hósdagur 7. juni 2001síða 6

Nr. 106 - 7. mai 2001 11 gult10 cyan10 magenta10 svart10 gult11 cyan11 magenta11 svart11 Nr. 106 • hósdagur • 7. juni 2001 • 75. árgangur • www.sosialurin.fo Hondbóltssambandið fer ikki at tekna A- landsliðini í mans- og kvinnuhondbólti til komandi undankapp- ingarnar. Grundgev- ingin er, at fíggjarligi parturin er alt ov tungur HONDBÓLTS- LANDSLIÐ Jákup Mørk Tað vakti mikla gleði mill- um hondbóltsáhugaðar før- oyingar, tá HSF á vári í fjør boðaði frá, at nú fór ar- beiðið kring A-landsliðið aftur í gongd. Eitt arbeiðið, sum annars hevði ligið stilt í nærum 15 ár. Eingin ivaðist í, at hetta fór at verða sera mennandi fyri heimliga hondbóltin, og fleiri vóru eisini á einum máli um, at skal hondbólt- urin vera fyri eini støðugari menning, er neyðugt við altjóða avbjóðingum. Ov dýrt Hóast talan ikki gjørdist um nakran sigur í undan- kappingunum, so vóru før- oyingar tó vitni til, at lands- lið okkara saktans kundu standa seg í hesum høpi. At tey so avgjørt ikki gjørdu seg til skammar á nakran hátt, hóast mótstøðan sjálv- sagt var sterk. Menninir leiktu móti Rumenia, Sveis og Litava, og ikki minst var fyrri dysturin móti Sveis ein stór uppliving. Kvinn- urnar leiktu tveir dystir móti Svøríki, og eftir at rist premieru nervarnir av sær eftir fyrra dystin, vórðu áskoðarar og sjónvarps- hyggjarar vitni til ein sera undirhaldandi seinna dyst, tó at kvinnur okkara eisini taptu hendan. Alt hevur tó sín prís, og tað hevði altjóða luttøkan hjá HSF so avgjørt eisini. Í hesum føri var prísurin eitt munandi hall í ársrokn- skapinum hjá HSF. So- mikið stórur var kostnað- urin av hesum, at avgerð nú er tikin um at repa seglini, sum tikið verður til. – Tað er snøgt sagt alt ov kostnaðarmikið at reka hondbóltslandsliðini, og tí hevur nevndin í Hondbólts- sambandinum gjørt av at repa seglini. Soleiðis sigur formaðurin í HSF, Petur Ove Petersen, sum tó leggur dent á, at avgerðin ikki er eitt farvæl til altjóða hondbóltin. – Vit hava gjørt av, at eingin tilmelding verður til komandi undankapping- arnar, men framyvir er ætlanin, at vit fara at taka lut í EM-undankappingun- um. Hesar eru annað hvørt ár, men býttar soleiðis, at menninir og kvinnurnar ikki spæla sama árið. Ov fáar inntøkur At tað er kostnaðarmikið at fara undir landsliðsarbeiði, visti nevndin í HSF longu av, tá farið var í holt við hetta arbeiðið aftur. Vón- irnar vóru tá, at hetta kort- ini kundi fara at bera til, og vóru vónirnar í stóran mun knýttar at sponsorinntøk- um, sum saman við sølu av atgongumerkjum skuldu vera lunnarnir undir arbeið- inum. Eisini hava feløgini rindað sín part av hesum, tí tíggju krónur av hvørjum seldum atgongumerki fara til HSF, eins og feløgini eisini hava latið eitt ávíst gjald fyri hvønn landsliðs- leikara. Trupulleikin er tó bara, at hetta ikki hevur verið nóg mikið. Til dømis er enn eingin høvuðsstuðul funnin til A-landsliðini, hóast tað sjálvandi hevur verið gott ískoyti, at Føroya Tela og Coca-Cola hava stuðla ávíkavist lands- og steypa- kappingini. Tá HSF heldur ikki hevur somu møgu- leikar sum eitt nú fótbólt- urin í samband við sjón- varpsgjald og inntøku fyri luttøku, sigur tað seg at kalla sjálvt, at tað er trupult at fáa endarnar at røkka saman. Eitt nú vísir for- maðurin í HSF á, at sambandið mátti rinda Sjónvarpinum pening fyri at senda beinleiðis frá seinna dystinum hjá kvinnulandsliðinum. Høvuðsstuðul søkist Hóast tú ikki fært formann- in at siga tað, so kundi bent á, at ein sterkur høvuðs- stuðul kundi borgað fyri, at landsliðsarbeiðið kundi hildið fram í óbroyttum líki. Tað kann eisini tykjast merkisvert, at áhugin ikki er til staðar fyri hesum. Føroyar eru nevnliga eitt somikið lítlar, at orkan til at gera vart við seg úteftir er rættiliga avmarkað. Hjá teimum fyritøkum og vinnugreinum, sum hava tørv á at seta Føroyar á altjóða kortið, er tí lítið at ivast í, at ítrótturin er eitt frálíkt umboð fyri Føroyar. Eitt nú ber neyvan til at gera upp í pengum, hvussu nógvar lýsingarkrónur skuldu til, fyri at geva Føroyum ta umrøðu, sum t.d. fótbólturin hevur givið. Eitt tílíkt umboð kundi hondbólturin uttan iva eisini ment seg til, um karmarnir til tess vóru nóg sterkir, og tí má staðfest- ingin hjá HSF um fíggjar- ligu byrðuna metast at vera stórt spell. Hornasteinurin varðveittur Sum nevnt omanfyri, so verður altjóða luttøkan av mongum mett sum avger- andi fyri eini støðugari framgongd í hondbóltinum. Tað er eingin loyna, at hava leikararnir bert heimligu kappingina at hugsa um, er skjótt, at avbjóðingarnar tykjast lítlar og ongar. Tí er einki at ivast í, talan er um eitt stórt bakkast ítróttarliga, at altjóða lut- tøkan verður somikið av- markað. Eisini tí hetta kann gerast ein forðing fyri einum framhaldandi lands- liðsarbeiði. Nakað sum eisini varð ført fram sum sera týdningarmikið, tá tikið varð samanum lands- dystirnar í vetur. Skal nakað gleðiligt finn- ast í boðunum frá HSF, so er tað tó, at ongar ætlanir eru um at sleppa arbeiðin- um við yngru landsliðun- um. Hetta arbeiðið varð raðfest fram um arbeiðið við A-landsliðunum, tá far- ið varð undir landsliðs- hondbóltin, og fleiri vóru eisini, sum fegnaðust um hetta. Hetta tí arbeiðið við yngru landsliðunum til eina og hvørja tíð eigur at metast sum hornasteinurin undir arbeiðinum við A- landsliðnum. So leingi sum hesin hornasteinur verður varð- veittur, eru framvegis vónir fyri, at vit í framtíðini aftur kunnu fáa eitt meira støð- ugt arbeiði við A-lands- liðunum. Hondbólturin repar seglini Hóast talan ikki er um eitt endaligt farvæl, so er einki at ivast í, at tað rakar meint á bæði leikarar og áskoðarar, at aktiviteturin um hondbóltslandsliðini nú verður minni – Tað er snøgt sagt alt ov kostnaðarmikið at reka hondbóltslandsliðini, sigur formaðurin í HSF Herborg og Ingólvur í rætta essinum Tey hava funnið eydnuna sum arbeiðsfelagar og hjún. Tey eru altíð í góðum lag, og tey duga at siga søgur. Vit hava hitt Herborg og Ingólvur á teirra arbeiðsplássi Miðsíðurnar Dorus trívist uttan spaka Tá hann fyri hálvum øðrum ári síðani gjørdist 80 ár, gavst hann at arbeiða. Men Dorus Johannessen hevur ikki sett seg heima at kúra fyri tað s. 20–21 Norðoyastevnan 2001 Arnfríð bjóðar av Sangfuglurin úr Klaksvík ætlar at royna síni sangevni til tað ítarsta, og hon droymir um eitt gjøgnumbrot uttanlands s. 14–15 C M Y K 11 10