hósdagur 3. januar 2008síða 12
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
12
Nr. 2 - 3. januar 2008
Sosialurin
Marknagil eigur
eisini at umfata
Studentaskúlan
SAMBAND
eirikur liNDeNSkov
eirikur@SoSiAluriN.fo
tlf 341800
viðmerkingar
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Redaktiónsleiðari: Kári Mikkelsen
karim@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Marknaðarleiðari: Gudny
Langgaard gudny@sosialurin.fo
Birgir Waag Høgnesen birgir@sosialurin.fo
Joan Abrahamsen joan@sosialurin.fo
Henrietta Hammer henrietta@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Snorri Brend snorri@sosialurin.fo
Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo
Rigmor Dam rigmor@sosialurin.fo
Rólant Waag Dam rolant@sosialurin.fo
Niels Uni Dam nielsuni@sosialurin.fo
Leo Poulsen leo@sosialurin.fo
Dorit Hansen dorit@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Eydna Skaale eydnaskaale@sosialurin.fo
Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Teitur Joensen teitur@sosialurin.fo
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Mánadagsblaðið Mán.kl. 10
Frí. kl. 15
Frí. kl. 12
Frí. kl. 12
Týsdagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Mikudagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Hósdagsblaðið
Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Frí. kl. 09
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39 mm og rúmið millum teigarnar er 4 mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blað leiðsl
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Kykmyndir:
Alvin Ellebye Andersen alvin@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
epost: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 228814
epost: aki@sosialurin.fo
epost: dagfinn@sosialurin.fo
!!! Haldarar
sum ikki hava fingið blaðið, kunnu
ringja til 341818 og boða frá,
leygardag tó frá kl. 11.0013.00
Uppseting/prent:
Uppseting: Sosialurin
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.frí. 816
Tórsgøta 1, 100 Tórshavn
Tel. 341800, Fax 341801
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
varp@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadagfríggjadag klokkan 1330
Alt ov ofta síggja vit, at góðar loysnir fyri
føroyska samfelagið verða blokeraðar av smølum
seráhugamálum. Vit síggja tað í kjakinum um,
hvussu samfelagsútbyggingin skal fara fram, og
hvar ymisk ting skulu liggja. Tað er ikki altíð, at
tað eru smáu økini ella útjaðarin, ið vilja fremja
seráhugamál í andsøgn við bestu samfelagsloysnina.
Eitt margháttligt mál um lokal seráhugamál liggur
mitt í høvuðsstaðnum.
Mitt í høvuðsstaðnum liggur ein skilagóð ætlan um
ein skúladepil við Marknagil, har ætlanin er at savna
Tekniska Skúla og Handilsskúlan í ein og sama depil.
Hetta sparir rakstur og vil skapa fyrimunir við at
kunna samskipa lærugreinar og harvið geva størri
útboð til næmingarnar, sum hóast alt eru teir, sum
tað heila snýr seg um. Alt í alt ein skilagóð ætlan,
sum burdi verið framd skjótast gjørligt.
Tó er eitt, sum manglar. Hin stóri miðnámsskúlin í
høvuðsstaðnum, Føroya studentaskúli og HF Skeið,
vil ikki gerast partur av ætlaða Skúladeplinum.
Hann vil sleppa at vera verandi í Hoydølum.
Grundgevingarnar eru ymiskar. Summi vilja vera
við, at studentaskúlin er so nógv øðrvísi enn
hinir skúlarnir, og tí stendur seg best við at liggja
einsamallur. Hetta burdi ikki verið so, eftiersum
bæði Tekniski Skúli og Handilsskúlin lata prógv, sum
eru á sama støði sum tey, ið Studentaskúlin letur.
Eisini hevur verið ført fram, at skúlin ikki má flytast
úr náttúruperluni í Hoydølum, har hann hevur
ligið í dekadur. Slíkar grundgevingarnar eru ikki
haldgóðar. Tað eru sama grundgeving, sum man
hevur hoyrt, tá almennar skrivstovur o.a. hava verið
afturlatnar úti á bygdunum. At okkurt hevur ligið á
einum stað í áratíggjur, er ikki nóg góð grund til ikki
at flyta, um nú rakstrarligir og fakligir fyrimunir eru
við at flyta virksemið.
Tað er sjálvsagt, at studentaskúlin eisini skal vera
partur av nýggja skúladepilinum í Marknagili. Tað
má sigast at vera politiskt ryggloysi, at man ikki
hevur gjørt hetta púra greitt fyri teimum, ið vara
av studentaskúlanum í Hoydølum. Tað ber ikki til,
at skattgjaldarin skal brúka nógvar milliónir eyka
uppá skúlabygging í Hoydølum, bara tí at summi
ikki vilja flyta úr einum staði í Havnini í eitt annað.
Henda samgongan hevur ikki víst rygg í hesum máli.
Vónandi fer tann næsta at gera tað.
Hvussu skal tað vera at flyta skúlar og almennar
tænastur kring landið, tá vit, vegna seráhugamál,
ikki fáa framt eina sjálvsagda skúlaflyting
innanbýggja í Havnini? Og hvør sigur, at vit fáa
ein verri studentaskúla fyri tað. Vit eru eisini
tvingað til í framtíðini, skal blokkurin minkast
ella droppast, sum nógvir politikarar vilja tað, at
skipa skúlaútbyggingar, soleiðis at vit sleppa undan
dupultfunktiónum. Hetta mál eigur at verða týðandi
partur av komandi valstríði.
Tað kom neyvan óvart á
nakran, at føroysku børnini
kláraðu seg minni væl í
PISA-kanningini, men tað
er alt ov lætt at leggja alla
ábyrgdina á lærarar, hølis-
viðurskiftir og ústýr ann-
ars. Orsøkin er helst meiri
fundamental enn so, nevni-
liga tann málsligi sam-
skiftistrupulleikin og
hurlivasin innan fak-
terminologiina.
Tann málsligi samskiftis-
trupulleikin er íkomin tí
verandi føroyska skriftmál-
ið ikki nøktandi umboðar
føroyska málið, men í alt
størri mun líkist einum
nýføroyskum esperanto, ið
meiri fremmandager enn
upplýsir. Børn og vaksin
hava mangan ilt við at
skilja sítt “egna” mál í hesi
nýføroysku esperanto
útgávuni og kunnu tí lætt
enda sum funktionellir
analfabetar.
Hyggja vit eftir fak-
málinum í matematik,
fysik, kemi, biologi ella
geografi so stendur enntá
verri til. Mangan er ongin
associasiónsmøguleiki ella
hugsamband millum
fakmálið, sum vit vanliga
kenna tað og sum londini
uttan um okkum brúka og
hetta babylonska nýfør-
oyska fakmálið, ið uttan
nakra lógarheimild verður
kroyst niður yvir børnini.
Foreldur, ið annars eru
vanliga dugnalig og ynskja
at hjálpa sínum børnum,
standa mangan líka so
spyrjandi sum børnini.
Hetta er onki minni enn
grov málslig happing at
taka móðurmálið fra fólki,
og er helst eisini brot á
vanlig mannarættindi.
Avleiðingarnar av at eins-
rætta og heilavaska onnur
kenna vit frá søguni, so
kanska áttu vit at steðga
hesum málsliga ørskapi-
num, áðrenn størri skaði
hendir. Útsøgnin hjá eystur-
ríska filosoffinum Ludvig
Wittgenstein (1889-1951)
um at eingin kann hugsa
longri enn hann hevur mál
til, tykist tíverri at raka
føroysku børnini í ólukku
máta, fremmandagjørd á
sínum egna máli.
Samanbera vit úrslitið av
PISA-kanningini við eitt
nú føroysk tónleika avrik,
so er stórur munur. Úrmæl-
ingar úr Eysturoynni hava
júst vunnið eitt heimsmeist-
ara heiti í London, men teir
hava heldur ikki purismuna
at sláast við.
Ein glotti er tó at hóma.
André Niclasen gav í
summar út bók ið hann
nevnir: FØROYA MÁL Á
MANNA MUNNI –
móðurmálið og málrøkt.
Eitt kærkomið íkast til
málsligt ríkidømi fyri tey
sum ynskja eitt relevant,
livandi og viðkomandi
nútíðar føroyskt mál. –
bæði í skrift og talu.
Er vána úrslitið av PISA – kanningini
ein fylgja av málsligari happing?
REgIN EIKHóLM
Aftan fyri ein hvønn
succesríkan mann stendur
ein kvinna
Í gomlum tíðum var
greitt uppgávubýti millum
mann og kvinnu. Maðurin
skaffaði føði og pening til
heimið, og hevði tey álitis-
størvini sum vóru uttanfyri
heimið. Kvinnan hevði
ábyrgd av at matgera,
halda reinføri, ansa børn-
um og hava umsorgan fyri
gomlum og óhjálpnum í
familjuni. Tá tíðirnar broytt-
ist var væntandi, at alt fór
at gerast lættari. Hjá monn-
um var uppgávubýtið tað
sama sum altíð: skaffa
pening og føði til familjuna
og passa álitisstørv uttan-
fyri heimið. Tá kvinnurnar
fóru út á arbeiðsmarknaðin
gjørdist stóri spurningurin:
Hvør skal ansa børnum,
gomlum og óhjálpnum? Jú,
í fyrstani var tað langomm-
ur, ommur, mostrar, fastrar,
systrar og døtrar, inntil tær
so eisini fóru út á arbeiðs-
marknaðin. So hvørt sum
kommunurnar fingu
kvinnuliga umboðan,
komu barnagarðar og
kommunal barnaansing. At
enda kom heimahjálpin, og
fungeraði ómetaliga væl í
fleiri ár. Tær tóku sær av
sjúkum, gomlum og
óhjálpnum í egnum heimi.
Men tá myndugleikarnir so
skuldu spara pening – og
løgtingið onga kvinnuliga
umboðan hevði – gekk tað
fer eftir fer út yvir heima-
røktina, so tað gjørdist ein
stór skomm. So komu
eldrasambýlini, her hildu
myndugleikarnir helst, at
tað var bíligari at savna
gomul fólk saman. Tað
einasta hesi gomlu fólkini
høvdu í felag var, at tey
eru gomul. Tíbetur komu
røktarheimini. Vælútbúgv-
in fólk røkta tey gomlu og
óhjálpnu. Næstan øll hesi
starvsfólkini eru kvinnur,
og tey hava enn onga
umboðan á tingi. Nú skal
sparast aftur, skorið verður
niður av starvsfólki fer
eftir fer, og kvinnurnar
renna skjótari enn kvinnur
nakrantíð hava runnið.
Góðu kvinnur, komið
fram, stillið tykkum undir
liðina á manninum, og veljið
eina kvinnu inn á ting!
ELIN VANg
Vísandi til grein á portal.
fo 1. januar 2008 ”Fólka-
floksungdómur fyri
skrásettum parlag” vil eg
gera vart við, at úttalilsið
stóð fyri mína egnu
rokning. Portal.fo vísti til
kjak.fo, har eg í eini
viðmerking segði mína
meining um eitt nú
skrásett parlag. Eg sum
forkvinna í HUXA tosaði
ikki fyri ungmannafelagið,
men tað var mín egna
meining. HUXA er eitt
felag, har vit á teimum
etisku økjunum hava
okkara egnu sannføringar.
Vit eru ymisk og hava
ymiskar hugsjónir á
teimum etisku økjunum.
Annars vil eg ynskja
øllum eitt gott nýggjár og
takka fyri tað brátt farna.
BjøRK OLSEN
Hvønn skal eg velja, kall ella kvinnu?
Útsøgn stendur fyri mína egnu rokning