fríggjadagur 1. februar 2008síða 14
‹ fyrra síða allar 76 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
14
Nr. 23 - 1. februar 2008
Tíðargreinin
… Samlaða starvslønarjáttanin svarar til eina skiparaløn
hann klára seg við um mánaðin
næstu trý árini.
Tit, sum samráðast um sam
gongu, latið tað verða felt í
samgonguskjalið, at nakað
munagott verður játtað til
Mentanargrunnin. Latið eitt nú
fimm føroyingar fáa trý ára
starvsløn í januar komandi ár.
Latið fimm fáa eitt ára starvs
løn. Økið játtanina fimm ferðir
longu nú.
Tað eina útilokar ikki hitt
Fyrrverandi blaðstjórin hjá
mær, Jan Müller, plagar at taka
til, at tað eina útilokar ikki hitt.
Slíkur hugburður slóðar fyri
víðskygni. Eg eri ikki móti
sandoyartunnlinum ella
nøkrum øðrum tunnli. Tit
kunnu umhugsa í løgtinginum
at longja fíggingina av hesum
tunnli við einum ári, tá eru
longu tøkur peningur, sum
kann nýtast til mentan, soleiðis
at tað munar.
Mentan kann gerast til
nógvar pengar, geva tit teimum
sum hava hug til hetta yrkið
umstøður at arbeiða undir. Og
her meini eg, at mentan kann
vera flaggberi saman við
vinnulívi úti í heimi.
Fær Mentanargrunnurin nóg
stóra játtan og kann føða eini
100200 føroyingar um árið
innan tær listarligu greinarnar,
fólk, sum hava árræði og evni
at fáast við skapandi mentanar
ligt virksemi, so kann tað
verða, at onkur av hesum slær í
gjøgnum 10. hvørt ár úti í
heimi, og tá síggjast Føroyar í
altjóðagerðini. Amerikanarar
hava eitt sigandi hugtak. “Geri
eg sum eg altíð havi gjørt, so
verður tað sum tað altíð hevur
verið.”Vilja okkara politikkarar,
at tað skal verða sum tað altíð
hevur verið við okkara mentan?
Hugsi tykkum hvussu stóra
reklamu grannatjóð okkara
Ísland hevur havt at teirra
mentanarberum, eitt nú Bjørk
og fleiri av rithøvundunum, fyri
ikki um at tala um myndskap
andi list.
William Heinesen, Jørgen
Frans Jacobsen, S.J. Mikines,
Ingálvur av Reyni eru deyðir.
Er tíðin ikki komin at seta við?
Føroyingar eru eitt rættuliga
skapandi fólk, ein skapandi
tjóð.
Tað kann ikki vera rætt, at
rithøvundar, sum vilja hetta
yrkið burturav, verða tvungnir
at skriva siðsøgu, fyri at halda
hungurin burtur. Onki galið við
siðsøguni, hon er spennandi at
skriva. Tó ongin onnur rithøv
undagrein føðir ein rithøvund.
Eg havi ikki fíggjarligar
umstøður at seta meg niður í
eitt ár ella tvey at skriva eitt nú
eina skaldsøgu, hóast tað
brennir í mær at fáa umstøður
til tess og hvør kykna í mær
rópar á meg um at gera tað.
Hesar umstøður hevur tann
sum hevur fingið starvsløn.
Politikkarar seta kílar
Við at hava eina niðurpínda
játtan til Mentanargrunnin, eru
almennu Føroya við at klekja
tvey sløg av rithøvundum og
eisini tvey sløg av fólki, sum
fáast við listarligt arbeiði.Tað
eina slagið eru tey, sum fáa
tryggjaða løn frá Mentanar
grunninum, meðan tey arbeiða.
Tey kunnu seta eitt ár ella fleiri
av til at skapa eitt verk, og tey
eru ikki á sama hátt bundin av
fría marknaðinum, sum hini,
sum fíggja alt sjálvi, og eru
fullkomiliga bundin av tí tey
selja. Tey tørvar ikki fáa tíðina,
tey hava nýtt til verkið inn aftur
í sølu
Jóannes Nielsen kann skriva
hvat hann vil næstu trý árini.
Hann hevur ikki fíggjarligt tap
av tí. Hann hevur fingið
fullkomiligt listarligt frælsi, og
eg veit, at úrslitið verður, at
hann fer at ganga nýggjar
avdúkandi leiðir, júst sum hann
plagar, og júst sum ein
rithøvundur eigur at gera. Hann
kann verða samfelagsins
samvitska, uttan at verða hóttur
av húsagangi. Hann hevur
fortjent sína starvsløn. Ein,
sum er bundin at jólasøluni
eina, hevur ikki sama
møguleika, hóast eg ikki haldi,
at tit kunnu skuldseta meg fyri
at hava verið ótrúgvan móti
mær sjálvum í mínum
siðsøguliga
rithøvundavirksemi, og tað
hevur kostað pengar.
Ein verulig hækkan til
Mentanargrunnin, fleiri ferðir
ta játtan vit hava í dag, vil
beina føroyskt rithøvunda
virksemi og føroyskt listarligt
arbeiði á rætta leið. Listarligt
arbeiði skal verða erligt,
avdúkandi og djarvt. Tað skal
lýsa lívið og okkara umstøður
júst sum tær eru, og ikki eina
redigeraða behagandi mynd,
soleiðis sum fólk ofta vil síggja
sítt lív og sína søgu. Tað eru
listarligu avrikini sum ikki
behaga, íð nerta við tað sum vit
helst vilja tiga burtur, sum liva
víðari og geva okkum eina
sanna mynd av lívinum. Hini
hvørva, so skjótt tey eru komin
út.
Tí eigur tað almenna ikki at
ganga á odda við at sláa kílar
millum skapandi fólk. Ein og
hvør, sum hevur hug at seta seg
niður at gera nakað listarligt
arbeiði, hevur fortjent
mánaðarlønina upp á 22.000
krónur, í hvussu er í eina tíð,
soleiðis at hesin hevur
møguleika at vísa, um hann
kann fáa nakað frá hondini.
22.000 krónur geva ikki eitt
pláss á fyrsta klassa í føroyska
samfelagnum, men tey kunnu
geva skapannargleði, sum kann
gippa føroysku mentanina
ljósár fram í tíðina. Og sam
stundis, er talan um smáoyru í
mun til aðrar verkætlanir í
landinum.
He shows of his very best
He seems to be a friendly guy.
He makes a good impression
And this night he caught my eye.
His hand flies into my hand
”Hi, what is your name?”
I give him a smile and toss my hair
”Mike! can I ask the same?”
”´x´ is my name, how do you do?”
Smiles and sends me his eyes.
One hand is his, the other one pulled
”Fine, but I gotta fly.”
His face fades from my mind
In and out this night.
When all is closed and people crowd
The stranger is no where in sight.
Oh well, I guess that´s that
What more can I demand.
I only met him briefly
I only shook his hand.
The next day a friendship request
And of course he can be my friend.
An infatuation is growing inside
But it will probably end.
We write together, laughs and jokes
Yes I know, Cliché.
But that´s how it always starts
That´s how it started this day.
Me and the girls were at a party
We all were having a blast
Then suddenly a stranger arrives
Hey, it´s ´x´ from the past.
He looks my way, smiles and nods
Then walks out the door.
I lift my brow and make a `huh`?
Thinking whatever for.
Days go by, my head it spins
Why did he leave this night.
I wonder what he was thinking
Did I give him a fright?
Why do I think so much
About someone I don´t really know?
It was only a brief encounter
But sure makes my head grow.
Weeks have passed, a weekend is planed
The girls and I will go.
To a ”club”, way down south
It´s called ”DJ - Show”
Music´s fab, the crowd is wild
We´re dancing all night long.
They´re all looking weird at us
But hey, this is our song.
I notice someone I´ve seen before
But can´t put my finger on who.
He turns around and walks away
I remember, it´s my boo.
I walk after him, calling his name
It´s like i´m on ”repeat”.
He just walks faster and faster more
He just won´t stop his feet.
He finally stops, he turns around
Saying ”let me be”.
I lift my brow and make a ”what?
You´ve got to be kidding me.”
”You were the one who wanted to know me
Wanting to know my name.
I gave you a smile and tossed my hair
Wanting to know the same.”
”We wrote together laughs and jokes
A fricking bad cliché.
An infatuiation was caused by you
But this is where it ends today.”
I flip my finger, turn around
Walk faster and faster more.
He calls my name and says he´s sorry
I´m thinking ”pff, yeah sure.”
He grabs my shoulder turns me around
And gives me a pashionate kiss.
He looks into my eyes and he says
”My reason it is this”.
”Infatuated the first time I saw
Your beautiful eyes, your smile.
I was spontanious and said, hello
You made my night worth while.”
”After our parting that wonderful night
Your face was everywhere.
I sat with my friends, thinking of you
They asked, why do you stare”.
”The following day I had to check
To see if you were on MySpace.
I found your name, a picture I saw
It was your beautiful face”.
”The night at the party, when leaving the
house I´m sorry for making you feel.
As if I didn´t care about you
As if you weren´t real.”
”I was scared of what others would think If
you and I would talk.
So I turned my back and walked away
Saying, I´m going for a walk.”
”My head was spinning, My heartbeat rose
For every step I took.
I kept wishing this chapter would end
So I could close the book.”
”Ever since the last time we met
Since we split apart.
I´ve been depressed, alone in my room
There´s been a hole in my heart.”
”I decided to go out this weekend
To this ”club” DJ - show.
I´m joking around, talking to friends
And hey, what do you know.”
”I saw you dancing on the floor
And then you caught my eye.
I walked away, like once before
Thinking, I gotta fly.”
When telling his side of the story
My heart began to cry.
I felt so sorry for this stranger
It wasn´t all a lie.
When leaning in to kiss him
He quickly pulled away.
My eyes became questionmarks
And this he had to say.
”If you choose me, then this will be
A secret for us through life.
The girl I have, in time will be
My future partner, my wife.”
”Never” I said, ”I´m out and about
You should do the same.
Never put a mask on your face
Never feel ashamed.”
”Religious suroundings I do have,
So this I cannot do.
But one thing you must know,
Real, my feelings are for you.”
”Come with me and I´ll be there
Through good times and the bad.
I see the tears form in your eyes
It makes me oh so sad.”
He put his arms around me
And then began to cry.
”I just can´t do this anymore
I just can´t live this lie.”
We walked away so far away
So no one else could see.
People would spread rumors
If they saw him hugging me.
He told me everything about his life
Every single detail.
About his friends and family
Come out! his life would fail.
We both walked back to the club
And we parted there.
He had my number, so he could just
Call me when he´d dare.
Days to weeks, weeks to months
The call I never recieved.
One day when reading the newspaper
This I could not believe.
’x’ and wife were married
And it nearly broke my heart
All his life was ruined
That day we split apart.
The stranger is now a stranger
Everytime we meet.
We just walk right on by each other
non of us stop our feet.
By: Mike Viderø
The Stranger