týsdagur 12. februar 2008síða 16
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
vinnan
Nr. 30 - 12. februar 2008
hugleiðingar
Elin Heinesen,
stjóri í SamViti
Fleiri løgtingsvalevni nevndu
undan valinum tørvin fyri íverk
setan og íverksetararáðgeving.
Hetta er at frøast um, tí hetta er
alneyðugt. Men ein kann undrast
á, hví íverksetararáðgeving varð
umrøtt sum eitt heilt nýtt fyri
brigdi her á landi. Sannleikin er,
at nógv gott er at byggja víðari á,
tí fólk hava leingi arbeitt miðvíst
fyri íverksetan í Føroyum.
Hóast nýhugsan og íverksetan
eiga at fáa væl betri sømdir enn
nú, mugu vit ikki gloyma, at fólk
hava arbeitt við stuðli og ráðgev
ing av íverksetarum í mong
harrans ár. Hetta arbeiði eigur at
verða viðurkent, tí tað hevur
givið góð úrslit, sum vit kunnu
byggja á framyvir. Íverksetara
virksemi er ein inngrógvin partur
av føroyska hugburðinum og
íverksetarahugurin er væl longri
frammi í Føroyum enn í londum,
vit samanlíkna okkum við. Hetta
vísa hagtølini.
Føroyar frammanfyri
Danmark og USA
Føroyingar stovna prosentvíst
væl fleiri fyritøkur um árið enn
onnur lond. Í Danmark liggur
talið uppá 10 prosent, í Bretlandi
uppá 14 prosent og í Føroyum
omanfyri 17 prosent um árið! Í
Føroyum er virkni og virkishug
urin á høgum støði. Hugsa bara
um, hvussu skjótt føroyingar
bardu seg úr kreppuni fyrst í
90’unum. Og tað gongur lutvíst
væl við búskapinum í Føroyum í
løtuni.
Hetta merkir tó ikki, at vit
kunnu lena okkum afturá og
hvíla á laurberjabløðunum.
Okkara vinnulív er ikki nóg
fjølbroytt, og vit hava tí enn ein
sera viðkvæman búskap. So vit
mugu gera tað enn betri. Tað er tí
avgjørt einki galið við at tosa fyri
meira íverksetan. Tað er innlýs
andi, at vit alla tíðina hava brúk
fyri at menna og fjølbroyta før
oyskt vinnulív fyri at tryggja
okkum betri til framtíðina. Tí er
tað avgerandi neyðugt at raðfesta
íverksetan og íverksetararáð
geving høgt politiskt.
Eldsálir gjørt megnar
arbeiði fyri íverksetan
Tað, at íverksetan er ein partur av
føroyska hugburðinum – og at
áræðið til íverksetan er so lutvíst
umfatandi í Føroyum júst nú – er
m.a. eisini úrslit av einum mið
vísum arbeiði, sum hevur verið
gjørt av eldsálum langt aftur í
tíðina. Íverksetan er og hevur
leingi verið ein partur av før
oysku fólkasálini. Føroyingar eru
ómetaliga uppfinnsamir og hava
stórt áræði. Vit hava verið noydd
til at hava áræði og vera uppfinn
som í einum so avbjóðandi um
hvørvi, sum Føroyar eru, um vit
skuldu yvirliva á hesum harð
balnu klettum. Men aðrar søgu
ligar orsøkir eru eisini til, at
føroyingar eru so íverksetanar
hugaðir.
Vit minnast t.d. Ídnaðarfelagið,
Tormóð Dahl og ídnaðarstovuna.
Ídnaðarstovan bleiv síðani til
Menningarstovuna, har Kjartan
Kristiansen í 20 ár hevur gjørt
eitt megnararbeiði fyri at stimbra
og menna nýggjar vinnur í Føroy
um – ofta í stríðum mótvindi.
SamVit heldur á við hesum
arbeiði og hevur í dag eina Menn
ingardeild við 5 fólkum, sum
arbeiða miðvíst fyri at stimbra
íverksetaravirksemi í Føroyum.
Hyggja vit longur aftur ella
breiðari út í samfelagið finna vit
aðrar eldsálir. Vinnulívsfólk og
einstaklingar (t.d. Hans Morten
sen við Sundsdeplinum, sum tían
verri ongantíð bleiv verulig
gjørdur), arbeiðsgevarafeløg,
bankar, skúlar og onnur í Føroy
um hava eisini gingið undan í at
stimbra íverksetan. Tað hevur
bara ikki altíð itið ‘íverksetan’ og
‘íverksetarar’. Íverksetarar hava
t.d. verið kallaðir ‘finnauppá
menniskju’ og íverksetan hevur
verið kallað ‘menning’, ‘ný
skapan’, ‘innovatión’ og mangt
annað gott.
Seinastu árini hevur íverk
setarahúsið Bitland víst ein
úrslitagóðan leist við at bjóða
íverksetarum eitt íblásandi stuðl
andi umhvørvi at arbeiða í. Bit
land og SamVit hava gjørt sam
starvsavtalu um, at Bitland skal
hýsa Klekingardeplinum, sum er
ein verkætlan undir SamViti.
Hetta íverksetarahús satsar ser
liga uppá íverksetarar, sum
ynskja vøkstur, og sum vilja hava
allan heimin sum marknað. Bit
land og Klekingardepilin hýsa í
dag fleiri fyritøkum, sum klára
seg væl, og eru í stórum vøkstri.
Gott politikkarar endiliga
vilja stuðla íverksetan
Men tað mesta, sum higartil
hevur verið gjørt á íverksetararáð
gevingarøkinum, hevur hvílt á
einstaklingum, og almenni stovn
urin, sum varar av málinum,
SamVit, hevur ikki verið raðfest
ur so høgt áður á fíggjarlógini.
Tað, sum hevur væntað í, er ein
miðvís langtíðar ætlanarlegging
av íverksetararáðgeving í øllum
landinum, samstarv og ein betri
yvirskipað samskipan av ráð
geving til íverksetarar, so vit fáa
ymisk tilboð undir ein hatt – og
ikki minst ein munagóð almenn
fígging til hetta.
Tað gleðiliga hóast alt við, at
íverksetan og íverksetararáðgev
ing nú er komið á dagsskránna,
er, at nú verður ljós varpað á
evnið, so vit kunnu viðgera tað í
tí álvara, tað hevur uppiborið.
Knappliga er tað vorðið nakað,
sum politikkarar og onnur fegin
vilja taka undir við og stuðla, har
tey, sum fyrr brendu fyri slíkum,
tíanverri ofta ikki vórðu tikin
eins nógv í álvara sum nú. Tey
máttu arbeiða ‘uppá tross’ og
ofraðu nógv fyri at halda lív í
teirra lívs verkætlanum. Tey
gjørdu eitt megnar forarbeiði,
sum eingin orsøk er til at blaka
burtur. Ístaðin fyri at byrja heilt
av nýggjum, so latið okkum
viðurkenna og taka til eftirtektar,
hvat gott vit frammanundan hava
Íverksetan
– er tað
nakað nýtt?
Áhugi fyri íløgum í Grønlandi
Handilsstevnan Mineral Exploration Rpundup, sum júst hevur verið í kanadiska
býnum Vancouver, vísti, at áhugin fyri námsvinnumøhuleikunum í Grønlandi er
stórur. Summi høvdu væntað, at óvissan á altjóða virðisbrævamarknaðunum fór at
avmarka hugin at gera íløgur í námsvinnu, men so var ikki. Tvørturímóti fingu
grønlendsku umboðini í Vancouver vissu fyri, at áhugin at gera íløgur í
grønlendsku námsvinnuni er stórur, skrivar Sermitsiaq.
Tað er stórur áhugi fyri at gera íløgur í grønlendska námsvinnu
Tormóður Dahl
Kjartan Kristiansen