hósdagur 13. mars 2008síða 9

9 tíðindi Nr. 52 - 13. mars 2008 la hálvbróðurin inum til løgregluna, og 23. august 2006 fór løgreglan alment undir kanningar­ arbeiðið í hesum málinum. Eisini mamman at teim­ um báðum systkinabørnun­ um hjá forórættaða, og sum ákærdi sambært ákærurit­ inum eisini hevði gjørt seg inn á, vitnaði í rættinum. Í einari kenslubornari vitnis­ frágreiðing segði hon, at hon ongantíð hevði væntað nakað slíkt frá ákærda, og at hon hevði ógvuliga ilt við at trúgva, at nakað slíkt kundi vera farið fram. Beinleiðis spurd av verj­ anum, Christiani Andreasen, viðgekk hon, at hon trúði, at málið kundi verið sett í gongd sum ein hevnisøka frá mammu hins forórætt­ aða, fyri at hevna seg inn á fyrrverandi mannin, sum er bróður til mammu at systk­ inabørnunum. Men eisini hon valdi at trúgva sínum egnu børnum, tá hon seinni spurdi tey um, hvat var hent. Somuleiðis segði hon, at hendingarnar hava ávirkað børnini ógvu­ liga nógv, og at tey fram­ vegis ræðast ákærda. Skaða pápan Hin ákærdi var ikki til stað­ ar í rættarhølunum. Tað er heldur ikki lógarkravt sam­ bært útsagnum frá verja eins væl og ákæra. Kortini tóktist júst hetta geva teim­ um trimum landsrættardóm­ arunum trupulleikar, tí hóast rætturin skuldi setast klokkan níggju á morgni, so var klokkan útvið tíggju, áðrenn rættarfundurin endi­ liga byrjaði. Av tí at ákærdi ikki var til staðar, kundi hann heldur ikki avhoyrast, og tí varð frágreiðing hansara í Føroya Rætti lisin upp. Hann noktar seg sekan. Hann førdi í Føroya Rætti fram, at hann ikki skilir, hví yngri hálvbóðurin setti fram slíkar ákærur, og hann róði fram undir, at tað var mamman, ið hevði lagt hálv­ bróðrinum orð í munnin, fyri á tann hátt at hevna seg inn á pápan. Hann greiddi somuleiðis frá, at hann var vitandi um, at pápin hevði havt ónærisligt kynsligt samband við elstu hálvsystur sína. Eisini skuldsetingunum frá báðum systkinabørnun­ um vísti hann aftur. Hann segði seg ongantíð hava havt nakað serligt samband við systkinabørnini, hóast mamman at hesum vitnaði, at tey búðu í sama húsi í fleiri ár. Eftir at vitnisfrágreiðingin hjá ákærda var lisin upp, var tíðin komin hjá ákæru­ valdinum at lesa ákæruritið upp. Og ákærurnar vóru ikki fyri sart oyru, sum abbi tann órættaða mátti sanna undir rættarfrágreiðingini hjá Hannu Vang, áðrenn dómurin varð kunngjørdur. Ræðuleikar móti børnum Ákæruritið var í fimm »for­ holdum«. Tey trý fyrstu snúðu seg um misbrot móti hálvbróðrinum, hitt fjórða móti sjey ára gomlu gentuni og hitt fimta móti níggju ára gamla dreinginum. Í forholdi eitt verður sagt, at órættaði við tvingsli og harðskapi hevur verið noyddur at nøkta ákærda við. at hesin helt fast í hondini á órættaða, meðan hann noyddi hann at halda um kynslim sín og nøkta sær sjálvum. Eftir hetta royndi ákærdi at nøkta hálv­ bróðrinum. Í einum øðrum føri hevði órættaði verið noyddur at nøkta ákærda í eini spæli­ borg, sum órættaði hevði standandi inni í kamari sínum. Í øðrum forholdi ljóðaði ákæran upp á oralsex. Hin ákærdi royndi við makt at fáa órættaða at nøkta sær við at taka sín kynslim í munnin. Tað vildi hin órætt­ aði ikki, so ákærdi trýsti á nakkan og høvdið á honum niður móti kynslimi sínum. Tað er eitt sindur ógreitt, um hetta eydnaðist, so sum ákærdi ynskti. Forhold trý var kortini tað nógv mest álvarsliga og ógvusliga av øllum ákær­ unum. Sambært vitnisfrá­ greiðingini frá órættaða hevði ákærdi biðið hann farið innar á WC at vaska sær, men tá órættaði fór, kom ákærdi aftaná og læsti hurðina. Síðani varð órætt­ aði biðin um at lata seg úr klæðunum, og so framdi ákærdi fullbyrjaða neyðtøku móti órættaða. Hetta fór fram í baðikarinum, og aft­ aná vildi ákærdi hava órætt­ aða at gera tað sama við seg. Hvussu hetta eydnaðist, er somuleiðis eitt sindur óvist. Forhold fýra snýr seg um eina ákæru um, at ákærdi við eina fermingarveitslu biður sjey ára gomlu gent­ una koma innar í eitt kamar, har hann biður hana leggja seg á seingina. Síðani nem­ ur hann við kynslutirnar hjá gentuni, antin uttaná truss­ unum ella innanfyri. Seinasta ákæran, forhold fimm, snýr seg um, at ákærdi, meðan hann og órættaði spæla videospæl, setur hann á knæ sítt og heldur honum føstum við aðrari hondini, meðan hann følir innanvert í buksunum upp á níggju ára gamla dreingin. Stríð um paragraffir Ákærin, Hanna Vang, end­ aði sína rættarfrágreiðing við at krevja ikki minni enn 18 mánaðir treytaleysa fongsling, men helst á leið tvey ár. Samstundis kravdi hon 75.000 krónur í endur­ gjaldi til hálvbróðurin og tað, sum var vanligt í slíkum málum til bæði systkina­ børnini – uttan at nevna nakra ávísa upphædd. Verjin, Christian Andrea­ sen, undraðist á, at ákæru­ valdið nú kravdi hálvtannað til tvey ára treytaleysa fongsulsrevsing, tá kravið í Føroya Rætti var eitt ára treytaða revsing. Hann førdi somuleiðis fram, at ákærdi í aðrar mát­ ar hevði uppført seg fyri­ myndarliga, og vísti á, at hóast truplan uppvøkstur, hevði ákærdi altíð verið væluppdrigin. Eisini segði Christian Andreasen, at málið í nógv­ ar mátar var serligt, tí líkn­ andi ákærur høvdu verið førdar fram móti pápa ákærda, og havandi í huga hvussu lætt ávirkilig børn eru, kundi júst hetta hava ávirkað órættaða hálvbróð­ urin. Somuleiðis metti verjin ikki at § 216, sum snýr seg um tvang og harðskap, kundi nýtast í nevndu før­ um. Hann endaði tí við at mæla til frídøming ella í øðrum lagi staðfesting av dóminum í Føroya Rætti. Ákærin, Hanna Vang, hevði annars lagt dent á, at dømt varð eftir §216 um harðskap og tvang, men tá teir tríggir landsrættardóm­ ararnir bóðu hana grund­ geva nærri fyri at nýta hesa paragraf í tveimum av for­ holdunum, gav tað ábend­ ing um, at teir neyvan vóru nøgdir og ætlaðu at nýta hesa paragraf í nevndu for­ holdum. Tá dómurin so fall, var tað forhold trý, sum snúði seg um fullbyrjaða neyð­ tøku, ið dómararnir løgdu størstan dent á. Her varð ákærdi dømdur eftir §§ 210 (incest), 225 og 222, sum snúgva seg um »anden køns­ lig omgang end samleje«. Neyðtøkan móti hálvbróðr­ inum var ikki mett sum sam­ lega. Í forholdunum eitt og tvey varð ákærdi eisini dømdur, og í forholdi fýra somuleiðis, tó at hann í hesum varð fríkendur í Føroya Rætti. Í fimta og seinasta for­ holdi varð ákærdi fríkendur í landsrættinum, eins og hann var í Føroya Rætti. Dómurin ljóðaði upp á hálvtannað árs treytað fongsul við einari royndartíð upp á tvey ár, umframt sexo­ logiska viðgerð undir krim­ inalforsorgini. Hóast dómurin sostatt ikki gjørdist treytaleysur – orsakað av unga aldrinum hjá ákærda – var ákærin væl nøgdur. ­ Hetta er ein strangur dómur, og hóast vit høvdu kravt treytaleysa fongsuls­ revsing, so er hetta helst tað besta, vit kundu vóna, segði hon eftir dómin við familj­ urnar hjá órættaðu børnun­ um. Ákærdi varð dømdur at rinda hálvbróðrinum 30.000 krónur í endurgjaldi, meðan dómararnir ikki mettu, at systkinabørnini bæði høvdu krav upp á endurgjald. Eigur ikki at henda Tað, sum hendi umborð á føroyska trolaranum Herkules, eigur ikki at henda umborð á einum grønlendskum trolara. Tað sigur Hans Fleischer hjá grønlendska sjóferðslustýrinum. Hann vísir á, at grønlendsku trolararnir hava ikki tey ljós­ rørini, sum Herkules hevði, og harafturat eru eingir máltrupul­ leikar umborð á grønlendskum skipum. Hans Fleischer sigur, at tey grønlendsku reiðaríini hava fingið frágreiðingina um vanlukkuna við Herkules. Ruddar slóð fyri sjálvstýri Semjan millum danir og grønlendingar um, hvussu vinningurin av einari møguligari oljuvinnu í Grønlandi skal býtast millum partarnar, er ein góð avtala, sum leggur lunnar undir grønlendskt sjálvstýri. Tað heldur framsøgumaðurin hjá teimum konservativu Danmark, Per Ørum Jørgensen. Hann sigur við KNR, at við avtaluni verður Grønland ikki so bundið av búskaparligum stuðuli úr Danmark og harvið meiri sjálvstøðugt, sigur hann. Ein vanlukka sum tann umborð á Herkules eigur ikki at henda við grønlendskum trolarum Mynd: KNR