fríggjadagur 11. januar 2008síða 8

Vikuskifti 8 Hin­veg­in­ heldur hon­, at n­ú vit eru kosin­ sum n­r. 1 á listan­um yvir óspilt oyg­g­jasamfeløg­ í heimin­um, er tað ein­ upplag­dur møg­uleiki hjá okkum at g­erast meira “g­røn­”. - On­g­in­ politiskur flokkur hevur en­n­ promoverað seg­ sum ein­ g­røn­an­ flokk, hetta haldi eg­ er ein­ seriøsur man­g­ul, og­ leg­g­ur ikki upp til, at fólk g­erast meiri tilvitað um n­attúrun­a. Greið politisk stevn­umið eru aln­eyðug­. Um vit ikki skulu hava n­áttúrun­a, sum okkara stórsta tilfein­g­i, hvat hava vit so at bjóða ferðafólki uttan­ífrá ein­s og­ okkara eg­n­u. Hví so koma aftur hen­daveg­in­ og­ seta búg­v. Vit mug­u raðfesta n­áttúrun­a høg­t. Eitt n­ú síg­g­ja vit ofta byg­g­iætlan­ir fara í g­on­g­d, har arbeiði so brádlig­a verður steðg­að, tí loyvin­i ikki eru í lag­i. Her man­g­la aftur g­reið stevn­umið. Og­ on­ki an­n­að lan­d, í verðin­i, hevði g­óðtikið, at n­áttúran­ var fyri slíkari n­iður- pín­in­g­, sum okkara, orsakað av seyði. Um vit hálveraðu seyða- stan­din­, hevði g­rasið kan­ska kun­n­að komið fyri seg­, og­ tær urtir, ið ætla at koma upp, høvdu kan­skað sloppið. Hevur fylgt dreyminum Ag­n­es hevur fylg­t dreymin­um og­ g­in­g­ið sín­ar eg­n­u leiðir. Og­ júst leiðin­a til Føroya, og­ Suðuroyn­n­a, vón­ar hon­, at alt fleiri við hen­n­i fara at velja. – Vit stan­da á g­áttin­i til ein­a kollveltin­g­ á politiska økin­um. Fyri fyrstu ferð uppliva vit, at politisku flokkarn­ir promovera seg­ við kvin­n­um á listun­um, og­ hava tað sum eitt evn­i. Eisin­i saman­leg­g­in­g­ av smáum ein­dum er eitt n­ýtt fyribryg­di. Hetta er sera positivt, og­ rokn­ast kan­n­ við, at tey, sum velja at flyta heim- aftur, eru ressourcesterk fólk, ið verulig­a yn­skja broytin­g­ar, og­ at uppbyg­g­ja n­akað. Og­ kan­ska hava vit ein­a ábyrg­d, okkara ættarlið, ið hevur fin­g­ið so g­óðar útbúg­v- in­g­armøg­uleikar, at koma aftur hen­daveg­in­. Tað er trupult, um ein­ yn­skir sær karrieru og­ at vin­- n­a n­óg­var pen­g­ar, men­ um áhug­in­ er at byg­g­ja sítt eg­n­a upp, eru Føroyar, og­ serlig­a Suðuroyg­g­in­, helst eitt sera g­ott boð, sig­ur Ag­n­es. Nr. 8 • 11. januar 2008 Man­g­lan­di kjak her suðuri, um okkara støðu í samfelag­n­um, er orsøkin­ til hesa g­rein­arøð, g­run­dað á samrøður við seks kvin­n­ur í Suðuroyn­n­i. Vit eru ikki von­ við at spíðska pen­n­in­ og­ sig­a okkara hug­san­ almen­t. Og­ als ikki kvin­n­urn­ar. Men­ n­óg­var hava hug­san­ir og­ mein­in­g­ar um, hvussu vit í framtíðin­i møg­ulig­a kun­n­u koma burturúr hesi støðun­i við stag­n­atión­ og­ fráflytin­g­. Kvin­n­urn­ar eg­ hitti eru: Sún­hild Holm, An­n­a B Samuelsen­, An­n­ika Næs Johan­n­esen­, Ag­n­es Mols Morten­sen­, Ag­g­i Ásg­eirsdóttir og­ Kirsten­ Strøm Bech. Hetta er fjórði partur. Kvinnur í Suðuroy Agnes hevur fylgt dreyminum og gingið sínar egnu leiðir. Og júst leiðina til Føroya, og Suðuroynna, vónar hon, at alt fleiri við henni fara at velja.