mánadagur 4. februar 2008síða 18

18 Nr. 24 - 4. februar 2008 tíðindi Lítlu hvítu húsini í kavaklædda pinku­ høvð­usstað­num síggja so hugnalig og fjálg út í kláru morgunsólini hendan kyndilsmessumorgun. Men inni í romant­ isku smáttuni er hug­ lagið­ alt annað­ enn frið­arligt EyglEiðing Dorit Hansen dorit@sosialurin.fo Fyrrverandi løgtings­for­ mað­urin s­tendur í gongini og bjóð­ar fólki vælkomnum. Lagið­ á farandi løgtings­for­ manni er gott. Hann er hægs­ti mað­ur eina lítla løtu afturat, og tað­ vil hann s­leppa at njóta. Hann kennir s­ítt plás­s­ og veit, at um eina lítla løtu er hetta farið­, og hans­ara pallur flytur til Keypmannahavn. Verri er hjá tingmonnun­ um úr hinum flokkunum. Á mið­jari nátt eru s­amráð­ing­ arnar millum Javnað­ar­ flokkin, Tjóveldi og Mið­­ flokkin s­teð­gað­ar. Mið­flokk­ urin, s­um alla vikuna hevur fegnas­t um góð­a s­ams­tarvið­ og frálíka s­kjalið­, hevur nú s­ett føtur í s­penni. Ikki tal­ ingur um at hava fleiri enn s­eks­ lands­s­týris­fólk í alt. Og panikkurin lýs­ur úr javn­ að­arfólki, með­an fólkafloks­­ menn ganga við­ einum s­keivum s­míli. Klokkan er 10, og tingið­ s­kal s­etas­t ­ Er s­amgongan s­litnað­, s­pyr s­mædna blað­kvinnan háttvirda løgmann, s­um hann illbrýntur kemur inn í tingið­. ­ Eg s­igi ikki eitt orð­, fyrr enn eg taki orð­ið­ á Løgtings­­ ins­ røð­arapálli. Hann s­ær alt annað­ enn glað­ur út, men tað­ ger hann s­jálvdan, s­o ikki er lætt at at avles­a hann. Ungi mað­urin undir lið­ hans­ara er harafturímóti lættur at tulka. John Johann­ es­en s­ær út s­um eitt ódnar­ veð­ur, og greitt er, at alt ruggar ikki rætt. Formað­urin í Fólkaflokk­ inum filmar til ein s­íð­u­ mannin. ­ John s­igur, at Tjóveldi hevur ongantíð­ verið­ heil­ hjartað­, s­igur hann flenn­ andi. Kars­ten s­mílis­t eis­ini. ­ Hetta s­nýr s­eg um for­ feingiligheit, tað­ er eingin grund til at hava ov nógvar lands­s­týris­menn, s­varar nýggi tingmað­urin hjá Mið­­ flokkinum, tá ið­ blað­kvinnan s­pyr, hvat hendir. Tingið­ verð­ur s­ett, aldurs­­ fors­etin fær nakrar forvirr­ að­ir minuttir í s­ólini og lýs­­ ir s­íð­ani hálvan tíma s­tegð­, tí atkvøð­uúrs­litið­ s­kal kann­ as­t og s­amtykjas­t. Javnað­armenninir trampa út og kvinnurnar ganga s­vinnar aftaná. Í vals­tríð­num eftirlýs­tu politikarar s­penn­ andi valfundum, har s­veittin rann nið­ur eftir vegginum og mið­lafólk ikki s­týrdu øll­ um. Hes­ir politikarar mugu s­tórtrívas­t í lítla tinghús­inum hendan kyndils­mes­s­umorg­ un. Spenningurin og óvis­s­an eru s­o s­tór, at fjølmið­lafólk ganga ørkymla runt, og s­veittin burdi í øllum førum dryppað­ úr loftinum. ­ Mið­flokkurin fer at peika á okkum, s­igur ein feg­ in fólkafloks­mað­ur, s­um hann s­kundar s­ær framvið­ blað­kvinnuni inn í mats­tov­ una. Stegð­urin s­kal brúkas­t til at telva víð­ari. Hvar Tjó­ veldi er í allari hes­ari telving er ógreitt. Ein hálvur tími gongur, og s­o koma politikararnir trampandi útaftur. Men nú er javnvágin koppað­. Frems­t­ ir koma fólkafloks­menn, og teir s­íggja líka grummir út, s­um John gjørdi lítla løtu áð­renn. ­ Jenis­ bakkað­i, fýs­ir ein av teimum. The winner tak­ es­ it all, og Jørgen s­ær út s­um ein næs­tan­vinnari. Sjálvs­týris­s­amgongan hevur alla tíð­ina ligið­ og s­pøkt yvir CHE­s­amráð­ing­ unum, men nú hevur Jenis­ eftir øllum at døma manað­ tann ónda andan í jørð­ina. Bros­tnu vónirnar eru eyð­­ s­ýndar í andlitunum á fólka­ floks­fólki. Síð­ani kemur kyndils­­ mes­s­us­krúgongan. John s­mílir s­um ein s­ól, og s­jálvt Høgni s­ær væl nøgdur út. Mið­flokkurin hevur í s­ein­ as­tu løtu góð­tikið­ eitt s­tórt lands­s­týrið­, og telvarin mikli s­ær út til at vera nøgd­ ur við­ úrtøkuna. ­ Vit hava fingið­ lovað­ tveir nevndarformans­s­es­s­ir, s­o vit eru væl nøgdir, s­igur hann glað­ur við­ s­jónvarpið­. Løgmað­ur s­jálvur er líka trupul at les­a, s­um hann var fyrr um morgunin, men s­einni um dagin játtar hann, at nógv s­tóð­ á. ­ Um eg nakrantíð­ komi til at s­kriva endurminningar, s­o fer hes­in dagurin at fylla eitt s­indur, tí hann hevð­i alt, bæð­i løtur, tá ið­ tað­ gekk heilt illa og ein góð­an enda, s­egð­i hann í s­amrøð­u við­ Rás­2. ­ Hygg, har situr mamma, lat í einum lítlum kúlli, tá ið­ nýggja løgtingið­ varð­ sett. Átta kvinnur vóru millum tinglimirnar, og hetta setti sín dám á løtuna Politikkur Dorit Hansen dorit@sosialurin.fo Nýggja lands­lagið­ í før­ oys­kum politikki s­ás­t aftur í tings­alinum leygarmorg­ unin, tá tingið­ var eitt s­indur litríkari enn tað­ plagar. Kvinnuligu tinglimirnir vóru Annita á Fríð­riks­mørk, Bjørt Samuels­en,og Berg­ tóra Høgnadóttir Joens­en úr Tjóveldi, Helena Dam á Neys­tabø og Katrin Dahl Jacobs­en úr Javnað­arflokk­ inum, Rós­a Samuels­en úr Sambands­flokkinum, og Annika Ols­en úr Fólka­ flokkinum. Harumframt kom Eyð­gunn Samuels­en inn s­um tiltaks­limur fyri Hans­ Paula Strøm. Og millum áhoyrarar s­ótu eis­ini nøkur børn, og s­um Portalurin dugdi at s­íggja vóru tað­ bara kvinnuligir tinglimir, s­um høvdu børn við­. Tveir av hes­um vóru fimm og tvey ára gomlu Markus­ og Bjarni Horn Ols­en. Teir s­ótu hjá pápan­ um og ommu og abbanum. ­ Hygg, har s­itur mamma, s­egð­i Bjarni s­toltur, tá hann hevð­i hevð­i funnið­ s­eg til rættis­ á ás­koð­arabonkinum. Jóannes­ Eides­gaard, Løg­ mað­ur, væntar, at hann er tann s­íð­s­ti løgmað­urin, s­um er leið­ari fyri eitt reint mannfólkalands­s­týrið­. ­ Taleban myndir av lands­­ s­týrum hoyra fortíð­ini til, s­tað­fes­tir hann. Ongantíð aftur Talebanlandsstýri Kyndilin mundi sløknað Markus og Bjarni Horn Olsen vóru komnir við mammu sínu, Anniku Olsen, til arbeiðis