hevði funnið saman við Hanniteu. Trúgv móti síni andaligu sannføring, ynsktu tey at innganga hjúnarlag hóast høgan aldur. Tíverri untist teimum ikki langt hjúnarlag, við tað at Jacob bleiv merktur av sjúku og fyri stuttum andaðist 91 ára gamal. Hannitea bleiv trúføst við hansara lið heilt at deyðans gátt. Jacob er farin um sýn. Helst kendi hann angan av fríari fløtum, nú jarðiska tjaldbúðin var blivin hon­ um ov trong. Vit eru mong sum í takk­ semi minnast Jacob á Sjó­ mansheiminum og ynskja at lýsa frið yvir minnið um hann. SPG. Minningarorð um Jacob Højgaard M ó t t ø k a Í sambandi við at Hákun DjurHuus er settur stjóri hjá elfelag­num SEV frá 1. januar 2008 verður almenn móttøka fríggjadagin 4. januar 2008 kl. 15-18 á skrivstovuni hjá SEV, Landaveg­ur 92, Tórshavn. Øll eru hjartaliga vælkomin! Vinarlig heilsan Leivur Hansen Stýrisformaður Brátt komu boðini um, at tú Jørgin ikki longur vart millum okkum. Bert fáar dagar framman undan vart tú saman við øðrum heima hjá okkum og vitjaði, væl hýrdur, blídligur og skemtingar­ samur, sum vit so væl kendu teg. Orð tíni vóru væl vald, soleiðis eisini hendan dagin. Orsøkin til vitj­ anina hendan dagin, var tann, at NSÍ á fyrsta sinni hevði vunnið meistara­ heitið í tí bestu deildini. Altíð hevur tú verið ein trúfastur NSÍ’ari, og hevur tín lutur ikki ligið eftir, tá talan er um at taka tøk fyri NSÍ. Soleiðis vart tú eitt skifti limur í bæði starvsnevndini og fótbólts­ nevndini hjá NSÍ, í fótbóltsnevndini eitt skifti sum formaður. Serliga nógv brendi tú fyri ungdómsarbeiðinum hjá NSÍ. Tíni nærmastu valdu tí, at tey sum vildu minnast teg og senda tær eina seinastu heilsan, kundu lata eina gávu til ungdómsarbeiðið hjá NSÍ. Vit takka hjartaliga fyri hesa stórfingnu gávu. Saknurin hjá tykkum sum eftir sita er væl skilj­ andi stórur, og nú á jólum leitaðu tankar okkara til tykkara við samkenslu. “Tí at so elskaði Gud heimin, at hann gav son sín, hin einborna, til tess at ein og hvør, sum trýr á hann, ikki skal glatast, men hava ævigt lív.” Takk Jørgin Dánial Petur Hansen formaður í NSÍ Til minnis um Jørgin Johansen Dagurin 3. januar. Enokur, sum gjørdist 365 ára gamal (Mós., 5, 21­24). Navnið merkir vígdur ella royndur. Hervið verður gjørt kunnugt, at okkara kæri faðir, verfaðir, abbi og langabbi Karl Jacob Sigvardsen frá Gjógv andaðist á Landssjúkrahúsinum nýggjársaftan 102 ára gamal. Farið verður úr kapellinum mikukvøldið 2. januar kl. 18.00. Jarðarferðin verður úr Gjáar kirkju hósdagin 3. januar kl. 13.30. Sungið verður úr sálmabókini. Vegna familjurnar Petur Jacob, Ásfinn og Rigmor Tey, ið ynskja at minnast Karl Jacob, kunnu lata Gjáar kirkju eina gávu.