Sosialurinarkiv
Sosialurin 2008-02-01, síða 14
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 1. februar 2008síða 14

‹ fyrra síða allar 76 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

14 Nr. 23 - 1. februar 2008 Tíðargreinin … Samlaða starvslønarjáttanin svarar til eina skiparaløn hann klára seg við um mánaðin næstu trý árini. Tit, sum samráðast um sam­ gongu, latið tað verða felt í samgonguskjalið, at nakað munagott verður játtað til Mentanargrunnin. Latið eitt nú fimm føroyingar fáa trý ára starvsløn í januar komandi ár. Latið fimm fáa eitt ára starvs­ løn. Økið játtanina fimm ferðir longu nú. Tað eina útilokar ikki hitt Fyrrverandi blaðstjórin hjá mær, Jan Müller, plagar at taka til, at tað eina útilokar ikki hitt. Slíkur hugburður slóðar fyri víðskygni. Eg eri ikki móti sandoyartunnlinum ella nøkrum øðrum tunnli. Tit kunnu umhugsa í løgtinginum at longja fíggingina av hesum tunnli við einum ári, tá eru longu tøkur peningur, sum kann nýtast til mentan, soleiðis at tað munar. Mentan kann gerast til nógvar pengar, geva tit teimum sum hava hug til hetta yrkið umstøður at arbeiða undir. Og her meini eg, at mentan kann vera flaggberi saman við vinnulívi úti í heimi. Fær Mentanargrunnurin nóg stóra játtan og kann føða eini 100­200 føroyingar um árið innan tær listarligu greinarnar, fólk, sum hava árræði og evni at fáast við skapandi mentanar­ ligt virksemi, so kann tað verða, at onkur av hesum slær í gjøgnum 10. hvørt ár úti í heimi, og tá síggjast Føroyar í altjóðagerðini. Amerikanarar hava eitt sigandi hugtak. “Geri eg sum eg altíð havi gjørt, so verður tað sum tað altíð hevur verið.”Vilja okkara politikkarar, at tað skal verða sum tað altíð hevur verið við okkara mentan? Hugsi tykkum hvussu stóra reklamu grannatjóð okkara Ísland hevur havt at teirra mentanarberum, eitt nú Bjørk og fleiri av rithøvundunum, fyri ikki um at tala um myndskap­ andi list. William Heinesen, Jørgen Frans Jacobsen, S.J. Mikines, Ingálvur av Reyni eru deyðir. Er tíðin ikki komin at seta við? Føroyingar eru eitt rættuliga skapandi fólk, ein skapandi tjóð. Tað kann ikki vera rætt, at rithøvundar, sum vilja hetta yrkið burturav, verða tvungnir at skriva siðsøgu, fyri at halda hungurin burtur. Onki galið við siðsøguni, hon er spennandi at skriva. Tó ongin onnur rithøv­ undagrein føðir ein rithøvund. Eg havi ikki fíggjarligar umstøður at seta meg niður í eitt ár ella tvey at skriva eitt nú eina skaldsøgu, hóast tað brennir í mær at fáa umstøður til tess og hvør kykna í mær rópar á meg um at gera tað. Hesar umstøður hevur tann sum hevur fingið starvsløn. Politikkarar seta kílar Við at hava eina niðurpínda játtan til Mentanargrunnin, eru almennu Føroya við at klekja tvey sløg av rithøvundum og eisini tvey sløg av fólki, sum fáast við listarligt arbeiði.Tað eina slagið eru tey, sum fáa tryggjaða løn frá Mentanar­ grunninum, meðan tey arbeiða. Tey kunnu seta eitt ár ella fleiri av til at skapa eitt verk, og tey eru ikki á sama hátt bundin av fría marknaðinum, sum hini, sum fíggja alt sjálvi, og eru fullkomiliga bundin av tí tey selja. Tey tørvar ikki fáa tíðina, tey hava nýtt til verkið inn aftur í sølu Jóannes Nielsen kann skriva hvat hann vil næstu trý árini. Hann hevur ikki fíggjarligt tap av tí. Hann hevur fingið fullkomiligt listarligt frælsi, og eg veit, at úrslitið verður, at hann fer at ganga nýggjar avdúkandi leiðir, júst sum hann plagar, og júst sum ein rithøvundur eigur at gera. Hann kann verða samfelagsins samvitska, uttan at verða hóttur av húsagangi. Hann hevur fortjent sína starvsløn. Ein, sum er bundin at jólasøluni eina, hevur ikki sama møguleika, hóast eg ikki haldi, at tit kunnu skuldseta meg fyri at hava verið ótrúgvan móti mær sjálvum í mínum siðsøguliga rithøvundavirksemi, og tað hevur kostað pengar. Ein verulig hækkan til Mentanargrunnin, fleiri ferðir ta játtan vit hava í dag, vil beina føroyskt rithøvunda­ virksemi og føroyskt listarligt arbeiði á rætta leið. Listarligt arbeiði skal verða erligt, avdúkandi og djarvt. Tað skal lýsa lívið og okkara umstøður júst sum tær eru, og ikki eina redigeraða behagandi mynd, soleiðis sum fólk ofta vil síggja sítt lív og sína søgu. Tað eru listarligu avrikini sum ikki behaga, íð nerta við tað sum vit helst vilja tiga burtur, sum liva víðari og geva okkum eina sanna mynd av lívinum. Hini hvørva, so skjótt tey eru komin út. Tí eigur tað almenna ikki at ganga á odda við at sláa kílar millum skapandi fólk. Ein og hvør, sum hevur hug at seta seg niður at gera nakað listarligt arbeiði, hevur fortjent mánaðarlønina upp á 22.000 krónur, í hvussu er í eina tíð, soleiðis at hesin hevur møguleika at vísa, um hann kann fáa nakað frá hondini. 22.000 krónur geva ikki eitt pláss á fyrsta klassa í føroyska samfelagnum, men tey kunnu geva skapannargleði, sum kann gippa føroysku mentanina ljósár fram í tíðina. Og sam­ stundis, er talan um smáoyru í mun til aðrar verkætlanir í landinum. He shows of his very best He seems to be a friendly guy. He makes a good impression And this night he caught my eye. His hand flies into my hand ”Hi, what is your name?” I give him a smile and toss my hair ”Mike! can I ask the same?” ”´x´ is my name, how do you do?” Smiles and sends me his eyes. One hand is his, the other one pulled ”Fine, but I gotta fly.” His face fades from my mind In and out this night. When all is closed and people crowd The stranger is no where in sight. Oh well, I guess that´s that What more can I demand. I only met him briefly I only shook his hand. The next day a friendship request And of course he can be my friend. An infatuation is growing inside But it will probably end. We write together, laughs and jokes Yes I know, Cliché. But that´s how it always starts That´s how it started this day. Me and the girls were at a party We all were having a blast Then suddenly a stranger arrives Hey, it´s ´x´ from the past. He looks my way, smiles and nods Then walks out the door. I lift my brow and make a `huh`? Thinking whatever for. Days go by, my head it spins Why did he leave this night. I wonder what he was thinking Did I give him a fright? Why do I think so much About someone I don´t really know? It was only a brief encounter But sure makes my head grow. Weeks have passed, a weekend is planed The girls and I will go. To a ”club”, way down south It´s called ”DJ - Show” Music´s fab, the crowd is wild We´re dancing all night long. They´re all looking weird at us But hey, this is our song. I notice someone I´ve seen before But can´t put my finger on who. He turns around and walks away I remember, it´s my boo. I walk after him, calling his name It´s like i´m on ”repeat”. He just walks faster and faster more He just won´t stop his feet. He finally stops, he turns around Saying ”let me be”. I lift my brow and make a ”what? You´ve got to be kidding me.” ”You were the one who wanted to know me Wanting to know my name. I gave you a smile and tossed my hair Wanting to know the same.” ”We wrote together laughs and jokes A fricking bad cliché. An infatuiation was caused by you But this is where it ends today.” I flip my finger, turn around Walk faster and faster more. He calls my name and says he´s sorry I´m thinking ”pff, yeah sure.” He grabs my shoulder turns me around And gives me a pashionate kiss. He looks into my eyes and he says ”My reason it is this”. ”Infatuated the first time I saw Your beautiful eyes, your smile. I was spontanious and said, hello You made my night worth while.” ”After our parting that wonderful night Your face was everywhere. I sat with my friends, thinking of you They asked, why do you stare”. ”The following day I had to check To see if you were on MySpace. I found your name, a picture I saw It was your beautiful face”. ”The night at the party, when leaving the house I´m sorry for making you feel. As if I didn´t care about you As if you weren´t real.” ”I was scared of what others would think If you and I would talk. So I turned my back and walked away Saying, I´m going for a walk.” ”My head was spinning, My heartbeat rose For every step I took. I kept wishing this chapter would end So I could close the book.” ”Ever since the last time we met Since we split apart. I´ve been depressed, alone in my room There´s been a hole in my heart.” ”I decided to go out this weekend To this ”club” DJ - show. I´m joking around, talking to friends And hey, what do you know.” ”I saw you dancing on the floor And then you caught my eye. I walked away, like once before Thinking, I gotta fly.” When telling his side of the story My heart began to cry. I felt so sorry for this stranger It wasn´t all a lie. When leaning in to kiss him He quickly pulled away. My eyes became questionmarks And this he had to say. ”If you choose me, then this will be A secret for us through life. The girl I have, in time will be My future partner, my wife.” ”Never” I said, ”I´m out and about You should do the same. Never put a mask on your face Never feel ashamed.” ”Religious suroundings I do have, So this I cannot do. But one thing you must know, Real, my feelings are for you.” ”Come with me and I´ll be there Through good times and the bad. I see the tears form in your eyes It makes me oh so sad.” He put his arms around me And then began to cry. ”I just can´t do this anymore I just can´t live this lie.” We walked away so far away So no one else could see. People would spread rumors If they saw him hugging me. He told me everything about his life Every single detail. About his friends and family Come out! his life would fail. We both walked back to the club And we parted there. He had my number, so he could just Call me when he´d dare. Days to weeks, weeks to months The call I never recieved. One day when reading the newspaper This I could not believe. ’x’ and wife were married And it nearly broke my heart All his life was ruined That day we split apart. The stranger is now a stranger Everytime we meet. We just walk right on by each other non of us stop our feet. By: Mike Viderø The Stranger