mánadagur 3. mars 2008síða 28

28 Nr. 44 - 3. mars 2008 Kioskin á Trøllanesi er hvørki stór ella prangandi, men her fær ein kortini alt tað, sum ein eigur at fáa á slíkum staði. – Fólk hava tikið sera væl undir við kioskini, sigur eigarin, Maud Østerø Bygdamenning Snorri Brend snorri@sosialurin.fo Myndir: Høgni Thomsen Trøllanes: Sjálvt í hesi norð­astu bygdini á Kals­ oynni kann tann vitjandi gerast stórliga bilsin. Tann sjáldsama vakra náttúran og tað­ góð­a útsýnið­ má ein bara uppliva. Og at líta yvir hesa tøttu bygdina er somuleið­is ein sjón sum ein seint gerst troyttur av. Men Trøllanes hevur nak­ að­ heilt annað­. Nakað­, sum ikki allar føroyskar bygdir hava. Nakað­, sum fólk helst ikki vænta finst í eini so lítl­ ari bygd við­ einans 22 íbúgvum – eina kiosk! Visti ein tað­ ikki framm­ anundan, so fær ein í øllum førum tað­ greitt at vita, áð­r­ enn ein kemur inn í bygd­ ina. Á fyrsta húsinum stendur nevniliga ein lítil plakat, sum greitt sigur: »KIOSK. Um tit ynskja at keypa, og kioskin er stongd, kunnu tit koma inn í Útistovu«. Henda ísakalda mikudag­ in er kortini ikki neyð­ugt at fara inn í Útistovu eftir Maud. Ein bilur stendur beint uttanfyri kioskina. Tað­ er ein familja av Húsum sum er farin ein kiosktúr, hóast klokkan er ikki meiri enn farin av middegi. Men tey høvdu vist sína orsøk til tað­! Skúr til kiosk Stóð­ ein kalsoyingur áð­ur og manglað­i ein pakka av sigarettum ella eina soda­ vatn á kvøldi, var ikki nógv annað­ at gera enn bíð­a til dagin eftir. Seinasta summar fingu tey kortini ein møguleika at keypa sær tær kioskvørurnar, sum teimum vantað­i. Hetta hendi, tá bóndakon­ an Maud Østerø á Trøllanesi lat upp eina kiosk í einum skúri, sum áð­ur hevð­i verið­ ogn hjá Landsverki. ­ Skúrurin stóð­ haruppi við­ tunnilin, og hevð­i áð­ur virkað­ sum kontór hjá teim­ um. Nú ætlað­u teir at koyra hann burtur, men mað­urin spurdi um vit ikki kundu fáa hann. ­ Tað­ var í fínasta lagi. Hann kom oman higar, og so fóru vit at vaska og mála hann innan og seta hillarnar upp. Og so var bert eftir at keypa vørurnar inn og at lata upp, sigur Maud við­ brosi um varrarnar. At byrja við­ var kioskin opin til klokkan 11 um kvøldið­, men í vetur hevur hon verið­ opin ein hálvan tíma styttri. Eingin ivi man kortini vera um, at tá tað­ fer at sumra aftur verð­ur upplat­ ingartíð­ina aftur longd til klokkan 11. ­ Eri eg ikki í kioskini ella heima við­ hús, so veit altíð­ onkur í hvørjum hús­ um eg eri í. Hetta er ein fyri­ mununum við­ at hava ein kiosk í eini so lítlari bygd, sigur hon. Umframt arbeið­ið­ sum kioskdama er Maud bónda­ kona saman við­ manninum Bárð­ur, og arbeið­ir onkutíð­ á smoltstøð­ini í Knúsdali, sunnarlaga á Kalsoynni. Tugdi uppá tað At Maud yvirhøvur lat upp hesa lítlu kioskina á Trølla­ nesi, kom fyri ein stóran part av ynskinum hjá bygd­ arfólkinum og fólkinum annars í oynni. Í dag er ein handil á Hús­ um, og áð­ur var møguligt at keypa ymiskt í grannabygd­ ini Mikladal. Men í dag er bert handilin og henda kioskin á Trøllanesi í oynni. ­ Tað­ eru fleiri sum hava sagt við­ meg, at tey saknað­u Fólk koma hvønn dag Tá Jona í Lon og hennara familja ikki fingu sodavatn og annað á Húsum, var skjótt at koyra norður til Trøllanesar at keypa í kioskini hjá Maud Brúka teldur til próvtøkur Strendur: Tá næmingar vóru til terminsroynd fyri jól í fjør, varð­ søga skrivað­ á Strondum: Hetta var nevniliga fyrstu ferð­ at næmingarnir brúktu teldu til eina slíka roynd. Stranda skúli (myndin) hevur gjørt stórar íløgur í teldutøkni, og er henda kostnað­armikla útgerð­in komin næmingunum til góð­ar. Skúlin hevur í mong ár givið­ næmingunum møguleika at brúka teldu til próvtøkuna í stíli. Nú hevur skúlin ikki so nógvar teldur, at hann kann útvega næmingunum eina í part. Skúlin hevur tí gjørt av, at til próvtøkuna hava næmingar sína egnu teldu við­. ­ Henda skipan hevur riggað­ sera væl, helst nú, tá tey flestu kunnu útvega sær eina farteldu, sigur varaskúlastjórin, Petur Jákupsson.